Η Σκηνοθεσία Αντεπιτίθεται: Boogie Nights

karavan

Supreme Member
14 June 2010
4,433
Boogie Nights - Paul Thomas Anderson (1997)


boogienights.jpg
boogie_nights-criterion.jpg


Πολλές φορές η εντύπωση που μας κάνει μία ταινία είναι συνάρτηση των περιστάσεων κάτω από τις οποίες την παρακολουθήσαμε. Αρκετές πολυαναμένομενες και πολυσυζητημένες ταινίες αποκτούν τέτοιες διαστάσεις στο κεφάλι μας που πολλές φορές η απομυθοποίηση είναι αναπόφευκτη όταν έρθει η ώρα να τις δούμε. Αντιθέτως, υπάρχουν και κάποιες ταινίες που "πέφτουμε" κατά λάθος πάνω τους, τις βλέπουμε σχεδόν από τύχη και κυριολεκτικά παθαίνουμε την πλάκα μας από κει που δεν το περιμέναμε. Εν ολίγοις, δεν ξέρουμε από πού μας ήρθε! Και η τυχαιότητα των συνθηκών υπό τις οποίες την ανακαλύψαμε, επιτείνει ακόμα περισσότερο την επιρροή τους πάνω μας.

Το αυτό μου συνέβη ένα βροχερό βράδυ το Φεβρουάριο του 1998. Είχα ξεκινήσει με κάποιους φίλους να δω τον...Τιτανικό και φτάνοντας στον κινηματογράφο βλέπω μία μεγαλοπρεπή πινακίδα που έγραφε sold out. Μικρό το κακό! Εκείνο το βράδυ ήμουν αποφασισμένος να πάω κινηματογράφο και με λίγο ψηστήρι κατάφερα να πείσω τους φίλους μου να λοξοδρομήσουμε. Έτσι δρασκελίσαμε το κατώφλι του μικρού και κουκλίστικου Xάιλαιφ στο κέντρο του Πειραιά (δυστυχώς έχει κλείσει πια) για να δούμε μία ταινία για την οποία, ναι μεν είχα διαβάσει καλά λόγια, αλλά η υπόθεσή της δε μου έκανε κλικ.

Έτσι έπεσα πάνω στο Boogie NightsΞέφρενες Νύχτες όπως αποδόθηκε εύστοχα από το διανομέα στην Ελλάδα παραγωγής 1997) ενός άγνωστου (τότε) αμερικανού σκηνοθέτη με το όνομα Paul Thomas Anderson. Το κινηματογραφικό σοκ που υπέστη ήταν άνευ προηγουμένου. Εξήλθα από τον κινηματογράφο παραπατώντας.

Το story εκ πρώτης όψεως δεν προδιαθέτει για σπουδαία πράγματα. Ένας φιλόδοξος πιτσιρικάς μικροαστικής καταγωγής (ο Mark Wahlberg στο βασικό ρόλο), αρκετά "προικισμένος" ως προς τον ανδρισμό του, πέφτει πάνω σε ένα διάσημο παραγωγό ερωτικών ταινιών ο οποίος τον εισάγει στο "θαυμαστό" κόσμο της αμερικανικής βιομηχανίας πορνό στα late 70s. Έτσι παρακολουθούμε την άνοδο και την πτώση του κεντρικού ήρωα μέσα από ένα Α-Ρ-Ι-Σ-Τ-Ο-Τ-Ε-Χ-Ν-Ι-Κ-Α δoμημένο, πολυπρόσωπο και δαιδαλώδες σενάριο βγαλμένο απευθείας από τις καλύτερες σελίδες του American cinema. Έκεί όμως που πραγματικά υποκλίνεσαι είναι με τις σκηνοθετικές επιδόσεις του Paul Thomas Anderson. Ως άλλος ζογκλέρ, που έχει αφομοιώσει δημιουργικά τις επιρροές του, αρπάζει την κάμερα και αυτό που αποτυπώνεται επί 155 λεπτά στην οθόνη μπορεί να αποδοθεί με δύο μόνο λέξεις: ρεσιτάλ σκηνοθεσίας! Εξαιρετικές λήψεις, φοβερά χρώματα (απαραίτητα για να αποδοθούν οι φανταχτερές δεκαετίες του 70 και του 80 ), κοφτό μοντάζ, οργιαστικά μονοπλάνα (προσέξτε το μονοπλάνο που οδηγεί στην αυτοκτονία του William Macy βγαλμένο από τις καλύτερες ταινίες του Scorsese και του Kubrick), ανεπανάληπτη ωριμότητα στη διαχείριση ενός πολυπρόσωπου και δύσκολου cast και μία ρεαλιστική αναπαράσταση εποχής προσεγμένη στην παραμικρότερη λεπτομέρεια που σε τοποθετεί μέσα στο γεγονός. Το 20λεπτο κάπου στη μέση προς το τέλος της ταινίας όπου αποτυπώνεται η πτώση του ήρωα, ό,τι καλύτερο έχω δει τα τελαυταία χρόνια με μία υποδόρια επαναλαμβανόμενη μουσική υπόκρουση που σου κολλά στο μυαλό. Το δε soundtrack αυτοκόλλητο με την ταινία. Και μένεις ενεός διαβάζοντας ότι όλη αυτή η σκηνοθετική βιρτουοζιτέ και το ανεπανάληπτο σενάριο προέρχονται από ένα πιτσιρικά μόλις 27 ετών!

Μία ταινία για τη βιομηχανία πορνό; Μόνο εκ πρώτης όψεως. Στην πραγματικότητα μία ταινία για το american dream (πολυφορεμένο μεν το θέμα, πρωτότυπος δε ο τρόπος διαχείρισής του), μία ταινία που ανατέμνει σε βάθος το θεσμό της οικογένειας και μία ταινία - τοιχογραφία μιας φρενήρους εποχής βουτηγμένης στην παραζάλη των ναρκωτικών και το Kitsch.

Βλέποντας αναδρομικά τα πράγματα ύστερα από 13 χρόνια, καταλήγω ανερυθρίαστα στο συμπέρασμα ότι η επιρροή του film ήταν καταλυτκή. Καθιέρωσε την Julianne Moore, νεκρανάστησε τον Burt Reynolds (κάτι αντίστοιχο με αυτό που συνέβη με τους Tarantino-Travolta), ανέδειξε μία μεγάλη φουρνιά ιδιαίτερα ταλαντούχων νέων ηθοποιών (Mark Wahlberg, Don Cheadle, John Reilly, William Macy, Heather Graham, Philip Seymour Hoffman) και φυσικά μας σύστησε ένα μεγάλο σκηνοθέτη. Ειδική μνεία πρέπει να γίνει στην εμφάνιση του αγαπημένου μου καρατερίστα Luis Guzman (ο Πατσάνκα από την Υπόθεση Καρλίτο) και στο φοβερό πέρασμα του Alfred Molina όπου εμφανίζεται με τα...σώβρακα κρατώντας καραμπίνα!



111328__boogie_l.jpg
bnights.jpg



Η ταινία προτάθηκε για τρία όσκαρ (παράδοξο αυτό) για το σενάριο, για β´ αντρικό ρόλο (Burt Reynolds), για β´ γυναικείο ρόλο (Julianne Moore) και δεν πήρε κανένα (εύλογο αυτό).

Η ταινία προβλήθηκε στην Ελλάδα για δύο περίπου βδομάδες, πήγε "άπατη" και αν και είναι εγκληματικά παραγνωρισμένη, δεν είναι άγνωστη. Υπάρχει η πολύ καλή έκδοση της Προοπτικής σε διπλό dvd, έχει προσφερθεί από την εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ, ενώ έχει προβληθεί και δύο φορές αν δε με απατά η μνήμη μου από το STAR.

Όσον αφορά τον κύριο Paul Thomas Anderson η συνέχεια δικαίωσε τις τεράστιες προσδοκίες που δημιούργησε το Boogie Nights. Το 1999 γύρισε το πεισιθανάτιο αριστούργημα Magnolia με τη ανεπανάληπτη ερμηνεία του Tom Cruise (γιατί το σινεμά είναι θέμα σκηνοθέτη πάνω από όλα), το 2002 την πιο άνιση και ιδιοσυγκρασική του ταινία Punch-Drunk-Love με τον Adam Sandler (Χτυπημένος από έρωτα ο ελληνικός τίτλος) και το 2008 μας χάρισε ένα ακόμα αριστούργημα με το There will be blood (Θα Χυθεί Αίμα) και την αλησμόνητη ερμηνεία του Daniel Day-Lewis. Αξίζει να ρίξετε μία ματιά και στην πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του το 1996 με τον τίτλο Hard EightSydney όπως ήταν ο αρχικός τίτλος της) η οποία διατηρεί τη γοητεία του πρωτόλειου (παίζει και η Gwyneth Paltrow στα ντουζένια της τότε). Στην Ελλάδα προβλήθηκε μόνο στις Νύχτες Πρεμιέρας και εγώ έτυχε να το δω σε μεταμεσονύχτια προβολή του STAR. Όπως και να χει, από δω ξεκίνησαν όλα!

Με το Boogie Nights ο αμερικανός σκηνοθέτης έφτασε σε μία κορυφή που, αν και αρκετές φορές άγγιξε μετά, ποτέ δεν την ξεπέρασε κατά τη γνώμη μου. Μαζί με τον Darren Aronofsky και τον υιοθετημένο από το Hollywood μεξικανό Alejandro Gonzalez Inarritu ό,τι καλύτερο έχει να παρουσιάσει ο αμερικανικός κινηματογράφος σήμερα. Μία τριάδα από την οποία θα πρέπει να περιμένουμε σπουδαία πράγματα.


boogienights3.jpg




Δείτε αυτή την ταινία γιατί είστε φοιτητής/τρια σκηνοθεσίας, γιατί είστε νεόκοπος/η σκηνοθέτης (τρια), είτε γιατί απλώς έχετε ψώνιο με τη σκηνοθεσία. Για να δείτε τι μπορεί να κάνει ένας ταλαντούχος πιτσιρικάς με θυελλώδη ορμή και μία κάμερα στο χέρι. Γιατί απλά αποτελεί μία από τις 5 σημαντικότερες ταινίες του αμερικανικού κινηματογράφου για τα 90ς.

Μην τη δείτε γιατί...(στύβω το κεφάλι μου αλλά δεν βρίσκω λόγο).

Κλείνω με μία δήλωση του Tom Hanks που είχα διαβάσει στο περιοδικό Σινεμά προ δύο-τριών χρόνων. Τον Hanks τον ξέρουμε όλοι: ο ηθοποιός που εκφράζει τη μέση αμερικανική οικογένεια και συμπυκνώνει όλη τη φιλοσοφία του σύγχρονου Hollywood, o ηθοποιός που δύσκολα θα "λερώσει" το προφίλ του με αναρθόδοξους ρόλους. Κι όμως! Θεώρησε το Boogie Nights ως μία τις καλύτερες ταινίες της δεκαετίας 1990-1999 και δήλωσε ευθαρσώς ότι σε τέτοια films θα ήθελε να παίζει. Άσε Tom! Άλλα τα μάτια του λαγού, άλλα της κουκουβάγιας!

Υ.Γ. Οφείλω να προβώ σε μία προειδοποίηση: σε καμία από όσες φίλες μου έχω προτείνει τη συγκεκριμένη ταινία δεν άρεσε. Δεν είμαι σίγουρος πού οφείλεται αυτό αν και υποψιάζομαι ότι σχετίζεται με την απεικόνιση της βιομηχανίας πορνό (έστω και αν κατ´εμέ δεν είναι αυτό το σημείο αναφοράς της ταινίας).

Τα στοιχεία της ταινίας:

http://www.imdb.com/title/tt0118749/

Το trailer:

http://www.cinemagia.ro/trailer/boogie-nights-jurnalul-unei-vedete-de-film-porno-1512/



boogienights2.jpg
 
Last edited by a moderator:

karavan

Supreme Member
14 June 2010
4,433
Χμ...θα το ψάξω. Άλλη φορά μάλλον θα πρέπει να ψάχνω καλύτερα πριν ανεβάσω κατεβατά...
 

nikosmelt

AVClub Addicted Member
19 March 2007
1,866
Κατερίνη, Ελλάδα
Δεν πειράζει, η παρουσίασή σου άξιζε πολύ! :grinning-smiley-043 από εμένα και για την παρουσίαση και για την ταινία. Από τις πολύ καλές ταινίες, με όντως καταπληκτική σκηνοθεσία. A must see!
 

superfly

Moderator
Staff member
21 November 2008
14,913
πετρουπολη
Εχουμε ξαναμιλησει στα Dvd - Blue Ray.
Αλλα ποτε ως κανονικη παρουσιαση.Και μαλιστα τετοια :worshippy:

Εξαιρετικη ταινια,ενα κομψοτεχνημα σκηνοθεσιας και ερμηνειων.
Δεν υπαρχει κατι να συμπληρωσω εκτος απο το να προσθεσω μερικες φωτογραφιες,αν μου επιτρεπει ο φιλος Karavan περισσοτερο για να φαινεται πιο ολοκληρωμενη η εξαιρετικη παρουσιαση του.

Και κατι τελευταιο.Αν επισης καποιος σκηνοθετης εκτος του Σκορτσεζε χαιρεται με τον Anderson αυτος ειναι ο Altman για μενα και οχι ο Kubrick.Ο τροπος που χειριζεται τον μεγαλο αριθμο πρωταγωνιστων,και το πως τους εντασει στο περιβαλλον ειναι σαφως επηρεασμενος απο αυτον.Και αυτο μονο τιμη ειναι για τον Anderson.
 

artman

AVClub Enthusiast
30 November 2008
768
Πειραιάς
Karavan, πόσες φορές προσπέρασα αυτήν την ταινία! Κάτι ο τίτλος, κάτι η φαινομενική υπόθεση...
Θα τη δω οπωσδήποτε και θα επανέλθω.
(Μην αδικείς τον Tom Hanks... Δεν είναι πάντα δυνατό να κάνει κανείς αυτό που θέλει. Προσωπικά πιστεύω ότι θα στραπατσάριζε την εικόνα του. Μπορεί και όχι βέβαια...).
 

Photis

Supreme Member
4 July 2006
4,784
behind the camera
Πολύ σωστό το σχόλιο του Παναγιώτη για την επιρροή που έχει στον Άντερσον ο Άλτμαν. Το μανόλια ήταν ένα πιο μαύρο shortcuts.

Για εμένα ο Άντερσον έκανε δύο καλές ταινίες. Το boogie nights και το manoglia. Χωρίς να τα θεωρώ αριστουργήματα, τα βλέπω πάντα ευχάριστα (όσο δυσάρεστο και αν είναι το κλίμα στο manoglia) ενώ πάντα θα αναπολώ τον Μπάρτ Ρέυνολντς και τις θανατερές του ατάκες προς τις εκπροσώπους του ωραίου φύλου στο boogie nights. Τολμώ να πω ότι όποτε χρειάστηκε τις χρησιμοποιησα και με άβγαλαν ασπροπρόσωπο...
 

Kosh

Μέλος Σωματείου
7 September 2006
75,953
Εκεί ψηλά.....
Ο Μπαρτ στην συγκεκριμενη ταινια ηταν απολαυστικος. Ρολος ραμμενος για παρτυ του εμοιαζε.
 

karavan

Supreme Member
14 June 2010
4,433
Re: Απάντηση: Η Σκηνοθεσία Αντεπιτίθεται: Boogie Nights

Εχουμε ξαναμιλησει στα Dvd - Blue Ray.
Αλλα ποτε ως κανονικη παρουσιαση.Και μαλιστα τετοια :worshippy:

Εξαιρετικη ταινια,ενα κομψοτεχνημα σκηνοθεσιας και ερμηνειων.
Δεν υπαρχει κατι να συμπληρωσω εκτος απο το να προσθεσω μερικες φωτογραφιες,αν μου επιτρεπει ο φιλος Karavan περισσοτερο για να φαινεται πιο ολοκληρωμενη η εξαιρετικη παρουσιαση του.

Και κατι τελευταιο.Αν επισης καποιος σκηνοθετης εκτος του Σκορτσεζε χαιρεται με τον Anderson αυτος ειναι ο Altman για μενα και οχι ο Kubrick.Ο τροπος που χειριζεται τον μεγαλο αριθμο πρωταγωνιστων,και το πως τους εντασει στο περιβαλλον ειναι σαφως επηρεασμενος απο αυτον.Και αυτο μονο τιμη ειναι για τον Anderson.

Έχεις δίκιο για τον Altman και έχει δίκιο και ο φίλος που αποκαλεί το Magnolia μία πιο μαύρη εκδοχή του Shortcuts. Απλά ο Scorsese επηρεάστηκε από τα μονοπλάνα του Kubrick και ο Anderson με τη σειρά του από τον Scorsese. Ανεβάστε ό,τι θέλετε για να γίνει πιο πλήρης η παρουσίαση.
 

karavan

Supreme Member
14 June 2010
4,433
Karavan, πόσες φορές προσπέρασα αυτήν την ταινία! Κάτι ο τίτλος, κάτι η φαινομενική υπόθεση...
Θα τη δω οπωσδήποτε και θα επανέλθω.
(Μην αδικείς τον Tom Hanks... Δεν είναι πάντα δυνατό να κάνει κανείς αυτό που θέλει. Προσωπικά πιστεύω ότι θα στραπατσάριζε την εικόνα του. Μπορεί και όχι βέβαια...).

Μου αρέσει ο Tom Hanks! Στο Ναυαγό τα έσπαγε κανονικά! Όλη η ταινία μόνος του. Αλλά κάτι το σουλούπι του, κάτι οι θετικοί ρόλοι που κατά καιρό επιλέγει, πιστεύω ότι τον καθιστούν κατάλληλο για συγκεκριμένες ταινίες...μέχρι αποδείξεως του αντιθέτου...Η μόνη απόπειρά του να τσαλακώσει την εικόνα του ήταν, αν ενθυμούμαι καλά, Ο Δρόμος της Απώλειεας αλλά και κει ο γκάγκστερ που υποδυόταν δεν ήταν και τόσο...κακός.
 

karavan

Supreme Member
14 June 2010
4,433
Α μιας και το θυμήθηκα. Στα extras του ελληνικού dvd ο Anderson υποστηρίζει ότι δεν επηρεάστηκε τόσο από τον Scorsese αλλά από τον Τζόναθαν Ντέμι!

Υ.Γ. well done Superfly!
 

opsim

Moderator
Staff member
11 May 2008
14,792
Αθήνα
Συμφωνώ επί το πλείστον με όσα έχουν γραφτεί παραπάνω. Περιμένω με ανυπομονησία την καινούργια του ταινία, του χρόνου μάλλον, με πρωταγωνιστή τον καλύτερο κατά τη γνώμη μου ηθοποιό της εποχής, τον Philip Seymour Hoffman που θα λέγεται "The Master".
Από τους τρεις σκηνοθέτες της νέας γενιάς πιστεύω ότι αυτός ξεχωρίζει κατά τι από τους άλλους δύο γιατί νομίζω ότι αυτός μπορεί να γυρίσει μια "μεγάλη" ταινία ισορροπώντας μεταξύ σκηνοθεσίας και ερμηνείας των πρωταγωνιστών (ο παραλληλισμός με τον Altman είναι αρκετά επιτυχημένος).

Υ.Γ. Η σκηνή με τον Alfred Molina (την έχουμε βάλει και πρώτη στο νήμα Freeze-Frame) ημίγυμνο με τη ρόμπα και το πιστόλι στο χέρι υπό τους ήχους του "Jessie's girl" είναι πραγματικά σκηνή ανθολογίας.
 

MoDis

Supreme Member
20 June 2006
3,649
στον κοσμο μου...
Συμφωνώ επί το πλείστον με όσα έχουν γραφτεί παραπάνω. Περιμένω με ανυπομονησία την καινούργια του ταινία, του χρόνου μάλλον, με πρωταγωνιστή τον καλύτερο κατά τη γνώμη μου ηθοποιό της εποχής, τον Philip Seymour Hoffman που θα λέγεται "The Master".
Από τους τρεις σκηνοθέτες της νέας γενιάς πιστεύω ότι αυτός ξεχωρίζει κατά τι από τους άλλους δύο γιατί νομίζω ότι αυτός μπορεί να γυρίσει μια "μεγάλη" ταινία ισορροπώντας μεταξύ σκηνοθεσίας και ερμηνείας των πρωταγωνιστών (ο παραλληλισμός με τον Altman είναι αρκετά επιτυχημένος).

Υ.Γ. Η σκηνή με τον Alfred Molina (την έχουμε βάλει και πρώτη στο νήμα Freeze-Frame) ημίγυμνο με τη ρόμπα και το πιστόλι στο χέρι υπό τους ήχους του "Jessie's girl" είναι πραγματικά σκηνή ανθολογίας.


The Master

Trailer δεν το λες .. teaser ίσως ;
ή το ένα ή το άλλο πάντως αυτά σου δίνουν ένα hint για την ταινία ,
το συγκεκριμένο δεν


Το story είναι το εξής (πάνω , κάτω)
Ένας χαρισματικός διανοούμενος (Χοφμαν) φτιάχνει τη θρησκευτική οργάνωση "The Cause"
δεξί του χέρι γίνεται ένας περιπλανώμενος (drifter) , o Χοακιν Φινιξ (ταλεντάρα ...)
Καθώς όμως η οργάνωση αρχίζει και αποκτά δύναμη , ο Φινιξ αρχίζει να αμφισβητεί τόσο τον μέντορα του όσο και την οργάνωση

Φυσικά και μιλά για την σαιεντολογια
και ναι ο Anderson το έδειξε στον φίλο του Κρουζ , αυτός λέγεται ότι ενοχλήθηκε σε ορισμένα σημεία
ο Weinstein (παραγωγός) θα το δείξει και σε άλλα μέλη της οργάνωσης (Travolta κλπ )
οι αντιδράσεις θα δείξουν πόσο η εταιρία θα " υποστηρίξει " την ταινία


Η ταινία θα " ανοίξει "σε περιορισμένο αριθμό αιθουσών στις 12 Οκτώβρη 2012


Εκτός από τους Philip Seymour Hoffman & Joaquin Phoenix ,
εμφανίζονται και Amy Adams, Laura Dern, Jesse Plemons, Fiona Dourif