Chopin-Richter:PianoConcerto No 2

17 June 2006
62,722
Χολαργός
O Σοπέν ,ενας απο τούς μεγαλύτερους βιρτουόζους τού πιάνου,δέν ειχε ιδιαίτερες σχέσεις με τήν μουσική γιά ορχήστρα.Τα δυό κοντσέρτα του γιά πιάνο ειναι απο τις ελάχιστες συνθέσεις του πού χρησιμοποίησε μουσικό σύνολο.
Το 2ο κοντερτο γιά πιάνο(πού στήν ουσία είναι το πρώτο)γράφτηκε μεταξύ φθινοπώρου του 1829 και αρχών τού 1830(o Σοπέν ήταν τότε 19 ετών).Πρωτοπαρουσιάστηκε γιά πρώτη φορά στό σπίτι τού συνθέτη συνοδεία μικρής ορχήστρας.Ο Σοπέν το αφιέρωσε στήν Κόμησσα Delfina Potocka,φημισμένη πολωνέζα καλλονή.
Στήν πραγματικότητα ήθελε να το αφιερώσει στήν Konstancia Gladkowska,με τήν οποία ήταν πλατωνικά ερωτευμένος,αλλά φοβήθηκε να το κάνει γιά να μήν εκτεθεί κοινωνικά.
Ο Richter αγαπούσε πολύ τον Σοπέν και έλεγε μάλιστα ότι έχει και λίγο πολωνικό αίμα στίς φλέβες του,γιατί η οικογενεια τού Γερμανού πατέρα του πρίν εγκατασταθεί στήν Ρωσία,ειχε ζήσει στήν Πολωνία.Ο Richter αισθανόταν μεγάλη έλξη απο τόν τρόπο πού ο Σοπέν εξεφραζε τα συναισθήματά του με την πιανιστική του γραφή.
Ο δίσκος ακτίνας που παρουσιάζεται εδώ (περιέχει ακόμα το 5ο κοντσέρτο γιά πιάνο τού Saint-Saens,και το συμφωνικό ποίημα τού Franck,Les Djinns),έχει ηχογραφηθεί γιά πρώτη φορά στήν Σ.Ενωση τό 1966.Διευθυντής τής U.S.S.R.State Symphony Orchestra,o Εvgeni Svetlanov.Eιναι μονοφωνικός και εκδιδεται απο την Σοβιετική εταιρεία Melodya.
Το κοντσέρτο έχει 3 μέρη.
1)Μaestoso.To πρώτο μέρος ξεκινά με εναν μυστηριώδη τρόπο,αλλά πολύ σύντομα ένα ξέσπασμα ολοκληρωτικό τής ορχήστρας,προσδίδει εναν πανέμορφο συναισθηματισμό,που κατατάσσεται στίς σπουδαιότερες σελίδες του´ρομαντισμού.
2.Largo.To δευτερο μέρος είναι ένα απαράμιλλο μουσικό δημιούργημα.Ξεκινά με μία μεγάλη ηρεμία από τήν ορχήστρα,η οποία σταδιακά αποσύρεται,για να εμφανιστεί το πιάνο.Το κεντρικό θέμα τού Largo μοιάζει με Nocturne,και στήν ουσία εκφράζεται ο ανομολόγητος έρωτάς του πρό τήν Konstancia.To μερος αυτό απαιτεί υψηλή πιανιστική δεξιοτεχνία.Προσωπικά το κατατάσσω στα 5 ωραιότερα αργά μέρη κοντσερτων για πιάνο,εντελώς υποκειμενικά τα κριτήρια φυσικά-τα άλλα 4 είναι απο το 4ο και 5ο του Beethoven,το 2ο τού Shostakovich,και το κοντσέρτο τουGrieg-.
3.Αllegro Vivace.Tο μερος αυτό βασίζεται σε ενα θέμα που είναι σάν Mazurka,που συνοδευεται απο αντιθετικά επεισόδια,που καταλήγει σε ενα φινάλε πού αναγγέλλεται απο το κόρνο,και εν συνεχεία ακολουθεί το πληρους δεξιοτεχνία πιανιστικό τελευατίο μέρος.
O Richter σε αυτήν την μονοφωνική εκτέλεση ειναι κυριολεκτικά μαγευτικός.O τρόπος πού ερμηνευει το Largo,είναι πλήρης έρωτα ,και όσο χρειάζεται συγκινητικός.
Για μένα ειναι η καλυτερη εκτέλεση πού έχω ακούσει στο συγκεκριμένο κοντσέρτο.
Μεχρι τώρα πρωτη στις προτιμήσεις μου ερχόταν η Argerich,με τον Dutoit και την Montreal Symphony Orchestra.
Aπό τίς παλιές εκτελέσεις αξία έχουν οι τών Rubinstein-Barbirolli και Cortot-Barbirolli.
Τελος οι Zimmerman-Giulini δινουν μία πολύ καλή ερμηνεία του εργου.
 
17 June 2006
62,722
Χολαργός
Chief διάγραψέ μου σε παρακαλώ το ίδιο thread που λογω προβληματων στην συνδεσή εμφανίστηκε,μοναχό και παραπονεμένο κατω απο ττήν μουσική.
Ευχαριστώ.!!!
 
17 June 2006
14,352
Ο Rubinstein με την ορχήστρα της Φιλαδέλφειας και τον Ormandy (RCA) έχει επίσης μιά εξαιρετική εκτέλεση στο 2ο κοντσέρτο. Αλλά αυτή που "μου πάει" περισσότερο προσωπικά είναι του Vladimir Ashkenazy με τον Gorzynski και τη Φιλαρμονική της Βαρσοβίας, ηχογράφηση του 1955 που κυκλοφορεί απο την Testament.
 

Δημοκηδής

Supreme Member
23 June 2006
8,926
Λοιπόν λόγω της Σοπενίτιδος που έπεσε τον τελευταίο καιρό, ακούω συνεχώς το υπόψη από τον Ρίχτερ (ασφάλιση του Σπυράκου) , αλλά και από Cortot & Rubinstein (από πρόσφατη αγορά δεκαπλού σετ με 10 ευρώ, όπως ήδη σας πληροφόρησα).

Το πρώτο μέρος το πάει -κατά τα γούστα μου - καλύτερα ο Ρουμπινστάιν, στο δεύτερο απλώς ο Ρίχτερ δεν παίζεται , στο τρίτο κάνει την έκπληξη ο Cortot.

Καλύτερη όμως υποστήριξη από την ορχήστρα έχει ο Ρουμπινστάιν, με τον Μπαρμπιρόλι και το Λονδίνο.

Τεσπα, υπέροχο έργο, βρίσκω πολλά στοιχεία του Μάλερ και Σοστακόβιτς μέσα (2ο ενάτης - 3ο πέμπτης αντίστοιχα), ιδιαίτερα στο πρώτο μέρος και στα γυρίσματα που προφανώς αναφέρονται σε όμορφες πλην ανεπιστρεπτί χαμένες στιγμές του παρελθόντος .
Και γμτ μου ο άτιμος ήταν δεν ήταν είκοσι χρονών όταν τόγραψε
 
17 June 2006
62,722
Χολαργός
Σπύρο μου,χαίρομαι που ´ξέθαψες´ το θέμα.Εάν προτιμώ τον Ρίχτερ ειναι ακριβώς για την συγκλονιστική ερμηνεία τού δευτερου μέρους,που προσωπικά το αγαπώ πολύ.Το θεωρώ απο τα πιό λυρικά μέρη τής παγκόσμιας μουσικής
Χαθήκαμε μωρέ.:smile:
 

Δημοκηδής

Supreme Member
23 June 2006
8,926
Ο Ρίχτερ είναι ανυπέρβλητος στα κομμάτια όπου η μουσική 'εξαϋλώνεται ' και περνάει σε άλλες σφαίρες, υπεριπτάμενη των αισθήσεων μας και των εν γένει φτωχών ανθρώπινων μέσων αντιλήψεως. Ακριβώς ανάλογο είναι και το δεύτερο μέρος του κονσέρτου , οπότε μοιραια δεν τίθεται θέμα πρωτοκαθεδρίας.....

Ο γεροτσαρλατάνος ο Ρουμπινστάιν, άφθαστος τεχνίτης και σολίστ που θέλει να είναι 'in charge', πάει καλύτερα καλύτερα σε κομμάτια 'περιγραφικής' μουσικής, όπου τα συναισθήματα και οι σκέψεις του συνθέτη ανάγλυφα ορθώνονται στέρεα μπροστά στον ακροατή, έτσι για να κάνει και να τα χαιδέψει. Οπότε , πιστεύω ότι είναι 'ταμάμ' για το πρώτο μέρος.

Ξεφεύγω λίγο από την 'τσιγγούνικη' συμπεριφορά μου, όσον αφορά το γράψιμο στο φόρουμ μας, τους τελευταίους μήνες, για να μιλήσω λίγο παραπάνω γι'αυτό το υπέροχο έργο, ώστε , όσοι περισσότεροι το δυνατόν, φίλοι μας που δεν το γνωρίζουν, να κοπιάσουν .....