Το αέναο καραβάνι της μετενσάρκωσης

supersonic

Μέλος Σωματείου
17 June 2006
49,068
Ήταν ένα απόγευμα του Φλεβάρη του 1973.

Στη βιτρίνα του καταστήματος Ντο Ρε Μι στην Αγίας Σοφίας στη Θεσσαλονίκη (μην το ψάχνετε σήμερα, μετά έγινε Σαμούχος και σήμερα είναι μοδάδικο),
επί μέρες στη βιτρίνα δίπλα σε μιά ηλεκτρική κιθάρα Fender Stratocaster ήταν ένας παράξενος δίσκος, ένα καταπληκτικό ηλιοβασίλεμμα ματωμένο.
παραμορφωμένο σχεδόν οβάλ μέσα
σε μιά γαλάζια θολούρα και από κάτω να περνάνε κάτι καμήλες.

και ψηλά με αραβικό font: Santana Caravanserai.

Τι περισσότερο χρειάζεται γιά να δημιουργήσει θετικές προσδοκίες στο
μυαλό ενός σχεδόν δεκαξάχρονου μαθητή που ήδη ήταν από το 1969 παθιασμένος με το γκρούπ?

Σίγουρα ήταν η μεγάλη μου αγάπη ο Carlos. Και είχαν προηγηθεί ήδη ο πρώτος, ο δεύτερος, ο τρίτος δίσκος, το live με τον Buddy Miles.
αλλά πολύ περισσότερο το καλοκαίρι του 1972.

Τότε τα FM ήταν κάτι σαν το hiend του σήμερα.

Όποιος είχε fm tuner ήταν ευτυχής θνητός, καθώς το Σάββατο ήταν οι καταπληκτικές προσφερόμενες εκπομπές με Πολυχρονίου, Σαραντή, Πετρίδη και παίζαν αληθινή (και ας ήταν προσφερόμενη) μουσική.
παρ'όλα αυτά τότε άκουγα μιά Ιταλική εκπομπή της RAI στα μεσσαία που λεγότανε (ναι αληθεια) supersonic.

Ήταν μιά εκπομπή πέρα από κάθε ελληνικό προηγούμενο κρατούσε 2.5 ώρες και είχε σήμα -τι άλλο- το In a cadda da vida των Iron Butterfly και μάλιστα στο τελευταίο του μέρος (με τα σόλο και τις κιθάρες να μιμούνται τις φωνές ελεφάντων.

Εκείνο το καλοκαίρι και σε εκείνη την εκπομπή όπου άκουσα γιά πρώτη φορά κομμάτια όπως το Walk on the wild side, ή το Kodachrome και όλα τα σουξέ της εποχής, εκεί άκουσα και γιά πρώτη φορά το Song of the Wind.

Και είπα ο Carlos δεν θα ξαναγράψει ΠΟΤΕ καλύτερο κομμάτι.
Και περίμενα να περάσει το καλοκάρι και το φθινόπωρο
γιά να κυκλοφορήσει ο δίσκος στην Ελλάδα, γιατί τότε οι δίσκοι γιά να κυκλοφορήσουν έπρεπε να συνέλθει το κογκρέσσο να τα βάλει κάτω και να υπολογίσουν αν ο δίσκος θα πουλήσει 200 ή 300 κομμάτια.

Και να που ο δίσκος κυκλοφόρησε και τον έβλεπα εκεί δίπλα στη Strato κάθε φορά που γυρνούσα από τα Αγγλικά και μάλιστα λοξοδρομούσα γιά να τον δω.
Και περνούσαν οι μέρες (και για να μαζευτεί το χαρτζηλίκι και γιά να έρθει η κατάλληλη εποχή γιά αγορά δίσκου καθώς η οικογένεια λογόκρινε αυστηρά την δαπάνη του γιά συχνές αγορές του είδους.

Και νάμαι λοιπόν εκείνο το απόγευμα της 8 φλεβάρη 1973 (οι δίσκοι μου ευτυχώς έχουν σημειωμένη επάνω την ημερομηνία αγοράς) και με το δίσκο παραμάσχαλα έτρεξα στο σπίτι.

Τι να πώ λοιπόν γιά το δίσκο αυτό μετά από την μακριά εισαγωγή?

Ο δίσκος είναι γιά μένα ο καλύτερος που αγορασα ποτέ και δεν νομίζω ότι θα αγοράσω καλύτερο
και σίγουρα αντικειμενικά και διασταυρωμένα από κριτικές ο καλύτερος των Santana.
Και μη νομίζετε ότι είναι οι αναμνήσεις γιατί μπορώ να σας διηγηθώ μιά ανάλογη ιστορία γιά κάθε δίσκο που αγόρασα.

Και όμως αυτός ο δίσκος τα είχε όλα:

Την ονειρική ατμόσφαιρα του Eternal Caravan of Reincarnation με τα τζιτζίκια και τα τριζόνια στην εισαγωγή το ακουστικό μπάσο (πρώτη φορά γιά μένα ο ήχος του) και το fender Rhoads με το echo,

το χειμαρώδες waves within με τα εναλλασσόμενα σόλα, το παράξενο ροκάδικο look up (to see what's coming down)

που γύριζε στο just in time to see the sun, το πρώτο φωνητικό του δίσκου με συναγωνισμό του Carlos με τον Schon και φυσικά

το ανυπέρβλητο Song of the Wind.
Δεν υπάρχει άλλο κομμάτι με τόσο μελωδικά και ρυθμικά περάσματα από τη μιά κιθάρα στην άλλη και ταυτόχρονα να διατηρεί την ένταση και να την ανεβάζει μέτρο μέτρο μέχρι το fade out. Το απόλυτο.

Γιά να πάμε στο All the love of the universe με ελαφρό ισπανικό αλλά σοβαρό στυλ που ανεβαίνει και ανεβαίνει και στο τέλος καταλήγει σε ένα δυναμικό κρεσέντο.

Στη β πλευρά το μυστηριώδες future primitive με κρουστά loops και ατμόσφαιρα που σε μεταφέρει

γιά να πάμε στο Stone flower του Jobim. Γιά άλλη μιά φορά ο Carlos μου δίδαξε τα ινδάλματά του, μετά τον Peter Green, Gabor Szabo, Willie Bobo.

Τώρα ο Antonio Carlos Jobim,
τι να πούμε,
καταπληκτική εκτέλεση ισάξια της αυθεντικής.

Στη συνέχεια La fuente Del Ritmo στο καταπληκτικό θέμα του Mingo Louis που το μπαστάρδεψε αργότερα στο Elegant Gypsy ο οδοστρωτήρας DiMeola, latin ρυθμός όπως ξέρει ο Carlos

γιά να κλείσει ο δίσκος με το Every Step of the Way, με την ρυθμική εισαγωγή των σχεδών 3 λεπτών από τον Michael Shrieve στο στυλ του Miles Davis σχεδον όλο αυτοσχεδιαστικό, παραλλαγή επάνω σε ένα
απλό θέμα που εξελίσσεται και σε αφήνει με μιά αίσθηση προσμονής.

Βέβαια μετά από τέτοιο αριστούργημα ήταν αδύνατον να υπάρχει αντίστοιχη συνέχεια.

Ήδη ο Carlos τα είχε τσουγκρίσει γιά τα καλά με τους παραγωγούς της CBS που θέλανε επιτυχίες του στυλ Black magic Woman. Και όμως εκείνος συνέχισε.

Στο Caravanserai γιά πρώτη φορά εμφανίστηκε ο γιά αρκετά χρόνια μετά πιανίστας και συνοδοιπόρος Tom Coster, αλλά και οι άλλοι μουσικοί με τους οποίους έκανε τους πάρα πολύ καλούς και ποιοτικούς στη συνέχεια δίσκους Welcome, Love Devotion and Surrender, Borboletta, Lotus και συνεργάστηκε
με τους κορυφαίους των κορυφαίων, john Mc Laughlin, Chick Corea, Stanley Clark, Airto Moreira Wayne Shorter και τόσους άλλους.

Και όλα αυτά σε πείσμα των καιρών που δεν τον ήθελαν έτσι, μέχρι να επανέλθει με το amigos πίσω στη γή.
Δυστυχώς αυτή τη φορά δεν θέλω να επεκταθώ σε άλλες πτυχές του καταπληκτικού αυτού καλλιτέχνη, γιάτι το ερέθισμά ήταν φυσικά το Caravanserai Ο ΑΠΟΛΥΤΟΣ ΔΙΣΚΟΣ.

Κάποια στιγμή θα τα ξαναπούμε με πληρέστερο και πιό οργανωμένο αφιέρωμα.

Μόλις τον παρέλαβα σε γιαπωνέζικο, δικάναλο SACD που το περίμενα πάνω από δύο μήνες.

Το δίσκο τον είχα σε βινύλιο ήδη δύο φορές, μιά εκείνη του 1973 και μιά του 1988.
Πάντως η ποιότητα της συγκεκριμένης έκδοσης είναι συγκλονιστική. (Εντάξει εμένα μου φαίνεται λίγο παραπάνω αν λάβετε υπόψη αυτά που έγραψα πιό πάνω).
Πάντως ειλικρινά είναι το καλύτερο SACD που έχω ακούσει και μάλιστα γιά ηχογράφηση του 1973.
Γιαυτό και τα παράτησα όλα και ήρθα να τα μοιραστώ μαζί σας.

Αν δεν έχετε το δίσκο αξίζει να του δώσετε μιά ευκαιρία.

Αν πάλι τον έχετε τότε θα έχετε μπει ήδη στο amazon να τον παραγγείλετε!



(Το παραπάνω κείμενο γράφτηκε στο avforum γύρω στις αρχές του 2004)
 

Attachments

  • caravanserai_hi.jpg
    caravanserai_hi.jpg
    43.1 KB · Views: 155
Last edited:

Larry

Μέλος Δ.Σ.
Staff member
17 June 2006
19,937
βαζω παραγγελια ,σε ευχαριστουμε Αρχηγε ωραιος μουσικος χειμωνας ερχεται και φροντισατε για αυτο καταλληλα τοσο εσυ οσο και ο Σπυρος με τον Λυμπε.
 
Last edited:

Nikos F

Supreme Member
19 June 2006
6,091
Αλιμος
απλά απίστευτο :award: , το remaster έχει και εξαίρετη ποιότητα εγγραφήσ.

σίγουρα μες στο τοπ 5 της δισκογραφίας τους και είναι και τεράστια...
 

supersonic

Μέλος Σωματείου
17 June 2006
49,068
Λαρρυ χαίρομαι που θα το ανακαλύψεις έστω και τώρα και έστω και μετά από μεταχρονολογημένη αναφορά.
Νίκ για μένα το #1 γενικώς.....

(αν και τα είπαμε αυτά)
 

Nikos F

Supreme Member
19 June 2006
6,091
Αλιμος
Μόλις τον παρέλαβα σε γιαπωνέζικο, δικάναλο SACD που το περίμενα πάνω από δύο μήνες


πρέπει νασαι Δημήτρη από τους τελευταίους πιστούς του sacd ,εγώ ποτέ
μου δε το πίστεψα.
Το μόνο σίγουρο είναι ότι οι ''γιάπωνες'' κάνουν θαύματα το διαπίστωσα και
πρόσφατα με τα remasters της KATE.:music-smiley-005:
 

supersonic

Μέλος Σωματείου
17 June 2006
49,068
Nikos F said:
πρέπει νασαι Δημήτρη από τους τελευταίους πιστούς του sacd ,εγώ ποτέ
μου δε το πίστεψα.
Το μόνο σίγουρο είναι ότι οι ''γιάπωνες'' κάνουν θαύματα το διαπίστωσα και
πρόσφατα με τα remasters της KATE.:music-smiley-005:


το πίστεψα γιά ένα διάστημα.
Το sacd του caravanserai είναι τέτοιο γιαπωνέζικο.
Απλά το πήρα πολύ παλιά.
Δεν παίρνω πλέον sacd...
 

supersonic

Μέλος Σωματείου
17 June 2006
49,068
Περασαν δεκα χρόνια απο την αρχικη αναρτηση του παραπανω κειμενου.
Περασαν 41 απο την αγορά του Δισκου.
Σημερα ηταν μια μερα που η υγρη μελαγχολία του απογεύματος θυμιζε ακριβως εκεινη τη μερα της ιερης αγορας.
Μονο που πια δεν ειναι ολα οπως πριν.
Μονο η μουσική έμεινε το ιδιο δυνατη και αναλλοίωτη 41 χρονια μετα.
 

Nikos F

Supreme Member
19 June 2006
6,091
Αλιμος
και η πρωτοφανης ομιχλη εδω στην νοτια αττικη δημιουργησε μια ατμοσφαιρα
που θυμισε τροπικο ντεκορ... κατι σαν το εξωφυλλο...
 

grio

Super Moderator
Staff member
16 March 2011
3,828
Αθήνα
Το είχα αγοράσει το '78, ελληνική εκτύπωση με μονό εξώφυλλο. Το σοκ ήταν μεγάλο και από τότε το άλμπουμ αυτό κρατά περίοπτη θέση στη δισκοθήκη μου. Η εγγραφή ανέλπιστα καλή και όταν ο δίσκος άρχισε να δείχνει τα πρώτα προβλήματά του από την "πολυχρησία", προμηθεύτηκα την αμερικάνικη εκτύπωση με το διπλό εξώφυλλο. Μέσα, λοιπόν στο εσώφυλλο, στην πάνω αριστερή γωνία, διάβασα το παρακάτω ενός Ινδού γκουρού και σας το παραθέτω σε δική μου μετάφραση (συγχωρέστε με για τις πιθανές αυθαιρεσίες), αλλά νομίζω ότι το νόημα που συνάγεται καθρεφτίζει τις εσωτερικές διεργασίες που λάμβαναν χώρα στο επίπεδο της πνευματικής αναζήτησης του Κάρλος.

Το σώμα τήκεται μέσα στο σύμπαν.
Το σύμπαν τήκεται στην αθόρυβη φωνή.
Ο ήχος τήκεται στο ολόλαμπρο φως.
Και το φως εισάγει την αγκαλιά της απέραντης χαράς.​


Το πνευματικό υπόβαθρο του καλλιτέχνη, βοηθούσης και της εποχής, ήταν τότε καταλύτης για να συντελούνται συγκλονιστικά έργα με διαχρονική αξία και ακτινοβολία. Από τα σημαντικότερα, που για μένα επιτυγχάνει αυτό το έργο, είναι να σε υποβάλει στη μοναδική του ατμόσφαιρα και να σε "ταξιδέψει"...

Αρχηγέ, τα σέβη μου.

Edit: Το διπλό εξώφυλλο/εσώφυλλο

Caravanserai.jpg
 
Last edited:

Nikos F

Supreme Member
19 June 2006
6,091
Αλιμος
αλλες εποχες ... οταν και το εξωφυλλο του βινυλιου αποτελουσε
ενα αυτουσιο αλλα και αναποσπαστο τμημα του συνολικου εργου...
ποσοι και ποσοι δεν αγορασαμε ενα βινυλιο μονο για το artwork...
 

Haagenti

AVClub Fanatic
18 November 2006
15,200
Ministry Of Silly Walks
Μέσα, λοιπόν στο εσώφυλλο, στην πάνω αριστερή γωνία, διάβασα το παρακάτω ενός Ινδού γκουρού και σας το παραθέτω σε δική μου μετάφραση (συγχωρέστε με για τις πιθανές αυθαιρεσίες), αλλά νομίζω ότι το νόημα που συνάγεται καθρεφτίζει τις εσωτερικές διεργασίες που λάμβαναν χώρα στο επίπεδο της πνευματικής αναζήτησης του Κάρλος.

Το σώμα τήκεται μέσα στο σύμπαν.
Το σύμπαν τήκεται στην αθόρυβη φωνή.
Ο ήχος τήκεται στο ολόλαμπρο φως.
Και το φως εισάγει την αγκαλιά της απέραντης χαράς.​

Μιας και είμαι σπίτι και δεν έχω τι να κάνω...
Από το cd που κυκλοφόρησε η Columbia τo 2003...

_1018488-001.jpg
[/URL][/IMG]
 

pelopis85

AVClub Enthusiast
19 December 2007
709
Απολαυση!!! Το τσιμπησα σημερα αν και το ειχα καιρο στη λιστα για αγορα...
Ταξιδι και μαγεία...
 

Attachments

  • uploadfromtaptalk1395607229733.jpg
    uploadfromtaptalk1395607229733.jpg
    63 KB · Views: 83

kiriak

Supreme Member
27 November 2006
3,929
και εγώ το τσίμπησα σε cd την προηγούμενη εβδομάδα, με αφορμή αυτό το νήμα (και με την ευκαιρία ευχαριστώ τον supersonic), δεν το είχα υπόψην μου
 

Γιώργος Κουν.

Supreme Member
19 June 2006
7,840
Αιγάλεω
Για δες ωραία πράγματα!
Είναι πραγματικά σπουδαίο, ένα έργο να συγκινεί ακόμη -τόσα χρόνια μετά την κυκλοφορία του- κόσμο που δεν είχε έρθει σε επαφή μαζί του. :a0210:
Μπράβο παιδιά!
 

Stellios papa

Supreme Member
17 June 2006
9,879
Ελλαδα
Για δες ωραία πράγματα!
Είναι πραγματικά σπουδαίο, ένα έργο να συγκινεί ακόμη -τόσα χρόνια μετά την κυκλοφορία του- κόσμο που δεν είχε έρθει σε επαφή μαζί του. :a0210:
Μπράβο παιδιά!

εμενα θα μου εκανε εντυπωση το αντιθετο
αν καποιος ακουγε ενα τετοιο εργο σημερα για πρωτη φορα και δεν ενοιωθε κατι τις ......

.
 

aragorn

Supreme Member
29 June 2006
3,504
Μέση γη
Από τους καλύτερους δίσκους μου.
Ακόμα σε βινύλιο τον έχω.
Και τον απολαμβάνω έτσι, για να μου θυμίζει τα αναλογικά εφηβικά μου χρόνια...