Ανεμομαζώματα

17 June 2006
14,352
chopin.jpg

CHOPIN

Οι ρομαντικοί συνήθιζαν να εξιδανικεύουν τις ταπεινές, λαϊκές εκφραστικές φόρμες στην προσπάθειά τους να τους εμφυσήσουν υψηλή καλλιτεχνία και στιλ.
Ο William Blake πήρε παιδικά ποιηματάκια και τα μεταμόρφωσε σε Τραγούδια της Αθωότητας και της Πείρας, ο Schumann μεταμόρφωσε τους λαϊκούς χορούς σε Papillons και Carnaval και ο Chopin μετέτρεψε τη Μαζούρκα σε δημιουργία αβυσσαλέας εμβρίθειας και βάθους.
Οι μαζούρκες του Chopin δεν είναι διασκευές από λαϊκούς σκοπούς όπως τα Σκωτσέζικα τραγούδια του Beethoven, οι Ουγγρικές Ραψωδίες του Liszt ή οι Ουγγρικοί χοροί του Brahms. Το ιδίωμα του έδωσε ένα τεράστιο ρεπερτόριο από μοτίβα, ρυθμούς και μελωδίες έξω από τίς κύριες παραδόσεις της Ευρωπαϊκής μουσικής –Ιταλική, Γαλλική, Γερμανική. Το χρησιμοποίησε για μερικά από τα πιό τολμηρά και φιλόδοξα πειράματά του πάνω στην αρμονία, στις τονικότητες, στη χρήση της κακοφωνίας και της υπνωτικής επανάληψης, στη θεματική δόμηση, στις ‛’κρυμμένες’’ πολυφωνίες.
Δεν λέω ότι οι μαζούρκες είναι καλύτερη μουσική ή πιο επιτυχημένα έργα από τα Πρελούδια, τα Νυχτερινά ή τις Σπουδές. Λέω όμως ότι τίμησε το ιδίωμα με μερικές από τις πιο περίτεχνες και προσωπικές δημιουργίες του. Η folk προέλευση του είδους, αντί να τον περιορίσει του έδωσε αφορμή για μιά σχεδόν ξεδιάντροπη επίδειξη αντιστικτικής βιρτουοζιτέ και επιτηδευμένης εφευρετικότητας. Πουθενά αλλού στο έργο του δεν θα βρούμε έναν τόσο δυνατό συνδυασμό παθιασμένης έντασης και ευαίσθητης, σχεδόν μυγιάγγιχτης σχολαστικότητας και μαστοριάς. Εκεί, σ αυτά τα «μικρά» κομμάτια, βλέπεις ολόκληρη την έκταση της μεγαλοφυίας του συνθέτη, όλη τη σταδιακή του πρόοδο, όλες τις στιλιστικές αλλαγές στη δημιουργική πορεία του.
 
Last edited:
17 June 2006
14,352
0010781d_medium.jpeg


BRUBECK

Πρόσφατα κάποιον πήρε το μάτι μου εδώ γύρω να λέει τον Brubeck ξενέρωτο ή κάτι τέτοιο.
Ο Brubeck για πολλά χρόνια υπήρξε εύκολος στόχος για όλους τους hardcore fans που τον απέρριπταν σαν ...cocktail jazz. Bέβαια τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά: ο Brubeck γεννήθηκε το 1920, μέχρι πριν 3 ή 4 μόλις χρόνια (στα 80-φεύγα δηλαδή) συνέχιζε να φτιάχνει ωραίους δίσκους και όποιος έχει κάτσει έστω και λίγο μπροστά σ ένα κλαβιέ θα σας πεί πόσα απίδια πιάνει ο σάκος όσον αφορά την τεχνική του. Πέρα απ αυτό, ο τύπος έχει πίσω του έναν απίστευτο όγκο έργου (ορχηστρικά κομμάτια, ορατόρια, διασκευές, μπαλέτα) που αν μη τι άλλο συνηγορεί στη συνολική επανεκτίμηση της προσφοράς του.
Αλλά ας γυρίσουμε στο θέμα μας, αυτό της εύκολης απαξίωσης. Ευτυχώς που υπάρχουν δίσκοι σαν το Jazz At The College Of The Pacific Vol 2. που μπορούν να διορθώσουν τέτοια ...ατοπήματα. Καλώ κάθε ενδιαφερόμενο να ακούσει από εδώ κομμάτια όπως το Give A Little Whistle ή το Stardust. Θα έχει μιά θαυμάσια ευκαιρία να δεί Ποιός είναι στ αλήθεια ο Dave Brubeck, πόσο σκανταλιάρης πολυτονικά και πόσο ακμαίος πολυρυθμικά μπορεί να γίνει. Ο Paul Desmond είναι ως συνήθως σκέτο ποίημα αλλά αυτό είναι πια γνωστό: ακούγοντάς τον εδώ, 50 περίπου χρόνια μετά, καταλαβαίνεις γιατί τον θεωρούν τόσο πρωτότυπο: τελείως δικό του στυλ, ένας από τους δύο ή τρείς αλτίστες της γενιάς του που δεν υπέκυψαν στη μαγγανεία του Charlie Parker.
 
Last edited by a moderator:
17 June 2006
14,352
lindsey_buckingham_album_210.jpg

LINDSEY

Μετά το Tusk θα τσεκάρω πάντα ό τι βγάζει στον αιώνα τον άπαντα. Ανήκει στις ...ένοχες απολαύσεις μου. Δεν ξέρω αν είναι οι αξέχαστες μελωδίες του, η κληρονομιά των Beach Boys και των Byrds ή τα συγκινησιακά κλισέ του –σκέτος Phil Collins είναι ο άτιμος μόνο που κάτω απ τη γυαλιστερή επιφάνεια διαισθάνεσαι, σχεδόν μυρίζεις κάτι άγρια διαταραγμένο, βαριεστημένο και δύστροπο. Καλιφορνέζος μέχρι το κόκκαλο φυσικά, πάει να κάνει soft rock και του προκύπτει γκαράζ, αν όχι σαν άκουσμα, τουλάχιστον σαν αίσθηση και ήθος, τι να πείς; Τον προηγούμενο δίσκο του τον αγόρασα και τον ξεφορτώθηκα την ίδια ημέρα...τώρα βγήκε ο καινούργιος και έσπευσα να του «τα ακουμπήσω» και πάλι.
Μόνο που τώρα δεν μετανιώνω: το Under The Skin είναι από τα καλύτερα mainstream πράγματα που έχω ακούσει φέτος. Είναι δίσκος κατεξοχήν νυχτερινός, τραγούδια της λύτρωσης, «ένα μικρό αριστούργημα από άψογα ισορροπημένες αντιθέσεις» έγραψαν Εξω, ιριδίζον, Δωρικό, με ακουστικές κιθάρες και echo και άπειρες στρώσεις από multi-tracked φωνητικά, εύθραυστο και λεπτοκαμωμένο, σκέτη έκσταση και αγαλλίαση και μέθη.
Welcome back baby – all is forgiven.
 
Κωστας Λυμπεροπουλος said:
Δεν λέω ότι οι μαζούρκες είναι καλύτερη μουσική ή πιο επιτυχημένα έργα από τα Πρελούδια, τα Νυχτερινά ή τις Σπουδές. Λέω όμως ότι τίμησε το ιδίωμα με μερικές από τις πιο περίτεχνες και προσωπικές δημιουργίες του. Η folk προέλευση του είδους, αντί να τον περιορίσει του έδωσε αφορμή για μιά σχεδόν ξεδιάντροπη επίδειξη αντιστικτικής βιρτουοζιτέ και επιτηδευμένης εφευρετικότητας.

Με παρακίνησες και άκουσα κάποιες πριν τον αγώνα. Τις έχω όλες σε άθλια γαλλικά βινύλια και μια δέσμη σε διπλό cd με τον Κίσσιν - που ξέρω πως δε σ' αρέσει!. Η περιγραφή που κάνεις είναι εύστοχη. Είναι εντυπωσιακό το εύρος ύφους που έχουν, από τραχύ φολκλορικό, σε επιτηδευμένη δεξιοτεχνία και από εκεί σε ηδυπαθή λυρισμό.

Για τον Μπρούμπεκ χάρηκα που είπες μια καλή κουβέντα, μια που είχα καταλήξει να ντρέπομαι να πω πως μ' αρέσει το time out κι ας ήταν από τους λίγους δίσκους τζαζ που έχω αγοράσει - και σε βαρύ βινύλιο παρακαλώ.

Και οι Abba μ' αρέσουν βέβαια, αλλά δεν θ' αγόραζα δίσκους τους. Θα αρκεστώ να διαβάζω τα ωραία αφιερώματα του Δ. Ιωάννου.
 
17 June 2006
14,352
Re: Απάντηση: Ανεμομαζώματα

Δαμιανός Δημητριάδης said:
Τις έχω όλες σε άθλια γαλλικά βινύλια και μια δέσμη σε διπλό cd με τον Κίσσιν - που ξέρω πως δε σ' αρέσει!

Τις έχω με τον Ashkenazy, στην οικονομική σειρά της Decca και είναι αξιοπρεπέστατες. Aλλά πρόσφατα άκουσα τρείς απ αυτές σ ένα διπλό άλμπουμ-κράχτη της Deutsche Grammophon αφιερωμένο στο Chopin, Music of the Night ή κάπως έτσι, όλοι οι συνήθεις ύποπτοι επί σκηνής, Barenboim, Argerich, όλα τα καλά παιδιά, φαίνεται η Deutsche έχει βάλει σκοπό να ...διδάξει τον Chopin στους Γερμανούς, ποιός ξέρει;Ο Chopin είναι τόσο Εξω από τον ψυχισμό τους, ποτέ δεν άκουσα Γερμανό πιανίστα να διαπρέπει στον Chopin. Από την άλλη με ενοχλεί λίγο που οι Γάλλοι τον θεωρούν περίπου δικό τους - τέλος πάντων...
Σ αυτό λοιπόν το διπλό άλμπουμ που έλεγα έχουν συμπεριλάβει τρείς Μαζούρκες παιγμένες από κάποιον Jean-Marc Luisada. Δεν τον ξέρω και δεν έχω ακούσει τίποτα άλλο απ αυτόν. Αλλά έχω χάσει τον ύπνο μου γιατί ψιθυρίζεται ότι ετοιμάζει πλήρη έκδοση.
 
10 July 2006
5,257
Θεσσαλονίκη
Re: Για τον Μπρούμπεκ χάρηκα που είπες μια καλή κουβέντα, μια που είχα καταλήξει να ντρέπομαι να πω πως μ' αρέσει το time out κι ας ήταν από τους λίγους δίσκους τζαζ που έχω αγοράσει - και σε βαρύ βινύλιο παρακαλώ.
:award: Πέρα απ'το οτι το timeout είναι μουσικά πλήρες, βαθύ αλλά και ευχάριστο και γρήγορο, τόσο που όταν τελιώσει η βόλτα θές κι'άλλο, είναι και ο τυφλοσούρτης μου σε θέματα βάθους ύψους της σκηνής αλλά και ατάκας. Είναι ο δίσκος που μου επιβεβαιώνει πως το σύστημα παίζει σωστά κάθε φορά που το αυτί έχει μικρομετρικές διακυμάνσεις. Έξοχο. Ο Λουκάς θα μας τα φάει μιά μέρα (όταν τα βρούμε...)

Re: Και οι Abba μ' αρέσουν βέβαια, αλλά δεν θ' αγόραζα δίσκους τους. Θα αρκεστώ να διαβάζω τα ωραία αφιερώματα του Δ. Ιωάννου. :ernaehrung004:
 
Τσάκωνας Βασίλης said:
Ο Λουκάς θα μας τα φάει μιά μέρα (όταν τα βρούμε...)
Ο Λουκάς; :devil-smiley-029: Ευχαριστώ δεν θα πάρω! Μου 'πιασε τον κ... όταν δεν ήξερα. Μετά... έμαθα! Βρήκα τον Τάσο στην Αθήνα και το Διαδίκτυο! :rolleyes: :eek:fftopic:
 
10 July 2006
5,257
Θεσσαλονίκη
Δημήτριος Ντοκατζής said:
Οσο έχουν δέκα δίσκοι από τον Λουκά , έχει και ένα απλό πικάπ και άμα είναι διπλοί , παίρνεις και κεφαλή μαζί .

Και σου μένει μετά να πάρεις μόνο τον protractor! Στο site πάντως δεν έχει κατάλογο, εταιρίες κάτι... μόνο ελλην. κινηματγράφος...
 

supersonic

Μέλος Σωματείου
17 June 2006
49,045
ποιός τόλμησε να πει τον Μπρούμπεκ ξενέρωτο....?:grandpa:

να μου τον φέρετε εδώ και τώρα....
 

supersonic

Μέλος Σωματείου
17 June 2006
49,045
Have you got a steady boyfriend
Cause honey I've been watching you
I hear you're mad about Brubeck... Brubeck?
I like you eyes I like him too
He's an artist a pioneer
We've got to have some music on the new frontier
 

Γιώργος Κουν.

Supreme Member
19 June 2006
7,819
Αιγάλεω
Απάντηση: Re: Ανεμομαζώματα

Δ. Παναγιωτίδης said:
ποιός τόλμησε να πει τον Μπρούμπεκ ξενέρωτο....?:grandpa:

Σιγά το δύσκολο! .. δίνεις ένα Brubeck στην "αναζήτηση" και βρίσκεις το thread στο πιτς φυτίλι!:slapface: :flipout: :flipout:
 

Γιώργος Κουν.

Supreme Member
19 June 2006
7,819
Αιγάλεω
Απάντηση: Re: Ανεμομαζώματα

Δ. Παναγιωτίδης said:
Have you got a steady boyfriend
Cause honey I've been watching you
I hear you're mad about Brubeck... Brubeck?
I like you eyes I like him too
He's an artist a pioneer
We've got to have some music on the new frontier

κι αυτό το ξέρω!!
Κύριε, Κύριε..!!
Να το πώ..;:award:
 

supersonic

Μέλος Σωματείου
17 June 2006
49,045
Re: Απάντηση: Re: Ανεμομαζώματα

Γιώργος Κουνελάκης said:
Σιγά το δύσκολο! .. δίνεις ένα Brubeck στην "αναζήτηση" και βρίσκεις το thread στο πιτς φυτίλι!:slapface: :flipout: :flipout:

γιά πε

γιά πε

να γελάσουμε λίγο....:grinning-smiley-043
 

supersonic

Μέλος Σωματείου
17 June 2006
49,045
Re: Απάντηση: Re: Ανεμομαζώματα

Γιώργος Κουνελάκης said:
κι αυτό το ξέρω!!
Κύριε, Κύριε..!!
Να το πώ..;:award:


μωρε εσύ να το πεις....

τους άλλους να δώ που δεν το ξέρουν (ίσως)
και τους άλλους που το ξέρουν και κάνουν το κορόϊδο....:flipout:
ή κάν δεν πιάσαν τον νόημα του τρισμέγιστου Ντον....