Επικίνδυνη μεσημεριανή βόλτα στη γειτονιά με τα αιλουροειδή.
Εδώ, με κοιτάνε με ενάμιση μάτι, επειδή -δήθεν- χάλασα τη μεσημεριανή τους σιέστα.
Τα ηρέμησα και προσπέρασα γοργά.
Δεν είναι να τα βάζεις με αυτά τα ζώα...
Στην άλλη πλευρά του λόφου τα πράγματα έχουν ηρεμήσει.
Δόθηκαν οι εκατέρωθεν αναγκαίες εξηγήσεις και αφού τους υποσχέθηκα ότι δεν θα ξαναπεράσω μεσημεριανές ώρες για τα προσεχή 780 έτη, τα αιλουροειδή επανήλθαν στη πρότερη δουλειά τους.
Αρωγός τους στην, ομολογουμένως, δύσκολη δοκιμασία, η σκιά ηλικιωμένου δένδρου της περιοχής.
ε τωρα δεν μπορω να την βαλω αυτην στο νημα για την αγρια ζωη αν και επροκειται για .....αλεπου.
Ηρθε παρεα με τον γατο μου θρονιαστηκε στον καναπε μου μασησε κανα καλωδιο να καθαρισει τα δοντια της , μας αφησε κανα δυο χιλιαδες ψυλλους επανω , την πλησιασα στα δυο μετρα, αναγκαστικα την τραβηξα με τον 70-200 f4 που ειχα επανω με μεγαλο iso να την θυμαμαι , να την φωτισω δεν προλαβα , με καληνυχτησε μετα απο κανα τεταρτο που με κοιταζε αδιαφορη μαλλον για την παρουσια μου ουσιαστικα και την εκανε .