The Cure – Trilogy

Maverick

Senior Member
18 June 2006
478
The Cure – Trilogy

Το Νοέμβριο του 2002 ο Robert Smith μάζεψε τους Cure (Perry Bamonte στην κιθάρα, Jason Cooper στα ντραμς, Simon Gallup στο μπάσο και Roger O'Donnell στα κίμπορντς) για 2 κοντσέρτα στο Tempodrom του Βερολίνου για να παίξουν ζωντανά τρία ολόκληρα άλμπουμ τους, το δημιουργικό τους ζενίθ "Pornography" (1982), το "Disintegration" (1989) και το "Bloodflowers" (2000) όπως ακριβώς είχαν ηχογραφηθεί στους δίσκους.
Τα δύο κοντσέρτα μαγνητοσκοπήθηκαν και από το υλικό αυτό προέκυψε ένα χορταστικό σετ από 2 δίσκους συνολικής διάρκειας περίπου 3,5 ωρών που κυκλοφόρησε το 2003.

Ο πρώτος δίσκος αρχίζει με το δυναμικό "One Hundred Years" από το "Pornography" για να συνεχίσει στο ίδιο κλίμα για περίπου 40 λεπτά, με το κυκλώπειο μπάσο και τα τύμπανα που λες και ακούγονται από παγανιστική τελετή να χτίζουν κυριολεκτικά τα κομμάτια, τις κιθάρες να υπογραμμίζουν την μελωδία και τα κίμπορντς σε καθαρά υποστηρικτικό ρόλο.
Ο Smith, με το έντονο μακιγιάζ και το περίεργο χτένισμα, δέσμιος της περσόνας που πρόβαλλε τότε στα 80's, τραγουδάει εξαιρετικά χωρίς να απευθύνεται σχεδόν ποτέ στο κοινό, παρά μόνο στο τέλος κάθε άλμπουμ για να αναγγείλει το επόμενο (see you in 7 years).
Με το τέλος του Pornography, διάλειμμα, για να συνεχίσουν αμέσως μετά με το "Disintegration" όπου ο ρυθμός πέφτει, οι συνθέσεις είναι σαφώς πιο αδύναμες και τα κίμπορντς αναλαμβάνουν πρωταγωνιστικό ρόλο για να τονίσουν τη θλίψη και τη μελαγχολία των κομματιών.
Στον δεύτερο δίσκο έχουμε το "Bloodflowers" όπου υπάρχει το ίδιο κλίμα με τον Smith προς το τέλος να κάνει φιλότιμες προσπάθειες να σολάρει στην κιθάρα.
Λίγο πριν το τέλος και μέσα σε ντελίριο ενθουσιασμού, το γκρουπ επανέρχεται με δύο κομμάτια από το "Kiss Me, Kiss Me, Kiss Me" του 1987, τα "If Only We Could Sleep" και "The Kiss".

Εξαιρετική δουλειά έχει γίνει στους φωτισμούς με το γκρουπ να λούζεται πότε σε εκτυφλωτικό μπλέ, πότε σε παρακμιακό κόκκινο ή καυτό πορτοκαλί και παράλληλες δέσμες λευκού φωτός να σχίζουν το λιτό σκηνικό πίσω από το γκρουπ πάνω στο οποίο που και που προβάλλονται ψυχεδελικά μοτίβα.
Η εικόνα είναι σε αναμορφικό 16:9 κάδρο, καθαρή σαν κρύσταλλο και με εξαιρετική λεπτομέρεια αφού έχουν χρησιμοποιηθεί ψηφιακές high definition κάμερες, ο ήχος απλά άψογος, σε Dolby Digital 5.1 και PCM Stereo.

Ένα εξαιρετικό σετ για τους φίλους τους και για όλους όσους έμειναν εμβρόντητοι από τον δυναμίτη που λέγεται "Pornography" εκεί πίσω στις αρχές της δεκαετίας του 80....

B000096I9G.01._SS500_SCLZZZZZZZ_V1056798065_.jpg
 
10 July 2006
5,257
Θεσσαλονίκη
Μόλις χθες μου'ρθε και είδα το πρώτο. Σίγουρα το 2002 δεν μπορεί να είναι οι ίδιοι (αν σήμερα τους έβλεπα για πρώτη φορά και χωρίς ήχο θα μου φαινόταν βαριεστημένοι και χωρίς καθόλου φλόγα μέσα τους, θα με άφηναν ασυγκίνητο. (Μου έδωσαν την εντύπωση ότι το κάναν για να ξεμπλέξουν από τίποτε γραμμάτια στην τράπεζα)). Παρ όλα αυτά οι καλές και πολύ καθαρές λήψεις του Smith, με το τσακισμένο πρόσωπο που δεν σώνεται ούτε από το ότι είναι αρκετά πιο φουσκωμένο από παλιά και το χαμηλό του βλέμμα που δεν μπορεί να κρύψει τον βρασμό στην ψυχή του, σε μπάζει αμέσως στο κλίμα και σε παρασέρνει σαν σιδερόμπαλα στα σκοτεινά του μονοπάτια. Μπράβο τους που μετά είκοσι χρόνια μπορούν να εκπέμπουν-μεταδίδουν το συναίσθημα του ανεκπλήρωτου έρωτα και την απόγνωση. Ο ήχος (σε μένα που ακούω από δικάναλο), είναι πεντακάθαρος, οι φωτισμοί πολλές φορές κάνουν την ίριδα να σφίγγει, όπως σα νά'μασταν εκεί, και λειτουργούν μάλλον αφαιρετικά, χωρίς πολλά πολλά, χωρίς να μας αποσπούν από τα κυρίως κείμενα, το ζουμί. Αποτύπωση καθαρά Cureικής συναυλίας, χωρίς τα περιττά πεντάλεπτα αποθέωσης «μεγάλων rockstar». Μοναδική μου ένσταση, που αν και χασμουριόμουν σα μοσχάρι στις δύο η ώρα, θα´θελα να κρατάει καμιά εικοσαριά ώρες παραπάνω. Για τους fan, συστήνεται ανεπιφύλακτα (5/5). Για τους μη, ας παραμείνουν στα τρία πρώτα του βινύλια. Τι? Τι cd? Βγήκε και τέτοιο? Πως είναι? Αλήθεια? Θα έχουμε εξεραιτικό ήχο, και χωρίς ρυθμίσεις και σκρατς? Να το δοκιμάσουμε. Πέτα τώρα το βινλύ, τρέχα πάρε το cd!
 
17 June 2006
8,843
Κάποιοι τυχεροί από εμάς (όχι εγώ γιατί ήμουν μόνο 5 ετών) τους είδαν στο Καλλιμάρμαρο support στην τελευταία συναυλία των Clash παγκοσμίως.
 
10 July 2006
5,257
Θεσσαλονίκη
Και κάποιοι άτυχοι, (συντελεστής waf), σαν εμένα που θα μπορούσαν και που ήθελαν μείναν με τα βινύλια στο χέρι. Ωχ με βλέπει που τα γράφω και πάει να φέρει το τυγάνι.
 

supersonic

Μέλος Σωματείου
17 June 2006
49,067
Re: Απάντηση: The Cure – Trilogy

Τσάκωνας Βασίλης said:
Και κάποιοι άτυχοι, (συντελεστής waf), σαν εμένα που θα μπορούσαν και που ήθελαν μείναν με τα βινύλια στο χέρι. Ωχ με βλέπει που τα γράφω και πάει να φέρει το τυγάνι.


κουράγιο σύντροφε
είμαστε μαζί σου:fahne90:
 
10 July 2006
5,257
Θεσσαλονίκη
Όταν είσαι παρέα με τον Brian Wilson που μετά τόσα ξενύχτια τόσα ροκάκια και σνήφες μας έδωσε το smile που ξεχιλίζει παιδική αθωότητα, πέρνεις πάντα κουράγιο. (smile - συντ.waf = 1-0)
 

Δημήτρης Ν.

AVClub Fanatic
17 June 2006
10,209
Θεσσαλονίκη
Τσάκωνας Βασίλης said:
Όταν είσαι παρέα με τον Brian Wilson που μετά τόσα ξενύχτια τόσα ροκάκια και σνήφες μας έδωσε το smile που ξεχιλίζει παιδική αθωότητα, πέρνεις πάντα κουράγιο. (smile - συντ.waf = 1-0)

Αλλος που ακούει την παιδική χορωδία Φαρσάλων να ερμηνεύει το "Λύκε , λύκε είσαι εδω " και του αρέσει κι όλας :slapface: :flipout:

Επαναλαμβάνω λοιπόν Χαρίζω το Pet Sounds σε βαρύ βινύλιο 180 γρ ειδική έκδοση για τα 100 χρόνια της ΕΜΙ , laminated cover. Κατάσταση βεβαίως Μ-
 
10 July 2006
5,257
Θεσσαλονίκη
ΥΓ. Tο Pet Sounds σε βαρύ βινύλιο 180 γρ ειδική έκδοση για τα 100 χρόνια της ΕΜΙ , laminated cover, μπορεί να παραμείνει στο τρίτο πάνω δεξιά.
Ποτέ δεν συμπάθησα ιδιέταιρα το surf rock, αλλά το smile...:grinning-smiley-043
 
27 June 2006
7,771
Γιώργος Κυριακαράκος said:
Κάποιοι τυχεροί από εμάς (όχι εγώ γιατί ήμουν μόνο 5 ετών) τους είδαν στο Καλλιμάρμαρο support στην τελευταία συναυλία των Clash παγκοσμίως.

Το πρώτο μεγάλο live της ζωής μου.
Ειδικά με Cure έχασα τη μπάλλα, αφού μέχρι τότε οι μουσικές μου εμπειρίες ήταν περιορισμένες στους Μetallica, τους Maiden και καμιά πεντακοσαριά ομοίους τους.
Από τη μέρα της συναυλίας και μέχρι να περάσει μια εβδομάδα, είχα καταφέρει να αποκτήσω όλα τους τα βινύλια. Μετά από κανα μήνα κυκλοφόρησε και το Head on the door που αμέσως το αποστήθισα μέχρι τελευταίου χρατς!

Το μπάσσο του Gallup εκείνο το βράδυ ποτέ ως τώρα δεν έχει βρει άξιο αντίπαλο.

Το dvd για το οποίο μιλάμε αποτυπώνει σωστά τον ήχο του γκρουπ, έχει καλές εκτελέσεις, αλλά αν ποτέ κυκλοφορήσει κάτι αντίστοιχο από εποχή '80 - '88 δεν θα πιάνει μια...
 

Δημήτρης Ν.

AVClub Fanatic
17 June 2006
10,209
Θεσσαλονίκη
Τσάκωνας Βασίλης said:
ΥΓ. Tο Pet Sounds σε βαρύ βινύλιο 180 γρ ειδική έκδοση για τα 100 χρόνια της ΕΜΙ , laminated cover, μπορεί να παραμείνει στο τρίτο πάνω δεξιά.
Ποτέ δεν συμπάθησα ιδιέταιρα το surf rock, αλλά το smile...:grinning-smiley-043

Για να παραμείνει , δεν το πολυβλέπω . Κάποτε πρέπει να φεύγουν τα περιττά . Θα το σκοτώσω σε καμμιά... μάντρα δίσκων
 

Stellios papa

Supreme Member
17 June 2006
9,826
Ελλαδα
Δημήτριος Ντοκατζής said:
Για να παραμείνει , δεν το πολυβλέπω . Κάποτε πρέπει να φεύγουν τα περιττά . Θα το σκοτώσω σε καμμιά... μάντρα δίσκων
βλεπω τα περιττα σου ειναι τα καλυτερα....το αγοραζω.!