Τσάρλς Σπένσερ Τσάπλιν

Ποια ταινία του προτιμάτε:

  • 1. Μια Γυναίκα από το Παρίσι (A Woman of Paris)

    Votes: 0 0.0%
  • 9. Ένας Βασιλιάς στη Νέα Υόρκη (A King in New York)

    Votes: 0 0.0%
  • 11. Ο Μετανάστης (The Immigrant)

    Votes: 0 0.0%

  • Total voters
    10

airb

Super Moderator
Staff member
25 May 2008
13,830
Λιβαδειά
Κλείνοντας τα 70 του χρόνια το 1959 ο Τσαρλς Σπένσερ Τσάπλιν, που είναι ίσως περισσότερο γνωστός και αγαπημένος ως Σαρλό,
μπορούσε να ισχυριστεί ότι είχε ζήσει μια πλήρη ζωή, σε ένα σενάριο που μόνο η ζωή ξέρει να γράφει.


Ο γιός δυο πλανόδιων θεατρίνων του Λονδίνου που στα 8 του χρόνια ήταν επαγγελματίας ηθοποιός και στα 23 κατέκτησε -αφού πρώτα
διαμόρφωσε- το Χόλιγουντ έζησε πολυτάραχο βίο, καλλιτεχνικά και προσωπικά. Ωστόσο δεν έπαψε στιγμή να φιλοσοφεί και να προσπαθεί
για μια άλλη ποιότητα. Τότε και με αφορμή τα 70στά του γενέθλια είπε δυο λόγια για την ίδια τη ζωή και όσα του δίδαξε αυτού
του μεγάλου δασκάλου. Δείτε.


charlie_chaplin02.jpg



» Όταν άρχισα να αγαπώ τον εαυτό μου, πραγματικά, μπόρεσα να καταλάβω ότι ο συναισθηματικός πόνος και η θλίψη
απλώς με προειδοποιούσαν να μη ζω ενάντια στην αλήθεια της ζωής μου. Σήμερα ξέρω ότι αυτό το λέμε ΑΥΘΕΝΤΙΚΟΤΗΤΑ.


» Όταν άρχισα να αγαπώ τον εαυτό μου, πραγματικά, κατάλαβα σε πόσο δύσκολη θέση ερχόταν κάποιος, όταν του επέβαλα
τις επιθυμίες μου. Και όταν μάλιστα δεν ήταν η κατάλληλη στιγμή και ούτε ήταν έτοιμος ο άνθρωπός, ακόμα και αν αυτός
ήμουν εγώ. Σήμερα ξέρω ότι αυτό το λέμε ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ.


» Όταν άρχισα να αγαπώ τον εαυτό μου, πραγματικά, έπαψα να λαχταρώ μια άλλη ζωή και έβλεπα γύρω μου ότι τα πάντα
μού έλεγαν να μεγαλώσω. Σήμερα ξέρω ότι αυτό το λέμε ΩΡΙΜΟΤΗΤΑ.


» Όταν άρχισα να αγαπώ τον εαυτό μου, πραγματικά, κατάλαβα ότι σε κάθε περίσταση ήμουν στο κατάλληλο μέρος
και πάντα στην κατάλληλη στιγμή. Αυτό με έκανε να γαληνέψω. Σήμερα ξέρω ότι αυτό το λέμε ΑΛΗΘΕΙΑ.

» Όταν άρχισα να αγαπώ τον εαυτό μου πραγματικά, έπαψα να στερούμαι τον ελεύθερο μου χρόνο και να κάνω
μεγαλόπνοα σχέδια για το μέλλον. Σήμερα κάνω μόνο ό,τι μου αρέσει και με γεμίζει χαρά, ό,τι αγαπώ και κάνει την
καρδιά μου να γελά. Με το δικό μου τρόπο και με τους δικούς μου ρυθμούς. Σήμερα ξέρω ότι αυτό το λέμε ΕΙΛΙΚΡΙΝΕΙΑ.


» Όταν άρχισα να αγαπώ τον εαυτό μου, πραγματικά, απελευθερώθηκα από ό,τι δεν ήταν υγιεινό για μένα. Από φαγητά,
άτομα, πράγματα, καταστάσεις και οτιδήποτε με απομάκρυνε από τον εαυτό μου. Παλαιά αυτό το έλεγα «υγιή εγωισμό».
Σήμερα ξέρω ότι αυτό το λέμε ΑΥΤΑΓΑΠΗ.


» Όταν άρχισα να αγαπώ τον εαυτό μου, πραγματικά, έπαψα να έχω πάντα δίκιο. Έτσι έσφαλα πολύ λιγότερο.
Σήμερα ξέρω ότι αυτό το λέμε ΑΠΛΟΤΗΤΑ.


» Όταν άρχισα να αγαπώ τον εαυτό μου, πραγματικά, αρνήθηκα να συνεχίσω να ζω στο παρελθόν μου και να ανησυχώ για το
μέλλον μου. Τώρα ζω κάθε μέρα την κάθε στιγμή που ξέρω ότι ΟΛΑ συμβαίνουν. Σήμερα ξέρω ότι αυτό το λέμε ΠΛΗΡΟΤΗΤΑ.


» Όταν άρχισα να αγαπώ τον εαυτό μου, πραγματικά, συνειδητοποίησα ότι οι σκέψεις μου με έκαναν ένα άτομο μίζερο και
άρρωστο. Όταν επικαλέστηκα τη δύναμη της καρδιάς μου, η λογική μού βρήκε ένα πολύτιμο σύμμαχο.
Σήμερα αυτό το λέω ΣΟΦΙΑ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ.


» Όταν άρχισα να αγαπώ τον εαυτό μου, πραγματικά, κατάλαβα ότι δεν πρέπει να φοβόμαστε τις αντιπαραθέσεις, τις
συγκρούσεις και οποιαδήποτε προβλήματα αντιμετωπίζουμε με τον εαυτό μας ή με τους άλλους. Αυτό το λέμε ΑΥΤΟΕΚΤΙΜΗΣΗ.


Ξέρω ότι από τις εκρήξεις στο Σύμπαν γεννιούνται νέα αστέρια. Σήμερα ξέρω ότι… αυτή είναι η ΖΩΗ.

Viotia.Blogspot
 

airb

Super Moderator
Staff member
25 May 2008
13,830
Λιβαδειά
200px-Charlie_Chaplin.jpg


Ο Σέρ Τσάρλς Σπένσερ Τσάπλιν ο νεότερος (Charles Spencer Chaplin Jr, 16 Απριλίου 1889 - 25 Δεκεμβρίου 1977), γνωστότερος
με το υποκοριστικό Τσάρλι και, στην Ελλάδα κυρίως, με το προσωνύμιο "Σαρλώ", υπήρξε Άγγλος ηθοποιός και σκηνοθέτης, που
μεγαλούργησε στις πρώτες δεκαετίες του Χόλυγουντ. Είναι χρονικά η πρώτη παγκόσμια αναγνωρίσιμη φιγούρα της κινηματογραφικής
τέχνης, κυρίως μέσω του χαρακτήρα Σαρλό που ενσάρκωνε στις πρώτες ταινίες του.


Στο διάστημα 1912 - 1918 αξιοποίησε το ταλέντο του σε πολλές μικρές κωμωδίες του βωβού κινηματογράφου δημιουργώντας τον τύπο
του Σαρλό. Ο ίδιος όχι μόνο πρωταγωνιστούσε, αλλά ήταν επίσης ο σεναριογράφος, σκηνοθέτης και συνθέτης της μουσικής των ταινιών
του. Η παγκόσμια καταξίωση ήρθε μέσα από τις μεγάλου μήκους ταινίες του, όπως οι Μοντέρνοι Καιροί, Ο Μεγάλος Δικτάτωρ, Τα Φώτα
της Πόλης, Ο κύριος Βερντού και άλλες, που τον κατέταξαν ανάμεσα στους σημαντικότερους δημιουργούς της έβδομης τέχνης.


Το 1952, στο απόγειο του Ψυχρού Πολέμου και της Μαύρης Λίστας, έπεσε σε δυσμένεια λόγω των αριστερών πολιτικών φρονημάτων του.
Ενώ βρισκόταν στο Λονδίνο για μία πρεμιέρα, πληροφορήθηκε ότι το FBI προσπαθούσε να τον κηρύξει ανεπιθύμητο. Τότε εμφανίσθηκε
στον αμερικανό πρέσβη και παρέδωσε οικειοθελώς την άδεια επιστροφής του, δηλώνοντας πως «σε ένα κλίμα που οι προοδευτικοί πολίτες
απομονώνονται και καταδιώκονται, λόγω της προπαγάνδας των αντιδραστικών ομάδων και του κίτρινου τύπου, θεωρώ πρακτικά αδύνατο να
συνεχίσω εκεί τη δουλειά μου ως κινηματογραφιστής». Έτσι παρέμεινε οριστικά στην Ευρώπη και πιο συγκεκριμένο στο Βεβέ της Ελβετίας.
Στην Αμερική επέστρεψε μόνο το 1972 ώστε να παραλάβει το ειδικό Τιμητικό Όσκαρ για τη συνεισφορά του στην έβδομη τέχνη, κερδίζοντας
το μεγαλύτερο σε διάρκεια χειροκρότημα της ιστορίας των βραβείων.


Παντρεύθηκε τέσσερις φορές, όλες με συναδέλφους του για τον τρίτο δε γάμο υπάρχουν αμφιβολίες, εάν έγινε πραγματικά ή
ήταν επικοινωνιακό παιχνίδι του Τσάπλιν για να προστατεύσει τη συντρόφισσά του. Το 1943, σε ηλικία 54 ετών, παντρεύθηκε
τη δεκαοκτάχρονη Όνα, κόρη του συνομηλίκου του Ευγένιου Ο' Νηλ. Αυτός ο γάμος κράτησε τριάντα τέσσερα χρόνια, μέχρι
το θάνατό του. Ο Τσάπλιν απέκτησε συνολικά 11 παιδιά. Ένα από τον πρώτο γάμο, το οποίο πέθανε τρεις μέρες μετά τη
γέννησή του, δύο από το δεύτερο και οκτώ από τον τέταρτο.






Τα πρώτα χρόνια

Ο Τσάρλς Σπένσερ Τσάπλιν γεννήθηκε στις 16 Απριλίου του 1889 στο Λονδίνο. Οι γονείς του Τσάρλς Τσάπλιν και Χάνα Χάριετ Πεντλιγκχαμ Χιλ ήταν καλλιτέχνες του μιούζικ χολ. Ο πατέρας του ήταν αλκοολικός και ένα χρόνο μετά τη γέννηση του Τσάρλι εγκατέλειψε τη σύζυγό του και τα δύο τους παιδιά, τον Τσάρλι και τον μεγαλύτερο αδερφό του Σίντνεϊ, που είχε γεννηθεί εκτός γάμου. Λίγο αργότερα η Χάνα εμφάνισε προβλήματα υγείας, εγκατέλειψε την καριέρα της και άρχισε να δουλεύει ως ράφτρα. Καθώς δεν είχε αρκετά χρήματα και ο πρώην σύζυγος της σπάνια τους βοηθούσε οικονομικά αναγκάστηκε να ζήσει με τα παιδιά της σε διάφορα διαμερίσματα υπο άθλιες συνθήκες. Το 1895 μπήκε σε άσυλο φτωχών στο Λάμπεθ και τα δύο παιδιά της μεταφέρθηκαν σε ένα σχολείο για ορφανά και εγκατελειμένα παιδιά από το οποίο είχαν τις χειρότερες αναμνήσεις. Τρία χρόνια αργότερα, και αφού η μητέρα τους μπήκε σε άσυλο φρενοβλαβών στο Κέιν Χιλ, ο πατέρας τους ανέλαβε με δικαστική απόφαση την επιμέλιά τους. Η ζωή όμως του Τσάρλς και του Σίντνεϊ δεν άλλαξε ουσιαστικά αφού ο πατέρας τους συνέχιζε να πίνει και οι δύο τους μεγάλωναν με την έρωμένη του πατέρα τους που ήταν επίσης αλκοολική. Αργότερα έζησαν ξανά για ένα διάστημα με την μητέρα τους που βγήκε προσωρινά από το άσυλο ενώ ο Τσάρλς Τσάπλιν σενιορ πέθανε σε ηλικία 37 ετών από το αλκοόλ και διάφορες ασθένειες. Τον Μάιο του 1903 η Χάνα ξαναμπήκε στο άσυλο και ο μικρός Τσάρλι εγκαταστάθηκε με τον αδερφό του σε ένα διαμέρισμα.

Ο Τσάρλι Τσάπλιν βγήκε για πρώτη φορά στη σκηνή στην ηλικία των πέντε ετών, όταν ακόμα η μητέρα του δεν είχε εγκαταλείψει την καριέρα της, για να την αντικαταστήσει ένα βράδυ που ήταν άρρωστη εκτελώντας με κωμικό τρόπο ένα τραγούδι-σουξέ μέσα σε καταιγισμο χειροκροτημάτων. Αργότερα με μεσολάβηση του πατέρα του έγινε μέλος του παιδικού θιάσου Οι οκτώ λεβέντες του Λανκασάιρ με μισθό μισή κορώνα την εβδομάδα. Τον Ιούλιο του 1903 ο Τσάρλι έγινε μέλος ενός θιάσου και έπαιξε στην παράσταση Τζιμ,το μυθιστόρημα ενός Λονδρέζου στην οποιά υποδυόταν ένα χαμίνι στους δρόμους του Λονδίνου. Στη συνέχεια έπαιξε στην αστυνομική κωμωδία Σέρλοκ Χόλμς που γνώρισε μεγάλη επιτυχία. Το Σεπτέμβριου του 1905 ο θίασος έφυγε για τουρνε στις Η.Π.Α. χωρίς όμως τον Τσάρλι. Τον Ιούλιο του 1906 ο Σίντνεϊ προσλήφθηκε από το διάσημο θιασάρχη του μιούζικ χολ Φρνετ Κάρνο και ο Τσάρλι στο θίασο Casey 's Court Circus. Δύο χρόνια αργότερα ο Τσάρλι προσλήφθηκε και αυτός στο θίασο του Καρνο και έκανε τον μεθύστακα σε μια παράσταση παντομίμας, στο Mumming Birds.To φθινόπωρου του 1910 ο Τσάρλι ταξίδεψε με τον θίασο στην Αμερική, στα τέλη της επόμενης χρονιάς επέστρεψε στην Αγγλία και αφού μετέφερε την μητέρα του σε καλύτερο ίδρυμα ξαναέφυγε με τον ίδιο θίασο για την Αμερική όπου παρέμεινε πολλά χρόνια.




Έναρξη κινηματογραφικής καριέρας

Λίγα χρόνια μετά την άφιξή του στην Αμερική ο Τσάπλιν υπέγραψε συμβόλαιο με την εταιρία Κιστόουν του Μακ Σένετ, που εκείνη την εποχή είχε διάσημους κωμικούς (τον Φορντ Στέρλινγκ, το Φατι-Ρόσκο Αρμπακλ, την Μέϊμπελ Νόρμαντ κ.α.), με αμοιβή 150 δολάρια την εβδομάδα και τον Ιανουάριο του 1914 έπαιξε στην ταινία Για να κερδίσει το ψωμί του στην οποία υποδύθηκε έναν απατεώνα με κοστούμι λόρδου. Στην Κιστόουν γύρισε συνολικά 35 ταινίες μικρού μήκους στις οποίες ήταν κυρίως ο παραβάτης των κανόνων, έτοιμος πάντα για καυγά και υπερ το δέον ερωτύλος. Στις ταινίες αυτές ο Τσάπλιν άρχισε να διαμορφώνει τη φιγούρα του Σαρλώ με το στενό σακάκι, το μικρό καπέλο, το χαρακτηριστικό μουστάκι, το βάδισμα του πιγκουίνου κ.α. Στην ίδια εταιρία για πρώτη φορά δοκίμασε τη τύχη του στη σκηνοθεσία στην ταινία Πιασμένος σε καμπαρέ.



Από την Κιστόουν στην Εσανέι και την Μιούτσουαλ

Στις αρχές του 1915 ο Τσάπλιν υπέγραψε συμβόλαιο με την εταιρία Εσανέι με μισθό 1.250 δολάρια την εβδομάδα, πριμ 10.000 δολάρια και κατοχύρωση της πλήρους καλλιτεχνικής του ελευθερίας. Στην εταιρία αυτή γύρισε 15 ταινίες μεταξύ των οποίων Ο αλήτης με την οποία καθιέρωσε τη φιγούρα του περιπλανώμενου ανέργου. Στον Αλήτη εμφανίζεται για πρώτη φορά και ένα ακόμη στοιχείο που θα επαναληφθεί και σε άλλες ταινίες του Τσάπλιν: ο ήρωας παρεξηγεί τη φιλία της <<αγαπημένης>> του πιστεύοντας πως είναι ερωτευμένη μαζί του για να εξαφανιστεί διακριτικά στο τέλος όταν εμφανίζεται αυτός που εκείνη πραγματικά αγαπά. Στις ταινίες στην Εσανέι παρτενέρ του ήταν η Έντνα Περβάιανς, πρώτη μούσα και ερωμένη του Τσάπλιν.

Το Φεβρουάριο του 1916 ο Τσάρλι Τσάπλιν υπέγραψε συμβόλαιο με την εταιρία Μιούτσουαλγια 12 ταινίες με αμοιβή 10.000 την εβδομάδα και πριμ 150.000 δολάρια. Στην Μιούτσουαλ όπου παρέμεινε μέχρι το καλοκαίρι του 1917 γύρισε μεταξύ άλλων τις ταινίες Ο μετανάστης, Ο ενεχυροδανειστής, Ο τυχοδιώκτης, Το πατινάζ, Η θεραπεία, Ήσυχος δρόμος κ.α. Στις ταινίες αυτές, που τις χαρακτηρίζουν οι τρελές καταδιώξεις μέσα σε περιορισμένο χώρο, τελειοποιεί την τεχνική της παντομίμας, τις χορευτικές του ικανότητες και τα διάφορα γκαγκ. Κυρίως όμως οι ταινίες του δεν περιορίζονται πλέον στο κωμικό στοιχείο αλλά επιπλέον σχολιάζουν διάφορα κοινωνικά προβλήματα όπως π.χ. ο Μετανάστης στην οποία ο Τσάπλιν έθιξε το θέμα των μεταναστών που ταξίδευαν υπο άθλιες συνθήκες.



Η ώριμη περίοδος

Τον Ιούνιο του 1917 ο Τσάπλιν υπέγραψε με την Φερστ Νάσιοναλ συμβόλαιο 1.000.000 δολαρίων. Η συνεργασία με αυτή την εταιρία ξεκίνησε με την ταινία Σκυλίσια ζωή και ακολούθησαν Ο Σαρλό στρατιώτης, η Μέρα πληρωμής και ο Προσκυνητής.

Τον Αύγουστο του 1920 ο Τσάπλιν ολοκλήρωσε το Χαμίνι την πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του, που στοίχισε 300.000 δολάρια και μολονότι δεν προσέλκυσε αρχικά το ενδιαφέρον των διανομέων στην Αμερική, είχε μεγάλη επιτυχία σε ολόκληρο τον κόσμο. Στην ταινία, που συνδυάζει τη σάτιρα με το τραγικό στοιχείο, είναι έντονες οι μνήμες από τη δύσκολη παιδική ηλικία του Τσάπλιν. Το 1925 γύρισε τον Χρυσοθήρα, ταινία που συγκαταλέγεται στις καλύτερες ταινίες όλων των εποχών, που κόστισε 650.000 και απέφερε περισσότερα από 5.000.000 δολάρια. Και εδώ συνυπάρχει το τραγικό με το κωμικό στοιχείο, αλλά και η σουρεαλιστική τρέλα και η περιπέτεια. Ο Τσάπλιν ξεκίνησε τα γυρίσματα της ταινίας με πρωταγωνίστρια την ανήλικη ηθοποίο Λολίτα ΜακΜάρεϊ όμως τελικά την αντικατέστησε με την Τζόρτζια Χέιλ αν και αναγκάστηκε να ξαναγυρίσει μεγάλο μέρος από τις σκηνές της ταινίας. Τρία χρόνια αργότερα ακολούθησε το Τσίρκο, στο οποίο ο ήρωας αποτυγχάνει ως επαγγελματίας κλόουν μπροστά στους θεατές αλλά προκαλεί το γέλιο ως Σαρλό, στην καθημερινή του ζωή. Το Τσίρκο συνέπεσε με την προβολή της πρώτης ταινίας με ήχο (Τραγουδιστής της τζαζ) και ο Τσάπλιν αν και είχε δηλώσει ότι σιχαίνεται τις ομιλούσες ταινίες καθώς εξαφανίζουν την μεγάλη ομορφιά της σιωπής, επένδυσε μουσικά (συνέθεσε ο ίδιος την μουσική) και έκανε επιλεκτική χρήση των ήχων στην επόμενη ταινία του (Τα φώτα της πόλης-1931). Το 1936 γύρισε τους Μοντέρνους καιρούς την ταινία στην οποία εμφανίστηκε για τελευταία φορά ως Σαρλό με συμπρωταγωνίστρια την Πολέτ Γκοντάρ.

Τον Οκτώβριο του 1940 προβλήθηκε στην Νέα Υόρκη η ταινία Ο Μεγάλος δικτάτορας, που ο Τσάπλιν είχε ξεκινήσει τρία χρόνια νωρίτερα.



Φιλμογραφία

Ο Μετανάστης, 1917

Το Χαμίνι (The Kid), 1921

Μια Γυναίκα από το Παρίσι (A Woman of Paris), 1923

Ο Χρυσοθήρας (The Gold Rush), 1925

Το Τσίρκο (The Circus), 1928

Τα Φώτα της Πόλης (City Lights), 1931

Μοντέρνοι Καιροί (Modern Times), 1936

Ο Μεγάλος Δικτάτωρ (The Great Dictator), 1940

Ο Κύριος Βερντού (Monsieur Verdoux), 1947

Τα Φώτα της Ράμπας (Limelight), 1952

Ένας Βασιλιάς στη Νέα Υόρκη (A King in New York), 1957



Wikipedia
 
Last edited:

#@[email protected]#

AVClub Addicted Member
1 April 2010
1,680
Εξαιρετικό αφιέρωμα σε μία ΤΕΡΑΣΤΙΑ κινηματογραφική προσωπικότητα σε όλα τα επίπεδα.
Δεν θα σταθώ σε αξιολογήσεις του τύπου : <<εκβιάζει το συναίσθημα>> που έχω ακούσει κατά διαστήματα. Για μένα ήταν από τους κορυφαίους μαζί με τον Μπάστερ Κήτον.
Δυστυχώς δεν μπορώ να ψηφίσω όλες, γιατί κάποιες τις θεωρώ λιγότερο ευρηματικές, όπως το Ένας Βασιλιάς στη Νέα Υόρκη ή Ο Μεγάλος Δικτάτωρ. Δεν έχω δει και τον Μετανάστη.
Προσωπικά, οι Μοντέρνοι καιροί, Τα φώτα της Ράμπας,Τα φώτα της πόλης... καλά ας μη συνεχίσω.
Το Μια γυναίκα από το Παρίσι θα πρέπει να το ξαναδώ. Νομίζω ότι δεν έπαιζε ο ίδιος.
Στα φώτα της Ράμπας, σε μία σκηνή συνυπάρχει με τον Μπάστερ Κήτον. Νομίζω ήταν η μοναδική φορά που συνυπήρξαν στο "πανί".
Οι ταινίες του γεμάτες με σκηνές ανθολογίας. Έχεις βάλει μερικές πιο πάνω. "Από τον Χρυσοθήρα" από τον "Δικτάτορα".
Ευχαριστώ που μου έδωσες αφορμή να γράψω αυτά τα λίγα γι' αυτή την μεγάλη μορφή του κινηματογράφου. :grinning-smiley-043:grinning-smiley-043:grinning-smiley-043
 
Last edited: