The Dreaming - A review (enhanced)

Nikos F

Supreme Member
19 June 2006
6,089
Αλιμος
(1982)KATE BUSH
Βαθιά υπόκλιση για το πιθανότατα σημαντικότερο μουσικό έργο όλων των εποχών από γυναίκα - δημιουργό - ερμηνεύτρια - arranger και παραγωγό.
Εντάσσεται στην ''κατηγορία'' difficult listening music. Οσο περισσότερα ακούσματα του δίνουμε τόσο περισότερο εισχωρούμε στον μαγικό του κόσμο και αυτό μας χαρίζει απλόχερα την μαγεία του μα ταυτόχρονα μας ασκεί μια πρωτόγνωρη έλξη κάτι που για μιλήσουμε σε αντιστοιχία προς το περιεχόμενο του μοιάζει με στοίχειωμα ,με κλείδωμα στο εικονικό ''σπίτι'' της Kate Bush.
Στα πρώτα της lp's είχε καθιερωθεί ως η ερμηνευτρια με την αιθέρια φωνή , ένα πρόωρα ανεπτυγμένο ταλέντο , μια απόλυτα ολοκληρωμένη μουσικός και οραματίστρια με μια ροπή προς το το σκοτεινό ,το μακάβριο.
Εδώ πήρε την βαριά και διαλύει τα πάντα , εκρήγνυται σαν μια μοναδική εικονοκλαστική προσωπικότητα εξωπραγματικού οράματος με πρωτόγονο πάθος χωρίς να διστάζει να ''τσαλακώσει'' την φαινομενικά εύθραυστη persona της.
Το γοτθικού ύφους έργο είναι έντονα θεατρικό αν και σε πρώτη ''ανάγνωση'' φαντάζει αφηρημένο (θεματικά) στην πραγματικότητα είναι εξαιρετικά εστιασμένο και ομοιογενές , ο ήχος εξαρτώμενος σε μεγάλο βαθμό από τα κρουστά ,την bass guitar και βέβαια τα synthesizers στα οποία είχε προσχωρήσει οριστικά η kate μετά την γνωριμία της με τον Gabriel ο οποίος την μύησε στο fairlight ,τα drum machines και τις τεχνικές σύνθεσης.
Αρκετοί παρατήρησαν ότι αυτή η στροφή της προς τον ηλεκτρονικό ήχο και η μερική απομάκρυνση από το ακουστικό πιάνο διαφοροποίησε εμφανώς την μουσική της ταυτότητα ,λιγότερη έμφαση στην καθαρά απλή μελωδία,
σαφώς πιο multi-layered ηχητικά τοπία και επεξεργασμένα φωνητικά.
Το ασαφές των στίχων (σκοτεινοί ,εγκεφαλικοί ,διφορούμενοι,χιομοριστικοί, αυτοσαρκαστικοί)
σε αρκετά tracks κάνουν σχεδόν αδύνατη την οριστική αποκρυπτογραφησή τους , υπάρχουν τόσα κρυμμένα μηνύματα και τόσοι πιθανοί τόποι αποδοσής τους που μονο αν η ίδια προχωρούσε στην έκδοση ερμηνευτικού λεξικού θα μας διαφώτιζε.
Αναγκαστικά η σύντομη περιγραφή των 10 τραγουδιών και μια προσπάθεια ερμηνείας τους θα βασιστεί σε έναν συγκερασμό απόψεων και τάσεων.
Πρέπει να έχουμε διαρκώς στο μυαλό μας ότι όλα αυτά και ακόμα περισότερα (σκηνοθεσία video , παντομίμα, χορογραφία)επέτυχε
η kate bush μόλις στα 23 της χρόνια,(η ηχογράφιση ξεκίνησε το 81) δύσκολα κάποιος να φανταστεί ότι το κορίτσι με την τόσο αριστοκρατικά απόμακρη ομορφιά , δημιούργησε κάτι τόσο καινότομο, προοδευτικό ,επιδραστικό,τραχύ ,
έργο το οποίο πάρα πολλοί σύγχρονοί της ούτε στα πλέον τρελλά τους όνειρα θα μπορούσαν να συλλάβουν.
Υπήρξε η πρώτη καθαρά σόλο παραγωγή της, στο προηγούμενο έξοχο never for ever είχε την βοήθεια του Jon Kelly
(sound engineer)και αλήθεια τι παραγωγή...
Δεν θα αναφερθώ αναλυτικά στην αφρόκρεμα Ευρωπαίων και Αυστραλών μουσικών που συμμετέχουν ,
(αναμεσά τους μέλη των κορυφαίων folk groups Chieftains ,Planxty) μπορεί εύκολα κάποιος να τους δει ανατρέχοντας
στα credits.
Προχωρώ στην σύντομη παρουσίαση των 10 tracks , αυτά άλλωστε αποτελούν από μόνα τους ακλόνητα επιχειρήματα στήριξης
της απόψης περί της σημαντικότητας-μοναδικότητας του έργου.

1. SAT IN YOUR LAP
ξεκινάει μέσα σε ένα "κολλητικό'' καταιγισμό κρουστών(θεωρήθηκαν από κορυφαίους drummers ως αναφοράς), αδύνατον να του
ξεφύγεις και κομματιαστά πιάνο riffs. Τρία διαφορετικά φωνητικά της kate το πρώτο σε lower register , τό δεύτερο
ανεβασμένο συνοδεία του fairlight και στο τρίτο η σχεδόν ουρλιακτή χορωδία. Το κάθε μέρος το αντιλαμβανόμαστε
σε διαφορετικό σημείο(ως τοποθέτηση στη στερεοφωνική εικόνα) σε σχέση με την θέση ακρόασης.
Θεματικά καταπίανεται με την διαρκή αναζήτηση για γνώση , την πνευματική μας διεύρυνση ιδωμένο από την πλευρά
εκείνου ο οποίος ναι μεν θέλει τον ''πύργο της σοφίας'' αλλά χωρίς να καταβάλλει ανάλογο κόπο για την
εκπορθησή του διότι έχει την λανθασμένη εντύπωση ότι ''....Κnowledge is something sat in your lap''.
Στο τέλος ο'' πρωταγωνιστής''αναγκάζεται να ξεκινήσει το μεγάλο ταξίδι της αναζήτησης ''across the desert ,
across the weather , across the elements , across the water''.
Συνοδευόταν από ένα εξίσου πρωτοποριακό video , το πρώτο στο οποίο έγινε χρήση ψηφιακών εφέ(computer animation 1981).
Η ίδια αντιλαμβανόμενη απο πολύ νωρίς τις μεγάλες δυνατότητες του μέσου αποτέλεσε αληθινή πρωτοπόρο του είδους ,
πραγματική μαστόρισα στο πως φτιάχνουμε με ψίχουλα clips υποδείγματα αμεσότητας,υψηλής αισθητικής,αισθησιασμού
(Babooshka , Army dreamers , Running up that hill,Breathing ,Love ang anger Τhe sensual world) σε απόλυτη αντίθεση
με άλλους(και άλλες) οι οποίοι χρειαζόντουσαν προυπολογισμό ευρωπαικής ταινίας για ξεκίνημα.

2.THERE GOES A TENNER
Εξιστορεί μια αποτυχημένη απόπειρα ληστείας(ανατίναξη χρηματοκιβωτίου) που καταλήγει σε ένα σύννεφο σκόνης και
ιπτάμενων χαρτονομισμάτων. H Kate ως μέλος της συμμορίας ''φοράει'' την cockney προφορά και μας προσφέρει μερικούς
ευφυείς στοίχους όπως :
''i hope you remember to treat the gelignite tenderly for me'' ή όταν ο αρχηγός όντας αποφασισμένος για όλα
τονίζει : ''apart from a photograph they' ll get nothing from me Not until they let me see my solicitor''.
Διαθέτει ένα ανάλαφρο ρυθμικό ύφος με ένα πιάνο τύπου music hall ενώ υπάρχουν διαλείματα''κινηματογραφικής''
υφής στα οποία τα synths επιβραδύνουν το τέμπο. Οτι δεν κατόρθωσαν οι Jon and Vangelis σχεδόν
σε μια πλευρά άλμπουμ (Friends of mr Cairo) ,δηλαδή την cinematic αίσθηση, εδώ δουλεύει αποτελεσματικά σε
ένα τρίλεπτο...

3.PULL OUT THE PIN
Ο πόλεμος του vietnam από την ανάποδη , μέσα από τα μάτια ενός Viet Cong ο οποίος στήνει ενέδρα σε ένα Αμερικανό
του οποίου την παρουσία οσφρίζεται από μίλια.Με μοναδικά του εφόδια (το μενταγιόν του)''...my silver Budha
and my silver bullet''. Τα ηχητικά εφέ δημιουργούν την άισθηση της ζούγκλας με ελικόπτερα να πηγαινοέρχονται ,
ένα πιάνο στη μέση, η φωνή να γλυστρά ανάμεσα στο μπάσο και τα έγχορδα ενώ ο μεταλλικός οξύς ήχος της κιθάρας στο
τέλος δένει απόλυτα με την εικόνα. Εδώ η Kate βγάζει μια πρωτόγνωρη (γι' αυτην) σπαρακτική, βραχνή φωνή
( την χρησιμοποιεί αρκετά στο άλμπουμ) την οποία , σύμφωνα με τα trivia πέτυχε καταναλώνοντας αξιοσέβαστες
ποσότητες σοκολάτας και γάλατος. Backing vocals από τον φίλο της David Gilmour.

4.SUSPENDED IN GAFFA
Είναι από τα πιο προσβάσιμα τραγούδια του άλμπουμ στο τόσο αγαπημένο της waltz - στρατιωτική μπάντα ύφος.
Το στιχουργικό περιεχόμενο εξαιρετικά ασαφές έχει κάποια θεματική ομοιότητα με το sat in your lap αλλά
εδώ το αντικείμενο είναι μια θρησκευτικού περιεχομένου εμπειρία ζωής (επαφή με το θεό) που έγινε και θα απαιτήσει
ιδιαίτερο κόπο για να επαναληφθεί.

5.LEAVE IT OPEN
Tο πλέον δυσπρόσιτο ,πειραματικό ,αλλόκοτο, prog. έργο - κολάζ , που έγραψε ποτέ αντλώντας έμπνευση από ανάλογης αισθητικής
έργα των BEATLES σαν τα I'm the walrus , Revolution number 9.
Δίδυμος αδελφός από απόψεως στιχουργικού και ηχητικού περιεχόμενου με το closing track με κύρια ιδέα αυτή της
παρομοίωσης του σπιτιού με το ανθρώπινο σώμα και μυαλό.Οι κιθάρες , τα επεξεργασμένα φωνητικά , τα drum kicks ,
πετυχαίνουν 100% στην δημιουργία μιας απόκοσμης αίσθησης η οποία ενισχύεται σε απόλυτο βαθμό όταν στο τέλος και
μέσα από backward tape ακούμε την τρεμάμενη φωνή να ψελλίζει κάτι σαν ''...we let the weirdness in'' ,τότε είναι που
αισθανόμαστε πολλά volts στην σπονδυλική μας στήλη.
 

Nikos F

Supreme Member
19 June 2006
6,089
Αλιμος
Β ΜΕΡΟΣ

6. ΤHE DREAMING
Η ισοπέδωση των Αβορίγινων και της φύσης από τους Αυστραλούς οι οποίοι σε αναζήτηση ουρανίου στη καλύτερη των
περιπτώσεων τους εκδιώχνουν ''...erase the race that claim the place and say we dig for ore''
η τους λιώνουν κάτω από τις ρόδες των Rovers ''... many of Aboriginie's mistaken
for a tree, til you near him on the motorway, the tree begin to breathe''
O χαρακτηριστικός βόμβος του Didgeridoo(τεράστιοι πνευστοί σωλήνες,παραδοσιακό όργανο των Αβορίγινων)
κυριαρχεί σε όλη την διάρκεια ενώ η kate με την καινούργια (τότε) πιο βραχνή χροιά της φωνής της εξισορροπεί τα
πιο υψηλά κλασικά της choruses.
Το Ιρλανδέζικο κλείσιμο με τα uilleann pipes λειτουργεί ως link για το επόμενο track.
Σημειώνω την παρουσία του Αυστραλού μίμου Percy Edwards , κυριολεκτικά κάθε ακουστός ήχος και φωνή του ντόπιου
ζωικού βασιλείου του ανήκει.

7. NIGHT OF THE SWALLOW
Eχει ερμηνευτεί ποικιλοτρόπως από κριτικούς και fans , οι επικρατούσες απόψεις είναι δύο α) η προσπάθεια ενός
κατάδικου να φυγαδευτεί αεροπορικώς από την πατρίδα του ή β)ένας λαθρέμπορος ετοιμάζει το τελευταίο του τόλμημα ,
έχοντας να αντιμετωπίσει την αντίθεση της αγαπημένης του η οποία απειλεί να τον καταδώσει.
Μια υπέροχη δημιουργία- αφιέρωμα στην Ιρλανδέζικη μουσική, μια στέρεη βάση για να εκτιμήσουμε την έμφυτη της
ικανότητα στην δύσκολη ,απρόβλεπτη στην εξελιξή της μελωδία και στο πως την σμηλεύει , την προσαρμόζει στο στιχουργικό
περιεχόμενο.
Αξια λόγου η για πρώτη φορά σέ άλμπουμ της χρήση μπουζουκιού (θα το χρησιμοποιήσει αρκετά στα μελλοντικά
της έργα)παιγμένο από τον Ιρλανδό Donnal Lunny, ο οποίος το διέδωσε στην πατρίδα του.

8.ALL THE LOVE
Υπάρχουν 10 συμπαγή και σχεδόν ισάξια κομμάτια σε αυτό τον δίσκο, εάν όμως μoυ ζητούσαν να αναφέρω αυτό που με
αγγίζει περισότερο και πού (όπως αντίστοιχα είχε αναφέρει ο Α.Ζήλος στην κριτική του για το debut άλπουμ της
αναφερόμενος στο Man with the child in his eyes) με συγκινεί χωρίς αμφιβολία είναι το ''all the love''.
Η μοναχική , απελπισμένη , μονόπλευρη ψυχή ζητά από τους άλλους να την αγαπούν αλλά χωρίς να ανταποδίδει.
Στο ''ρόλο'' των φίλων που την εγκαταλείπουν το chorus με την φωνή ενός αγοριού soprano τραγουδά ''we needed you
to love us too. We wait for your move''
Hxoγραφημένο σαν σε σπηλιά με αποτέλεσμα την δημιουργία αγωνιώδους ατμόσφαιρας ο συνδιασμός drums και fretless bass
είναι απλά δίχως ταίρι. Ο DEL PALMER αποδεικνύει ότι η έντονη παρουσία του όλα της τα project πλην του debut lp
είναι απόλυτα αξιοκρατική.

9. HOUDINI
Η προσπάθεια της χήρας Houdini να επικοινωνήσει με το πνεύμα του συζύγου μέσω της κωδικής φράσης ''Rosabel believe''
που είχαν επιννοήσει οι δυο τους σε περίπτωση που κάτι θα στράβωνε στις προσπαθειές του να λυθεί εγκαίρως όντας
βυθισμένος και αλυσοδεμένος σε δεξαμενή νερού.Το άκουσμα του κωδικού θα αποτελούσε επιβεβαίωση της ''ταυτότητας'' του εγκαλούμενου
πνεύματος. Το εξώφυλλο του άλμπουμ εμπνευσμένο από την ιστορία αποκαλύπτει τον τρόπο με τον οποίο η βοηθός του
Harry Houdini τον βοηθούσε, μακριά από τα μάτια των θεατών.Με αφορμή αυτή την πραγματική ιστορία η Καte πετυχαίνει ένα
ακόμη ακουστικό επίτευγμα εξαιρετικά δομημένο και συμπικνωμένο, μέσα σε τρισήμιση λεπτά ενυπάρχουν ένα σωρό αλλαγές σε φωνές ,κλίμακες
ήχους ,οργάνα. Ξεκινάει χαμηλότονα ,ακολουθεί κλιμακούμενη φωνητική ένταση κουρυφούμενη με την σπαρακτική από τα εσώψυχα της
κραυγή ´´with your spit , still on my lips you hit the water'' ,το κουαρτέτο εγχόρδων που έπεται λειτουργώντας καταπραυντικά - θυμίζει κάτι
από eleognore rigby στην αισθητική του, ενώ απλά μαγικός είναι ο συνδιασμός του με τα αραβουργήματα που δημιουργεί ο
Γερμανός top session μπασίστας (μόνιμος στα μετέπειτα albums) Eberhard Weber.

10 GET OUT OF MY HOUSE
Τι είναι τούτο εδώ ? αναριωτούνται όλοι μετα το πρώτο άκουσμα ,είναι νευρικός κλονισμός ? μήπως το απόλυτο
τραγούδι βιασμού (σωματικού - ψυχικού) ? μπά μάλλον gost story . Τελικά μετά από αρκετή μελέτη
καταλήγω στο ότι μάλλον πρόκειται για το δυνατότερο πλέον παλλόμενο τραγούδι χωρισμού - άρνησης ενός μέρους να
δεκτεί την επιχειρούμενη επαναπροσέγγιση της άλλης πλευράς. Η ίδια η δημιουργός δήλωσε ότι το get out of my house
ήταν το remake της στο διάσημο ''the shining'' του Stephen King ειδικότερα στην κινηματογραφική του μεταφορά από
τον KUBRICK. Οποιο και αν υπήρξε το ερέθισμα το γεγονός είναι ότι εδώ έχουμε ένα μουσικό επίτευγμα , ένα κτηνώδες ,
δονούμενο γεμάτο αντήχηση κομμάτι. Οπως προανέφερα , θεματικά κινείται παράλληλα με το ''leave it open''
το σπίτι γίνεται το σώμα και το μυαλό της ηρωίδας ,ταυτόχρονα έχουμε μια σειρά ερωτικών συμβολισμών οι οποίοι σε
ορισμένα σημεία φαίνονται τολμηρότατοι. Αν σκεφτούμε την προσομοίοση σπίτι - σώμα τότε η πόρτα που κλείνει ηχηρότατα
στα μούτρα του ''εισβολέα'' πρώην εραστή τι θα μπορούσε να είναι? Στο ατελείωτο φωνητικό της ρεπερτόριο η KATE
εντάσσει μια μίμηση αλά Μάρλεν Ντίτριχ με Γαλλική προφορά ! σε μια φράση κλειδί ''i am the concierge ,
chez-moi honey'' ,τονίζει ως ο φύλακας του ''σπιτιού''. Στα σίγουρα το τραγούδι λειτουργεί ως μια διαρκής
υπενθυμιση της βαθιάς χαραγμένης από πόνο καρδιάς και σαν να μην έφταναν οι κραυγές και οι ψίθυροι της kate
έχουμε ως επιπλέον ενισχυτικά μέσα μια σειρά ακουστικών εφέ χαρακτηριστικότερα όλων η μίμηση του μουλαριού
και ο ''διάλογος'' με τον πρώην της ο οποίος την ακολουθεί κατά πόσας στις ''μεταμορφώσεις''
Ενα απόλυτα αρμόζον τέλος για την επαναλαμβανόμενη ονειρική πανδαισία του Dreaming και τις διάφορες μορφές πόνου
κάτω από οποινδήποτε μανδύα ,που οι ανθρωποι γνωρίζουν άριστα να ''επιβάλλουν''ο ένας στον άλλον.ν των ανωτέρω.

1.Η πρώτη φωτό είναι από τα γυρίσματα του πρωτοποριακού για την εποχή
(το πρώτο που έκανε χρήση ψηφιακών εφέ) sat in your lap
MAKINGOFSATINYOURLAP.gif


2.Μια φωτό από το ολοκληρωμένο πλέον video - sat in your lap
SATINYOURLAP.jpg


3. To εξώφυλλο του ''there goes a tenner'' 45 single , ναι το 82 υπήρχαν ακόμα!
THEREGOESATENNER.jpg


4. Mια φωτό από το video του ''SUSPENDED IN GAFFA'' εδώ έχουμε και
την εμφάνιση της μητέρας της Kate.
SUSPENDEDINGAFFA.jpg
 

supersonic

Μέλος Σωματείου
17 June 2006
49,046
Ανυπέρβλητος.....

και βελτιωμένη έκδοση παρακαλώ.....
 

Nikos F

Supreme Member
19 June 2006
6,089
Αλιμος
Re: THE DREAMING - A REVIEW (ENHANCED)

Eνα φωτομοντάζ στο οποίο η ΚΑΤΕ παρουσιάζεται ως κυρία
Ηoudini , ένα πρόσωπο που από ότι φάνηκε και από την ''παρουσία''
του στο εξώφυλλο ασκούσε ιδιαίτερη γοητεία επάνω της.

ZEB-Houdini.jpg
 
17 June 2006
14,352
Re: THE DREAMING - A REVIEW (ENHANCED)

Δεν ξέρω γιατί ο δίσκος λέγεται Η Ονειροπόληση.
Ο Εφιάλτης θα ήταν πιό ταιριαστός τίτλος: η ατμόσφαιρα είναι τόσο φορτισμένη από ερωτισμό και τόσο noir, μου θυμίζει τον Μπατάϊγ και τον Αντρέϊ Ζουλάφσκι. Δεν έχει σε τίποτα να κάνει με τον ανέφελο ερωτισμό του Sensual World, τις ζαχαρωμένες μελωδίες του Never For Ever: η μουσική εδώ είναι πυκνή και με βάθος απύθμενο, σχεδόν avant-garde, σοφιστικέ ποπ ή Art Rock στις πολύ μεγάλες του γεμάτο folk εξωτισμό που παίρνει σάρκα και οστά από μαντολίνα (!), γιουκαλίλι και didgeridoo. Είναι φοβερό πως μπλέκει τα παραδοσιακά όργανα με fairlights, ηλεκτρονικά και άλλα από μουσικές λιγότερο ...συνηθισμένες. Είπε ότι χρωστάει σε μεγάλο βαθμό το δίσκο στον αδελφό της Paddy, που τη μήυσε σε διάφορα ethnic ακούσματα. To συγκινησιακό φάσμα της φωνής είναι τεράστιο και η ίδια η φωνή "παίζει" στο όριο όπως σε κανέναν άλλο δίσκο της: ώρες ώρες νομίζεις ότι θα τσακίσει σε θρύψαλα όπως μοιάζει να αιωρείται πάνω από μιά άβυσσο κρεμασμένη σε μιά κλωστή. Αλλες πάλι στενάζει κάτω από το φοβερό βάρος αυτών που αρθρώνει και το ακόμα μεγαλύτερο αυτών που υπονοούν. Τραγουδάει βέβαια σαν παιδούλα, η Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων, έκπληκτη και μαγεμένη κι εκστατική με ορθάνοιχτα μάτια – αλλά υποψιάζεσαι πως Ξέρει ότι ο κούνελος δεν είναι ...αγαθός κι έχει τα χαρίσματα του Πρίαπου, πράγμα που λαχταράει όσο και φοβάται.
Ενα εκπληκτικό άλμπουμ, κάτι επίπεδα πάνω από οτιδήποτε άλλο έκανε στην καριέρα της. Πιστεύω ότι έναν καλλιτέχνη ήσσονος αξίας, ένας τέτοιος δίσκος θα τον είχε χαντακώσει δια παντός.
Eυτυχώς αυτή κάθε άλλο παρά ήσσονος αξίας είναι.
 
Last edited:

Δημήτρης Ιωάννου

Moderator
Staff member
18 June 2006
14,795
Αθήνα-Κέντρο
Απάντηση: THE DREAMING - A REVIEW (ENHANCED)

Τώρα εγώ νιώθω μειονεκτκά γιατί ΔΕΝ το έχω ακούσει όλο ακόμα...:twoguns:

Νίκο,εκτός από πολύχρονος ,εύχομαι να κρατάς τη φλόγα σου για αυτή τη Γυναίκα άσβηστη και να τη μεταλαμπαδεύεις σε εμας τους υπόλοιπους,έτσι για να ξεστραβωνόμαστε.
Ειδικά σε μια εποχή που τα Είδωλα είναι ψεύτικα και ατάλαντα, οι διαχρονικές Μούσες είναι πλέον ανάγκη..

Υ.Γ. Τι καταλάβατε ? Θα πάω να το αγοράσω,είχατε δεν είχατε..:slapface: