EVANESCENCE - TΗΕ OPEN DOOR

19 June 2006
8,661
Πρώτα θα πρέπει να δηλώσω πως είμαι σκλάβος των πολύ δυνατών μελωδικών ρεφραίν.
Χιτάκιας.
Έπειτα θα πρέπει να τονίσω πως η Γοτθική μου πλευρά δεν έχει σβήσει, ούτε πρόκειται. Εξάλλου την αρρώστια την πέρασα σε τρυφερή ηλικία, οπότε...
Και με γυναικείες φωνές σαν της Amy τρέχω σε ανθοπωλεία και μαδάω τριαντάφυλλα.

Το δεύτερο βήμα ενός πολύ επιτυχημένου πρώτου άλμπουμ εμπορικά είναι πάντα το δυσκολότερο. Πολλοί λένε το τρίτο.
Όταν μάλιστα φεύγει και από τη μπάντα ο βασικός συνθέτης τα πράγματα γίνονται περίπλοκα. Ήρθε στη θέση του προηγούμενου ο Balsamo σαν βάλσαμο.
Κι όμως το the open door είναι πολύ καλύτερο από το ντεμπούτο τους.
Η Amy Lee βρίσκεται σε εξαιρετική φόρμα. Η μπάντα που τη συνοδεύει ξέρουμε πως είναι μέτρια. Σίγουρα αυτή τη φωνάρα θα έπρεπε να τη συνοδεύει μια μεγάλη μπάντα.
Το άλμπουμ είναι πιο λυρικό, πιο επικό από το προηγούμενο. Δεν είναι τόσο Nu metal.
Είναι φτιαγμένο για ραγισμένες καρδιές. Εντάξει εφηβικές αλλά τους συγχωρώ.
Πολλές χορωδίες, πολλά έγχορδα, ατμοσφαιρικό programming και πολύ δυνατές μελωδίες. Σε αυτού του είδους τις μπάντες η μαγική συνταγή λέγεται πιασάρικο ρεφραίν. Και βέβαια μία-δύο κορυφαίες μπαλάντες.
Εδώ όλα τα ρεφραίν σου κολλάνε στο μυαλό και βέβαια έχουν παραπάνω χαμηλόστροφα κομμάτια.
Το single Call me when you re sober είναι το χειρότερο κομμάτι του άλμπουμ με διαφορά.
Βρίσκω ακόμη μία αδύνατη στιγμή το Lose Control.
Aπό κει και πέρα τα υπόλοιπα 11 είναι πολύ καλά κομμάτια. Προσπαθούν να ξεφύγουν από μία συγκεκριμένη μανιέρα και να διαφοροποιηθούν από κομμάτι σε κομμάτι. Και το ψιλοπετυχαίνουν.
Ενώ στο Fallen η εμπνευση είχε πάει σε άλλο στούντιο.
Το Lithium είναι το καλύτερο κομμάτι που έγραψαν ποτέ. Απίστευτη μελωδία.
Κορυφαία όχι μόνο με εμπορικά κριτήρια.
Εξαιρετικό το Lacrymosa με τα έγχορδα να τονίζουν πως πρόκειται για ρέκβιεμ. Η gothic αισθητική του με μαγνήτισε.
Πολύ καλά με το δικό τους ύφος τα Cloud nine, Snow white queen, Your star.
Τα τρομερά ρεφραίν των The only one και All that I 'm living for σε αναγκάζουν να τα ακούς συνέχεια.

Μπορεί να μου κρατήσει λίγο καιρό αλλά δεν με ενοχλεί.

Σε γενικές γραμμές για το στυλ που πρεσβεύουν το άλμπουμ είναι από τα καλύτερα. Ναι είναι εμπορικό, απευθύνεται σε μάζες, όμως δεν έχει τα προφανή χιτ του προηγούμενου.
Εάν σας άρεσε το My immortal το Lithium θα σας στείλει.

Όλοι οι φίλοι συμφωνούμε πως είναι κρίμα μία τέτοια φωνή να συνοδεύεται από τέτοια μπάντα. Οι δυνατότητες της είναι απεριόριστες.
Αλλά δεν μπορούμε να τα έχουμε όλα.
Εγώ τους άνοιξα την πόρτα και δεν αισθάνομαι καμμία ενοχή για αυτό.
Το καταευχαριστήθηκα.
 

supersonic

Μέλος Σωματείου
17 June 2006
49,052
Εγώ αντίθετα έχω σοβαρό πρόβλημα με τη φωνή....
δεν μπορώ αυτό το ξεφώνημα με τίποτα....
Τι της βρίσκεις ρε Τζιμ...
αρχίζω και ανησυχώ...
 

Δημήτρης Ν.

AVClub Fanatic
17 June 2006
10,209
Θεσσαλονίκη
Κακαλιός Στέργιος said:
Ρε φιλαράκ, αλλουνού του αρέσει, αλλου πάλι όχι.

Σώνει και καλά πρέπει να συφωνάμε ναουμ?

Δις ιζ μιούζικ ρε.

Οχι δεν πρέπει να συμφωνούμε όλοι "ντε και καλά" , αλλά πρέπει να ακούγονται οι διαφορετικές γνώμες - όσο το δυνατόν τεκμηριωμένες και όχι εν είδει αποστροφής - ώστε ο άσχετος με τον εκάστοτε καλλιτέχνη , να μπορεί να διαμορφώσει άποψη , εάν πρέπει ή όχι να σπαταλήσει τον χρόνο του , τουλάχιστον για να το ακούσει .
 

supersonic

Μέλος Σωματείου
17 June 2006
49,052
συμφωνώ με το Ντοκ, γι αυτό ρώτησα και μιά άλλη γνώμη του Στέργιου.
Τους ακούει η κόρη μου, αλλά και εγώ τους καταλαβαίνω με τη μιά....

Είναι κάτι σαν αυτό το ιιιιιιιιιιιιιιι της Ζουμπουλίας....


και ελπίζω να μη μου το κρατήσει ο Τζιμ....(που δυστυχώς φαίνεται ότι γιά άλλη μιά φορά δεν ταιριάξαμε στα γούστα)
 
Last edited:

Δημήτρης Ν.

AVClub Fanatic
17 June 2006
10,209
Θεσσαλονίκη
νομίζω τους είχα δει μιά φορά στην τηλεόραση ...αποσπάσματα από μιά συναυλία τους ή όλη η συναυλία δεν θυμάμαι ακριβώς...κουράστηκα σχεδόν αμέσως ...και αναρωτιόμουν - ως παππούς - ποιός μπορεί να ακούει τέτοια πράγματα ; ( αλλά τό ίδιο αναρωτιέμαι και για τους μαύρους που πάσχουν από λογοδιάρροια καθώς και για το 80% των μέταλ , nu metal , death metal , thrash metal , pop metal , power metal δίσκων )
 
Κοίτα, δε τρελλαίνομαι κιόλας, αλλά εν έτη 2006 νομίζω ότι το ελάχιστο που μπορώ να πω γι'αυτούς είναι ότι ξεχωρίζουν από τα σκουπίδια.

Ντοκ@
δε νομίζω ότι είναι εφικτό το να σου περιγράψω εγώ τι αισθάνομαι όταν ακούω κάποιον καλλιτέχνη.
Γενικότερα δε μπορώ να περιγράψω γιατί κάτι μου αρέσει ή όχι.
Αλλά έστω και αν καταφέρω να το κάνω, πως θα σου περιγράψω κάτι που να περιέχει συναισθήματα?
Όσο κοντά και αν είναι κάποιος στα γούστα μου.
Πως να σου τεκμηριώσω ότι ο Τζα(κ) Γουώμπλ δε μου αρέσει (λέμε τώρα, τυχαίο παράδειγμα).

Δεν έχει τύχει ποτέ να βγείτε με μια ωραία γυναίκα αλλά να μη σας κάνει κλικ?
Πως να το εξηγήσεις αυτό το πράμα με λόγια, όταν μάλιστα σε βρίζει όλη η παρέα που την έφτυσες?
Ούτε στον ίδιο σου τον εαυτό δε μπορείς να το εξηγήσεις, πόσο μάλλον να προσπαθήσεις να το μεταδώσεις κιόλας.


Για μένα η μουσική ήταν και θα είναι για πάντα κάτι το άκρως υποκειμενικό.
Ακόμη και στα καλώδια ηχείων μπορεί να πει κάποιος ότι "δε μου αρέσει, δεν έχει μπάσο", στα προβόλια μπορεί κάποιος να πει ότι δεν έχει ανάλυση ένα μηχανάκι, είναι πράγματα που άλλα εύκολα και άλλα δύσκολα ποσοτικοποιούνται.
Δε μπορώ όμως να ποσοτικοποιήσω το συναίσθημα και ούτε πρόκειται να προσπαθήσω, δε βρίσκω το λόγο.

Δις ιζ μη.
 

supersonic

Μέλος Σωματείου
17 June 2006
49,052
Re: Απάντηση: EVANESCENCE - TΗΕ OPEN DOOR

Κακαλιός Στέργιος said:
Πως να σου τεκμηριώσω ότι ο Τζα(κ) Γουώμπλ δε μου αρέσει (λέμε τώρα, τυχαίο παράδειγμα).

Δις ιζ μη.


τα ίδια έλεγα και εγώ μέχρι που με έστρωσε ο Ντοκ.
μάλλον λάθος Jah άκουσες....
:ernaehrung004:
 
19 June 2006
8,661
Όχι ρε Μήτσο τι να σου κρατήσω.
Είναι από τις φωνές που γουστάρω και αν διαβάσεις το πρώτο μήνυμα θα καταλάβεις γιατί. Με τα αιθέρια γυναικεία φωνητικά έχω ψύχωση από την εποχή των Heavenly voices.
Αλλά και πιο πριν. Σε άλλα είδη. Από Toya μέχρι X-ray spex. Από Teri Desario μέχρι Pandoras.
Από μεθυσμένες γυναικείες ανάσες μέχρι παγανιστικές ψαλμωδίες.
Tα πάντα είναι θέμα γούστου.
Και η Janis Joplin τραγούδαγε σαν να ήταν γάτα και της πατούσαν την ουρά.
Αλλά αυτή η ιδιαιτερότητα την έχει κατατάξει στις μεγάλες φωνές.
Αυτά που κάνει στο Ball and chains δεν γίνονται με τίποτα.
Για να μη γράψω για τις ψηλές συχνότητες της Elizabeth Frazer.
Aπό την άλλη η κατεστραμένη μπάσα φωνή της Napolitano είναι και αυτή μαγική.
Είπαμε για το μαγνητισμό που με τραβάει στα θηλυκά που τραγουδάνε.
Εδώ γούσταρα και την Κατερίνα που τραγούδαγε στην Αγράμπελη.

Τώρα σε ότι αφορά το άλμπουμ θα επαναλάβω πως το θεωρώ εξαιρετικό για το είδος του.
Σίγουρα δεν μπορούν να φτάσουν τα ποιοτικά στάνταρ των Gathering αλλά αυτό δικαιολογείται από το τι μπάντα είναι η καθεμία τους.
Η Anneke έχει εκπληκτική μπάντα από πίσω της.
Ξέρουμε ότι τα πάντα είναι θέμα αισθητικής.
Σε κάποιους αρέσουν οι γυναίκες που τραγουδάνε χαρούμενες. Εμένα το αντίθετο. Εμπειρικά λέω και χωρίς παρεξήγηση από τις κυρίες μία ατάκα για να καταλάβεις. The lap dance is much better when the sripper is crying.


Ναι το άλμπουμ απευθύνεται σε μικρότερες ηλικίες από τις δικές μας.
Αλλά έχω το δικαίωμα να κάνω μικρές ηλικιακές υπερβάσεις.
Με κρατάνε ζωντανό.
 
Απάντηση: Re: Απάντηση: EVANESCENCE - TΗΕ OPEN DOOR

Δ. Παναγιωτίδης said:
τα ίδια έλεγα και εγώ μέχρι που με έστρωσε ο Ντοκ.
μάλλον λάθος Jah άκουσες....
:ernaehrung004:

Ρε φίλε πολύ γέρασες. :grandpa:

1ον) Το μόνο Τζα γουώμπλ που άκουσα τον ακούσαμε μαζί, δισκάκι του Ντοκ.

2ον) Στην παρένθεση έγραψα: τυχαίο παράδειγμα.

Πως να πω ότι δε μου αρέσει κάποιος αφού δεν τον άκουσα? Με τα 20-30 λεπτά που ακούσαμε στο σπίτι μου δε μπορώ να σχηματίσω άποψη.
 

knight_77

Established Member
14 September 2006
174
Αθηνα
Προσωπικα μου αρεσε περισσοτερο το Fallen.Πιο δυνατος ηχος και ισως λιγο καλυτερες συνθεσεις...
Οπως ειπε και ο Δημητρης δυσκολα μπορουν να φτασουν στο επιπεδο συγκροτηματων οπως οι Gathering,Lacuna Coil κλπ,χωρις αυτο βεβαια να σημαινει οτι δεν αξιζουν...
 

petros_m

Supreme Member
18 June 2006
8,210
Αλιμος
Δημητρη μηπως γερασες? Τι κανεις ξυπνιος κυριακη πρωι?????
Να σας φορτωθω κι εγω στους TOOL?
Τσεκαρισες τον Ιρανο? Ξεχασα να γραψω πως στο αλμπουμ παιζει ηλεκτρικη κιθαρα, στο 80% χωρις παραμορφωση και στο υπολοιπο 20% με αρκετη παραμορφωση.

Υ.Γ. ουτε εμενα μου αρεσουν οι EVANESCENCE. Ουτε καν το Lithium.
 
Last edited:

Δημήτρης Ν.

AVClub Fanatic
17 June 2006
10,209
Θεσσαλονίκη
Απάντηση: Re: EVANESCENCE - TΗΕ OPEN DOOR

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΑΝΩΛΑΚΟΣ said:
Δεν πειράζει Δημήτρη μου. Πρέπει να την εκφράσεις. Αυτή είναι η γοητεία μας.

Αμαν , πήραμε υπολογιστή στο σπίτι ή είσαι μαζί με καμμιά ωραία ύπαρξη που έχει και υπολογιστή με σύνδεση :flipout:
 
18 June 2006
362
__Τι να σας πω... εγώ, που υποθετικά είναι της ηλικίας μου, δεν ξετρελάθηκα και μάλιστα ήμουν απ' αυτούς που όταν σε rock νεανικούς κύκλους έπεφτε κράξιμο (απ' τους ψαγμένους, αυτοί που άκουγαν και Βανδή ήταν ξετρελαμένοι...), για το πρώτο album τους εγώ τους υπερασπιζόμουν! Οχι ως μπαντάρα, αλλά μία μπάντα με ένα αξιοπρεπέστα στο pop-rock-metal δίσκο, με τρία ΠΟΛΥ ωραία τραγούδια. Μέχρι εκεί. Τίμια και ωραία.

__Περίπου το ίδιο πιστεύω και γι' αυτό. Εχω ακούσει τα πιο γνωστά και καλά απ' ότι λένε... Lithium: καλό, αλλά όχι τραγουδάρα... έχουμε ακούσει πολύ πιο καλά για να το χαρακτηρίσουμε αυτό ως τραδουδάρα... sorry... βέβαια, είπαμε -καλό. Sweet Sacrifice: έτσι κι έτσι, καθόλου κακό αλλά δεν ξεχωρίζει. Call Me When You 're Sober: το χιτάκι. Οκ, μια χαρά, ωραίο, εύπεπτο... ότι πρέπει για ραδιόφωνο. Περιέργως πως, μ' άρεσε πιο πολύ απ' τα άλλα δύο που ανέφερα (ίσως η διφωνία, ίσως η ενορχήστρωση, ίσως το ρεφρεν...)! και τέλος Lacrymosa: μάλλον το καλύτερο με πολύ ωραία ενορχήστρωση και δυνατά χορωδιακά, ωραίο τραγούδι!

__Με λίγα λόγια, μπράβο τους (κι εγώ φοβόμουν μετά τη φυγή του κιθαρίστα ότι δύσκολα να βγάλουν κάτι το ίδιο καλό, αλλά το έκαναν... μάλλον). Αλλά το κακό είναι ότι μένεις στο καλοί, ενώ έχουν ΤΟΣΗ υποστήριξη... Μάλλον μένουν στην καλή μεν, μετριότητα δε. Δεν είναι η μετριότητα που ενοχλεί, αλλά είναι μέτριοι με καλές στιγμές. Αυτά.