Todd Rundgren - 'Something/Anything?'

17 June 2006
14,352
B0000032WL.09.LZZZZZZZ.jpg


Κυκλοφόρησε το 1972 και στα χέρια μου έφτασε 4 χρόνια αργότερα. Το θεωρώ μέσα στους 10 καλύτερους δίσκους που βγήκαν στα ‘70s. Ενα Ποπ Αριστούργημα. Ηταν διπλό άλμπουμ τότε. Ο Rundgren έπαιζε τα πάντα μόνος του στις 3 πλευρές, στην 4η τον συνόδευαν κάτι μισθοφόροι των στούντιο. Κανένα κομμάτι δεν ξεχωρίζει – όλα είναι υπέροχα μέσα σ αυτή την εντυπωσιακά εκλεκτική παρέλαση από στύλ που διατρέχουν τη λευκή soul, τη θριαμβευτική, περίχαρη power pop, τις μπαλάντες και τα μεταλλικά freak-outs. Η αποκάλυψη ήταν τα backing vocals και ο ρόλος τους στο πως ένα καλό τραγούδι γίνεται αξέχαστο – ήταν η πόρτα μου για το Σύμπαν του Brian Wilson και των Beach Boys που μέχρι τότε ‘τους ξεπέταγα’ σαν χαζοχαρούμενους χλεχλέδες. Οι συνθέσεις είναι εξαίσιες και λεπτοδουλεμένες, μικρά αραβουργήματα, άλλοτε υπνωτικές, άλλοτε τελείως εκστατικές, πάντα εύθραυστες, ευαίσθητες, εκλεπτυσμένες ακόμα κι όταν μαίνεται η ηλεκτρική καταιγίδα. Ο δίσκος, ακόμα και τώρα, φαίνεται να γεφυρώνει το White Album των Beatles με το Sign O The Times του Prince και, από πολλές απόψεις, είναι μέχρι σήμερα αξεπέραστος.
Ο Rundgren έμελλε να συνεχίσει να φτιάχνει τέτοιους δίσκους σε ολόκληρη τη διάρκεια των επόμενων 20 χρόνων, μόνος στο στούντιο. Οι δίσκοι του έγιναν συνώνυμο του τεχνοκρατικού φετιχισμού, της τελειοθηρίας, του σολιψισμού του στούντιο, άνισοι, με πολλές ιδιοφυείς στιγμές και άφθονη ακουστική ‘γκατζεταρία’, συνθεσάϊζερς σε ιντερλούδια που αλλοιθώριζαν προς το Συμφωνικό ροκ και φόρους τιμής στα ινδάλματά του. Το αμέσως επόμενο άλμπουμ -‘A Wizard, A True Star’ (1973)- σαν σύλληψη, πρέπει να είναι ο πιό φιλόδοξος ροκ δίσκος που φτιάχτηκε ποτέ. Ψάχνοντας την προϊστορία του ‘ανακάλυψα’ θυμάμαι τότε τους Nazz, το πρώτο του γκρούπ: αντιπροσωπεύονται με ένα κομμάτι στη θρυλική συλλογή-Βίβλο των πανκς με τίτλο ‘Nuggets: Original Artyfacts From The First Psychedelic Era, 1965-1968’. Είναι το ‘Open My Eyes’, ένα ντελίριο από αφηνιασμένες κιθάρες και μπόλικη παραμόρφωση που φέρνει στο νού τους Who : στο κέντρο αυτού του ορυμαγδού ακούς μιά εξαίσια, σχεδόν καταπραϋντική, πανέμορφη μελωδία που παραπέμπει στον Brian Wilson και σε κάνει να λειώνεις.
Τελευταία φορά που άκουσα κάτι δικό του ήταν στο ‘Lost In The Stars’, τη συλλογή-φόρο τιμής του Hal Willner στη μουσική του Κούρτ Βάϊλ. Επίσης τα άλμπουμ ‘A Cappella’ και ‘2nd Wind’, δίσκοι που πρέπει οπωσδήποτε να τους δώσεις Δεύτερη (ή και 3η, 4η...) Ευκαιρία.

Για μένα δεν νοείται λίστα των ‘70s χωρίς το ‘Something/Anything?’ μέσα στην πρώτη δεκάδα.
Τα ‘A Wizard, A True Star’ και ‘Faithful’ είναι οι προφανείς επόμενες επιλογές. Το ‘Todd’ μου αρέσει, κόντρα ακόμα και σε πιστούς φίλους του που το θεωρούν αποτυχημένο. Αλλά ιδιαίτερη θέση στην καρδιά μου κατέχει το ‘Runt: The Ballad of Todd Rundgren’.
 
Old Chap, υποκλίνομαι.
Με πρόλαβες: έψαχνα καιρό για αφιέρωμα στον αγαπημένο δίσκο (και καλλιτέχνη). Αλλά έτσι είναι.

Όταν εσύ τον πρωτοάκουγες, εγώ ψαχνόμουνα ακόμα με Camel...:rolleyes:
Τον πήρα χαμπάρι πολύ αργότερα, στα '83, στην Αμερική, τον αγόρασα και τον έχω λιώσει από το παίξιμο.

Όντως, ένας Κορυφαίος Δίσκος.
 

Δημήτρης Ν.

AVClub Fanatic
17 June 2006
10,209
Θεσσαλονίκη
Ο Κώστας είχε σε ανύποπτο χρόνο και σε άλλο θέμα , παρουσιάσει αυτόν τον δίσκο. Είναι γεγονός ότι με τον Todd Rundgren στην δεκαετία του 70 έως και αυτήν του 90 δεν είχα καμμία σχέση , παρ' όλο που τουλάχιστον για τους Utopia του , είχα διαβάσει διθυραμβικές απόψεις και κυρίως ότι ´μαζί τους είχε κυκλοφορήσει αριστουργήματα του prog rock - κάτι που τότε κυρίως με ενδιέφερε . Ομως ήταν και δυσεύρετοι οι δίσκοι του στην Ελλάδα , κι έτσι τα χρόνια πέρασαν χωρίς να αποκτήσω κάτι δικό του - και χωρίς να έχω ακούσει κάτι δικό του . Κάποια στιγμή , σε κάποιο μαγαζί που είχε βγάλει στο σφυρί τα βινύλια του , βρήκα το Utopia ( μάλλον του 1984 ) και το αγόρασα . Απλά δεν ακούγονταν . Η τραγική δεκαετία των 80'ς και ο φριχτός ήχος των συνθις της εποχής εκείνης , τουλάχιστον όσον αφορά στο mainstream ρεύμα , δεν είχε αφήσει ανεπηρέαστο σχεδόν κανένα καλλιτέχνη και ούτε βέβαια τον Todd . Ετσι το άφησα στην άκρη - ούτε η πρώτη , "ούτε η τελευταία πατάτα που αγόρασα" σκέφτηκα ( ο μόνος τρόπος για να γλυτώνεις τις πατάτες είναι να μην αγοράζεις τίποτα ) .
Ωσπου ο Κώστας έγραψε γι αυτόν τον δίσκο , και μιά και τον βρήκα σε remastered cd - γιαπωνέζικο με paper sleeve ρέπλικα του Lp ( διπλό το cd ) τον αγόρασα .
Ηδη τον έχω ακούσει τρείς φορές . Η άποψη μου διαφέρει αρκετά από αυτήν του Κώστα , αλλά μάλλον μόνον στα επι μέρους στοιχεία . Κατ' αρχήν ο δισκος είναι άνισος . Ο Rundgren - όπως όλοι οι ιδιοφυείς καλλιτέχνες ( έτσι μου είπε ο φίλος μου ο Κώστας και δεν έχω λόγο να αμφιβάλλω ) δεν έχει αίσθηση του μέτρου , δεν ξέρει που πρέπει να βάλει χαλινάρι στην υπέρμετρη φιλοδοξία του . Και προφανώς δεν έχει την ικανότητα να διακρίνει ποιό μέρος του υλικού του πρέπει να μπεί στον δίσκο και ποιό όχι .
Αυτό έχει ως αποτέλεσμα το "Something / Anything?" να περιέχει μερικά αριστουργηματικά κομμάτια ( "I saw the light" , "It wouldn't have made any difference " , "Wolfman jack" , "Dust in the Wind" , "Hello , it's me" , "Slut" ) μερικά πάρα πολύ καλά - αν όχι εξαιρετικά- ( "Cold morning light" , "It takes two to tango" , "Sweet memories" , "Black Maria" , 'Little red Lights" , "You left me sore" , "Some folks is even whiter than me") και μερικά που κατα έναν περίεργο τρόπο είναι συγκεντρωμένα στην δεύτερη πλευρά ( του τότε διπλού LP ) τα οποία είναι κάκιστα , εκνευριστικά , ανόητα , χαζοχαρούμενα - αντάξια ίσως των Beach boys - και κυρίως βλακωδώς ενορχηστρωμένα ( "Breathless" , "The night the carousel burned down" , "Saving grace" , "Marlene" , "Song of the Viking") καθώς και δύο ακόμη που ξέφυγαν και μπήκαν στην γ' πλευρά ( "One more day" και "Torch song") . Αυτά λοιπόν τα εφτά τραγούδια είναι πραγματικά το ένα χειρότερο από το άλλο κι έτσι όπως η μεγάλη μερίδα τους είναι κατανεμημένη στην β´πλευρά και διαδέχονται το ένα το άλλο , έχουν την τιμή να αποτελούν μέρος της χειρότερης πλευράς όλων των εποχών .
Αποτέλεσμα ένας δίσκος που , αν ο δημιουργός του είχε αίσθηση του μέτρου και ήταν λίγο πιό προσγειωμένος με μεγαλύτερη αυτογνωσία, θα έφθανε , χωρίς αυτά τα κομμάτια , σχεδόν στα ***** , μοιραία ίσα που αγγίζει τα τέσσερα (**** )
 

Γιώργος Κουν.

Supreme Member
19 June 2006
7,830
Αιγάλεω
Θα συμφωνήσω με τον Ντοκ.
Τα περισσότερα κομμάτια είναι κομψοτεχνήματα. Τα λίγα μέτρια, που θάλεγε κάποιος πως υπάρχουν σε κάθε δίσκο, εδώ είναι πολύ κάτω του μετρίου.
Και όπως είναι και στριμωγμένα σε μιά πλευρά....Απο μιά άποψη ίσως νάναι και καλύτερα που δεν είναι ανακατεμένα με τα υπόλοιπα. Ξεχνάς τη β' πλευρά και καθάρισες. Απο την άλλη μεριά αν ο δίσκος ήτανε μονός, σίγουρα θα μένανε κομματάρες απέξω...
Τελειώνοντας, μήπως ο φίλος Christopher Cross τον είχε μελετήσει πολύ αυτόν το δίσκο όσον αφορά τη δομή των μελωδιών, τα πρώτα και δεύτερα φωνητικά και τις ενορχηστρώσεις στα περισσότερα κομμάτια, πριν βγάλει τον πρώτο δίσκο του ή είμαι λάθος;:rolleyes:
 

supersonic

Μέλος Σωματείου
17 June 2006
49,067
Λύμπ γιά φέρτονα κι αυτόν όταν κοπιάσεις....

τον έχω εντελώς στο πίσω μέρος του μυαλού μου....
 

Δημοκηδής

Supreme Member
23 June 2006
9,088
Εγώ όπως έγραψα και αλλού τον κατέβασα από φθηνό ρωσικό σάιτ, τον άκουσα πρόχειρα στο mp3άκι και μου φάνηκε κλασσικό δείγμα 70ς με τα καλά και τα κακά της εποχής. Μάλλον επειδή άκουσα τα κομμάτια με τυχαία σειρά θα έπεσα στην β' του β', γιατί μέσα μου έριξα πολύ βρισίδι στον ΚΛ, που βρήκε τους Κάμελ αστείους/ανύπαρκτους :mad:
 
17 June 2006
14,352
Δημοκηδής said:
μέσα μου έριξα πολύ βρισίδι στον ΚΛ, που βρήκε τους Κάμελ αστείους/ανύπαρκτους :mad:

έλα να σε πάρει: ρίχ'το και απέξω σου!
τι φοβάσαι , μη σε παρεξηγήσω;;)
ν αρχίσω εγώ;
"Βρε κανάγια..."
πάρ'το εσύ από δώ και κάτω:rolleyes:
 
Τι μού θύμισες τώρα

Κωστας Λυμπεροπουλος said:
έλα να σε πάρει: ρίχ'το και απέξω σου!
τι φοβάσαι , μη σε παρεξηγήσω;;)
ν αρχίσω εγώ;
"Βρε κανάγια..."
πάρ'το εσύ από δώ και κάτω
:rolleyes:

Κανάγια, Αγύρτη και άλλες τέτοιες όμορφες βρισιές διάβαζα στο αλήστου μνήμης cult comic "Κοκομπίλ" (το θυμάται κανείς;) στις αρχές των '70s.

Εμ, βέβαια, είπαμε: established ο μπαρμπα-Κώστας...//;-)
 

Δημοκηδής

Supreme Member
23 June 2006
9,088
Eμένα μου άρεσε και το 'σαπιοκοιλιά' που απεύθυνε κάποτε ο Β. Γιαννόπουλος στον Δ. Παπαμιχαήλ. Αιωνία τους η μνήμη......

Σαπιοκοιλιά Λυμπερόπουλε......:D
 

supersonic

Μέλος Σωματείου
17 June 2006
49,067
Μόλις γύρισα από του Ντοκ, όπου του έριξα ένα αυτί.
Βασικά έχει το χιτ των χιτς I saw the light in your eyes....
Τα σχόλια είναι περιττά.
Καλώς εννούμενο seventies....
Βέβαια όπως λέει και ο Ντοκ, έχει μιά παπάρα πλευρά (αν και με λίγη καλή διάθεση την προσπερνάς)....
Μάλλον θα μπω στο γιαπωνέζικο σάιτ και θα χτυπήσω, ΑΛΥΠΗΤΑ......
 

Δημήτρης Ν.

AVClub Fanatic
17 June 2006
10,209
Θεσσαλονίκη
Απάντηση: Re: Todd Rundgren - 'Something/Anything?'

Δ. Παναγιωτίδης said:
Βασικά έχει το χιτ των χιτς I saw the light in your eyes....
......

ΤΡΑΓΟΥΔΑΡΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΛΙΓΕΣ .Aν το είχα ακούσει στην εποχή του θα το έβαζα καλύτερο και από το I think I love you . ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑΤΙΚΟ . Και μόνο γι αυτό θα άξιζε όλος ο δίσκος . Το παίζω δυο τρείς φορές την ημέρα . Να το γράψω σε cd μόνο του 25 φορές ή να βάζω το repeat ;
 

supersonic

Μέλος Σωματείου
17 June 2006
49,067
γιά το ανωτέρω άσμα, έψαχνα πολύ καιρό γιατί δεν θυμόμουνα που στο καλό το είχε περιλάβει ο θείος Τοντ.
Έτσι σκόπευα να αγοράσω ένα best ΑΝ το εύρισκα και αυτό.
Γι αυτό μόλις είπε ο Λύμπε σηκώθηκαν οι κεραίες.
Τώρα θα χτυπήσω τον Ιάπωνα.
Για την ώρα αρνείται συστηματικά με βάλει μέσα.
ήδη εδώ και μιάμισυ ώρα κατεβάζω update γιά να δώ αν θα με βάλει τελικά...
 
Απάντηση: Τι μού θύμισες τώρα

Σπύρος Κωστόπουλος said:
Κανάγια, Αγύρτη και άλλες τέτοιες όμορφες βρισιές διάβαζα στο αλήστου μνήμης cult comic "Κοκομπίλ" (το θυμάται κανείς;) στις αρχές των '70s.

Ώπα Σπύρο, χτύπησες φλέβα! Το Κοκομπίλ είναι κατά τη γνώμη μου το καλύτερο κόμικ που έχω διαβάσει ποτέ, μαζί με το αδελφό Ζορρό Κιντ! Ο σκιτσογράφος του ο Τζακομέττι κένταγε κανονικά! Δυστυχώς την εποχή που κυκλοφορούσε ήταν πολύ ακριβό για να το αγοράζω με το χαρτζιλίκι του πιτσιρικά.

Μην μου πεις ότι έχεις τεύχη του! ;)
 

supersonic

Μέλος Σωματείου
17 June 2006
49,067
Re: Απάντηση: Todd Rundgren - 'Something/Anything?'

Δημήτριος Ντοκατζής said:
Μην στεναχωριέσαι θα σου λέω εγώ τι έχει , ή θα σου τα στέλνω με φωτογραφίες και pm


έχω βάλει όλα τα updates από την εποχή του 1998.
Έμειναν μόνο δύο, ένα VM κάτι και ένα γιά το media player.
Βασικά πριν αρχίσει την εγκατάσταση των γιαωνέζικων βγάζει ότι η εγκατάσταση απέτυχε και ότι πρέπει να κάνω update.


αλλά κρατάω το τηλέφωνο απασχολημένο κάπου 2.5 ώρες τώρα και έχω low waf....:cool:
 
Δυστυχώς όχι, Δαμιανέ

Δαμιανός Δημητριάδης said:
Το Κοκομπίλ είναι κατά τη γνώμη μου το καλύτερο κόμικ που έχω διαβάσει ποτέ, μαζί με το αδελφό Ζορρό Κιντ! Ο σκιτσογράφος του ο Τζακομέττι κένταγε κανονικά!
Μην μου πεις ότι έχεις τεύχη του!
;)
Σε μια τυπική οικογενειακή κρίση στα 16 μου, έφυγα από το σπίτι για τρεις μέρες και η μητέρα μου πέταξε όλα μου τα περιοδικά στα σκουπίδια - μια κίνηση που δεν της συχώρεσα ποτέ...:(

Πάντως, χαίρομαι που υπάρχει έστω κι ένας ομοιοπαθής άρρωστος με τις δημιουργίες του Τζακομέττι: πιο ανατρεπτικό, πηγαίο και punk χιούμορ δεν έχω δει πουθενά και από κανέναν. Δε ξέρω τι σόϊ ληγμένα φυτοφάρμακα έπαιρνε ο άνθρωπος, αλλά απλώς δεν παιζόταν!...:D

Μακάρι κάποιος εκδότης να τ' ανακαλύψει και να τα ξανακυκλοφορήσει: θα κάνει θραύση στη σημερινή -και καλά- "ανατρεπτική νεολαία
"...//;-)