Είπα και πιο πάνω ότι μου έκανε εντύπωση η ερμηνεία της Hathaway, πως ενσαρκώνει μια Πηνελόπη που τη μια είναι τρυφερή σύζυγος, την άλλη στοργική μητέρα, την άλλη πάλι οργισμένη Βασίλισσα. Από ότι λέει άντλησε έμπνευση για την ερμηνεία της από μια γνωστή Ελληνίδα:
Anne Hathaway is revealing that for her acclaimed performance in "The Odyssey," she took inspiration from Maria Callas.
operawire.com
Απο αυτην την αποψη ορμωμενος να πω οτι η Πηνελοπη ηταν μακραν η καλυτερη επιλογη και στησιμο ηθοποιου απο το main casting μαζι ισως με εκεινη του Ευμαιου και του καταπληκτικου Λεγκουιζαμο.
Το καστινγκ ισως τελικα ηταν το μονο που με απετρεψε απο το να ενθουσιαστω.
Βλεποντας στους κυριους ρολους ηθοποιους που εχουμε συνδυασει σε πολυ διαφορετικες παραγωγες ειναι λιγο δυσκολο να συνδεθεις μαζι τους και να σε πεισουν για αυτο που τους συμβαινει
Ο Οδυσσεας και ο Τηλεμαχος αν και καλοι ηθοποιοι χρειαζοντουσαν κατι διαφορετικο φυσιογνωμικα τουλαχιστον. Ειναι δυσκολο να τους βλεπεις ως spiderman την μια ημερα και ως τον Τηλεμαχο την επομενη . Ομοιως οι ρολοι της Αθηνας, του Μενελαου, της Καλυψως ηθελαν κατι διαφορετικο και πιο σπανια ειδωμενο κατα την αποψη μου.
Δεν ειναι δηλαδη και αστοχος ο Ντανιελ Ντει Λιουις που εμφανιζεται σε τοσες λιγες ταινιες τελικα μιας και οταν τον ξαναβλεπουμε καθε φορα ειναι σαν να τον συναντουμε πρωτη φορα.
Αυτη ηταν η κυρια ενσταση μου.
Αφηγηματικα ο σκηνοθετης εκανε τις επιλογες του και απολυτως σεβαστες μιας και ολοι εχουμε στο μυαλο μας μια εικονα σχηματισμενη απο το βιβλιο που εχουμε διαβασει απειρες φορες αλλα δεν ειμαστε ο σκηνοθετης afterall.
Αυτος διαλεξε αυτους τους δρομους . Διαλεξε να "κοντυνει" την ιστορια με τον Πολυφημο απαλοιφωντας βασικα γραναζια της πλοκης αλλα δεν με πειραξε καθολου.
Πολυ ωραια αφηγηματικα ηταν η ιστορια με την Καλυψω, απιθανη εως εξαιρετικη η προσεγγιση της Κιρκης, ξεπετα αλλα τι αλλο να κανεις για την Σκυλλα και την Χαρυβδη, καλοι οι Λαιστρυγονες και απιθανη πραγματικα η σκηνη με τον Αδη αλλα και οι Σειρηνες.
Η ταινια ειχε συνεχως ρυθμο κατι πολυ δυσκολο για τοσο μεγαλη διαρκεια, στο μονταζ θα μπορουσε να ειναι και καλυτερη, η μουσικη περιεργως δεν με τρελλανε και τοσο οπως σε αλλες ταινιες του Νολαν ισως γιατι αφησε στον Γκορανσον περισσοτερη ελευθερια απο οτι χρειαζοταν.
Τεχνικα μιλαμε για αριστουργημα σε ολα τα επιπεδα φωτογραφια ,sound design, κοστουμια ,μεικαπ , σκηνικα ειναι για υποκλιση.
Σιγουρα θα την ξαναδω αλλα οχι στην imax (συνεχιζει να ειναι ενοχλητικα δυνατος ο ηχος χωρις να ειναι απαραιτητο και το ac σημερα ηταν τοσο δυνατο που βγηκαμε με πονοκεφαλο)