Εφυγε κι ο Rostropovich...

[supersonic]

Δυστυχώς ένας ένας οι μεγάλοι μας αφήνουν.
Το έμαθα πριν από λίγο από τις ειδήσεις.

Αλλος ένα μεγάλος που αντιστάθηκε σε τόσα και τόσα...

 

[Σπύρος Σούρλας]

Πολύ μεγάλη απώλεια.Απο σένα το πρωτομαθαίνω αρχηγέ.Τι σχόλιο να γίνει τώρα γι´αυτόν τόν ογκόλιθο τής τέχνης.
Και μόνον οι σουίτες για Solo Cello τού Bach,όπως τίς είχε ερμηνεύσει,τον κατατάσσουν σε δυσθεόρατα ύψη.
Και το χειρότερο απ´όλα είναι που ο περισσότερος κόσμος θα νομίζει ότι πέθανε κάποιος παλαίμαχος ποδοσφαιριστής.


:frown: :frown:

 

[Maestro]

Eγω παλι δεν προβληματιζομαι που τοσο μεγαλοι ανθρωποι φευγουν... Το πιο ανησυχητικο ειναι το ποσοι ερχονται να αντικαταστησουν τετοιες μεγαλες προσωπικοτητες.. Ας σκεφτουμε πχ τους μαεστρους.. Ποσοι μαεστροι σημερα εχουν το ανησυχο πνευμα ενος Karajan, ενος Kleiber ή ενός Mητρόπουλου.. Kαι όταν το πλήρωμα του χρόνου φτάσει και για τους λίγους εναπομείναντες (Abbado, Bohm, Barenboim)... μετα τι έχει???

 

[Κακαλιός Στέργιος]

Μετά οι κλασσικοί θα γίνουν κλασσικοί.

 

[Tasos_Th]

Κι εγώ μόλις το άκουσα στις ειδήσεις.
Εγώ προσωπικά απορώ αν θα καλύψουν ποτέ οι νέοι καλλιτέχνες τα κενά που δημιουργεί η απώλεια τέτοιων προσωπικοτήτων.

 

[Stergito]

Εγώ πάλι έχω μια ελπίδα. Έχουμε φτάσει σε τέτοιο τέλμα που κάποια στιγμή θα "σκάσει" κάτι καινούριο σαν βόμβα. Δε μπορεί, είναι η φυσική ροή των πραγμάτων...

 

[supersonic]

Re: Απάντηση: Εφυγε κι ο Rostropovich...

Τι σχόλιο να γίνει τώρα γι´αυτόν τόν ογκόλιθο τής τέχνης.
.


:frown: :frown:

περιμένουμε από σας τα σχετικά αφιερώματα.

Πάντως είναι γεγονός ότι υπάρχει συνωστισμός στις μεγαλύτερες ηλικίες ενώ αντίστοιχα δεν νομίζω ότι γίνεται κάτι αντίστοιχο στη βάση της πυραμίδας.
Αραγε οι νεώτερες γενιές θα διακριθούν ανάλογα ή μήπως οι παλιότεροι λόγω λιγότερης προβολής μας έχουν κάνει τόσο μεγάλη εντύπωση?

Αραγε ένας Yo Yo Ma θα είναι κάτι αντίστοιχο μετά από 20 χρόνια?

 

[Δαμιανός Δημητριάδης]

Απάντηση: Re: Εφυγε κι ο Rostropovich...

Kαι όταν το πλήρωμα του χρόνου φτάσει και για τους λίγους εναπομείναντες (Abbado, Bohm, Barenboim)... μετα τι έχει???

Χμμμ, γκουχ, γκουχ.... Ο Μπαίμ μας άφησε χρόνους το 1981. :frown:

 

[Δαμιανός Δημητριάδης]

Το έμαθα το μεσημέρι και είδα το σχετικό ρεπορτάζ το βράδυ στην τηλεόραση. :frown:

Στη μνήμη του, παραθέτω τις ακόλουθες ηχογραφήσεις όπου το ταλέντο τους ως σολίστ, αλλά και ως διευθυντής ορχήστρας σε έργα του φίλου του Σοστακόβιτς θα λάμπει πάντα ως άσβεστος φάρος τελειότητας:

ως φοιτητής ήμουν πολύ επιφυλακτικός στις ερμηνείες του στις συμφωνίες του Σοστακόβιτς και ιδιαίτερα στην 5η, όπου τον είχα ακούσει να διευθύνει τη Συμφωνική της Ουάσιγκτον στο Ηρώδειο. Μετά γέρασα και τα είδα τα πράγματα πιο σφαιρικά.

Η εποχή μας είναι καταδικασμένη σε στειρότητα σε ότι αφορά στην παραγωγή καλλιτεχνών τέτοιου βεληνεκούς. Όχι γιατί δε βγαίνουν καλά ταλέντα από τα ωδεία, αλλά γιατί η εποχή η ίδια είναι ρηχή και μικρόψυχη. Αν αναλογιστείτε πως ο μακαρίτης έκανε παρέα και κυκλοφορούσε στα σπίτια του Σοστακόβιτς, του Προκόφιεφ, του Ρίχτερ, πως πήρε τα ρίσκα του και εναντιώθηκε στο καθεστώς πληρώνοντας το τίμημα της εξορίας από μια Χώρα που υπεραγαπούσε, θα καταλάβετε τα υπόλοιπα εύκολα. :grandpa:

 

[Σπύρος Σούρλας]

Είμαι τυχερός που έχω τα 3 απο τα 4 έργα που αναφέρει ο Δαμιανός στην δισκοθήκη μου(πλήν τού κοντσέρτου για τσέλλο τού Σοστακόβιτς).
Nα συμπληρώσω ένα δίσκο της Decca ,με Rostropovich-Britten,να ερμηνεύουν την Sonata for arpeggione and piano τού Schubert,μαζί με τα Fϋnf Stϋcke im Volkston του Schumann,και την σονατα για Cello και piano τού Debussy.
Eπίσης το κοντσέρτο για Cello του Dvorak,το τριπλό κοντσέρτο τού Beethoven,η Cello Symphony του Britten,oι Rococo Variatiaons του Tchaikovsky,η Simfonia Concertante του Prokofiev,το Cello Concerto του Miaskovsky,oι μοναδικές 5 cello sonatas του Beethoven με τον Richter(δίσκος που έχει αναφέρει ο Λύμπε και αποτελεί κληρονομιά στην Μεγάλη Τέχνη),ο Δον Κιχώτης τού R.Strauss,το Cello Concerto του Penderecki,η συνεργασία του με την Argerich στις σονάτες για τσελλο τού Chopin,κοντσέρτα για τσέλλο τού Vivaldi ,του Tartini,τού Boccherini,το διπλό κοντσέρτο τού Brahms μαζί με τον Oistrakh και πολλές άλλες σπουδαίες ερμηνείες.
Στην ψυχή ο Σλάβα παρέμεινε Ρώσος μέχρι το τέλος.........................

 

[Maestro]

Re: Απάντηση: Re: Εφυγε κι ο Rostropovich...

Χμμμ, γκουχ, γκουχ.... Ο Μπαίμ μας άφησε χρόνους το 1981. :frown:

Γκουχ γκουχ.. εχεις απολυτο δικιο.. αναφερομουν στον Boulez...αλλα μ'επιασες νυσταγμενο...

 

[Busoni]

Προσωπικά δεν πιστεύω οτι έχουμε έλλειψη ερμηνευτών, αλλά έλλειψη δημιουργών. Εκτός από τον Yo Yo Ma ο Misha Maisky ειναι αξιόλογος βιολοντσελίστας. Με τους μαέστρους δεν εχω ασχοληθεί ιδιαίτερα, από τους σύγχρονους θεωρώ αξιόλογο τον Mutti.

Στους δημιουργούς όμως δεν συμβαίνει το ίδιο... Οι μόνοι συνθέτες εν ζωή που γνωρίζω είναι ο Glass, o Rautavaara, o Reich και ο Takemitsu που πέθανε μερικά χρόνια πρίν. Αλλά δυσκολεύομαι να φανταστώ οτι θα αγγίξουν το μεγαλείο δημιουργών του παρελθόντος. Ισως ειναι και το έδαφος της μουσικής που δημιουργικά δεν είναι πλέον τόσο πρόσφορο όσο παλιότερα, δηλαδή πρέπει κανείς ν' αλλάξει ξανά τον τρόπο που ακούμε μουσική για να αφήσει εποχή. Δεν ξέρω... σίγουρα ο χρόνος θα δείξει.

 

[Δαμιανός Δημητριάδης]

Μαζί πάνε αυτά. Δεν μπορούν να υπάρχουν κορυφαίοι ερμηνευτές αν η εποχή τους δεν βγάζει και σπουδαίους δημιουργούς. Δεν είμαι σε θέση να αξιολογήσω τους εν ζωή συνθέτες, όταν όμως ο Ροστροπόβιτς με το Ρίχτερ, τον Όιστραχ και το Γκίλελς, συναναστρέφονταν τον Προκόφιεφ και το Σοστακόβιτς, όταν ο Βάλτερ έκανε βόλτες με τον Μάλερ, ο Μπαίμ διακοπές με το Ρίχαρντ Στράους και ο Ράινερ βοηθούσε το φίλο του Μπέλα Μπάρτοκ, καταλαβαίνουμε πως η διαφορά είναι χαώδης.

Ο Μα, ο Μάισκυ, ο Σίφ είναι σπουδαίοι μουσικοί. Ο Καζάλς, ο Ροστροπόβιτς, ο Φουρνιέ όμως, ήταν μεγάλοι ερμηνευτές.