Μικρά Κομψοτεχνήματα

17 June 2006
62,721
Χολαργός
5_Balakirev.jpg

Η Hyperion στην δεκαετία τού ´90 παρουσίασε μία σειρά δίσκων με τίτλο ´The Romantic Piano Concerto',στην οποία οι ενδιαφερόμενοι είχαν την δυνατότητα να εντρυφήσουν σε λιγότερο γνωστά κοντσέρτα για πιάνο.
Στο πέμπτο c.d. της σειράς υπάρχουν τα κοντσέρτα για πιάνο τού Balakirev(1837-1910)No1 και Νο2,καθώς και το αντίστοιχο τού Rimsky-Korsakov(1844-1908).
Ενα άρτιο c.d.με σολίστ τον Malcolm Binns μαζί με την Ορχήστρα English Northern Philarmonia.(εκδοση1992).
Το κοντσέρτο του Korsakov σε παραπέμπει στον ήχο τής στέπας και βασίζεται σε Ρωσσικό λαϊκό τραγούδι,απο μιά συλλογή τού Balakirev.
Αφιερωμένο στον Liszt,στην ουσια ερμηνευεται σε ένα μονον μέρος ενώ τύποις αποτελείται απο τρία,για να ´δικαιολογεί ´τήν έννοια του κοντσέρτου.
Εργο λυρικό,καλογραμμένο βασισμένο στην Ρωσική εθνική παράδοση στην οποία άλλως τε σαφώς και ανήκει .Επηρέασε μεταγενέστερους Ρώσους συνθέτες σαν τον Glazunov,τον Arensky και τον Rachmaninov.
To 1o κοντσέρτο τού Balakirev το παρουσίασε ο ίδιος ο συνθέτης και είναι έργο σε μιά μόνον κίνηση επίσης.Ο συνθέτης ήταν μονον 19 ετών και το εργο έχει επιρροές απο τον Chopin.
Το 2ο κοντσέρτο άρχισε να γράφεται το 1861 και τελείωσε το 1910.Μάλιστα ο Liapunov ολοκλήρωσε τμήμα τού τρίτου μέρους μετά τον θάνατο τού συνθέτη.
Το έργο έχει κατ´αρχήν ηρωϊκό χαρακτήρα με στοιχεία απο την Ηρωϊκή τού Beethoven αλλά και απο την 3η συμφωνία τού Schumann.
To 2ο μέρος (adagio)έχει μιά ιδιαίτερη βαρύτητα και βασίζεται σε Ρωσσική Νεκρώσιμη Ακολουθία και διακρίνεται απο μιά έντονη και ´ιερή´ομορφιά.
Το τρίτο μέρος τού έργου λειτουργει σαν ´αντίδοτο´στο προγηθέν adagio.
Συνολικά δίσκος με πολύ ενδιαφέρον σε έργα που δεν ερμηνεύονται συχνά σε αίθουσες συναυλιών.

388082.jpg


O Chopin ασχολήθηκε ελάχιστα με την μουσική δωματίου.Εγραψε μόνον 4 έργα εκ τών οποίων τα 3 ήταν για cello και piano.
Η Polonaise brillante op.3 θεωρείται το πρωτο σημαντικό του έργο.Φαίνεται οτι σε αυτό το κομμάτι μπηκαν οι πρώτες βάσεις απ´όπου και ξεκίνησε η ιδιοφυής πορεία του στην πιανιστική τέχνη.Πρόκειται για ένα μικρό έργο γεμάτο λεπτότητα και ενέργεια.Αυτό που προκαλεί εντύπωση είναι η ευκολία με την οποία ο Chopin μπορεί και γράφει για ένα όργανο σαν το cello με το οποίο ελάχιστη σχέση είχε.
Η σονατα γράφτηκε το 1845 και αποτελεί συμπύκνωση τής μεγάλης τέχνης του.
Αποτελείται απο 4 μέρη .
To πρώτο (allegro moderato) μέρος ,που είναι και το μεγαλύτερο τής σονάτας ,παρουσιάζει μιά θαυμαστή ισορροπία μεταξύ των δυο οργάνων και η γραφή του δίνει την αίσθηση οτι έχει γραφεί απο τσελίστα.
Μέρος γεμάτο ένταση αρμονία και λυρισμό.
Aκολουθεί ένα στακάτο scherzo ,εν συνεχεία ένα μελαγχολικό-μελωδικότατο largo και η σονάτα ολοκληρώνεται με ένα υψηλής τέχνης allegro.
Στον δίσκο υπάρχει και ένα έργο τού Schumann(Adagio und Allegro op.70),που την θέση τού τσέλλου σε άλλες εκτελέσεις την έχει το κόρνο ή το βιολί.
Στην συγκεκριμένη εκτέλεση το Allegro έχει στιγμές μεγάλης, πιανιστικής κυρίως ,εμπνέυσεως και το Adagio έχει επιρροες απο τα lieder τού συνθέτη.
Oι ερμηνείες τών Rostropovich,Argerich συναρπαστικές.

Και οι δύο δίσκοι αξίζουν τής προσοχής μας.