Ουαλία - Νεβάδα 13-0

supersonic

Μέλος Σωματείου
17 June 2006
49,068
Tom Jones - Live in Las Vegas. Decca - 1969

Tom-Jones-Live-At-Las-Vegas-246313.jpg


Για πολλούς δεν υπάρχει τίποτα που να συγκρίνεται με ένα καλό live. Και στην ιστορία της σύγχρονης μοντέρνας μουσικής αυτό είναι σίγουρα, ένα από αυτά. Ενα από εκείνα, που κανονικά δεν έχουν ουτε περγαμηνές, ούτε προδιαγραφές, ούτε εχέγγυα, ούτε τεχνολογία και κοινώς δεν γεμίζουν το μάτι. Ούτε τότε, ούτε και σήμερα.
1969. Ο νεαρός, τότε, Thomas John Woodward, μόλις λίγα χρόνια αφού έχει κατακτήσει την πατρίδα, εισβάλλει στις ΗΠΑ, σε ένα χώρο που συνήθως ταιριάζει σε γερασμένα και προς απόσυρση πομπώδη ραμολιμέντα. Το ξενοδοχείο Flamingo στο Vegas.
Μια λιτή μπάντα, από ατυχώς μη καταγεγραμμένους σπάνιους μουσικούς, που στηρίζεται πάνω στον πιό γνωστό σέσσιον κιθαρίστα της Βρετανίας, Big Jim Sullivan, ένα όνομα θρύλο με μαθητές όπως ο Richie Blackmore και ο Jimmie Page και μιά ολιγομελή ορχήστρα κάτω από τη διεύθυνση του εξαιρετικού μαέστρου Johnnie Spence, απλώνει ένα σφιχτά πλεγμένο μαγικό χαλί που ακροβατεί ανάμεσα στην jazz, την pop, το rock, το blues, τη soul και το ...τότε lounge πριν γίνει αυτό που ξέρουμε σήμερα, ένα δαιμονισμένο πολυρυθμικό συνοθύλευμα που δεν ξέρεις τι να πρωτοπροσέξεις. Δεμένο μπάσο, υποβλητικό B3, διπλά τριπλά σαξόφωνα με τρομπόνια και τρομπέτες και ένας drummer, απ αλλού, απίστευτα πετυχημένα φλύαρος, με παιχνιδιάρικη διάθεση και αέρα πρωταθλητή. Ιδανική συνοδεία γιά τον Tom, που πάνω στα ντουζένια του, με μιά συνεχή σειρά επιτυχιών κάνει ό,τι θέλει με την φωνάρα του. Την ξεκινάει από το πουθενά και την ξαναφέρνει πίσω, περνώντας την από άγνωστα και δαιδαλώδη μονοπάτια, χτυπώντας στο ενδιάμεσο νότες και κορώνες ακρίβειας χειρουργικού νυστεριού και διάρκειας κατά βούληση. Καλύπτει τα πάντα από τα τρέχοντα τραγουδιστικά είδη, χωρίς φόβο, με το θάρρος και το θράσσος της βαθειάς αυτογνωσίας, αλλά πάντα με σεβασμό στο παρελθόν βροντοφωνάζοντας παρών. Στέκεται άνετα δίπλα στον Φράνκι αλλά και στους μαύρους Ρεη και Ότις.
Τα κομμάτια, σήμερα θα χαρακτηρίζονταν κάτι παραπάνω από standards, ίσως όμως όχι τότε. Το κοινό, οι γνωστές αμερικανίδες νοικοκυρές που άφηναν στα πόδια του, ή μάλλον στο ξεκουμπωτο πουκάμισό του τις κυλότες και τα κλειδιά των δωματίων τους. Ο ίδιος συνειδητοποιημένος, και όχι καβαλημένος, γνώστης της κατάστασης αντιμετωπίζει το κοινό με χιούμορ και άνεση ενός ισάξιου ανταγωνιστή του Ελβις.
Όλες οι εκτελέσεις των κομματιών, έχουν τον φρέσκο αέρα της νέας προσέγγισης, την ενέργεια που προσδίδει η ανταπόκριση του κοινού, μιά ενέργεια που πολλαπλασιάζεται από το κέφι των μουσικών δημιουργώντας μια σπάνια ανάδραση που φέρνει σχεδόν εκρηκτικό αποτέλεσμα. Τα αργά κομμάτια είναι παιγμένα με λυρισμό και ένταση στα δυνατά περάσματα, ενώ τα γρήγορα και ρυθμικά σχεδόν σε τροχάδην με τους μουσικούς να αυτοσχεδιάζουν στα ήδη σχεδόν ελεύθερα μέρη τους.
Το πρώτο άκουσμα, αν γίνει σήμερα, ίσως δεν προκαλέσει κανένα αυτί. Δεν θέλει πολύ όμως. Μιά δεύτερη ή τρίτη προσπάθεια θα δημιουργήσει εκείνο το παράξενο κενό συναίσθημα, της απώλειας ενός μαργαριταριού στην εποχή του.

Ενα από τα....τοτέμ που λένε κάποιοι εδώ γύρω. Για μένα, ένα από τα πολύτιμα κτερίσματα στην κάσα, για το μακρινό ταξίδι.

Πολλοί θα το λοιδωρήσουν, λίγοι θα το εκτιμήσουν, λιγότεροι θα το βρουν, αν περάσει απ το μυαλό τους να το αποκτήσουν, και, ακόμα και τότε θα πρέπει να τείνουν ευήκοον ους για να το απολαύσουν και να το βάλουν στο πετσί τους.
 

superfly

Moderator
Staff member
21 November 2008
14,907
πετρουπολη
Το δισκο αυτο τον ακουγα στα μικρατα μου καθως ο πατερας ειναι μεγαλος φαν του Ουαλου.Το βυνιλιο υπαρχει ακομα στο πατρικο.
Τεραστια φωνη...
 

supersonic

Μέλος Σωματείου
17 June 2006
49,068
Re: Απάντηση: Ουαλία - Νεβάδα 13-0

Το δισκο αυτο τον ακουγα στα μικρατα μου καθως ο πατερας ειναι μεγαλος φαν του Ουαλου.Το βυνιλιο υπαρχει ακομα στο πατρικο.
Τεραστια φωνη...

δεν το πιστεύω....:music-smiley-005:
νομιζα ότι ήμουν ο μοναδικός στον πλανήτη....
 
14 December 2006
4,265
Έχω ακούσει μια φοβερή live εκτέλεση του love me tonight. Ενδέχεται να είναι από εδώ….

Respect για την παρουσίαση!
Και για την τόλμη!


Υ.Γ Επιτέλους, έγινε παρουσίαση και σε μία φωνάρα!
 

supersonic

Μέλος Σωματείου
17 June 2006
49,068
Έχω ακούσει μια φοβερή live εκτέλεση του love me tonight. Ενδέχεται να είναι από εδώ….

Respect για την παρουσίαση!
Και για την τόλμη!


Υ.Γ Επιτέλους, έγινε παρουσίαση και σε μία φωνάρα!

Τόλμη ?
δεν θα το έλεγα....
Γοητεία ....ίσως.:Banane0:
 
17 June 2006
14,352
Είμαι τελείως απέναντι, δυστυχώς.
Και το εννοώ όσο δεν φαντάζεσθε αυτό το 'δυστυχώς': πιστεύω ότι μπορώ να εκτιμήσω σωστά ένα δίσκο ακόμη και αν δεν άπτεται των προτιμήσεών μου. Εδώ όμως είναι η πεμπτουσία της εξαίρεσης που επιβεβαιώνει τον κανόνα: Λας Βέγκας, λεφτούκοι, νοικοκυρές, φωνάρα, πληρωμένα πιστόλια-επαγγελματίες...στείρο musicianship χωρίς τίποτα από πίσω του, συγχωρείστε με: είναι πάρα πολύ, ακόμη και για μένα. Μάλλον φταίνε οι μουσικές της εποχής που ανδρώθηκα: μου το έβγαλαν το μάτι...βαθειά...και τους είμαι πολύ ευγνώμων γι αυτό.
Δεν μπορώ να εκτιμήσω τους αηδούς...συγγνώμη.
Μην πώ τώρα ότι έναν αηδό που είναι μόνο αυτό και τίποτα άλλο, τον θεωρώ, περίπου πληγή.
Μιά χαρά είναι στο Λας Βέγκας ο κύριος και εκεί είναι ο φυσικός του χώρος: μαζί με τον Φρανκ και τον ξεζουμισμένο Ελβις, να παίζουν για τα ραμολιμέντα με τις βαθειές τσέπες.
Θα απέχω λοιπόν.
Δώστε μου κακόφωνους.
Δώστε μου βραχνοκόκορες - που όμως το λέει η περδικούλα τους.
Δώστε μου την Patti την ...άσχημη.
Δώστε μου desolation row blues.
Δώστε μου Jandek.
Nα πάρουν φόρα οι μπουρτζόβλαχοι και να ταϊσουν στα ψάρια τους...ταλαντούχους.
Στη μουσική που ακούω εγώ, το ταλέντο, είναι μόλις ένα (1) από τα -πολλά ομολογουμένως- απαιτούμενα.
 
Last edited:

supersonic

Μέλος Σωματείου
17 June 2006
49,068
μα δεν είναι ο φυσικός του χώρος.
Είναι χώρος γερόντων.
O sir Tom ήταν 29 όταν πήγε εκεί.

Αλλο να έχεις φωνή και άλλο να ξέρεις να την χειρίζεσαι.
Όσο για τα πληρωμένα πιστόλια...πιστόλια να είναι και ό,τι νάναι. Δυστυχώς πρέπει να περάσεις από το σανίδι για να εκτιμήσεις τον πληρωμένο και τον μόχθο του να επιζήσει εκεί πάνω κόντρα στις απαιτήσεις των καιρών. Ακόμαι διατηρώ επαφή και ξέρω τα καλύτερα πιστόλια να ψωμολυσάνε.

Και το ταλέντο, μπορεί να είναι ένα προαπαιτούμενο, είναι δυστυχώς το μόνο που χωρίς αυτό δεν γίνεται κάτι.

Και στο κάτω κάτω, καλά κάνεις και είσαι απέναντι. Δεν μπορεί να είμαστε όλοι από ´δω. Αλλιώς δεν θα βλεπόμασταν.
Για μένα, το είπα πριν.... Στους 10 του ταξιδιού, αν όχι στους 5.
Μπορεί να ακούγεται ...κάπως. Ο καθένας με τις εμμονές του.
 
17 June 2006
14,352
μα δεν είναι ο φυσικός του χώρος.
Είναι χώρος γερόντων.
O sir Tom ήταν 29 όταν πήγε εκεί.

ήανε γερασμένος απ τα 29 του λοιπόν.
Κρίμα.´
έτσι είναι άμα έχεις μεγαλώσει φτωχός: μόλις σου δοθεί ευκαιρία, κάνεις γιούργια στον ντορβά με τα κουλούρια.
γύρω του, ο κόσμος χάλαγε. Ξέρεις.
αυτός..."η δύναμη (sic) στον άνθρωπο, είναι το πορτοφόλι".

οι Δικοί Μου όμως ήταν αλλιώς.
κι όσοι δεν ήταν, έγιναν παλιάτσοι και τους έσβησα.
με μία -μοναδική...- εξαίρεση.
την ξέρετε, γιατί σας τη λέω συνέχεια: you are my friends, I can be naked in front of you.
όπου και πάλι, υπάρχει ο Long John Silver.
Γιέϊ-χάϊ-χό ...κι ένα μπουκάλι ρούμι.
και ο Σκύλος, στο drum stool.
'I 'm not your drummer - You are my fuckin' singer" είπε στην ...πριμαντόνα.
τον έκανε κι αυτόν ιππότη η Ελισάβετ άραγε;
ή έκανε μόνο την πριμαντόνα;

γαμώ αυτή την π... τη φοινικιά.
που ...χτύπησε το κεφάλι του, το παιδί, και δεν μπορούσαν να έρθουν στην Αθήνα.
τους έχασα την πρώτη φορά.
δεν ήθελα να πάω στην ίδια συναυλία με τον Πέτρο Κωστόπουλο και τον αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο.
και τους πασόκους υπουργούς.
Πήγαν Αυτοί ....και δεν πήγα Εγώ.
όπου γαμώ τα τρωκτικά.
που βάζουν τα βρώμικα δάχτυλά τους πάνω σε όλα.
και τα λερώνουν όλα.
Γιατί αν πάνε Αυτοί, νιώθω υποχρέωσή μου να μην πάω Εγώ.
Ναί: είμαι άρρωστος.
Τα 'τρυφερά πόδια', να μη με διαβάζουν.
 

supersonic

Μέλος Σωματείου
17 June 2006
49,068
δεν σβήνεις ποτέ, ό,τι προσκύνησες τότε.
Τον συγκεκριμένο δε, τον πάω ακόμα.
 
17 June 2006
14,352
δεν σβήνεις ποτέ, ό,τι προσκύνησες τότε.
Τον συγκεκριμένο δε, τον πάω ακόμα.

ασε μας μωρέ...που θα μου πεί sex beat το ραμολί.
αυτό το sex που εννοεί αυτός, το κάνει ο Burt Reynolds.

σβήνω, πώς δεν σβήνω: έσβησα τον Ray Davis, μόλις πήγε και τραγούδησε στη Νότια Αφρική.
προ Μαντέλα.
έσβησα το Ray Davis Αρχηγέ!
θα πεθάνω στην κόλαση γαμώ το κέρατό μου: το πρώτο rock άλμπουμ που πήρα ποτέ, ήταν Kinks.
 

supersonic

Μέλος Σωματείου
17 June 2006
49,068
εντάξει....αναλογικά και εγώ θέλησα να σβήσω τον Stewart Copeland για τους ίδιους πάνω κάτω λόγους, αλλά έχει απίστευτη τεχνική ο άτιμος....
 

supersonic

Μέλος Σωματείου
17 June 2006
49,068
εγώ πάντως την ίδια εποχή που άκουγα Lola, άκουγα και το Delilah....
 

by proxy

AVClub Addicted Member
29 April 2011
2,574
Ούτε Lola , ούτε Delilah..... τότε.
Τώρα ; μάλλον Delilah ( ξεδοντιασμένοι γέροι που μόνο οι αναμνήσεις νεανικών πάρτυ τους έχουν μείνει ) ΧΑΧΑΧΑΧΑ
 

supersonic

Μέλος Σωματείου
17 June 2006
49,068
Ούτε Lola , ούτε Delilah..... τότε.
Τώρα ; μάλλον Delilah ( ξεδοντιασμένοι γέροι που μόνο οι αναμνήσεις νεανικών πάρτυ τους έχουν μείνει ) ΧΑΧΑΧΑΧΑ

ξέρω
είχες εσύ την οικογένεια Πέρδικα.....

Πάντως τον Sir τον πάω με χίλια, και τότε και τώρα...
Βασικά τότε που είχε καλύψει το Kiss και είχε σαμπλάρει μέσα το Do it Again, το θεώρησα απίστευτη τρέλλα..:worshippy:
(καλά...ο ΚΛ δε λέμε, θα είχε πηδήξει από το πρώτο διαθέσιμο παράθυρο...):Banane0:
 
14 December 2006
4,265
να πά' να ξύσεις πατσές Γιώργο Νταλάρα.
στα τέτοια μας και η φωνή σου.
άσε που εμένα προσωπικά, μου θυμίζει "τον πούτσο κλαίγαμε".

ο Νταλάρας δεν έχει φωνή!μόλις πάει να σηκώσει καμιά νότα η φωνή του χτυπάει στην μύτη!
Να βρίσεις τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου!:BDGBGDB55:
Να βάλεις και πέντε βραχνοκόκορες να τραγουδήσουν την "Βικτώρια" και μετά να τους πάμε με αναπνευστικά στα επειγοντα!
Οχι κλεψιές όμως!Οχι Annette Peacock, ούτε την τραγουδίστρια των Big Blood, είπαμε να στείλουμε τους βραχνοκοκορες όχι τον Βασίλη!
 
14 December 2006
4,265
……..όταν ο Πάγκα…βγαίνει σε εκπομπή και λέει στους δημοσιογράφους “με δεν ξέρετε τίποτα για την ευρωπαϊκή jazz”, τότε είμαστε και εμείς με τους απέναντι….
Άμα ακούει ο Πάγκα Ecm, τότε εγώ την βρίσκω με τις kinky αλυσίδες του Isaac Hayes που τις φόραγε τάχα για να δείξει ότι οι μαύροι είναι σκλάβοι, και με τις ξεβαμμένες πενηντάρες που πετάνε κυλοτάκια στον Tom Jones,
…o οποίος είχε φωνάρα! Και μεταξύ μας αδιαφορώ πλήρως πως την χρησιμοποιεί!
Ισα ίσα που όσο πιο φωνάρα είναι κάποιος τόσο πιο πολύ δέχεται πιέσεις για να την δείξει σε μεγαλύτερο κοινό.
Αν δεν υποκύψει αξίζει για πέντε φωνές βέβαια!
 

superfly

Moderator
Staff member
21 November 2008
14,907
πετρουπολη
Απάντηση: Re: Ουαλία - Νεβάδα 13-0

Ούτε Lola , ούτε Delilah..... τότε.
Τώρα ; μάλλον Delilah ( ξεδοντιασμένοι γέροι που μόνο οι αναμνήσεις νεανικών πάρτυ τους έχουν μείνει ) ΧΑΧΑΧΑΧΑ

Φτου σου ρε....