The Drift

  • Αγαπητοί φίλοι και φίλες.

     

    Σας προσκαλούμε να γιορτάσουμε μαζί τα 15α γενέθλια του AVclub.

    Την Παρασκευή 8 Οκτωβρίου 2021, και ώρα 21:00 θα πραγματοποιήσουμε το πάρτι των γενεθλίων του φόρουμ μας στο ROOT Cafe - bar - Restaurant

     

    Δηλώστε τη συμμετοχή σας εδώ, θα χαρούμε πολύ να σας γνωρίσουμε από κοντά.

17 June 2006
14,352
walker.jpg


8 Μαΐου του 2006 είναι η επίσημη ημερομηνία κυκλοφορίας στην Αγγλία, από τη 4AD του καινούργιου άλμπουμ του Scott Walker με τίτλο Drift. Το έχω κάνει pre-order φυσικά, από την πρώτη στιγμή της αναγγελίας του.
Βγάζει περίπου ένα στα 10 χρόνια και περιμένω να είναι τυπικός Scott Walker. Περίπλοκος, στομφώδης, μεγαλοπρεπής, αγέρωχος, ξετσίπωτα περίτεχνος, φαντασμένος, αιθέριος, μεγαλορρήμων, ακατανόητος, κρύφιος, εξεζητημένος και πέρα για πέρα Προσωπικός. Οι δίσκοι του μοιάζουν με απύθμενους και δυσνόητους στοχασμούς. Ωρες ώρες είναι μη-ακροάσιμοι: αναμμένα κάρβουνα, τόσο φορτισμένοι συναισθηματικά που καταντούν ανυπόφοροι. Εχεις την εντύπωση ενός μεταβατικού προσωπικού απολογισμού, τόσο ισχυρού που κάνει οτιδήποτε άλλο γύρω του να κοκκινίζει από ντροπή. Αριες και Delta blues θρηνωδίες που ξετυλίγονται σαν κουβάρι, Δύσκολο, βαρύ υλικό, αντισυμβατικό ως εκεί που δεν παίρνει, εχθρικό, χωρίς τις παραμικρές παραχωρήσεις στον ακροατή. Μοιάζουν με ανακοινωθέντα από κάποιον εξώτερο κόσμο που κυριαρχεί το Σκοτάδι. Αποστασιοποιημένοι από οτιδήποτε που έχει έστω και αμυδρή σχέση με το Ροκ, μπορούν άνετα να παραταχθούν τόσο δίπλα στα lieder του Franz Schubert όσο και στα τραγούδια του Van Morrison. Καθένας τους και μιά τυφλή, αμέθοδη, συνολική, ολοκληρωτική επίθεση στις αισθήσεις απ αυτές που μόνο Ποιητές ξέρουν να εξαπολύουν.
Ανήκω σ αυτούς τους απειροελάχιστους που πιστεύουν ότι το Climate Of Hunter, αν και μισοτελειωμένο, είναι πιθανόν ο πιο σπουδαίος δίσκος που κυκλοφόρησε στη δεκαετία του ’80, και το Tilt , το αντίστοιχό του για τη δεκαετία του ’90. Θυμάμαι ακόμα πόσο με παίδεψαν αρχικά αυτοί οι δίσκοι. Δύσκολοι ακόμα και να τους περιγράψεις, θέλουν χρόνο και επανειλλημμένες ακροάσεις. Με τα χρόνια αποδείχτηκαν και οι δύο timeless που σημαίνει εκτός χρόνου και με την έννοια ότι δεν γερνάνε, τόσα χρόνια μετά την κυκλοφορία τους παραμένουν το ίδιο παράξενοι και μοναδικοί. Στο Climate Of Hunter έπαιζε ακουστική κιθάρα ο Mark Knopfler των Dire Straits: ποτέ στη ζωή μου δεν τον άκουσα να παίζει όπως εκεί. Σοπράνο σαξόφωνο έπαιζε ο θρυλικός Evan Parker. Ο δίσκος ήταν κάπου ανάμεσα στο Music For Films του Brian Eno κι ένα αργό μέρος από Συμφωνία του Μάλερ, ώρες ώρες αλλόκοτος και υπνωτικός κι αλλού Μαγικός, με ένα απίστευτο φάσμα από ήχους και επιρροές που έκαναν το τελικό αποτέλεσμα τόσο πρωτόγνωρο και απαράμιλλο, κάτι μίλια μακρυά από οτιδήποτε κυκλοφόρησε στη δεκαετία του 80 και θα μπορούσε έστω και χαλαρά να χαρακτηρισθεί Ροκ: τι Ροκ...ο δίσκος ήταν στον κόσμο του: καθόλου ατονικός αλλά και χωρίς κάτι αναγνωρίσιμο, ένα σόλο, ένα ρυθμικό μοτίβο, κάτι που να μπορείς να αντιληφθείς, να το εντάξεις σε οποιαδήποτε από τις ‘σχολές’ που ήξερες μέχρι τότε: έμοιαζε με κρεσέντο σε συνεχή κλιμάκωση. Ενα κρεσέντο ψιλοδουλεμένο με απίστευτη σχολαστικότητα και ακρίβεια που θύμιζαν το Brian Wilson και τον Phil Spector αλλά ταυτόχρονα ήταν τόσο μακρυά απ αυτούς –και από τις θρυλικές κυκλοφορίες των Walker Brothers από τη δεκαετία του 60- όσο ίσως ο Μπετόβεν από τον John Barry ή ο Charlie Patton από τον Robert Cray. Στην αρχή, θυμάμαι, το έβαζα στο πλατώ αραιά και πού, προσπαθώντας να το αποκωδικοποιήσω, να το καταλάβω. Ηταν πολύ δύσκολο να το συνδέσω με το παρελθόν του Scott Walker: τα 4 θρυλικά άλμπουμ του απ τα παληά έμοιαζαν με Top Of The Pops, τούτο δώ έμοιαζε να ζεί σε μιά σκοτεινή επικράτεια που κατοικούσαν ο Artaud, ο Beckett, ο Paul Celan. Με τον καιρό το άκουγα όλο και πιό συχνά μέχρι που κόλλησα και πιά το άκουγα συνέχεια, σαν σε πυρετό και πέρα για πέρα μαγεμένος. Tο Tilt ήρθε το 1995: αν το προηγούμενό του ήταν δυσνόητο και ακαταλαβίστικο αυτό εδώ ήταν δύο βήματα εμπρός: απογυμνωμένο και αστραφτερό, παράξενο και απόκοσμο παλίμψηστο μιάς προσωπικής, τέλεια ατομικής γλώσσας. Μιά Οδύσσεια συντριπτική, σχεδόν ανυπόφορη, τόσο ηθικά όσο και καλλιτεχνικά που κάνει οτιδήποτε άλλο θέλεις να ακούσεις να ηχεί περίπου ποταπό, χυδαίο, αναιμικό σε σύγκριση μαζί της.
Δεν έχω την παραμικρή αμφιβολία αν το Drift θα είναι ‘καλό’. Είμαι περίεργος αν για μένα θα είναι ο δίσκος της χρονιάς ή αυτός της δεκαετίας.
 

Δημήτρης Ν.

AVClub Fanatic
17 June 2006
10,209
Θεσσαλονίκη
Απάντηση: The Drift - Προσοχή . . . άλλη μιά "ιερή αγελάδα"

Ο σοφός ελληνικός λαός - και κάθε λαός υποθέτω - μεσα από την σοφία της λακωνικότητας της έκφρασης της λαϊκής του παράδοσης , έχει δημιουργήσει χοιλιάδες παροιμιών απολύτως καταλλήλων για κάθε περίσταση , αφού μέσα από το φαινομενικά απλοϊκό της διατύπωσης , εμφανίζεται συμπυκνωμένο το κεντρικό νόημα , η κεντρική ιδέα , αυτού , που αλλοιώς θα χρειαζόντουσαν ίσως σελίδες επί σελίδων για να διατυπωθεί.
Εν προκειμένω η καταλληλότερη παροιμία για το "The Drift" του Scott Walker είναι : "Το πολύ το Κύριε Ελέησον , το βαριέται κι ο παπάς" .
Τόση μαυρίλα , τόσος πόνος , τόσος ζόφος , τόση υποτιθέμενη "αβαντγκαρντ" ( σε κάποια σημεία έχει βάλει έναν γάϊδαρο !!! να γκαρίζει και κάπου αλλού τον Donald Duck να μουρμουρίζει ) είναι όντςω δυσκολοχώνευτη για τον καημένο τον δύστυχο ακροατή , όση καλή θέληση κι αν έχει .
Τόσο ανέμπνευστη χρήση φωνής - η ίδια κι απαράλλαχτη επί 10 ολόκληρα κομμάτια και 68 δυσβάσταχτα λεπτά - με τον Scott να κλαψουρίζει ( με αιτία ή χωρίς αιτία δεν μ' ενδιαφέρει ) έ είναι βαρετό ως άκουσμα . Ενα EP με τα δύο πρώτα κομμάτια θα ήταν κάτι παραπάνω από αρκετό . Διότι από εκεί κι έπειτα , η αίσθηση της απόλυτης βαρεμάρας είναι ασφυκτικά παρούσα .
Η μουσική του δίσκου , όπου παίζεται από ολόκληρη μπάντα θυμίζει μέτριους This heat ( πειραματισμοί προ 30ετίας δηλαδή ) . Οι ενορχηστρώσεις με την μεγάλη ορχήστρα εγχόρδων , μερικές φορές είναι ενδιαφέρουσες , αλλά δεν είναι δικές του . Ολα τα κομμάτια είναι αργά , χωρίς ανάπτυξη , με Blocks of sounds να κυριαρχούν ( δηλαδή όλα τα όργανα μαζί παίζουν μιά νότα !!! ) .
Εν κατακλείδι , περισσότερο προϊόν διαταραγμένου ( derranged ) μυαλού μου ακούστηκε παρά μουσική . Λυπάμαι μόνο γιά ένα απογευματινό και ένα πρωϊνό που έχασα προσπαθώντας να συνειδητοποιήσω και να αποκρυπτογραφήσω τι υπάρχει από πίσω : ΤΙΠΟΤΑ .
Για μιά διαφορετική άποψη δείτε HΧΟΣ ( τελευταίο τεύχος ) , all music .com και μάλλον Λυμπερόπουλος . Τι να κάνουμε ; Ιερές αγελάδες είναι αυτές . Ποιός μπορεί να γράψει κάτι διαφορετικό ; ( 4/10 )
 
17 June 2006
14,352
Re: Απάντηση: The Drift - Προσοχή . . . άλλη μιά "ιερή αγελάδα"

Δημήτριος Ντοκατζής said:
Τι να κάνουμε ; Ιερές αγελάδες είναι αυτές . Ποιός μπορεί να γράψει κάτι διαφορετικό ; ( 4/10 ) [/SIZE][/FONT]

Eκτός από τις ιερές αγελάδες υπάρχουν πάντα και οι ιεροί ...σφάχτες :D
Εδώ μέσα είμαστε τυχεροί να έχουμε στη μικρή παρέα μας τουλάχιστον 2: εσένα και τον Τάκη (Πετρόπουλο). Ασε που αν το ακούσουν κι άλλοι αυτό το άλμπουμ, θα γεμίσουμε. Σφάχτες εννοώ :rolleyes:

οπότε είναι ν αναρωτιέσαι ποιά είναι τελικά η αγελάδα, ποιός την ανακήρυξε 'ιερή', πόσο δίκιο έχει ο ...everyday Joe που 'την έχει γραμμένη' - stuff like that :cool:
 
Last edited:

supersonic

Μέλος Σωματείου
17 June 2006
49,053
εγώ τώρα ποιόν να πιστέψω?

άντε θα στρίψω νόμισμα...

καλύτερα να ακούσω λίγο james taylor...
 

Δημήτρης Ν.

AVClub Fanatic
17 June 2006
10,209
Θεσσαλονίκη
Απάντηση: Re: Απάντηση: The Drift - Προσοχή . . . άλλη μιά "ιερή αγελάδα"

Κωστας Λυμπεροπουλος said:
Eκτός από τις ιερές αγελάδες υπάρχουν πάντα και οι ιεροί ...σφάχτες :D
Εδώ μέσα είμαστε τυχεροί να έχουμε στη μικρή παρέα μας τουλάχιστον 2: εσένα και τον Τάκη (Πετρόπουλο). Ασε που αν το ακούσουν κι άλλοι αυτό το άλμπουμ, θα γεμίσουμε. Σφάχτες εννοώ :rolleyes:

οπότε είναι ν αναρωτιέσαι ποιά είναι τελικά η αγελάδα, ποιός την ανακήρυξε 'ιερή', πόσο δίκιο έχει ο ...everyday Joe που 'την έχει γραμμένη' - stuff like that :cool:

Aλλά αγαπητέ μου , εγώ στον χώρο της μουσικής δημοσιογραφίας ( και ο Τάκης ίσως ) δεν είμαι τίποτα .

Εάν τώρα υπονοείς ότι θα γεμίσουμε σφάχτες εάν ακούσουν και άλλοι τον δίσκο , επειδή είναι "δύσκολος" κλπ , εγώ θα αντιτείνω πως ό,τι δεν είναι στρωτό δεν είναι κατ' ανάγκη και καλό. Το ακατάσχετο παραλήρημα ενός έγκλειστου μπορεί να έχει -βιοποριστικό - ενδιαφέρον για τον Σούρλα , όχι όμως και για την υπόλοιπη ανθρωπότητα ή το τμήμα της εκτός ψυχιατρικής . :)
 
17 June 2006
62,722
Χολαργός
Παίδες τό έχω παραγγείλει ήδη.Θα πώ τήν γνώμη μου -ερασιτεχνική ασφαλώς-μόλις τό ακούσω.
Παντως νομίζω ότι σε καλλιτεχνικές διαμάχες η λεξη κλειδί είναι σοστακόβιτς.!!!!!!!!!;) :) Να τήν ´ρίχνει´ο chief με την θετική της έννοια πιά;)
Γενικά για τούς καλλιτέχνες ,υπάρχει ένα ερώτημα αν βοηθά η ψυχιατρική παρέμβαση ή δυσχεραίνει τήν δημιουργικότητά τους.Πλακα-πλάκα τό θέμα είναι ενδιαφέρον.Ασχετο με τόν γουώκερ αυτό εντάξει???:rolleyes:
 

Δημήτρης Ν.

AVClub Fanatic
17 June 2006
10,209
Θεσσαλονίκη
Σπύρος Σούρλας said:
Παίδες τό έχω παραγγείλει ήδη.Θα πώ τήν γνώμη μου -ερασιτεχνική ασφαλώς-μόλις τό ακούσω.
Παντως νομίζω ότι σε καλλιτεχνικές διαμάχες η λεξη κλειδί είναι σοστακόβιτς.!!!!!!!!!;) :) Να τήν ´ρίχνει´ο chief με την θετική της έννοια πιά;)
Γενικά για τούς καλλιτέχνες ,υπάρχει ένα ερώτημα αν βοηθά η ψυχιατρική παρέμβαση ή δυσχεραίνει τήν δημιουργικότητά τους.Πλακα-πλάκα τό θέμα είναι ενδιαφέρον.Ασχετο με τόν γουώκερ αυτό εντάξει???:rolleyes:

Ακουσες για βλαμμένους κι έτρεξες αμέσως , έ ; Πάντως το ερώτημα εάν η ψυχιατρική παρέμβαση βοηθά ή δυσχεραίνει την δημιουργικότητα , θα πρέπει να έχειως προαπαιτούμενο ότι υπάρχει δημιουργικότης ή τουλάχιστον κάτι τέτοιο .
Πάντως ωραία η πρόταση για τον Σοστακόβιτς . Με διάφορες χρήσεις : "Αντε ρε σοστακόβιτς , φύγε από 'δω" "Τώρα . . .γίναμε σοστακόβιτς" ή και σκέτο ΣΟΣΤΑΚΟΒΙΤΣ ΡΕ ( αλλά χρειάζεται βλοσυρό βλέμμα και αυστηρό τόνο φωνής , οπότε στο διαδίκτυο χάνει .
:D
 
Last edited:

Δημήτρης Ν.

AVClub Fanatic
17 June 2006
10,209
Θεσσαλονίκη
Το αστείο είναι ότι και άλλοι ( μάλλον όχι και τόσο διάσημοι ) έχουν την ίδια ή παρεμφερή γνώμη .
Μεταφέρω από το mic.gr κάποιες σκέψεις του Αντώνη Ξαγά επ' αφορμή της κριτικής του δίσκου ( μόλις τις είδα , γενικώς ψάχνω παντού , περιμένω και τον Scaruffi να δω τι θα πεί )
"Να ξεκινήσω "προκλητικά"; Πιστεύω πως ο Scott Walker είναι ένας υπερεκτιμημένος καλλιτέχνης. Και έχει γίνει πλέον ένα από τα ονόματα-φετίχ των μουσικοκριτικών, που κανένας δεν τολμά να γράψει κακό λόγο, και όλοι τον αναφέρουν σαν επίδραση όταν ακούσουν μια μπάσα αντρική φωνή να ...κρουνάρει (μα την αλήθεια, το είδα κάπου γραμμένο αυτό το ρήμα!). Χάρις λοιπόν στην απομόνωσή του, στον απόμακρο και ιδιόρρυθμο χαρακτήρα του, στο γεγονός ότι έστρεψε την πλάτη του στο star system, κατάφερε να αποκτήσει μια τέτοια αναγνώριση, η οποία είναι δυσανάλογη με το έργο του αυτό καθαυτό"
Να σημειώσω βέβαια ότι στο τέλος του βάζει 7/10 . Ολη την κριτική μπορείτε να την διαβάσετε εδώ http://www.mic.gr/cds.asp?id=29571
 

Δημήτρης Ν.

AVClub Fanatic
17 June 2006
10,209
Θεσσαλονίκη
Δια την πληρέστερη ενημέρωση σας παραθέτω και ορισμένα σχόλια ακροατών -απλών δηλαδή ανθρώπων σαν κι εμάς ( θετικά και αρνητικά ) :
Αν μη τι άλλο είναι δίσκος που σε αναγκάζει να τοποθετηθείς απέναντι του με τον έναν ή τον άλλο τρόπο

terrific listener gave it a 10:
Well, it's funny. I started to worry there were too many idiots jumping on this whole Scott_is_a_godlike_genius bandwagon. Nice to know there are douche bags who'll never get it. Now go back to listening to your wilco albums.


M J gave it a10:
There has never been anything quite like 'The Drift'. That doesn't mean it is good. It is simply a monumental work that some wll digest faster then others. It is quite exciting, and, contrary to other reviewers here , it is an enjoyable experience Certainly the best this year.


Dave E gave it a 0:
I find it very amusing that this album is considered, based on its artistic merit, an "excellent" album. When I try to decipher what exactly is artistic about it, I end up latching onto its incessent weirdness and unrelenting collage of ugly sounds. Is it art to sit at a keyboard, fiddle around a bit, and pound out "blocks of sound" which could have easily been produced by anyone with determination, time, and a haughty enough attitude to consider endless sonic ramblings as something genuinely musical? Or perhaps its artistic to pair it with an absurdly terrible voice which, unlike other unconventional voices, fails to embody an interesting personality. I've searched this album for talent, but I hear only a delusional fool tinkering on his keyboard, communicating "poetry" which is straight from a 10th grade pothead's diary. About the only thing of artistic merit in this album is the pop culture phenomenon its generated.

Ken gave it a1:
I listen to a LOT of music. This is hardly music. It may will be raw & emotional but it's hardly quality music. Its inexplicable critical acclaim convinces me all the more that (most) critics are jaded incompetent fools.

Stephen J gave it a10: ( Ο αμετροεπής της παρέας )
I find this album's detractors interesting. Their comments remind me about the way people reacted towards any great, and forward-looking work. People said the same kinds of things about the Rite of Spring by Stravinsky. Of course, now that work is regarded as one of the greatest works of music of all time. Maybe one day "the Drift" will be considered as the "Rite of Spring" of popular music. It is a radical change, but one which is well-needed. Whether or not you like the combination of sounds he used, if you take one single sound or part out, the entire thing would collapse. Scott Walker is a genius, I believe that.

paul h gave it a 1:
This is quiet possibly one of the worst things ever recorded - a sign of the times we live in that something like this can be elevated to artistic status, vocals are appaling, lyrics at times meaningless at others pretentiously self-aware.Boys this is not avant-garde music.But we live in an age where anything that deviates from the tried and tested norms will be lauded and laureled.He is over-reaching from the very begining.just coz something is "difficult" doesnt mean its profound...music is elongated, contorted, absolute torture. Gave a musician friend this album to listen to and he burst out laughing after about 10 seconds..This album could tip anyone slightly suicidal over the edge
 
17 June 2006
14,352
Re: Απάντηση: The Drift

Δημήτριος Ντοκατζής said:
Και έχει γίνει πλέον ένα από τα ονόματα-φετίχ των μουσικοκριτικών, που κανένας δεν τολμά να γράψει κακό λόγο,

Η συνομωσία των μουσικοκριτικών με στόχο το πορτοφόλι του κοσμάκη :D

Θα είχε πάντως ενδιαφέρον να παίζαμε τη Replica σ όλους αυτούς και να δούμε Τι έχουν να πούν.
Εγώ, σαν πιο ..."πάληουρας", θυμάμαι τους ανάλογούς τους τότε: Εκεί να δείτε τι έλεγαν
 
Last edited:
17 June 2006
14,352
Re: Απάντηση: Re: Απάντηση: The Drift - Προσοχή . . . άλλη μιά "ιερή αγελάδα"

Δημήτριος Ντοκατζής said:
Aλλά αγαπητέ μου , εγώ στον χώρο της μουσικής δημοσιογραφίας ( και ο Τάκης ίσως ) δεν είμαι τίποτα .

E όχι και τίποτα! για τόσο γλυμίτζουρες μας έχεις δηλαδή εμάς εδώ στο avclub που σε διαβάζουμε;

ό,τι δεν είναι στρωτό δεν είναι κατ' ανάγκη και καλό.


Τι θα πεί "καλό";
Την "Γκουέρνικα" για παράδειγμα Τι τη θεωρείς; Καλή;
:rolleyes:
 
17 June 2006
14,352
Re: Απάντηση: Re: Απάντηση: The Drift - Προσοχή . . . άλλη μιά "ιερή αγελάδα"

και βάσει ποίας λογικής ο καλλιτέχνης οφείλει να είναι προσβάσιμος σε όλους και "φιλικός";
 
Last edited:

supersonic

Μέλος Σωματείου
17 June 2006
49,053
τώρα με σκάσατε.....

Λύμπε, βάλτο στο καλάθι....


και ήρεμα με το Σοστακόβιτς, εντάξει...?

(τουλάχιστον μέχρι να μπούν δυό τρία αφιερώματα .... της προκοπής).
 
17 June 2006
62,722
Χολαργός
Μας μεινανε τα κοντσερτα του για πιάνο στό άλλο μαγαζί chief:( .Ισα-ίσα που πού η λέξη σοστακόβιτς τείνει να αποκτήσει θετικό προσδιορισμό:)
 
17 June 2006
62,722
Χολαργός
Δαμιανέ τελικά εσύ και ο δημοκηδής έχετε οικειοποιηθεί mahler και Shostakovich.:p Είναι να μήν σού βγεί τό όνομα τελικά;) .Εμείς που ..ματώσαμε γιά χάρη του δηλαδή???;)
 

Δημοκηδής

Supreme Member
23 June 2006
9,016
από χθες που το δανείστηκα από τον ΚΛ το ακούω συνέχεια και δεν μπορώ να ξεκολλήσω

Τελικά παίζει ρόλο η γενικότερη διάθεση μας κατά εποχές......

Λυπάμαι Ντοκ, 10 / 10 από μένα