The Silent Cop

superfly

Moderator
Staff member
21 November 2008
14,913
πετρουπολη
BULLITT 1968 Peter Yates

[/B]

Μιλωντας γι'αυτη την ταινια 2 ειναι τα πραγματα για τα οποια θυμομαστε.Πρωτα απ'ολα η πιο διασημη σκηνη κυνηγητου με αυτοκινητα στην ιστορια του σινεμα,η οποια,ακομα και τωρα μετα απο τοσα που εχουμε δει,λαμπει και σε καθηλωνει.Δευτερο η ερμηνεια του Στηβ Μακουίν που θεωρειται απο τους περισσοτερους η επιτομη του κουλ.Εγω θα εβαζα και ενα τριτο,την παρουσια της Ζακλιν Μπισε,η οποια ειδικα σ'αυτην την ταινια ειναι φετιχ εκ των ουκ ανευ,κουκλαρα και all time classic 60s chic.

Η ταινια ομως ειναι και πολλα αλλα.Καταρχην ειναι ισως το πρωτο αστικο θριλλερ (αμερικανιστι urban thriller) της ιστοριας του σινεμα.Γιατι η ταινια δεν ειναι μια απλη αστυνομικη ταινια.
Κατω απο την επιφανεια της αστυνομικης ιστοριας,σκιαγραφειται μια ολοκληρη εποχη.Ο κακος του εργου δεν ειναι κλεφτης,δεν ειναι μαφιοζος,δεν ειναι ψυχοπαθης δολοφονος,δεν ειναι το καθαρο "κακο" του
αμερικανικου σινεμα.Ειναι ενας αρριβιστας,ανωτερης κοινωνικης ταξης,φιλοδοξος πολιτικος γλειωδης μεχρι το κοκκαλο.
Ελαχιστες ταινιες μεχρι τοτε,ιδιως αστυνομικες,εβαζαν πολιτικους στη θεση του κακου.
Απο την αλλη ο χαρακτηρας του πρωταγωνιστη ειναι ο ορισμος του αντιηρωα.Σιωπηλος,δεν ριχνει ατακες "και καλα" κουλ,ειναι ο μπατσος που ξερει και θελει να κανει σωστα τη δουλεια του αρκει να μην του τα πολυπριζουν.
Ενας ανθρωπος της δουλειας,ρεαλιστης,μεθοδικος που ομως τους κανονες τους ψιλοεχει γραμμενους οταν θελει να κανει τη δουλεια του.Δεν πυροβολει ασυστολα,ισα,ισα.Στο φιναλε της ταινιας ουσιαστικα αναγκαζεται να σκοτωσει
και επιστρεφοντας στο σπιτι του κοιταζει τη φατσα του στον καθρεφτη χωρις να του αρεσει απαραιτητα αυτο που βλεπει.
Η συγκρουση των δυο αυτων χαρακτηρων ετσι κι αλλιως θα ειναι αναποφευκτη.Στο τελος δεν κερδιζει κανενας.Τομπολα.
Πως αυτη η ταινια εγινε επιτυχια ειναι μυστηριο αφου καταλυει ολους τους κανονες που χαρακτηριζαν μεχρι τοτε το ειδος.
Αλλα τελικα μαλλον εκει βρισκεται και η επιτυχια της και ο θρυλος που δημιουργηθηκε.Στην πρωτοτυπια και στον αντικομφορμισμο της.Μην ξεχναμε οτι ειναι 1968.







Υπευθυνος γι'αυτο ηταν ενας Αγγλος.Ο σκηνοθετης Peter Yates(Γιέιτς).Ηταν η πρωτη του ταινια στην αμερικη.Μεχρι τοτε ειχε διατελεσει βοηθος του μεγαλου Τony Richardson ενος εκ των πρωτεργατων του αγγλικου free cinema και επισης σπουδαιου σκηνοθετη του θεατρου.
Ερχομενος λοιπον απο αλλο πλανητη την ειδε αλλιως τη δουλεια.Πρωτα απ'ολα θελησε να στησει ενα ρεαλιστικο σκηνικο.Ετσι λοιπον
προτιμησε τους φυσικους χωρους προκειμενου να δωσει μια πειστικη και αληθηνη εικονα.Δευτερον εδωσε μεγαλη σημασια στον τροπο εργασιας των αστυνομικων.
Παρακολουθησε τον τροπο ερευνας των εγκληματων,και το μετεφερε σχεδον αυτουσιο στην οθονη.Η οπτικη του ειναι σχεδον ντοκυμαντεριστικη.
Η αμεσοτητα των σκηνων σου δινουν την αισθηση οτι βρισκεσαι και συ μεσα σ'αυτον τον κοσμο.
Τριτο και σημαντικοτερο ο τροπος που αυτο το περιβαλλον επηρεαζει τους χαρακτηρες.Οι ηρωες δεν ζουν απομονωμενοι.
Η πολη,το Σαν Φρανσισκο,οι χωροι εργασιας,διαμορφωνουν και τους χαρακτηρες.(ο Μαικλ Μαν χρωσταει πολλα σ'αυτην την ταινια και εχει αποτισει φορο τιμης).
Οι χαρακτηρες,ιδιως του Bullitt,δεν παρουσιαζονται επιφανειακα.Ο σκηνοθετης μας τον δινει σ'ολη του τη μεγαλοπρεπεια.Ολοκληρες σκηνες εχουν γυριστει μονο και μονο για να μας παρουσιασει τον χαρακτηρα ανεξαρτητα απο την πλοκη της ταινιας.Δεν τον ενδιαφερει μονο η περιπετεια της υποθεσης.Ισα ισα.
Εδω δεν εχουμε να κανουμε με μια περιπετεια που εχει και εναν ηρωα αλλα εναν ηρωα που μπλεκει σε περιπετεια.Δεν ειναι τυχαιο οτι και ο τιτλος της ταινιας εχει το ονομα του ηρωα.Αυτο ενδιαφερει περισσοτερο το σκηνοθετη που μας δινει τελικα ενα απο τα καλυτερα ψυχογραφηματα μπατσου στη μεγαλη οθονη.
Κι ολα αυτα δινονται με απιστευτη οικονομια,χωρις πλατιασματα,χωρις κενα.Τιποτα δεν κρεμαει στην ταινια,τιποτα δεν ειναι ξεκαρφωτο χαρη σε ενα υποδειγματικο μονταζ που κερδισε μαλιστα και οσκαρ.Η δε διασημη σκηνη του κυνηγητου ερχεται τελειως φυσικα.Η δε κλιμακωση της ειναι αριστουργηματικη και ειναι και ο λογος που ακομα κατα τη γνωμη μου δεν εχει ξεπεραστει.Δεν ξεκιναει πατωντας το γκαζι και οποιον παρει ο χαρος οπως συνηθιζεται.Ξεκιναει βραδυφλεγως,σαν ενα παιχνιδι γατας-ποντικιου με αργη ταχυτητα συνοδεια μιας εξαιρετικης groove jazz του Lalo Schiffrin,μεσα στους δρομους του Σαν Φρανσισκο και σιγα-σιγα παταει γκαζι μεχρι να απογειωθει.Στον σχεδιασμο της καταδιωξης συμμετειχε και ο ιδιος ο Στηβ Μακουιν που ετσι και αλλιως υπηρξε δεινος οδηγος αγωνων (μαζι με τον καλο του φιλο Πολ Νιουμαν).
Τα δε αυτοκινητα ειναι πια φετιχ.
Ford Mustang GT 390 Fastback & Dodge Charger 440 Magnum γινονται πρωταγωνιστριες και απο τη στιγμη που πατανε γκαζι η μουσικη του Λαλο παει περιπατο και βυθιζεσαι στα ουρλιαχτα των κινητηρων και των λαστιχων.

Αυτη ειναι και η μονη σκηνη της ταινιας που λες οτι βλεπεις μια πραγματικη αμερικανικη περιπετεια.Ο θρυλος της αδικησε για μενα καταφωρα την υπολοιπη ταινια που ειναι ενα πραγματικο κομψοτεχνημα του ειδους,εξαιρετικο αισθητικα που επηρεασε απειρες ταινιες του ειδους απο τη στιγμη που βγηκε.Ελαχιστες την πλησιασαν.
Μαζι με το Pointblank του John Boorman (κι αλλος αγγλος) που κυκλοφορισε την ιδια εποχη περιπου αποτελουν 2 ταινιες που αλλαξαν ριζικα το ειδος.Το αστικο θριλερ ειναι πλεον γεγονος.

Οι ηθοποιοι δινουν ρεσιταλ.Ο Steve MacQueen σχεδον βουβος (πρεπει να εχει τις λιγοτερες ατακες πρωταγωνιστη στην ιστορια του ειδους) παιζει με τα ματια,το προσωπο,ειναι γεννημενος γι'αυτο το ρολο.Διαφωνω με ολους οσους λενε οτι ειναι κουλ η ερμηνεια του.Ειναι ο ρολος που ειναι κουλ.Δεν ειναι τροπος ερμηνειας το υφος του Στηβ αλλα η απαιτηση του χαρακτηρα.
Απλα του ταιριαζει απολυτα.
ο Robert Vaughn διπλα του δινει ρεσιταλ στο ρολο του γλιτσα πολιτικου.Απο τον τροπο που περπαταει,που μιλαει,που εκφραζεται δημιουργει σχολη.
Εξαιρετικοι και ολοι οι δευτεροι ρολοι.
Kαι η Jacqueline...αχ η Jacqueline...

Για το σαουντρακ του Λαλο Σιφριν βεβαια τι να πουμε.Κλασσικο και μαλιστα απο τα πρωτα τζαζ σαουντρακ,νομιζω το πρωτο σε ταινια τετοιoυ ειδους.

Μια ταινια που δεν προκειται να βαρεθω να βλεπω ποτε.Παραμενει το ιδιο φρεσκια οπως τοτε.Και νυν και αει....


Υ.Γ. Σαν χτες 24/03/1930 γεννηθηκε ο Steve MacQueen.Πεθανε το 1980 απο καρκινο.
Αποτελει μια απο τις μεγαλυτερες αγαπες μου.Δεν μπορω εξηγησω γιατι.Απλα με μαγνητιζει καθε φορα που τον βλεπω.
 
Last edited:

NikosWolfman

Established Member
2 June 2009
224
Αθήνα
:SFGSFGSF:Πάνο τα ειπες ολα.Ενα εργο που θα ηθελα να ξαναδω για να φρεσκαρω την μνήμη μου...:2thumb22sup:
 

superfly

Moderator
Staff member
21 November 2008
14,913
πετρουπολη
Απάντηση: Re: The Silent Cop

:SFGSFGSF:Πάνο τα ειπες ολα.Ενα εργο που θα ηθελα να ξαναδω για να φρεσκαρω την μνήμη μου...:2thumb22sup:

σε ευχαριστω αδερφε...κυκλοφορει σε καλο dvd και τιμη χωμα.παρ'το να το εχεις.αξιζει...
 

superfly

Moderator
Staff member
21 November 2008
14,913
πετρουπολη
επειδη δεν προλαβα το edit να διορθωσω μερικα πραγματα για το σκηνοθετη.
Ο Γιέιτς διατελεσε εκτος απο βοηθος του Τονυ Ριτσαρντσον και τηλεοπτικος σκηνοθετης αρκετων επεισοδειων του Αγιου και του Dangerman.Πριν ερθει στην Αμερικη ειχε γυρισει 2 ταινιες.Η 2η του ηταν το The Robbery ενα χρονο πριν το Μπουλιτ και ηταν βασισμενο στην αληθηνη μεγαλη ληστεια του τραινου το 1963.
Πολυ καλη ταινια.Οσο για την 1η του ηταν το Summer Holiday to 63 με τον Cliff Ritchard.
Στη πορεια του θα γυρισει αρκετες ταινιες,μερικες εξαιρετικες,και ενα απο τα καλυτερα παραμυθια το Krull (1983).

Υ.Γ.επειδη διαβαζοντας το κειμενο της παρουσιασης βλεπω οτι ειναι ψιλοαπαραδεκτο ζηταω συγγνωμη.το περαμενο της ωρας βλεπετε...
 
Last edited:
17 June 2006
14,352
πρώτη φορά που θυμάμαι να τον είδα στο πανί ήταν η 'Μεγάλη Απόδραση'. Πρέπει να ήμουνα 10 ή 11. Ο τρόπος που περπάταγε, το ύφος, οι ατάκες του με είχαν γητέψει όπως ο φακίρης την κόμπρα - ίσως μόνο ο 'Κινέζος' (James Coburn) κατάφερε να ξεπεράσει ποτέ στα μάτια μου αυτό το σεισμικό σοκ.
Εχω μια ιδιαίτερη αδυναμία στο 'The Cincinatti Kid' όπου τον πλαισιώνουν η Ann Margaret και αυτός ο ογκόλιθος της υποκριτικής που άκουγε στο όνομα Edward G. Robinson. Δεύτερη, θα έβαζα αβλεπί το 'The Sand Pebbles'.
 
17 June 2006
14,352
ήταν συντηρητικός, οπαδός του Νίξον και υπερ της συνέχισης του πολέμου στο Βιετνάμ. Αυτά, όταν είσαι 17 με 20 και αγαπάς τον Ντύλαν, 'μετράνε' - παραπάνω ίσως απ όσο αξίζει.
'Τιμωρήθηκε' πάντως δυσανάλογα βαρειά :flipout: : το σπίτι δίπλα από το δικό του, στο Χόλιγουντ, το αγόρασε αυτό το καρναβάλι ο Κηθ Μούν, ο ντράμερ των Who. O McQueen τον είχε φοβερό άχτι και τον έτρεχε στα δικαστήρια κάθε τρείς και λίγο.
 
Last edited:

Kosh

Μέλος Σωματείου
7 September 2006
75,953
Εκεί ψηλά.....
Και βεβαια αυτος ο αιωνιος γοης ειχε "ζευγαρωσει" κινηματογραφικα και με την αλλη αταλαντη την Ali MacGraw....στο The Getaway .


Αυτην θεωρω την καλυτερη του παρουσια οπως και τον "Πεταλουδα".
 

superfly

Moderator
Staff member
21 November 2008
14,913
πετρουπολη
Απάντηση: Re: The Silent Cop

ήταν συντηρητικός, οπαδός του Νίξον και υπερ της συνέχισης του πολέμου στο Βιετνάμ. Αυτά, όταν είσαι 17 με 20 και αγαπάς τον Ντύλαν, 'μετράνε' - παραπάνω ίσως απ όσο αξίζει.
'Τιμωρήθηκε' πάντως δυσανάλογα βαρειά :flipout: : το σπίτι δίπλα από το δικό του, στο Χόλιγουντ, το αγόρασε αυτό το καρναβάλι ο Κηθ Μούν, ο ντράμερ των Who. O McQueen τον είχε φοβερό άχτι και τον έτρεχε στα δικαστήρια κάθε τρείς και λίγο.

και κολλητος του ηταν ο Πολ Νιουμαν που ηταν 19ος στη λιστα με τους μεγαλυτερους εχθρους του Νιξον.Ο Νιουμαν το θεωρουσε αυτο ενα απο τα μεγαλυτερα επιτευγματα του:adore:
 
17 June 2006
14,352
Re: Απάντηση: Re: The Silent Cop

και κολλητος του ηταν ο Πολ Νιουμαν που ηταν 19ος στη λιστα με τους μεγαλυτερους εχθρους του Νιξον.Ο Νιουμαν το θεωρουσε αυτο ενα απο τα μεγαλυτερα επιτευγματα του:adore:

ίσως τελικά οι Αμερικάνοι είναι πιο φιλοσοφημένοι από εμάς σε κάτι τέτοια.
δεν ξέρω πόση σχέση μπορούν να έχουν κάτι τέτοια -politics, sexual orientation κλπ κλπ- με τα αισθήματα που τρέφεις για κάποιον. Μετά από πολλά χρόνια έχω κατορθώσει, πιστεύω, να τα διαχωρίσω μέσα μου εντελώς.
 

opsim

Moderator
Staff member
11 May 2008
14,792
Αθήνα
Πρέπει να ήταν ο πρώτος γόης της νέας "κοπής" διαχωριζόμενος σαφώς από τους ατσαλάκωτους αστέρες τύπου Cary Grant ή clean cut τύπους όπως τον Charlton Heston (clean cut μέχρι τις εσχατιές του!!!!!) των προηγουμένων ετών (με τον τελευταίο συμπρωταγωνίστησαν στο Sand Pebbles).
Χωρίς να είναι "αυστηρά" ωραίος "έγραφε" εντυπωσιακά στο πανί. Λάτρης επίσης όπως όλοι ξέρουμε των 2 και 4 τροχών (η Mustang και η Dodge ήταν δικά του αυτοκίνητα που τα διέθεσε για τις ανάγκες των γυρισμάτων με τη γνωστή κατάληξη που είχε η Dodge). Mπορώ να πω ότι βλέπω ευχάριστα όλες του τις ταινίες (δεν μετρώ "αρπαχτές" τύπου "towering inferno"), ίσως η χειρότερή του να είναι οι "Magnificent seven" ίσως γιατί δεν μου'χει κάτσει καλά το γεγονός ότι έβαλαν Γερμανό να παίζει τον Μεξικάνο!!!!!!!!

off topic Υ.Γ: Μεγάλη φάτσα ο "Κινέζος"....
 

ΚΩΣΤΑΣ ΖΑΓΓΟΓΙΑΝΝΗΣ

Super Moderator
Staff member
20 October 2007
16,287
Μεσευρώπη
Πρέπει να ήταν ο πρώτος γόης της νέας "κοπής" διαχωριζόμενος σαφώς από τους ατσαλάκωτους αστέρες τύπου Cary Grant ή clean cut τύπους όπως τον Charlton Heston (clean cut μέχρι τις εσχατιές του!!!!!) των προηγουμένων ετών (με τον τελευταίο συμπρωταγωνίστησαν στο Sand Pebbles).
Χωρίς να είναι "αυστηρά" ωραίος "έγραφε" εντυπωσιακά στο πανί. Λάτρης επίσης όπως όλοι ξέρουμε των 2 και 4 τροχών (η Mustang και η Dodge ήταν δικά του αυτοκίνητα που τα διέθεσε για τις ανάγκες των γυρισμάτων με τη γνωστή κατάληξη που είχε η Dodge). Mπορώ να πω ότι βλέπω ευχάριστα όλες του τις ταινίες (δεν μετρώ "αρπαχτές" τύπου "towering inferno"), ίσως η χειρότερή του να είναι οι "Magnificent seven" ίσως γιατί δεν μου'χει κάτσει καλά το γεγονός ότι έβαλαν Γερμανό να παίζει τον Μεξικάνο!!!!!!!!

off topic Υ.Γ: Μεγάλη φάτσα ο "Κινέζος"....
Μικρή διόρθωση Πάνο, στο Sand pebbles συμπρωταγωνιστούσε ο Richard Attenoborough, με τον Heston δε νομίζω να παίξανε ποτέ μαζί. on toppic τώρα, θα σας χαλάσω τις καρδιές, αλλά αυτή η ταινία ποτέ δε με συγκίνησε, ενώ ακούω δεξιά και αριστερά διθυράμβους-οι γονείς μου τρελλαίνονταν, όταν ήμουν έφηβος, κάθε φορά που έβαζε αστυνομικό η τηλεόραση κρινόταν με μέτρο σύγκρισης το Bullitt, καλύτερο(πολύ σπάνια), ίσο (σπάνια) ή κατώτερο (συνήθως). Όταν το είδα τελικά στο σινεμά απογοητεύτηκα. Αυτό που άλλοι εισπράττουν ως cool, εμένα μου φάνηκε ότι McQueen βαριόταν να παίξει. H Jaqueline μου φάνηκε κρυόκωλη, οι σκηνές που δημιουργούν ατμόσφαιρα πλατιασμός, μόνο ο Robert Vaughn μου έμεινε θετικά στη μνήμη. Α, και η περίφημη σκηνή του αυτοκινητοκυνηγητού. Much ado about Nothing...
 

Stellios papa

Supreme Member
17 June 2006
9,882
Ελλαδα
για την ταινια την συγκεκριμενη τι να πω
εχουν λεχθει τοσα πολλα ολα αυτα τα χρονια
για μενα η ταινια ειναι τα 9 εκπληκτικα λεπτα του κυνηγητου

ομως θα ηθελα να ευχαριστησω τον Πανο γιατι μου θυμησε
την πρωτη ταινια μιουζικαλ του Πητερ Γαιητς SUMMER HOLLIDAΥ oπου ο ΚΛΙΦ ΡΙΤΣΑΡΤ κανει το 1961 μια απιθανη εισοδο στην Αθηνα με ενα κοκκινο London bus και τραγουδαει στο συνταγμα και στην ακροπολη

αναζητηστετην θα περασετε πολυ ωραια !!!

.
 

Stellios papa

Supreme Member
17 June 2006
9,882
Ελλαδα
Απάντηση: Re: Απάντηση: The Silent Cop

Κυνηγητα εχουν γινει παρα πολλα και πολυ καλυτερα απο αυτην την ταινια.

Κυνηγητα εχουν γινει παρα πολλα και πολυ καλυτερα ,σιγουρα,
αλλα αυτο δεν μου λεει τιποτα ,εδω οταν μιλα η ιστορια

.
 

opsim

Moderator
Staff member
11 May 2008
14,792
Αθήνα
Τι σημαίνει "καλό κυνηγητό"?
Πολλά αυτοκίνητα τρακαρισμένα στο τέλος?
Δεξιοτεχνία των stuntmen?
Δέσιμο του κυνηγητού με την πλοκή?
Κυνηγητό με "δυνατή" μουσική υπόκρουση?