Θ.Παπακωνσταντίνου:'H Βροχή Από Κάτω´ + "Αγρύπνια"

17 June 2006
62,722
Χολαργός
Πρόσφατα κυκλοφόρησε ο νέος δίσκος τού Θανάση Παπακωνσταντίνου..´Η Βροχή Από Κάτω´.
Μετά το θαυμάσιο διπλό live,και ενω ειχαν προηγηθεί,οι ´ώριμες´δουλειές του,´Αγρύπνια´,και ´Βραχνός Προφήτης´,ο Παπακωνσταντίνου,μάς παρουσιάζει έναν απολύτως προσωπικό και ´κλειστό´δισκο,έναν δίσκο ´συνόλου´.
Πολύ συχνά στήν Ελλάδα αντιμετωπίζουμε με αμηχανία προσπάθειες ανθρώπων που δεν μπορούμε να τούς κατατάξουμε εύκολα.Τούς δίνουμε έτσι τον τίτλο τού τραγουδοποιού και καθαρίζουμε.Συνθέτες δυσκολευόμαστε να τούς πούμε διότι ο τίτλος αυτος εχει κατοχυρωθεί,απο ανθρωπους παλαιοτέρων γενεών,ακόμα και αν πρόκειται για τον Θωμά Μπακαλάκο.
Ο Λαρισαίος ,Παπακωνσταντίνου,παραμένει στην πόλη του κάνοντας τήν διαδρομή Μεταξοχώρι-Λάρισα-Ελλάδα.Μέχρι τώρα έχει παρουσιάσει ενα πολυ ενδιαφέρον έργο,με συγχρονο ήχο,παντρεμένο με την ελληνική παραδοση.
Ο τελευταίος του δίσκος,αποτελεί για μένα μία ιδιαίτερα ευχαριστη έκπληξη.Δεν υπάρχει κομμάτι που θά θεωρηθεί ´επιτυχία ´απο τα ραδιόφωνα ,και μερικά απ´αυτά θα ειναι και δυσκολο να παιχτούν ´ζωντανά´.
Πλαισιωμένος απο σπουδαίους μουσικούς,παρουσιάζει ένα ολοκληρωμένο έργο,πού αφορά τίς υπαρξιακές του αγωνίες,και πού συνιστά υπέρβαση στην μέχρι τώρα πορεία του.
Την μουσική του συνοδεύουν οι φωνές των γιών του,η σπουδαία Μάρθα Φριντζήλα,η φωνή τού ποιητή Νίκου Καρούζου,μία υπέροχη Κυρία ,πού τραγουδά ένα Δημοτικό τραγουδι,διάφοροι ήχοι,θραύσματα απο φράσεις,μισοτελειωμένες λέξεις,και ..ο ίδιος.
Η ´Βροχή Από Κάτω´ειναι ενα έργο σκοτεινό,μοναχικό,αγωνιώδες,που επιτρέπει ακτίνες φωτός να περνάνε απο μικρές ρωγμές.
Θυμιζει ένα ταξίδι με τραίνο,με εναλλαγές τοπίων ,μία ταινία αυτοβιογραφική,χωρίς όμως να βλέπεις ποτέ τον πρωταγωνιστή.Ο ρόλος έχει δοθεί στούς άλλους.Όπου άλλοι ειναι οι μουσικές μνήμες,τά βιβλία πού άφησαν τα ίχνη τους,οι γιαγιάδες,η μυρωδιά τής γής,οι σταγονες του νερου,τά παιδιά,τά τοπία,οι απώλειες,οι γυναίκες,τα μικρά θαύματα,ο πόνος,ο θάνατος,τά τραγούδια,ο κάματος τού τεχνίτη.Ολα αυτα αποτυπωνονται σε ενα εργο συνόλου,πού συγκινεί βαθειά.
Τό έργο ξεκινά με μία απαγγελία,απο δύο παιδικές φωνές,χωρίς καμια θεατρικότητα,σάν όταν λεγαμε τα ποιήματα στο σχολείο.Συνεχίζει με ενα απλό σκοτεινό τραγούδι('Βάλια Κάλντα´),όπου ´τό νερό τής Βάλια Κάλντα......φέρνει από μακρυά λέξεις πού δέν ξεχωρίζουν,ιστορίες πού ανθίζουν κάτω από τήν γή´.Πιάνο ,κιθάρα,τσέλο,βιολί ,ακουστικό μπάσο καί τρομπέτα ,συνοδεύουν το τραγουδι.
Στό επόμενο κομμάτι ,ένα βαλκανικό μείγμα με σύγχρονο ένδυμα ακουγεται η φωνή του Νικου Καρουζου που λεει απο το παρελθόν´Ειμαι των αστρων ο σκύλος.Με τα ματια κοιτάζω ψηλά.με τά χέρια γιορτάζω τήν λάσπη´
Η φωνη βαθειά,από μία παλιά ηχογράφηση επιβεβαιώνει ότι ´Νηστεύει η ψυχή μου από πάθη´.Το αναλογικό συνθεσαιζερ,δημιουργεί εναν ήχο στροβιλώδη και εφιαλτικο,μεχρι που ενα μικρο παιδακι που ψευδιζει ακουγεται στο βαθος και ´αλλάζει´καπως το τοπιο.
Ο Παπακωνσταντίνου στό παρακάτω(´ορυχεία´)ξεκινάει να περιγράφει ,συνοδεία ακουστικής κιθαρας,τον κοπο να τραγουδησει και να ´μιλήσει´
Και ενώ στην αρχη οι στιχοι του ειναι μεταφορικοι,και η φωνή διστακτική και χαμηλή,ακούγεται απο το βάθος μια αλλη φωνή-´Μίλα ανοιχτα ρε μλκα´-που´τόν απελευθερώνει,καί δυνατότερα πιά μάς απευθύνεται..´Πολλές φορές προσπάθησα,μα αυτά τά γμημένα,αντί νά βγούν στά χείλη μου,σφηνώνουν στόν αυχένα´.
Τό έργο συνεχίζεται με ένα από τα πιο σημαντικα κομμάτια του,που ονομάζεται ´Αϋπνη Πόλη´Αφορά διασκευή ποιήματος τού F.G.Lorca...'Oνειρο η ζωή δέν είναι,κι όποιος πόνεσε στόν πόνο,πάντοτε θέ νά πονάει,κι όποιος θάνατο φοβαται θά τον κουβαλα στους ώμους............................................κανείς στόν κόσμο δέν κοιμάται,ούτε ένας δέν κοιμάται´Η μουσική είναι πάντα σκοτεινή,ενας ´μακάβριος χορός´,πού φτάνει στό απώγειό του όταν ξανακουγεται το ποίημα του lorca αυτήν την φορά στά ισπανικά,απο μία γυναικεία φωνή,που θα μπορουσε να ειναι και η Τζεσικα Λανγκ ντυμενη στα κατάλευκα απο το ´All that Jazz',οπου υποδυόταν τόν θάνατο.
Στο επομενο κομματι κυριαρχει το τσέλο,και ειναι ενα ανάλαφρο κομμάτι,με τίτλο ´mou'klases t'arxidia kyrie moirarxe',όπου γινεται μνεία,πιθανώς στην γνωστη εγγραφη αναφορα ενος μοιραρχου στα 1920 ,που περιγραφει την στιχομυθία του με εναν κλέφτη τής εποχής.Και εδώ παλι μέσα στόν ανάλαφρο και ειρωνικο ρυθμο,´ξεπετάγεται η φωνή μιάς γυναίκας πού λέει ´κι τούν πιάσαμι τούν κλέφτ´.Εδω ο piazzolla-εμμονή του συνθέτη-ο μοίραρχος καί η χωριάτισσα συνυπάρχουν αρμονικά.
Το επομενο κομμάτι αφορά τά παράδοξα τής φύσης ,αυτά τά μικρα θαύματα.Τίτλος ´sara'.Αναφορα στην πεταλουδα Heliconius sara,που χρησιμοποιει το κυάνιο πού παραγεται -ώς αμυντικό και θανατηφόρο μέσο-απο το φρουτο του παθους,για να μετατραπει σε πανεμορφη πεταλουδα.Ετσι ´σπαζοντας τον αγνωστο κωδικα´η πεταλούδα μετατρέπει τήν δηλητηριώδη για αλλους οργανισμους ουσια,σε παραγοντα εξέλιξής της. Ωδή στήν sara λοιπόν!!!.
Ακολουθούν τα κομμάτια Ή βροχή από κάτω´,και ´Τό όνειρο τής σκιάς´.Εδω κυριαρχουν τα εγχορδα,μέ ένα μινιμαλιστικό τρόπο.Τό μοτίβο παραμένει τό ίδιο.Μονότονο,απειλητικό,σκοτεινό.Τόν τόνο τόν δίνει η κραυγή μιάς γυναίκας´Η Ζωή μου περιτριγυρίζεται Θανάτους´.Οι οδύνες τών απωλειών ,είναι εδώ.Ο φοβος τής λήθης ειναι εδώ.Στό ένθετο υπαρχει ποίημα που ξεκιναει με τους στίχους´Είμαι η σκιά στό σκαλοπάτι (κανείς δέν νοιάζεται)'.
Σάν φυσική´συνέχεια ακολουθεί το τραγούδι-απαγγελία ´Τά Μολύβια´.Αναφερεται στά μολύβια τών μαραγκων πού ζωντανευουν τίς νύχτες,και σαλταρουν στα στηθη των γυναικων, που ειναι κολλημενες σαν παλια εξωφυλλα στους τοιχους του μαγαζιου.Αλλά,τρελλαμενα απο την επιθυμια ´ξεχνανε ´τον νομο τής βαρύτητας,και πεφτουν απότομα στο δαπεδο.Ετσι το πρωί όταν ανοίξει το μαγαζί ο μαραγκός,θα τα βρει πεσμενα κατω,και θα τα σηκωσει ´Λές καί σηκώνει μιά τυχαία πέτρα τής αυλής............ανύποπτος για το αύριο,θλιμένος για το χτές,ανίδεος γιά τά θαύματα πού γίνονται τίς νύχτες´!!!!!
Και ενώ ο ακροατής έχει αφοσιωθεί στα μικρά νυχτερινά θαματα,πού περνάνε απαρατήρητα από τούς ανθρωπους,ο συνθέτης τόν οδηγεί σέ ενα δημοτικο τραγουδι(Eνα Παλληκαράκι),ένα άλλο γήινο θαύμα πού συγκινεί μέσα στην απλότητά του.Είναι ένα τραγούδι πού θα μπορούσε,να τό λέει η γιαγιά τού καθενός μας,αν φυσικά δέν τήν χλευάζαμε ως ´οπισθοδρομική´,και άν καθόμαστε νά τήν ακούσουμε,σάν άνθρωποι μέ ρίζες και όχι σάν χάσκακες εξόριστοι τού τόπου μας.Δίπλα από τήν γιαγιά περνάνε σύγχρονοι ήχοι πού δένουν μέ τό τραγούδι.
Τό πολύ όμορφο εύρημα τού συνθέτη είναι ότι πάνω απο´τήν φωνή τής Κυρίας που λέει το δημοτικό τραγουδι,ακούγεται η φωνή μιάς νέας γυναίκας η οποία προσπαθεί να ´μάθει ´το τραγουδι,και το σιγοτραγουδά μασώντας τσιχλα με τήν αφέλεια τής νεότερης γενιάς.Οταν τελειωνει η γιαγια το τραγουδι, η μικρη το συνεχίζει μόνη της!!!
Και συνεχιζεται ο δίσκος με ¨Τον Satie στην Χιμάρα´.Κιθάρα,ακουστικό μπασο,κρουστά,κατασκευάζουν μία μελωδία δυτική πού στο βάθος της ακουγονται ήχοι πολυφωνικοί.Ο συνθετης σημειωνει´Τα μαύρα πλήκτρα εγιναν κοράκια καί χαθήκαν,καί τ´ασπρα νύφες τού χιονιού πού στήν χιμάρα πέφτει.´.
Ακολουθουν παιδικές φωνές που λενε...´Τώρα Τέλος´.Και το πραγματικο τέλος έρχεται με μία διαφορετική εκτέλεση τής ¨Αϋπνης Πόλης´,πιό ρυθμικής και στακάτης.
Ο δίσκος τού Θανάση Παπακωνσταντίνου θα μπορουσε να είναι μια κινηματογραφικη ταινια.Αν ανήκε σέ ξένο συνθέτη θά είχαν γραφτεί διθύραμβοι.
Στην ´Βροχή Από Κάτω´,ο συνθετης ´σπαει´την φόρμα και τό μετέωρο βήμά του περνάει στήν άλλη όχθη τής μουσικής.Το δημοτικο τραγουδι ,η ρόκ,ο Πεσσοα,οι λήσταρχοι του 1920,οι γιαγιαδες μας,ο καρουζος,ο piazzolla,o satie,ειναι εδω .Και δέν ακολουθούν παράλληλους μουσικούς δρόμους,αλλά μάς προσφέρουν ένα μουσικο αμάλγαμα ,πού όσο το ακούς τόσο το αγαπάς.
Ο Θανασης Παπακωνσταντίνου στήν ωριμότερη μουσικά στιγμη του ειναι ενας μουσικός -πολίτης τού κόσμου.Και γιά νά μπορεί να ειναι κατι τετοιο,κατ´αρχήν ειναι πολίτης τής χώρας του.Γιατί έχει επίγνωση τής ρίζας του.Διαφορετικά θά ήταν ενα πολυπολιτισμικό μαλάκιο.
Ακουγοντας τόν δίσκο του ,και ενθυμουμενος μια πρόσφατη συνέντευξή του στήν ´Καθημερινή τής Κυριακής´,όπου θεωρει ότι ο παλιος Σαββόπουλος του εδειξε καποιους δρόμους στήν ανάπτυξη τής δικής του μουσικής ιδιαιτερότητας ,δέν μπορώ παρά να ξαναθυμηθώ τον ´Μπαλλο´του αντιφατικού Διονύση.Οταν έβγαζε εκεινον τον δίσκο 30τοσα χρόνια πρίν,κανείς ακόμα δέν είχε υποψιαστεί τί θά πεί Ethnic .Αργότερα βέβαια τόμαθε και ο sting,και διαφοροι αλλοι νεκροθάφτες.
Ο τελευταιος δίκος του Θαναση Παπακωνσταντινου αποτελει μια ευτυχη μουσική στιγμη για την Ελληνικη και οχι μονον Μουσικη.Προσωπικα τόν έχω συμπεριλαβει στους 5-10 καλύτερους δισκους του 2006,άν καί είναι πολύ ενωρίς ακόμα.
Καλή Ακρόαση.:):)
Υ.Γ.
Συμφορουμίτες του μουσικου φορουμ,μήν αποστρέψετε τό βλέμμα ,επειδή ειναι ελληνικος δισκος.
Υ.γ2
Τό κείμενο είχε γραφτεί στίς αρχές Απριλίου.,για το προηγούμενο forum.Ως εκ θαύματος πρίν από λίγο καιρό,το βρήκα μέσα στά mail μου,και το ξαναβάζω εδώ.Ο Θ.Π.,είχε απο τήν ´Αγρυπνία´δείξει ότι προχωράει σέ νέους δρόμους.Ναναι καλά,στήν σημερινή ελληνική λειψυδρία..

************
 

supersonic

Μέλος Σωματείου
17 June 2006
49,067
Re: Θ.Παπακωνσταντίνου:'H Βροχή Από Κάτω´

ευτυχώς που σώθηκε...
έχεις άλλα?
 
17 June 2006
62,722
Χολαργός
Απάντηση: Θ.Παπακωνσταντίνου:'H Βροχή Από Κάτω´

Καλώς ώρισες chief.!!!!:ernaehrung004: Δυστυχώς άλλο ένα για τα κουαρτέτα τού Beethoven.Τα άλλα τα πήρε το ποτάμι.Θα ξαναγράψουμε μόλις ξεσφίξουμε απο τις ζέστες.....:devil-smiley-029:
 
17 June 2006
62,722
Χολαργός
Απάντηση: Θ.Παπακωνσταντίνου:'H Βροχή Από Κάτω´

Eki_65 said:
:ernaehrung004: Μπράβο Σπύρο!!!! θαυμάσια παρουσίαση!!!!

Yπάρχουν και βάζελοι μέ γούστο.!!!!Εχουμε και Γ.Δ.τέτοιον άλλως τε.:ernaehrung004:
 

Larry

Μέλος Δ.Σ.
Staff member
17 June 2006
19,867
Re: Θ.Παπακωνσταντίνου:'H Βροχή Από Κάτω´

ομορφη παρουσιαση ,για μια ακομη φορα σε ευχαριστουμε Σπυρο, κι ας εισαι Γαβρος δεν πειραζει ομως θα χουμε αντιβαρο τον Δημητρη σου ο οποιος θα γινει Βαζελακι του κερατα ή εστω ΑΕΚ
 
17 June 2006
62,722
Χολαργός
Απάντηση: Re: Θ.Παπακωνσταντίνου:'H Βροχή Από Κάτω´

Larry said:
ομορφη παρουσιαση ,για μια ακομη φορα σε ευχαριστουμε Σπυρο, κι ας εισαι Γαβρος δεν πειραζει ομως θα χουμε αντιβαρο τον Δημητρη σου ο οποιος θα γινει Βαζελακι του κερατα ή εστω ΑΕΚ


Sorry για το off-topic,αλλά ήδη τραγουδάει τόν ύμνο τού Ολυμπιακού.Τις βασικές αξίες τίς δίνεις στά παιδιά από μωρά:flipout:
 
17 June 2006
62,722
Χολαργός
Απάντηση: Θ.Παπακωνσταντίνου:'H Βροχή Από Κάτω´

Μιά και ο Θ.Παπακωνσταντίνου κυκλοφόρησε πρόσφατα τον ´Σαμάνο´πού παρουσίασε εξαιρετικά ο Mάριος Μουκ.επαναφέρω το κείμενο γιά τόν πιό σημαντικό δίσκο τού Συνθέτη,δίσκο τολμηρό, καί ´κλειστό´πού ξεφεύγει από τά στενά ελληνικά πλαίσια...
Ισως έτσι γίνει πιό κατανοητό σέ ορισμένους ότι τό να ξεφεύγει ένας Ελληνας Συνθέτης από τούς ρεμπέτικους δρόμους και να παρουσιάζει κάτι πού είναι μέν δεμένο με την ελληνική και ευρωπαϊκή παράδοση αποτελεί τέχνη και προχώρημα τής Μουσικής στόν τόπο μας.Aλλωστε ο Παπ.υπήρξε παλιό ´ρόκι´γεγονός πού τόν έκανε ´ανοικτό´ σέ διάφορα ακούσματα...

Πρίν την ´Βροχή απο Κάτω´ο Παπακωνσταντίνου μάς είχε προετοιμάσει μέ άλλον έναν εξαιρετικό δίσκο τήν´Αγρύπνια´μέ τήν οποία έκανε τήν μεγάλη στροφή..(2002)
Ο δίσκος ξεκινά μέ μιάν φωνή πού ηχογραφηθηκε απο τά βραχέα τού ραδιοφώνου και προέρχεται απο τά ´Βάθη τής Ανατολής´λές και είναι Προσευχή τού Μουεζίνη.
Αμέσως μετά εισάγεται εξαιρετικά ένα δυτικό ακόρντο κιθάρας πού συνοδεύει τήν φωνή τού Ανατολίτη γιά να εισέλθουμε στο τραγούδι πού δανείζει στον δίσκο τον γενικό τίτλο..
Η ´Αγρύπνια´βασίζεται στην ελεύθερη μετάφραση τού ποιήματος Insomnie τού Tristan Corbere(1845-1875),πού είναι ποίημα σαφές και απολύτως κατανοητό μέσα στήν ´μεταφορά ´του.
Ολο το τραγούδι θυμίζει κατάλευκες ,ιδρωμένες νύχτες πού οι άγρυπνες ψυχές σκέφτονται τα ανομολόγητα.
Το ´Σ´αφήνω γειά´δείχνει τίς ρόκ καταβολές τού συνθέτη πού χρησιμοποιεί μιά δυτικότροπη rhythm' session πάνω σέ μιά δημοτικοφανή τραγουδιστική φράση.
Οι ´Αδειοι τόποι´ μέ την δωρική φωνή τού Μάλαμα είναι μιά μπαλάντα μέ Σαββοπουλικές επιδράσεις,πού υμνεί τόν ύπνο μετά τον καθημερινό κάματο έναν ύπνο πάντως πού ´ροκανίζει´τόν χρόνο μας.
´Οσοι κοιμούνται γίνονται, παιδιά και παραδίνονται
Πάνω απο βλέφαρα κλειστά ,τού χρόνου ο άνεμος λυσσομανά´.
Το Liquid κομμάτι εξαιρετικό μέ μιά εισαγωγή από τον ´δραματικό´ήχο τής τρομπέτας,βαδίζει δρόμους εναλλακτικού ρόκ ταξιδιού μέσα απο τοπία άλλοτε τρυφερά και άλλοτε εφιαλτικά.
Ακολουθεί ο ´Τειρεσίας ´´μιά πανέμορφη μπαλάντα πού υπόγεια κρύβει μιά Ελιοτ-ική εκδοχή τού άνυδρου τόπου .
´Τυφλός ειναι και κείνος πού κάνει οτι δέν ξέρει
πώς πίνει απ´τό πηγάδι τό σκοτεινό
που ,ότι τον κατατρώει,ανάγκη τόχει κάνει
ή στήν αυλή το κρύβει ,να ξεχαστεί´
Ακολουθεί η χιουμοριστική μινιατούρα γιά ´τσεκούρι και τηλεόραση´μέ σαφές μήνυμα γιά να ακολουθήσει τό υπέροχο μουσικά Ενύπνιο,όπου κυριαρχεί το βιμπράφωνο ενώ η κλασσική ρόκ μπάντα πατά σέ στέρεους δρόμους και συνοδεύει ρυθμικά τό βασικό προαναφερθέν όργανο...
Και πάλι πάντως ο ´παραδομένος´στήν γλύκα τού ύπνου στριφογυρίζει στό κρεβάτι του ανήσυχος...Κάτι μέσα στήν μελωδία ηχεί απειλητικό και τεταραγμένο.
Ο Μάλαμας επανέρχεται μέ αφορμή διαβάσματα τού Παπακωνσταντίνου απο το κλασσικό βιβλίο τού Πορτογάλλου μονήρη συγγραφέα μέ τά πολλά πρόσωπα Φερνάντο Πεσσόα,πού αποτελεί εμμονή τού Θανάση και όχι μόνον...
Rua da Bella Vista...
Mιά Νύκτα καλοκαιρινή ,υγρή στήν Λισσαβώνα
ονειροπόλος ποιητής χαϊδεύει τήν σιωπή
-ο φόρος τής διάνοιας πληρώνεται μ´αγρύπνια-
αγρίμι είναι και κρύβεται σέ σώμα λογιστή.
.......................................................

Γλυκά θ´ανοίξει η κλειδαριά τής πόρτας γιά το Σύμπαν
ο υπάλληλος Πεσόα θ´αφήσει τίς σκιές
και μένα,πού ξαγρύπνησα ,μέ πιάνει η ανησυχία
αν είναι οι αναμνήσεις μου ψεύτικες ή σωστές.´

Ολες οι αγωνίες τής διανοίας αποτυπώνονται στο μουσικό αυτό κομμάτι,πού αφιερώνεται ολόψυχα στον Πεσσόα μιά εντελώς μοναχική ,πολυτάραχη αλλά καί πολυτάλαντη ψυχή, από τις μεγαλύτερες προσωπικότητες τής Ευρωπαϊκής Λογοτεχνίας.
Η επιστροφή στήν παράδοση γίνεται μέ τά Βαϊτικα Κάλαντα πού τραγουδούν τά δίδυμα αγόρια του μαζί με πινελιές απο τσέλο ,ισπανικό λαούτο,φυσαρμόνικα και ακουστικό μπάσο..
Στο βάθος παιδάκια παίζουν τά ´Μήλα´.
Η παιδική αθωότητα επανέρχεται γιά λίγο...
Ακολουθεί η διασκευή τής ´Αγίας Νοσταλγίας´σέ μιά πανέμορφη ρόκ εκδοχή μέ βραχνές ηλεκτρικές κιθάρες..Ο Παπ.θυμάται τίς ρόκ καταβολές του και επενδύει τον ελληνικό δρόμο τού τραγουδιού μέ αυτές.
´Αγία Νοσταλγία,της μνήμης αδελφή,
είσαι αγκάθι,βάλσαμο,τραγούδι και στριγκλιά μαζί´.
Και πάλι η τρομπέτα μέσα απο τά Βαλκάνια αυτή την φορά συνοδευόμενη απο το μπάσο κλαρινέτο δημιουργούν τον Δρομέα,πού τρέχει ακόμα απο τίς αρχές τού 70 απο τον Μπάλλο τού Νιόνιου μέχρις το σήμερα τού Θανάση πού αποδεικνύεται άξιος συνεχιστής του.
Στο επόμενο τραγούδι ο Παπακωνσταντίνου ντυνει ένα ´ερμητικό´ποίημα τού Γιάννη Ζαρκάδη ,πού στην ουσία τό απαγγέλει ενώ η μπάντα ´γδερνει´τίς κιθάρες και τό τσέλο...
Και ο δίσκος τελειώνει μέ την διασκευή τού μαγικού ´Αστρου τού Πρωινού´πού τό τραγουδάει ο Νίκος Παπάζογλου σάν δώρο αγάπης γιά την προσφορά του στην ελληνική μουσική.
Μπαλάντα πού λυτρώνει τήν ´Αγρύπνια´και τήν αγωνία μιά ζεστής και ιδρωμένης λευκής νύκτας...

Η Αγρύπνια μαζί με την Βροχή απο Κάτω αποτελούν δυό κοσμήματα τής Ελληνικής Μουσικής,τουλάχιστον γιά όσους σκαμπάζουν και ψάχνουν να βρούν διαμάντια μέσα στον βούρκο...
Ο Παπακωνσταντίνου φροντίζει τον πολιτισμό του αλλά τον διευρύνει μέ Μεσογειακές ,Ευρωπαϊκές ,Ανατολικές αλλά και σαφέστατα ρόκ επιδράσεις μέσα απο ένα γόνιμο διάλογο τού παρελθόντος μέ τό παρόν...
Η Αγρύπνια απετέλεσε την εισαγωγή τής Βροχής απο Κάτω και όσα έχω γράψει για τήν Βροχή ισχύουν και γιά την Αγρύπνια...
Και όπως λέει και ο Νιόνιος:'Kαί όποιος δεν καταλαβαινει δέν ξέρει πού πατά και πού πηγαίνει´.
Υ.Γ.
Πρός Μάριο Μουκ(special):grinning-smiley-043

Mάριε είχαμε πεί να γράψουμε μαζί γιά την ´Αγρύπνια´...
Ξεκίνησα το κείμενο δίπλα στην ´Βροχή απο Κάτω´επειδή θεώρησα οτι οι δύο δίσκοι αξίζει να αναφέρονται σάν δι-λογία και φυσικά γιά νά προστατευθούν απο τήν άγνοια...
 
Last edited:

VaSiLiS-T

Supreme Member
10 January 2007
8,217
παλλληηηηηνιηηηη
Eγω τον θεωρώ απο τα μεγαλύτερα ¨ ονόματα ¨ στη νέα Ελληνική σκηνή (sic)
( έχω γίνει σχεδόν έφηβος πάλι και τραβιέμαι σε κάτι νταμάρια που τραγουδάει )

πραγματικά extreme άνοιγμα .. του δίσκου που στην διπλανή σελίδα με τους συντελεστές ανά κατηγορία στους μουσικούς αναφέρει : Άγιος Βασίλης made in china ! .
( ναι τέτοιο παίζει )

Ολο το έργο απορρέει ένα χειμωνιάτικο βαρύ υγρό μοντάζ αισθήσεων παραισθήσεων και πραγματικά ! μπερδεμένων συναισθημάτων που κάποιες στιγμές δείχνουν τον δρόμο προς την διέξοδο της κατάθλιψης , και που αυτοστιγμεί και πάλι γυρνάει στην αισιοδοξία στην ζωή !!!


ναι ακροβατεί σε πολύ λεπτό νήμα να γίνει λαϊκό ,, και εντέλει έπεσε άλλα από την πλευρά του καλού ελληνικού κλασικού
 
Last edited by a moderator:

Guybrush

Μέλος Σωματείου
11 November 2006
14,510
Melee Island!
Re: Θ.Παπακωνσταντίνου:'H Βροχή Από Κάτω´

Τα ποστ που αφορούσαν το flame διεγράφησαν. Παραμένει μόνο ό,τι αφορά το δίσκο.
Δε θα ανεχτώ τέτοιου είδους συμπεριφορές ξανά.

To thread ξανανοίγει.



Υ.Γ. Καλά βρε Ναθ... "αχόρταγος" εγώ; Δε ντρέπεσαι λίγο; :flipout:
 

mmoukiou

Supreme Member
22 October 2007
3,069
Απάντηση: Θ.Παπακωνσταντίνου:'H Βροχή Από Κάτω´

Σπύρο η προσθήκη της "Αγρύπνιας" στο νήμα και η ιδέα να παρουσιαστούν ως δι-λογία, με βρίσκει απόλυτα σύμφωνο. Άλλωστε όλες οι παρουσιάσεις σου, όπως και των συντριπτικά περισσότερων μελών του φόρουμ, έχουν αγνές μουσικές προθέσεις. Ούτε μας αυτοανακυρήσουν ως αυθεντίες, ούτε ως ψαγμένους. Και βέβαια, για την συντριπτική πλειοψηφία των παρουσιάσεων μιλώ πάντα, ποτέ δεν είχαν σκοπό να προκαλέσουν ώστε να πετύχουν νούμερα "θέασης" ανάλογα με αυτά της Τατιάνας Στεφανίδου στην ΤιΒι...
 

mmoukiou

Supreme Member
22 October 2007
3,069
Απάντηση: Θ.Παπακωνσταντίνου:'H Βροχή Από Κάτω´

ΥΓ Ευχαριστώ για την αφιέρωση και για τα σχόλια σου που με τιμούν πραγματικά..
 
17 June 2006
62,722
Χολαργός
Απάντηση: Θ.Παπακωνσταντίνου:'H Βροχή Από Κάτω´

Μάριε ευχαριστώ γιά την σύμφωνη γνώμη σου..Κάθε προσθήκη σου στό κείμενο δεκτή με μεγάλη ευχαρίστηση
Αλλως τε ήταν κοινή η πρόθεση να γράψουμε για τον Θανάση,περισσότερα...
Υ.Γ.
Τουλάχιστον η Τατιάνα Στεφανιδου δεν κρύβει τίς προθέσεις της...:flipout::flipout:

Και πούσαι,απο εδώ και πέρα θα ζήσουμε(γιά λίγο ακόμα ελπίζω)τήν πρωτοτυπία να γίνονται αναλύσεις για δίσκους πού δεν αρέσουν...
Ενα γέλιο αρκεί γιά να θάψει οριστικά τήν Ασχήμια.
 

Kosh

Μέλος Σωματείου
7 September 2006
75,136
Εκεί ψηλά.....
Re: Θ.Παπακωνσταντίνου:'H Βροχή Από Κάτω´

Υ.Γ. Καλά βρε Ναθ... "αχόρταγος" εγώ; Δε ντρέπεσαι λίγο; :flipout:

Aχορταγος για ποιοτικες παρουσιασεις οπως αυτη βρε...:ernaehrung004:
 

mmoukiou

Supreme Member
22 October 2007
3,069
Απάντηση: Θ.Παπακωνσταντίνου:'H Βροχή Από Κάτω´

Μάριε ευχαριστώ γιά την σύμφωνη γνώμη σου..Κάθε προσθήκη σου στό κείμενο δεκτή με μεγάλη ευχαρίστηση
Αλλως τε ήταν κοινή η πρόθεση να γράψουμε για τον Θανάση,περισσότερα...
......

Είναι τόσο περιεκτικό που με έχει καλύψει πλήρως.:grinning-smiley-043
 

Guybrush

Μέλος Σωματείου
11 November 2006
14,510
Melee Island!
Αφαιρέθηκαν οι αντιπαραθέσεις επί προσωπικού και άλλαξα τον τίτλο. Πιστεύω ότι ο Σπύρος θα είναι σύμφωνος.

Το θέμα κλειδώνεται προληπτικά μέχρι το πρωί.
 

Haagenti

AVClub Fanatic
18 November 2006
15,137
Ministry Of Silly Walks
Πριν από δυο χρόνια στην έκθεση ήχου είχαμε μια κουβέντα με τον φίλο Μπαιρα και τον Νικο f περί ανεμών και υδάτων....
Σ' αυτήν λοιπόν την κουβέντα με "χρύσωσαν" στην κυριολεξία να ακούσω την Αγρύπνια του Θανάση...
Η "επαφή" ήρθε δυο χρόνια αργότερα και στάθηκε ικανή να με κολλήσει στον τοίχο...

Ο συγκεκριμένος δίσκος νομίζω ότι πρέπει να βρίσκεται σε κάθε σπίτι,όχι μόνο επειδή το αξίζει,αλλά επειδή φαντάζει σαν όαση στην έρημο της ισοπέδωσης που υφίσταται ο σύγχρονος Ελληνικός πολιτισμός..

thanx για την προτροπή παίδες...
 
27 June 2006
7,771
Πριν από δυο χρόνια στην έκθεση ήχου είχαμε μια κουβέντα με τον φίλο Μπαιρα και τον Νικο f περί ανεμών και υδάτων....
Σ' αυτήν λοιπόν την κουβέντα με "χρύσωσαν" στην κυριολεξία να ακούσω την Αγρύπνια του Θανάση...
Η "επαφή" ήρθε δυο χρόνια αργότερα και στάθηκε ικανή να με κολλήσει στον τοίχο...

Ο συγκεκριμένος δίσκος νομίζω ότι πρέπει να βρίσκεται σε κάθε σπίτι,όχι μόνο επειδή το αξίζει,αλλά επειδή φαντάζει σαν όαση στην έρημο της ισοπέδωσης που υφίσταται ο σύγχρονος Ελληνικός πολιτισμός..

thanx για την προτροπή παίδες...



Είδες πόσο ενήμερος στα πράγματα είναι ο Θανάσης, έτσι?
Και πόσο φιλτράρει τα ακούσματά του στη δουλειά του..
Στα αυτιά μου ο δίσκος έχει πολύ προγκ μέσα, πολύ πορκιουπαϊνίλα, βαλκανιοτζαζ, ρεντιοχεντίλα.. δωσμένα όμως μοναδικά δεμένα μεταξύ τους.