Άλλοι δυο χαμένοι δίσκοι...

supersonic

Μέλος Σωματείου
17 June 2006
49,046
ή αλλιώς επιβεβαιώνεται το "ποτέ δεν είναι αργά"

Η κάθοδος στην Αθήνα με την ευκαιρία της έκθεσης εκτός από τη συνάντηση με αγαπητά πρόσωπα είχε και παράπλευρα θετικά σημεία, όπως πχ τα δωράκια που πήρα από τους καλούς μου φίλους.

Αρχίζω τις αναφορές με πρώτο το 11 tracks of whack (ή αλλιώς 11 κομμάτια ...τρόμπας - τώρα γιατί είναι 12 μή με ρωτάτε) το προσωπικό άλμπουμ του Walter Becker δηλαδή το 2ο ½ των Steely Dan που ηχογραφήθηκε το 1994 όταν αυτοί δηλαδή δεν υπήρχαν.

B000002L2L.01._AA240_SCLZZZZZZZ_.jpg


Ο δίσκος τοποθετείται χρονικά λίγο μετά το δεύτερο προσωπικό άλμπουμ Kamakiriad του εταίρου Donald Fagen, και ταυτόχρονα με την περιοδεία 1993-94 των Steely Dan που αποτυπώθηκε στο Alive in America, τον προπομπό της επανένωσής τους.
Έτσι εμφανίζονται ο ένας να παράγει τον δίσκο του άλλου, αλλά και να παίζει.
Σαν ένας δίσκος που είχα χάσει για διάφορους λόγους, και ήρθε στα χέρια μου έστω και τώρα χάρη στον Nikos_F θα έλεγα ότι ο ύφος είναι καθαρά Dan και ο δίσκος αποτελεί το τελευταίο χαμένο κομμάτι στο παζλ αυτό που ξεκίνησα να φτιάχνω γύρω στο 1974.
Ο Walter τραγουδάει, χωρίς να έχει τη γκάμα του Donald, (ποια γκάμα άλλωστε), αλλά σίγουρα δεν έχει τη χροιά του. Κατά τα άλλα οι συνθέσεις είναι πολύ καλές για την συγκεκριμένη περίοδο (θυμηθείτε είμαστε στο 1994 και όχι στο 1974), μουσικά είναι η χαρά του κιθαρίστα, και της σχολαστικής ενορχήστρωσης των οργάνων γύρω από την rhythm section και την κιθάρα. Μην πάει το μυαλό σας σε τίποτα super κιθαρίστες κλπ. Μιλάμε για λεπτές χροιές, διακριτικές νότες, σεμνά σόλα, πλούσια ακόρντα και μετρημένο σοφά, νότα νότα μπάσο.
Το ύφος είναι slow blues, με μια δόση background φωνητικών soul από θαυμάσιες τραγουδίστριες, περιορισμένα πνευστά (ένταση – αν και είναι διά χειρός Fagen), steady ρυθμούς, και καλοχτισμένες γέφυρες για σόλα (είτε αυτά είναι κιθάρας ή πνευστών).
Τα κομμάτια είναι στο ύφος των τελευταίων άλμπουμς των Dan, πχ katy lied, ή Gaucho, χωρίς την πονηρή σπιρτάδα των στίχων του Fagen, και την ειρωνική φωνή του, αντίθετα είναι χαλαρά, θλιμένα μερικές φορές, αλλά και groovy έως loungy (δικός μου όρος). Γενικά η στιλπνάδα των Steely Dan είναι παρούσα, πως άλλωστε θα ήταν δυνατόν να είναι αλλιώς.
Ο δίσκος πάει πολύ καλά (και ιδίως για τα δικά μου γούστα) και ιδίως μέχρι το 6, και μετά ξεφουσκώνει σταδιακά και έντονα μετά το 8 (μέχρι και reggae έχουμε στο 9).
Πάντως αξίζουν ιδιαίτερα το down in the bottom με τον ξερό ρυθμό του, το αργό bluesy junkie girl, το ιδιόρυθμο ταξιδιάρικο νωχελικό surf and/or die, το γνωστό από το Alive in America book of liars, η έκπληξη Lucky Henry με την πολυρυθμική του βάση στα τύμπανα και τα δυό κιθαριστικά σόλα που αντιγράφουν πετυχημένα τον Larry Carlton – όχι τυχαία διά χειρός του συναδέλφου Dean Parks, το αργό και βαρύ Hard up case και το mainstream Girlfriend.
Ο δίσκος είναι στην κατηγορία, μου αρέσει με τη μία και θα μου αρέσει πάντα. Έχει πολλή πληροφορία, θαμμένη μέσα στις πυκνές ενορχηστρώσεις των λίγων οργάνων και θέλει ένα καλό αποκαλυπτικό σύστημα για να ξεδιπλώσει αρετές. Στο τρανζιστοράκι πατώνει.
Και μόνο για τα πρώτα 5 κομμάτια μου αρκεί και γι αυτά θα το έβαζα σε ίδια μοίρα με το Kamakiriad ή το Morph the cat. Εντελώς διαφορετικά και τα τρία, για άλλο λόγο κρατάω και τα τρία.
***






Ένας άλλος δίσκος που είχα χάσει, μέσα στους τόσους βέβαια, είναι και το δωράκι από το φίλο μου το Γιώργο Κουνελάκη, το Then play on των Fleetwood Mac.
B000002KOO.01.LZZZZZZZ.jpg


Η αλήθεια είναι ότι πρόσφατα πολλά γράφτηκαν γι αυτούς στο avclub, αλλά ίσως όχι τυχαία.
Εδώ όμως μιλάμε βέβαια για τους άλλους Fleetwood Mac, αυτούς με τα τρύπια παντελόνια τις blues ρίζες και την κιθάρα που ματώνει διά χειρός του άδικά περιθωριοποιημένου Peter Green.
Από τα πρώτα άλμπουμ της πρώτης τους φάσης (μιλάμε για 1969-70) ο δίσκος είναι απλά ιστορικός. Απελπιστικά φτιαγμένος στο πόδι, σχεδόν lo fi, με φύσημα που σε κάνει να σηκώνεσαι να κλείσεις το παράθυρο κάθε λίγο, με αρκετή παραμόρφωση , ενορχηστρώσεις ερασιτεχνικές αλλά βγαλμένες απ την καρδιά, και συνθέσεις ιστορικές. Σημαντική είναι η συμμετοχή του κιθαρίστα Danny Kirwan που συνεισφέρει τουλάχιστον 3 καλές συνθέσεις, αν και ο ακρογωνιαίος λίθος είναι φυσικά ο Green με το closing my eyes, το Underway, το Oh well και before the beginning αλλά και με την όλη του συμμετοχή.
Ακούστε και προσέξτε το δάσκαλο που μύησε δασκάλους (λέγε με Carlos) στη μουσική, χωρίς να εισπράξει σχεδόν τίποτα στο ταμείο. Κιθάρα ξυράφι, Gibson που τσακίζει κόκκαλα και στάζει μέλι, μελαγχολία και σκληράδα ροκ, slide και αξυρισιά σε ατμόσφαιρα καπνίλας, δομημένα όλα πάνω στη γερή βάση των McVie και Fleetwood και πέντε άδολες χαμογελαστές φάτσες στο εσώφυλλο, που σε οδηγούν στην οδυνηρή σύγκριση με το εσώφυλλο του Tusk με τα άδεια και απλανή βλέμματα, τις δαντέλες και τα μεσοφόρια της Nicks και τα κολλητά παντελόνια του Lindsey.
Σχεδόν πρόβα κάνουν οι άνθρωποι.
Αλλά δίνουν τον εαυτό τους.
Ανοίξτε την ένταση, πολύ δυνατά και ακούστε το Underway. Αν δεν δακρύσετε, τουλάχιστον θα μπιμπικιάσετε σ´ολο σας το σώμα.
Τέτοιοι δίσκοι δεν βγαίνουν σήμερα.
****
 
Last edited:
17 June 2006
14,352
A Priori
Είχαμε κι εμείς την τιμή ν ακούσουμε το γκρούπ του χέφε σε 6 ηχογραφήσεις από την περίοδο 1979-1981.
Ο δίσκος είναι ένα ταξίδι στο χρόνο: Fusion με κομμάτια στην πλειοψηφία τους μεγαλύτερα από 10 λεπτά το καθένα, jams με τους μουσικούς να παιρνουν τη σειρά τους για να σολάρουν. Εμένα αυτό το είδος δεν μου είπε ποτέ πολλά: προτιμούσα τους δίσκους που ακούγονται σαν κλωτσοπατινάδα, που νιώθεις τους μουσικούς να διαγκωνίζονται ποιός θα βγεί μπροστά στο mix (ο Howlin' Wolf είναι ένα πολύ καλό παράδειγμα που συνοψίζει θαυμάσια αυτό που θέλω ν ακούω).
Μου έκανε λοιπόν εντύπωση το γεγονός ότι άκουσα το δίσκο με όλο και μεγαλύτερο ενδιαφέρον και είναι από τις σπάνιες φορές που η χρονική έκταση των κομματιών σε 2-3 περιπτώσεις μου φάνηκε μικρή - αν είναι δυνατόν, εγώ που έχω αναγάγει το less is more σε φιλοσοφία ...ζωής. Ειδικά το 3ο και το 4ο από τα 6 κομμάτια, δεν ήθελα να τελειώσουν. Δεν ξέρω τίτλους αλλά θα τους ψάξω και θα σας κρατήσω ενήμερους. Θα ψάξω επίσης για τίποτα ταινίες γραμμένες κατευθείαν απ την κονσόλα γιατί αυτές εδώ υποφέρουν και ώρες ώρες χωλαίνουν στο συγκεκριμένο τομέα.
Καλά όλα αυτά θα μου πείτε αλλά Πως ακούγεται ο chief; Και θα σας απαντήσω ότι ο chief είναι λεβεντιά καμαρωμένη – όταν σολάρει ο ίδιος είναι πολύ καλός, φαντάζεσαι τα δάχτυλα να τρέχουν αεικίνητα πάνω στο τάστο σαν ποντικάκια αν και το σόλο του δείχνει περισσότερο μελετημένο παρά αυτοσχεδιασμένο «επί τόπου». Αλλά εμένα, σαν τυπικού ...διεστραμένου, μου αρέσει πολύ και όταν κρατάει τα μπόσικα για να σολάρουν οι άλλοι: τον χαρακτηρίζει τότε αυτό που σου κάνει εντύπωση με την πρώτη όταν τον γνωρίζεις κι από κοντά: είναι καίριος κι έχει το χάρισμα να λέει πολλά με λίγα.
 

supersonic

Μέλος Σωματείου
17 June 2006
49,046
κανονικά είσαι off topic, αλλά άντε άς το πάρει το ποτάμι.

ολίγα περί του τι άκουσες και εσύ κι ο Ντοκ, αλλά και (τι θα ακούσουν) ο Κουνελάκης και ο Σούρλας όταν βρούν χρόνο.

Το πρώτο κομμάτι είναι γραμμένο ζωντανά σε ερασιτεχνικό - σχεδόν - στουντιο, τότε σε κασέτα μετάλλου. (1981). Στη συνέχεια πέρασε σε άλλη κασέτα, minidisk, dat και τέλος cd. Και που ακούγεται καλά είναι. Στο κομμάτι αυτό παίζω μόνο εγώ. Ο άλλος κιθαρίστας ήταν τότε φαντάρος.

Τα υπόλοιπα είναι ζωντανά σε μιά συναυλία που έγινε το 79 στη Νομική στη Θεσσαλονίκη. Ήταν γραμμένα σε revox B77 και στη συνέχεια κόπια σε κασέτα, μετά minidisk, dat, cd. Είναι σαφώς καλύτερα.
Εκεί το σύνολο είναι σεπτέτο αλλά αν παρατήρησες υπάρχουν δυό κιθάρες. Αν έχεις σωστά τα κανάλια εγώ είμαι ελαφρά προς τα δεξιά και ο ήχος μου είναι λιγότερο σκληρός, μάλλον προς το γλυκερό και ελαφρά πιό χαμηλός. Στο 4ο πχ παίζω δεύτερος.

Τώρα από κομμάτια και τίτλους μην ψάχνεις.
Όλα ήταν δικά μας και σχεδόν (πλέον) δεν θυμάμαι ούτε τους τίτλους (όλους).
 
Last edited:

Γιώργος Κουν.

Supreme Member
19 June 2006
7,815
Αιγάλεω
Απάντηση: Re: Άλλοι δυο χαμένοι δίσκοι...

αλλά και (τι θα ακούσουν) ο Κουνελάκης και ο Σούρλας όταν βρούν χρόνο.

Chief, δεν τοποθετήθηκα ακόμη γιατί το δισκάκι πήγε μαζί με το μπουφάν στο καθαριστήριο :slapface: :damnyou: (χωρίς να ..πλυθεί, ευτυχώς):aktion033:
 

Nikos F

Supreme Member
19 June 2006
6,089
Αλιμος
ΣΕ πρώτη φάση να πω για τους fleetwood mac ότι το then played on ήταν
στην essential δισκοθήκη (100 lps) του Α.Ζήλου το 83 μαζί με το bare trees.

Πάντα απολαμβάνω τον διαφορετικό τρόπο προσέγγισης του chief και
στο 11 tracks of whack (γιατί τρόμπα ? εγώ 12 χρόνια νόμιζα ότι είναι
το δυνατό κτύπημα) είναι απολαυστικός:grinning-smiley-043
 
27 June 2006
7,771
Όλως παραδόξως το then played on το έχω σε βινύλιο καμια δεκαπενταριά χρόνια.
Έχω πάρα πολύ καιρό να το ακούσω, αλλά εκείνο που θυμάμαι δυνατά είναι ο θρήνος που ακούει στο όνομα Closing my eyes.


Πολύ seventies σας βγαίνω τελευταία ε?:D
 

supersonic

Μέλος Σωματείου
17 June 2006
49,046
ΣΕ πρώτη φάση να πω για τους fleetwood mac ότι το then played on ήταν
στην essential δισκοθήκη (100 lps) του Α.Ζήλου το 83 μαζί με το bare trees.

Πάντα απολαμβάνω τον διαφορετικό τρόπο προσέγγισης του chief και
στο 11 tracks of whack (γιατί τρόμπα ? εγώ 12 χρόνια νόμιζα ότι είναι
το δυνατό κτύπημα) είναι απολαυστικός:grinning-smiley-043

είναι ψιλοαργκώ Νίκο.
Και δεν το προσεγγίζω διαφορετικά. Ο ίδιος το ονόμασε έτσι και αυτοσαρκάζεται. (Αν εννοείς αυτό).
 

Γιώργος Κουν.

Supreme Member
19 June 2006
7,815
Αιγάλεω
Όλως παραδόξως το then played on το έχω σε βινύλιο καμια δεκαπενταριά χρόνια.
Έχω πάρα πολύ καιρό να το ακούσω, αλλά εκείνο που θυμάμαι δυνατά είναι ο θρήνος που ακούει στο όνομα Closing my eyes.


Πολύ seventies σας βγαίνω τελευταία ε?:D

Μπαα.. Εγώ μια χαρά σε βρίσκω :grinning-smiley-043
 

supersonic

Μέλος Σωματείου
17 June 2006
49,046
Re: Απάντηση: Re: Άλλοι δυο χαμένοι δίσκοι...

Niko, μιας και το έθιξες, δεν την ρίχνεις σε ένα καινούργιο thread να δούμε τι ψάρια πιάνουμε;:grinning-smiley-043

κάπου πρέπει να έχω και την κατοστάρα του New musical express αλλά πάει μέχρι το 1977 ή κάτι τέτοιο....
(αν τη βρω)
 
17 June 2006
62,722
Χολαργός
Απάντηση: Re: Απάντηση: Re: Άλλοι δυο χαμένοι δίσκοι...

κάπου πρέπει να έχω και την κατοστάρα του New musical express αλλά πάει μέχρι το 1977 ή κάτι τέτοιο....
(αν τη βρω)


Μέχρι το 1977 chief??Oχι μήν το κάνεις.Θά προδώσεις τίς ιδέες σου.Το 77 πλησιάζει το '80.-bye-
 

supersonic

Μέλος Σωματείου
17 June 2006
49,046
νο προμπλεμ
ντοντ γουώρυ.
τα σέβεντις φτάνανε μέχρι το 77 χαλλαρά
 

Nikos F

Supreme Member
19 June 2006
6,089
Αλιμος
αν θυμάμαι καλά πρέπει να έχει μεταδοθεί από τον πετρίδη κάπου εκεί στα τέλη των 70's.
Aντε chief μας έχεις στην πρίζα.:popcorn:
 

Larry

Μέλος Δ.Σ.
Staff member
17 June 2006
19,612
μηπως ειναι αυτη?


1. Like A Rolling Stone - Bob Dylan
2. Strawberry Fields/Penny Lane - The Beatles
3. River Deep Mountain High - Ike & Tina Turner
4. I Get Around/Don't Worry Baby - Beach Boys
5. My Generation - The Who
6. I Heard It Through The Grapevine - Marvin Gaye
7. Satisfaction - Rolling Stones
8. Good Vibrations - Beach Boys
9. Tracks Of My Tears - Miracles
10. Dancing In The Street - Martha & The Vandellas
11. Layla - Derek & The Dominos
12. Positively 4th Street - Bob Dylan
13. You've Lost That Lovin' Feelin - Righteous Brothers
14. Brown Sugar - Rolling Stones
15. Honky Tonk Women - Rolling Stones
16. Sitting On The Dock Of The Bay - Otis Redding
17. Going To A Go Go - Miracles
18. When A Man Loves A Woman - Percy Sledge
19. Substitute - The Who
20. Gimme Some Loving - Spencer Davis Group
21. Jumping Jack Flash - Rolling Stones
22. Walk On By - Dionne Warwick
23. I Can't Explain - The Who
24. Reach Out I'll Be There - Four Tops
25. Daytripper/We Can Work It Out - Beatles
26. With A Little Help From My Friends - Joe Cocker
27. I Say A Little Prayer - Aretha Franklin
28. All Along The Watchtower - Jimi Hendrix
29. In The Midnight Hour - Wilson Pickett
30. California Girls - Beach Boys
31. Green Onions - Booker T
32. You Really Got Me - Kinks
33. Be My Baby - Ronettes
34. Cold Turkey - Plastic Ono Band
35. Come Together/Something - Beatles
36. Pinball Wizard - The Who
37. I Can See For Miles - The Who
38. Hey Jude - Beatles
39. Maggie May - Rod Stewart
40. Roadrunner - Jnr Walker
41. Not Fade Away - Rolling Stones
42. Mr Tambourine Man - Byrds
43. Louie Louie - Kingsmen
44. My Girl - Otis Redding
45. Do You Believe In Magic - Lovin' Spoonful
46. Lola - Kinks
47. Whiter Shade Of Pale - Procul Harum
48. Where Did Our Love Go - Supremes
49. Light My Fire - Doors
50. All I Have To Do Is Dream/Claudette - Everly Brothers
51. Purple Haze - Jimi Hendrix
52. See Emily Play - Pink Floyd
53. Heartbreak Hotel - Elvis Presley
54. Hey Joe - Jimi Hendrix
55. He's So Fine - Chiffons
56. All The Young Dudes - Mott The Hoople
57.= Under The Boardwalk - Drifters
57.= Subterranean Homesick Blues - Bob Dylan
59. Respect - Aretha Franklin
60.= Walk On The Wild Side - Lou Reed
60.= She Loves You - Beatles
62.= That'll Be The Day - Buddy Holly
62.= You Keep Me Hanging On - Vanilla Fudge
62.= Summer In The City - Lovin' Spoonful
65. Shakin' All Over - Johnny Kidd And The Pirates
66.= Eight Miles High - Byrds
66.= Pictures Of Lily - The Who
68. Paperback Writer - Beatles
69. He's A Rebel - Crystals
70. Uptight - Stevie Wonder
71. It's All Over Now - Rolling Stones
72.= Dead End Street - Kinks
72.= I Never Loved A Man - Aretha Franklin
74. Baby I Love You - Ronettes
75. Mystery Train - Elvis Presley
76. House Of The Rising Sun - Animals
77. Get Off My Cloud - Rolling Stones
78. Papa Was A Rolling Stone - Temptation
79.= Ain't That Peculiar - Marvin Gaye
79.= Big Girls Don't Cry - Four Seasons
81. Hello Goodbye/I Am The Walrus
82.= Itchycoo Park - Small Faces
82.= Go Now - Moody Blues
84. Peggy Sue - Buddy Holly
85. Something In The Air - Thunderclap Newman
86. The Israelites - Desmond Dekker
87. Clean Up Woman - Betty Wright
88. Cathy's Clown - Everly Brothers
89. Have You Seen Her - Chi-Lites
90. See My Friend - Kinks
91.= Out Of Sight - James Brown
91.= All Or Nothing - Small Faces
93.= Wipe Out - Surfaris
93.= Will You Still Love Me Tomorrow - Shirelles
95. Memphis - Chuck Berry
96. No Woman No Cry - Bob Marley And Wailers
97.= The Last Time - Rolling Stones
97.= God Only Knows - Beach Boys
99. Wooly Bully - Sam The Sham
100. The Weight - The Band