Καλώς ήρθατε στο AVClub.
Σελίδα 1 απο 3 123 ΤελευταίαΤελευταία
Εμφάνιση αποτελεσμάτων σε εξέλιξη 1 έως 10 από 21
  1. #1
    AVClub Enthusiast


    Ημερομηνία εγγραφής
    Mar 2009
    Περιοχή
    Αθήνα
    Μηνύματα
    712

    Shostakovitch-Violin concerto No1 in A minor, Op.99

    Το πρώτο κονσέρτο για βιολί γράφτηκε το 1947-1948 αλλά δημοσιεύθηκε το 1956.
    Η καθυστέρηση παρουσίασης οφείλεται στο κλίμα διώξεων πολλών μουσικών που έγιναν το 1948 και είχαν κύριο εκφραστή τον Andrei Zhdanov. Στα επτά χρόνια που μεσολάβησαν από την σύνθεση έως την πρώτη παρουσίαση οι αλλαγές που έγιναν στο έργο ήταν μάλλον μικρές. Η διασκευή και η ετοιμασία για την δημοσίευση του κονσέρτου ξεκίνησε μετά το τέλος της περίφημης 10ης συμφωνίας που ολοκληρώθηκε το 1953.
    Το έργο αφιερώθηκε στον David Oistrakh που το παρουσίασε κάτω από την διεύθυνση του Yevgeny Mravinsky με την φιλαρμονική του Leningrand το 1955. Ο Oistrakh ήταν επίσης αυτός που υπερασπίσθηκε το έργο μετά την πρεμιέρα, τόσο με γραπτό του κείμενο στον τύπο όσο και με την διεθνή προβολή του.
    Η πρώτη παρουσίαση στην Αμερική έγινε από τον Oistrakh υπό την διεύθυνση του Δημήτρη Μητρόπουλου.
    Ο συνθέτης επέμενε το έργο να πάρει το σωστό αριθμό op.77 σύμφωνα με την χρονολογία σύνθεσης και όχι op.99 που αντιστοιχεί στην ημερομηνία δημοσίευσης. ‘Ήθελε με αυτό τον τρόπο να δηλώσει σιωπηλά ότι το έργο υπήρχε καταχωνιασμένο καιρό πριν την δημοσίευση του.

    1. Nocturne (Moderato)
    Το πρώτο μέρος η Nocturne ξεκινά με την εναρκτήρια μελωδία από τα τσέλα και τα κοντραμπάσα που απλώς δίνουν το έναυσμα για να ξεκινήσει το βιολί μια σειρά λυρικών παραλλαγών αυτοσχεδιαστικού χαρακτήρα. Η ορχήστρα σε όλο το πρώτο μέρος έχει τον δεύτερο ρόλο. Συνοδεύει το βιολί σχεδόν υπόκωφα, προσφέροντας μια παχιά βελούδινη βάση πάνω στην οποία οι ήρεμες ρευστές μελωδίες του βιολιού αποδίδονται στην αναζήτηση μιας, φευ, ατέρμονης μελωδίας.
    Για μόνο μια στιγμή η ένταση της μουσικής ανεβαίνει με μια αρμονική παραφωνία δήλωση σαρκασμού. Ένα νυκτερινό όμως δεν προσφέρεται για έκρηξη συναισθημάτων αλλά για περισυλλογή και ονειροπόληση. Έτσι το κλίμα ηρεμίας που χαρακτηρίζει όλο το πρώτο μέρος, επανέρχεται γρήγορα μέχρι το κλείσιμο.
    Σπάνια θα ξανασυναντήσει κανείς τον Shostakovich τόσο γαλήνιο .

    Ο Shostakovich στα συμφωνικά του έργα δεν μας έχει συνηθίσει σε μελωδίες όπως οι συμπατριώτες του Prokofiev ή και ακόμη περισσότερο ο Tchaikovsky. Αν όμως ακούσεις μέρη από την κινηματογραφική του μουσική θα ανακαλύψεις ότι έχει συνθέσει αυτόνομες μελωδίες που δύσκολα πιστεύεις ότι μπορεί να προέρχονται από αυτόν τον συνθέτη.
    Στα μεγάλης κλίμακας έργα του σπάνια χρησιμοποιεί αυτή του την ικανότητα. Εξαίρεση ίσως είναι το τραγούδι της 11ης συμφωνίας «επέσατε θύματα αδέλφια μου εσείς… ». Αυτό που τον ενδιαφέρει, στην συμφωνική μουσική, είναι να μεταφέρει συγκεκριμένα συναισθήματα (σε μια μουσικά κατανοητή γλώσσα) για το σύνολο ή για μέρος ενός έργου. Έτσι ο ακροατής δεν μπορεί να σιγοψιθυρίσει κάποιον σκοπό, αλλά μπορεί να κοινωνήσει του συναισθήματος που εκφράζεται στην συγκεκριμένη περίπτωση από την Nocturne.

    2. Scherzo (Allegro)
    Κλαρινέτο και φλάουτο ξεκινούν με το βιολί να διακόπτει με οξύς και μανιώδεις τονισμούς το άναρχο βουητό των ξύλινων πνευστών. Η μουσική ακούγεται άγρια, γκροτέσκα, χωρίς ρυθμό. Πριν περάσει 1,5 λεπτό ακούγεται το μουσικό του ακρωνύμιο (όπως και σε άλλα έργα του) και το μουσικό θέμα του πρώτου μέρους σταθεροποιείται και ξεκαθαρίζει. Αμέσως μετά εισάγεται με ντέφι και ξυλόφωνο ένα δεύτερο μουσικό θέμα που είναι ένας διακριτός Εβραϊκός χορός.
    Εδώ το ρυθμικό σφρίγος ενός χορού, που από την φύση του αποτελεί εκδήλωση χαράς, εντάσσεται σε μια ζοφερή μουσική ατμόσφαιρα. Αυτό αποτελεί ένα ευφυές καλλιτεχνικό εύρημα αντίθεσης αφού είναι σαν να βάζεις κάποιον που τα μάτια του είναι γεμάτα δάκρυα να σου χορέψει. Άλλωστε ο χορός αποτελεί έναν αρχέγονο φορέα συναισθημάτων που δικαιολογεί όλων των ειδών τις διαθέσεις.
    Το scherzo συνεχίζει με αμείωτη ενέργεια, φόρτιση και τραχύτητα την σύντομη ως το τέλος πορεία του.

    Το ενδιαφέρον του Shostakovich για την Εβραϊκή μουσική έχει εκδηλωθεί με τον κύκλο τραγουδιών από την Εβραϊκή λαϊκή ποίηση και η καταγγελία του αντισημιτισμού έφθασε στο απόγειο της με την σύνθεση της 13ης συμφωνίας.

    3.Passacaglia (Andante)
    H Passacaglia αποτελεί μια μορφή συνθετικής γραφής που πρωτοεμφανίσθηκε στην μουσική του μπαρόκ. Στο μπαρόκ η passacaglia αποτελούσε μια σειρά παραλλαγών, συχνά του βιολιού, πάνω σε ένα ostinato (ένα συνεχώς επαναλαμβανόμενο μουσικό θέμα που λειτουργεί σαν αναφορά) από ένα μπάσο. Η πιο διάσημη passacaglia είναι η Chaconne από το την δεύτερη παρτίτα για βιολί του Bach.
    Οι μεγάλοι συνθέτες υιοθετούν και διασκευάζουν συχνά τις μουσικές δομές του παρελθόντος προσαρμόζοντας τες στις δικές τους ανάγκες έκφρασης. Ξέρουν καλά ότι η φόρμα, με άλλα λόγια η οργάνωση της μουσική έκφρασης, είναι το ίδιο σημαντική με την ουσία της μουσικής που δεν είναι τίποτε άλλο παρά η έκφραση συναισθημάτων. Διασκευάζοντας τις παλιές δομές πετυχαίνουν κάτι ακόμη. Παρουσιάζουν την μουσική τους με έναν οικείο και ως εκ τούτου κατανοητό στον ακροατή τρόπο. Αυτό αποτελεί έναν συμβιβασμό ανάμεσα στην νεωτερικότητα του έργου τους και την δημοφιλία που χρειάζεται για να γίνει αποδεκτό.
    Η Passacaglia αποτελεί το κέντρο βάρους του κονσέρτου. Χωρίς υπερβολή θεωρείται σαν μια από τις λαμπρότερες σελίδες του βιολιού. Έτσι το κονσέρτο αυτό πήρε την θέση του σαν συνεχεία των άλλων μεγάλων κονσέρτων βιολιού του παρελθόντος.
    Αποτελείται από εννέα παραλλαγές και μια cadenza.
    Στην πρώτη παραλλαγή τα βαθύχορδα με τα τύμπανα παρουσιάζουν το θέμα της passacaglia και τα κόρνα παίζουν μια σοβαρή έως κατηφή φαμφάρα.
    Στην δεύτερη παραλλαγή η τούμπα με το φαγκότο παίρνουν το θέμα με τα αγγλικά κόρνα και τα κλαρινέτα να παίζουν ένα χορικό που ο ήχος του θυμίζει το εκκλησιαστικό όργανο. Στην απειλητική αυτή ατμόσφαιρα από την μουσική της ορχήστρας έρχεται τώρα, στην τρίτη παραλλαγή, το βιολί να ικετεύσει για λίγη ειρήνη. Σε κάθε παραλλαγή που ακολουθεί το σόλο του βιολιού γίνεται όλο και πιο έντονο, όλο και πιο παθιασμένο, όλο και πιο λυρικό μέχρι τη κορύφωση που παρέα με τα υπόλοιπα έγχορδα της ορχήστρας παίζουν το θέμα της passacaglia σε fortissimo. Σιγά σιγά η ένταση της μουσικής μειώνεται, το πάθος της ορχήστρας εξανεμίζεται και ο βιολιστής συνεχίζει ήρεμα μέχρι την cadenza του.
    Η cadenza είναι μεγάλη (διαρκεί όσο και το τελευταίο μέρος, περίπου πέντε λεπτά) και απαιτεί ύψιστη δεξιοτεχνία. Περιλαμβάνει όλο το θεματικό υλικό που ως τώρα έχει ακουστεί. Στην πορεία της η ένταση σταδιακά αυξάνει μέχρι η ορχήστρα να ξαναμπεί και να οδηγήσει χωρίς διακοπή στο ανακουφιστικό allegro ξέσπασμα του τελευταίου μέρους.

    4.Burlesque (Allegro con brio)
    Το τελευταίο μέρος είναι όπως λέει και η περιγραφή ένα φινάλε burlesque που απαιτεί αθλητικές επιδόσεις. Ξεκινά αμέσως μετά την Passacaglia με ένα tutti της ορχήστρας στο θέμα της Nocturne, Οι ταχύτητες είναι τόσο υψηλές που στην πρώτη ακρόαση το θέμα της Nocturne δεν αναγνωρίζεται.
    Λέγεται ότι η αρχική σύνθεση του φινάλε άρχιζε με το βιολί αλλά ο Shostakovich την άλλαξε αρχίζοντας με την ορχήστρα, όταν ο Oistrakh του ζήτησε λίγο χρόνο ίσα για να προλάβει να σκουπίσει το δοξάρι του μετά την cadenza.
    Όταν ξαναμπαίνει το βιολί η μουσική ακούγεται ρωσική και χορευτική. Η passacaglia παρωδείται από το κόρνο και ξύλινα πνευστά και τα tempi είναι presto. Ο βιολιστής συνεχίζει τις δοξαριές του με δαιμονική ένταση με την μουσική να φλέγεται μέχρι το απότομο κλείσιμο της.

    Μοναδική ακρόαση από δίσκο βινυλίου της Melodiya-EMI, εγγραφή του 1959.
    Βιολί David Oistrakh. Διεύθυνση Yevgeny Mravinsky. Φιλαρμονική ορχήστρα του Leningrand.
    Ο ήχος είναι ζεστός, το βιολί ακούγεται υπέροχα αλλά κάποιες λεπτομέρειες, όταν παίζει η ορχήστρα κάτω από το βιολί, δεν ακούγονται πολύ καθαρά. Για να τις ακούσω έπρεπε να πλησιάσω το ηχείο.

  2. #2
    AVClub Fanatic
    Ημερομηνία εγγραφής
    Jun 2006
    Περιοχή
    Χολαργός
    Μηνύματα
    62,722

    Απάντηση: Shostakovitch-Violin concerto No1 in A minor, Op.99

    Αψογη παρουσίαση ενός έργου μάλλον όχι ''πολυφορεμένου''..

    Yπάρχει σε τρεις εκτελέσεις σπίτι και η έκπληξη προέρχεται απο τον Ρώσο Ilya Kaler και τον εξαιρετικό Πολωνό μαέστρο (και με πολύ καλό Mahler)Αntoni Wit απο την Naxos..



    O Οistrakh στην πιό ''απελευθερωμένη '' του εκδοχή με μιά υπέροχη Passacaglia ,υπό την διεύθυνση τού Maxim Shostakovich...



    Και τέλος η συνεργασια Vengerov-Rostropovich( τού 1994)με εναν Vengerov χωρίς τούς συνήθεις ''εντυπωσιασμούς'' που τον αδικούν συχνά..



    Νάσαι καλά Κώστα...

  3. #3
    Junior Member
    Ημερομηνία εγγραφής
    May 2009
    Μηνύματα
    83

    Re: Shostakovitch-Violin concerto No1 in A minor, Op.99

    Ένα υπέροχο έργο (αληθινή κόλαση) που έτυχε να ακούσω πολύ πρόσφατα από το Radio 3 του BBC live με την νεαρή Γεωργιανή βιολονίστα Λίζα Μπατιασβίλι και τον Έσα Πέκα Σάλονεν και που τον τελευταίο καιρό μου έχει κολλήσει! Η ερμηνεία του Όιστραχ μου άρεσε, αλλά αυτή που θα ήθελα πολύ να είχα ακούσει -μετά απ' αυτά που άκουσα- είναι του Λεωνίδα Καβάκου με τον Βάλερι Γκέργκιεφ πέρυσι τον Μάρτη στο Μπάρμπικαν του Λονδίνου.

    Χαίρομαι πολύ που αναφέρθηκε ο Ίλυα Κάλερ, αγαπημένος βιολιστής που είχε ηχογραφήσει πολλά ωραία πράγματα στην Melyodia. Τις ηχογραφήσεις του για την Νάξος, δεν τις έχω ακούσει, αλλά τώρα που αναφέρθηκαν θα ψάξω να τις βρω.

  4. #4
    Senior Member
    Ημερομηνία εγγραφής
    Jul 2009
    Περιοχή
    Salonique
    Μηνύματα
    478

    Re: Shostakovitch-Violin concerto No1 in A minor, Op.99

    Όντως εξαιρετική είναι η Batiashvili και υπάρχει ηχογράφηση του κονσέρτου το album της "Echoes of times" με τον Esa-Pekka Salonen. Ωραιότατο album και με έργα Kancheli και Rachmaninov (καλά είχε και Spiegel im Spiegel του Part αλλά ούτε που το άκουσα - τον έχω απορρίψει εδώ και καιρό). Ωραιότατο άλμπουμ.




    Να προσθέσω ακόμα μια αξιόλογη ηχογράφηση, που όταν την πήρα θυμάμαι ότι την άκουγα και την ξανάκουγα. Αυτήν αναζήτησα όταν είδα την παρουσίαση του φίλου μου Κώστα. Είναι αυτή του Βρετανού Daniel Hope με τον υιό Maxim Shostakovich, όπου περιέχει και το 2ο (λιγότερο δημοφιλές) κονσέρτο. Γενικότερα μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση ο Hope σε κονσέρτα 20ου αιώνα (καταπληκτική ερμηνεία και του κονσέρτου του Alban Berg).


  5. #5
    Supreme Member
    Ημερομηνία εγγραφής
    Jun 2006
    Περιοχή
    Άγιος Δημήτριος
    Μηνύματα
    3,713

    Απάντηση: Shostakovitch-Violin concerto No1 in A minor, Op.99

    Το άκουσα τελευταία φορά την Κυριακή το βράδυ, μετά από αρκετή περισυλλογή για το έργο που θα κατόρθωνε να με κρατήσει απέναντι στο ζοφερό κλίμα που με είχαν βυθίσει τα γεγονότα του Σαββατοκύριακου και το βάθεμα της κρίσης.

    Εξαιρετικό έργο, σοβαρό και στοχαστικό, με την πιο κυριολεκτική σημασία των όρων. Σχετικά με την πασακάλια, που αποτελεί πραγματικά το κέντρο βάρους του έργου, γνώμη μου είναι πως η φόρμα της είναι η πλέον κατάλληλη για να εκφραστεί το βίωμα μιας ζοφερής κατάστασης με καρτερικότητα και στοχαστικότητα. Έτσι το χρησιμοποίησε και ο ίδιος στο φινάλε της 8ης συμφωνίας.

    Σχετικά με τις προτεινόμενες εκτελέσεις, είναι γεγονός πως το κονσέρτο αυτό, αλλά και το δεύτερο έχουν γίνει πολύ δημοφιλή μεταξύ των νέων βιολιστών. Πολύ καλή η γεωργιανή, θυμάμαι πως και η νεαρή γερμανίδα Στάινμπαχερ μου είχε αφήσει καλές εντυπώσεις. Όμως τα κονσέρτα για βιολί του Σοστακόβιτς είναι υπόθεση του βασιλιά Δαυίδ. Ζηλεύω τον Κώστα που έχει την ερμηνεία με το Μραβίνσκυ.

    Πολύ θα ήθελα επίσης αυτόν εδώ το δίσκο, με ερμηνείες απολύτως κορυφαίες.

    Έχω όμως το κονσέρτο για τσέλο σε βινύλιο και δεν τον έχω πάρει.

    Εγώ έχω αυτόν εδώ, του BBC:


    Είναι η ερμηνεία που επέλεξα ν' ακούσω την Κυριακή το απόγευμα και κατάφερε τελικά αυτό που ήθελα.

  6. #6
    Junior Member
    Ημερομηνία εγγραφής
    May 2009
    Μηνύματα
    83

    Re: Shostakovitch-Violin concerto No1 in A minor, Op.99

    Απόσπασμα Αρχική Δημοσίευση από Brucknerian Εμφάνιση μηνυμάτων
    (καλά είχε και Spiegel im Spiegel του Part αλλά ούτε που το άκουσα - τον έχω απορρίψει εδώ και καιρό).
    Παρένθεση:έχεις απορρίψει τον Arvo Part; Μάλλον δεν έχει νόημα να προσπαθήσω να σε μεταστρέψω, απλά να αναφέρω ότι κι εγώ τον είχα ψιλοαπορρίψει στην αρχή έχοντας ακούσει μόνο τα πιο soft έργα του (Fur Alina, Spiegel im Spiegel κλπ), μέχρι που άκουσα Como cierva sedienta, Te Deum (το απόλυτο έργο), Lamentate, Silouan's Song κι έγινα ευθύς ο πιο ένθερμος θαυμαστής του!

  7. #7
    Super Moderator


    Ημερομηνία εγγραφής
    Oct 2007
    Περιοχή
    Μεσευρώπη
    Μηνύματα
    14,235

    Re: Απάντηση: Shostakovitch-Violin concerto No1 in A minor, Op.99

    θερμά συγχαρητήρια Κώστα! άλλο ένα πετράδι προστέθηκε στη συλλογή των παρουσιάσεων του φόρουμ μας.



    Απόσπασμα Αρχική Δημοσίευση από Δαμιανός Δημητριάδης Εμφάνιση μηνυμάτων

    Πολύ θα ήθελα επίσης αυτόν εδώ το δίσκο, με ερμηνείες απολύτως κορυφαίες.

    Έχω όμως το κονσέρτο για τσέλο σε βινύλιο και δεν τον έχω πάρει.
    Δαμιανέ θα σε μαλώσω. Να μην έχεις αυτή την ερμηνεία από φιλαργυρία! τσκ, τσκ τσκ. Πάρε το LP εν πάση περιπτώσει, εσύ δεν είσαι βινυλιοφοβικός σαν κάτι άλλους που ξέρω....

    εδιτ: είναι η μόνη ερμηνεία που έχω και δεν ένιωσα ποτέ την ανάγκη να ακούσω άλλη, πράγμα σπάνιο για μένα
    Last edited by ΚΩΣΤΑΣ ΖΑΓΓΟΓΙΑΝΝΗΣ; 13-09-2011 at 20:33.



  8. #8
    Senior Member
    Ημερομηνία εγγραφής
    Jul 2009
    Περιοχή
    Salonique
    Μηνύματα
    478

    Re: Shostakovitch-Violin concerto No1 in A minor, Op.99

    Παρένθεση:έχεις απορρίψει τον Arvo Part; Μάλλον δεν έχει νόημα να προσπαθήσω να σε μεταστρέψω, απλά να αναφέρω ότι κι εγώ τον είχα ψιλοαπορρίψει στην αρχή έχοντας ακούσει μόνο τα πιο soft έργα του (Fur Alina, Spiegel im Spiegel κλπ), μέχρι που άκουσα Como cierva sedienta, Te Deum (το απόλυτο έργο), Lamentate, Silouan's Song κι έγινα ευθύς ο πιο ένθερμος θαυμαστής του!
    Εγώ δεν τον έχω ψιλοαπορρίψει, τον έχω χοντροαπορρίψει και οι λόγοι είναι και στα έργα που ανέφερες. Τέλος πάντων, αυτό δεν σημαίνει απολύτως τίποτα. Απλά ποτέ δεν μου άρεσε το ύφος του και δη αυτό του μινιμαλιστή που στην περίπτωση του μου φαντάζει ως ανεπαρκής που προσπαθεί να δικαιολογήσει την ανεπάρκεια του. Καμιά σχέση μινιμαλισμό π.χ. του Steve Reich ή του Adams ακόμα. Αλλά είπαμε, ετερογενείς αντιλήψεις.

    Προτιμώ την Gubaidulina ως συνθέτη, από την εκεί μεριά. Και μια και αναφέρθηκα σε αυτήν, το κονσέρτο για βιολί της με τον τίτλο "In tempus praesens" που την πρεμιέρα έδωσε η Mutter, διέκρινα μια συγγένεια (απόγονος; ) με το κονσέρτο του Shostakovich. Mια πρόταση: σε όσους αρέσει το κονσέρτο του Shostakovich, να ακούσουν και αυτό της Gubaidulina. Μοναδική ηχογράφηση (πρεμιέρα) με την Αnne-Sophie Mutter και τον Valery Gergiev με την ορχήστρα του θεάτρου Mariinsky.



    Δαμιανέ θα σε μαλώσω. Να μην έχεις αυτή την ερμηνεία από φιλαργυρία! τσκ, τσκ τσκ. Πάρε το LP εν πάση περιπτώσει, εσύ δεν είσαι βινυλιοφοβικός σαν κάτι άλλους που ξέρω....

    εδιτ: είναι η μόνη ερμηνεία που έχω και δεν ένιωσα ποτέ την ανάγκη να ακούσω άλλη, πράγμα σπάνιο για μένα
    Είναι επειδή δεν βρήκες τίποτε άλλο στην αγορά βινυλίου να ακούσεις

  9. #9
    Supreme Member
    Ημερομηνία εγγραφής
    Jun 2006
    Μηνύματα
    8,293

    Re: Shostakovitch-Violin concerto No1 in A minor, Op.99

    Ευχαριστώ Κώστα, εξαιρετικά ισορροπημένη παρουσίαση, όπου οι χρήσιμες ιστορικές πληροφορίες συμπληρώνονται από την πετυχημένη περιγραφή του μωσαϊκού των συναισθημάτων που εγείρει το έργο ... το έχω με τον Βενγκέροφ και ευκαιρία να το ''ξεσκονίσω'' μιας και έχω πολλά χρόνια να το ακούσω ...

    Να επισημάνω και μία εξαίρεση, στην σωστή σου παρατήρηση περί της αποφυγής χτισίματος μελωδικών θεμάτων στις συμφωνίες (τουλάχιστον που να δύνανται να απομνημονευθούν και να σιγομουρμουρισθούν) : Η 5η, η οποία βρίθει αντιστοίχων υπέροχων μελωδικών θεμάτων, ιδιαίτερα το 2ο και 3ο μέρος ...
    “We are who we are, having secretly decided who we’d like to be.”

  10. #10
    Super Moderator


    Ημερομηνία εγγραφής
    Oct 2007
    Περιοχή
    Μεσευρώπη
    Μηνύματα
    14,235

    Re: Shostakovitch-Violin concerto No1 in A minor, Op.99

    Απόσπασμα Αρχική Δημοσίευση από Brucknerian Εμφάνιση μηνυμάτων
    Εγώ δεν τον έχω ψιλοαπορρίψει, τον έχω χοντροαπορρίψει και οι λόγοι είναι και στα έργα που ανέφερες. Τέλος πάντων, αυτό δεν σημαίνει απολύτως τίποτα. Απλά ποτέ δεν μου άρεσε το ύφος του και δη αυτό του μινιμαλιστή που στην περίπτωση του μου φαντάζει ως ανεπαρκής που προσπαθεί να δικαιολογήσει την ανεπάρκεια του. Καμιά σχέση μινιμαλισμό π.χ. του Steve Reich ή του Adams ακόμα. Αλλά είπαμε, ετερογενείς αντιλήψεις.

    Προτιμώ την Gubaidulina ως συνθέτη, από την εκεί μεριά. Και μια και αναφέρθηκα σε αυτήν, το κονσέρτο για βιολί της με τον τίτλο "In tempus praesens" που την πρεμιέρα έδωσε η Mutter, διέκρινα μια συγγένεια (απόγονος; ) με το κονσέρτο του Shostakovich. Mια πρόταση: σε όσους αρέσει το κονσέρτο του Shostakovich, να ακούσουν και αυτό της Gubaidulina. Μοναδική ηχογράφηση (πρεμιέρα) με την Αnne-Sophie Mutter και τον Valery Gergiev με την ορχήστρα του θεάτρου Mariinsky.





    Είναι επειδή δεν βρήκες τίποτε άλλο στην αγορά βινυλίου να ακούσεις
    εντάξει, θα πάρω το σιντί αυτής της γεωργιανής ξανθιάς της πως την λένε. Αν δε μου αρέσει η ερμηνεία θα έχω να χαζεύω το εξώφυλλο κάθε φορά που θα ακούω το βινύλιο με τον Oistrakh και το Μητρόπουλο



 

 
Σελίδα 1 απο 3 123 ΤελευταίαΤελευταία

Πληροφορίες Θέματος

Users Browsing this Thread

Αυτή τη στιγμή διαβάζουν την κατηγορία 1 χρήστες. (0 μέλη και 1 επισκέπτες)

Bookmarks

Κανόνες καταχώρησης

  • You may not post new threads
  • You may not post replies
  • You may not post attachments
  • You may not edit your posts
  •  
  • BB code is σε λειτουργία
  • Smilies είναι σε λειτουργία
  • Ο κώδικας [IMG] είναι σε λειτουργία
  • [VIDEO] code is σε λειτουργία
  • Ο HTML κώδικας ειναι εκτός λειτουργίας