Οι σκιές των προγόνων

17 June 2006
14,350
jellyroll.jpg


Jelly Roll Morton: Τhe Complete Library Of Congress Recordings (Rounder 8XCD)

Μουσικολόγοι και ληξίαρχοι καταλήγουν πως, με βάση το πιστοποιητικό βάπτισης, ο Jelly Roll Morton, γεννήθηκε στις 20 Οκτώβρη του 1890.
Ο ίδιος επέμενε πως γεννήθηκε 5 χρόνια νωρίτερα (1885).
Οι βιογράφοι του συνάγουν σήμερα πως αυτό γινόταν για να του επιτρέπουν την είσοδο στα πορνεία, στα κλάμπ και στα σφαιριστήρια, όπου έπαιζε πιάνο για να εξοικονομήσει τα προς το ζήν και “μάδαγε” κορόϊδα στο μπιλιάρδο.
Από μικρός στο κουρμπέτι, ο Jelly Roll είχε πάει παντού: από τη Νέα Ορλεάνη μέχρι την Πενσακόλα και το Μπιλόξι κι από το Σαν Φρανσίσκο μέχρι το Σικάγο και το Ρίτσμοντ της Ιντιάνα, έδρα της εταιρίας Gennet Records.
Αυτό που έπαιζε ήταν σκέτη ...κινητή Εγκυκλοπαίδεια: ένα πανπολιτιστικό μωσαϊκό από κάθε είδους μουσικά στιλ, πανσπερμία από ιδιώματα, ethnic καρυκεύματα και ντοπιολαλιές – ένα σφουγγάρι που είχε πιεί τον αγλέουρα από Ιταλική όπερα-seria και όπερα-buffa, πολεμικά εμβατήρια που θύμιζαν Πρωσσία από φιλαρμονικές μπάντες, Τσάρλεστον, Γαλλικές καντρίλιες και Λάτιν habaneras. Και, φυσικά, τα blues αλλά αρκούντως μεταλλαγμένα: γεμάτα υπαινικτικούς ρυθμούς, εμπλουτισμένα με φανταχτερές μελωδίες, μπολιασμένα με την ξεφωνημένη ευεξία του ragtime - προσέγγιση με το βάρος στον αυτοσχεδιασμό, ξεδιάντροπα ελευθεριάζουσα από ρυθμική και αρμονική σκοπιά.
Το 1938 ο Jelly Roll ήταν τελειωμένος και μπατίρης, μόλις 3 χρόνια μακριά απ τον τάφο.
Ο Alan Lomax τον ηχογράφησε για τη Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου. Το αποτέλεσμα είναι αυτά τα 8 CDs στη Rounder, με τίτλο The Complete Library of Congress Recordings. Οι μηχανικοί έκαναν ότι μπορούσαν για να καθαρίσουν τον ήχο από τα παληά acetates.
Ο Jelly Roll μιλάει για τη Νέα Ορλεάνη των αρχών του 20ού αιώνα, το μαιευτήριο της τζάζ. Νιώθεις ένα μαγικό παραμύθι να ξετυλίγεται μπροστά σου. Ξυπνάει ένας κόσμος ονειρικός, που έχει πιά εξαφανισθεί αλλά δείχνει τόσο οικείος. Η φωνή αποπνέει ατμούς από φτηνό ουίσκυ καθώς χάνεται στις αναμνήσεις του, λέει ανέκδοτα και θυμάται τα πάντα: άλλους θρυλικούς πιανίστες της εποχής που δεν ηχογραφήθηκαν ποτέ, όλα τα δημοφιλή πιανιστικά στύλ που παίζονταν τότε στα κακόφημα στέκια της πόλης. Η φωνή είναι μακρόσυρτη, προσποιητή. Το ύφος του είναι ύφος “ξερόλα” που δεν σηκώνει αντιρρήσεις. Του τα συγχωρείς όλα, γιατί ο τρόπος που διηγείται είναι συναρπαστικός.
Παραδίδει μαθήματα: πώς, από μιά Γαλλική καντρίλια, προέκυψε το “Tiger Rag”. Η εξελικτική θεωρία για αρχάριους, με παραδείγματα πάνω στο “Maple Leaf Rag”. Οι εκλεκτικές συγγένειες ανάμεσα στο ragtime και στο Miserere από τον “Trovatore” του Verdi. Και άλλα πολλά.

Ανεκτίμητο ιστορικό/ακαδημαϊκό υλικό για λόγιους, ιστοριοδίφες – και για κάθε λάτρη του τζάζ πιάνου.
Μόνο οι φίλοι των καλών ηχογραφήσεων θα νιώσουν “ριγμένοι” εδώ.

--------------------------------------------------------------------------

7gbvcsf.jpg


Dollar Brand: African Piano (ECM CD)

Ο Abdullah Ibrahim τότε λεγόταν ακόμα Dollar Brand. Ηταν μιά ‘έθνικ’ ατραξιόν, μουσικός που δεν γνώριζε από όρια: τζαζίστας, παραδοσιακός και free σε ισόποσες δόσεις, έπαιζε μια μουσική που θύμιζε μπουγιαμπέσα, μιά πηχτή κακαβιά από στιλ που στα πλαίσιά της συνυπήρχαν χριστιανικοί ύμνοι, αραβικοί ρυθμοί, τραγούδια από το καρναβάλι του Κέηπ-Τάουν και bebop.
Αυτό το σόλο ρεσιτάλ, στην Κοπεγχάγη το 1969, είναι Θρυλικό και, μαζί, σκέτη διαστημική Ονειροβασία, μιά χίμαιρα γεμάτη λυρισμό.
Μοιάζει με μάθημα ιστορίας, έτσι που δείχνει γεμάτο με σκιές των προγόνων, αρχέγονες μνήμες που συγχωνεύονται με τα blues, την Αφρικάνικη ρυθμολογία και την κομψότητα του Chopin.
Το παίξιμό του είναι επίκληση: μυστικιστικό, τελετουργικό, ελεγειακό, πληθωρικό, αχαλίνωτο. Το αριστερό χέρι εξαπολύει έναν επίμονο ρυθμικό βόμβο που θυμίζει τραίνο και από το δεξί ξεπηδάει ένα τραγούδι που φέρνει στο νού θρηνωδία και γιορτή, Ενας κλαυσίγελως.
Το είχα σε LP της Enja παληά. Το CD remastering κλέβει κάμποση από την αυθεντική ‘πυρετική’ ηχηρότητα αυτής της εξαίσιας μουσικής που είναι γεμάτη από διακαείς επιθυμίες, τρομακτική ενεργητικότητα, ευψυχία και ανθρωπιά. Οπως και νά’χει, αποκτήστε το τώρα: Ανάμεσα στους 10 καλύτερους δίσκους για σόλο πιάνο που άκουσα ποτέ – και έχω ακούσει πάρα πολλούς.
 

supersonic

Μέλος Σωματείου
17 June 2006
49,397
Back to the roots ε?

έχω μιά πολύ καλή συλλογή αρχικά της decca μετά της Grp, σε φοβερή επίσης κασετίνα, The BLACK legends of Jazz
Είναι πολύ κοντά στο πνεύμα του Μόρτον...


Γιά την ηχογράφηση θα διαφωνήσω όμως.
Ενώ δεν έχει καμία σχέση με αυτό που λέμε hiend ηχογράφηση, στα αυτιά μου ακούγεται πολύ φυσικά από πολλά σύγχρονα.
Νομίζω ότι και το δικό σου στο ίδιο κλίμα είναι.
 
Last edited:
Για το δευτερο, μοναδικος, απιστευτος δισκος, μονο το 11-λεπτο Bra Joe from Kilimanjaro να ειχε γραψει ο Brand στην καρριερα του ειχε περασει στο πανθεον. Κυριολεκτικα transcription για πιανο ολης της Αφρικανικης παραδοσης. Απροσδοκητα για ECM το ψηφιακο τρανσφερ οντως καπου χανει ως προς το βινυλιο, το ειχα Γερμανικο CD pressing και γνωριζοντας πως ακουγεται σε βινυλιο (η κοπια μου εχει αποκτησει πια scratch) το πεταξα και το ξαναπηρα Γιαπωνεζικο ECM/JASRAC (UCCU-5155) οπου ακουγεται σαφως καλυτερο - προς επιγνωση των νεων αγοραστων. Αυτον το δισκο καποτε πρεπει να τον αναλαβει η JVC για 24-bit XRCD.
 
Last edited:
...αυτος ο Eicher παντως, πως κατοχυρωσε το μαστερ απο προβληματα δικαιωματων μετα το κλεισιμο της Enja, ειναι σκετη ιδιοφυια παει τελειωσε. Τετοιος δισκος διαμαντι ειναι στολιδι στον καταλογο της ECM.
 
Ωχ: πάλι σε έξοδα βλέπω να μπαίνουμε...:bang:
Ασε με τωρα. Καμμια φορα αναρωτιεμαι πως αποτιμαται η Τεχνη. Κανονικα αυτος ο δισκος επρεπε να κανει πανω απο $10,000 (λεω), παραυτα τον αγοραζεις οσο μια μεσαια πιτσα...
 
Last edited:

petros_m

Supreme Member
18 June 2006
8,210
Αλιμος
Μαυρη η ωρα που εμπλεξα με εσας εδω μεσα:rifle:. Τον Dollar Brand τον ειχα βαλει στο ματι πριν κανα χρονο αλλα καπου ξεχάστηκα και δεν πηρα τιποτα δικο του. Που θα βρω το τζαπανεζικο?
 
Κατι δε μου πηγαινε καλα, Japo Records ειναι το βινυλιο (Japo-60002). Αυτην αγορασε αυτουσια η ECM το '89, η Enja ζει και βασιλευει. Μετα το African Piano κι αλλο ενα LP o Brand περασε στην Enja με πλειαδα ηχογραφησεων.
 
Last edited:

petros_m

Supreme Member
18 June 2006
8,210
Αλιμος
Απάντηση: Re: Οι σκιές των προγόνων

και το ξαναπηρα Γιαπωνεζικο ECM/JASRAC (UCCU-5155) οπου ακουγεται σαφως καλυτερο - προς επιγνωση των νεων αγοραστων

αυτη η εκδοση λες να ειναι καλη? ECM ειναι αλλα οχι γιαπωνεζικο.