Μια βδομάδα στην Σικελία

Τον περασμένο Μάϊο έκανα ένα μικρό ταξίδι στην Σικελία. Τι μπορεί να πει κανείς για έναν τόπο φορτωμένο ιστορία, στην οποία συμμετείχαν (μεταξύ πολλών άλλων) οι πρόγονοί μας επί σειρά αιώνων, αφήνοντας έντονα τα σημάδια τους, που εξακολουθείς να βρίσκεις παντού ακόμα και τώρα…

Πάμε λοιπόν στην Ορτυγία - Ortigia, ένα κομμάτι γης περίπου ένα τετραγωνικό χλμ. που το χωρίζει ένα στενό κανάλι από την στεριά, στο οποίο οι Κορίνθιοι ιδρύσαν τις Συρακούσες -2η χρονολογικά αλλά η πλέον ένδοξη Ελληνική αποικία στο νησί.

Άφιξη βραδάκι, ξεκινάμε την βόλτα μας προς την Porta Marina, την πύλη προς το εσωτερικό λιμάνι:




Συνεχίζοντας φθάνουμε στην πηγή της Αρέθουσας, που προσέδιδε ακόμα ένα στρατηγικό πλεονέκτημα, αφού συνεχίζει εδώ και χιλιετίες να παρέχει άφθονο γλυκό νερό:




Εκεί δίπλα είναι η piazza Duomo με τον καθεδρικό ναό να πατάει εν μέρει στα θεμέλια του ναού της Αθηνάς - Minerva:




Και επιστρέφοντας προς την στεριά μια στάση στην piazza Archimede όπου δεσπόζει το σιντριβάνι της Άρτεμης – Diana ( η οποία σύμφωνα με τον μύθο είχε μετατρέψει την ως άνω Νηρηίδα Αρέθουσα σε πηγή, αλλά… ) :




Τέλος για εκείνο το βράδυ, για να προλάβουμε να φάμε και να ξεκουραστούμε…

Το επόμενο πρωί ακολουθούμε σχεδόν την ίδια διαδρομή αλλά με κάπως περισσότερο χρόνο, οπότε βλέπουμε και διάφορα ονόματα οδών: via Sofocle, via Agathocle, Teocrito, Empedocle, Demostene, Diocle, Pindaro… και άλλες ων ουκ έστιν αριθμός – είπαμε τα σημάδια είναι εκεί, παρότι πέρασαν χιλιετίες - κι εμείς νοιώθουμε «κάπως»…

Περνάμε το κανάλι, και φθάνουμε στο Largo XXV Luglio, όπου βρίσκονται τα ερείπια του Ναού του Απόλλωνα:




…Μετά περπατάμε χαζεύοντας διάφορες εισόδους και προσόψεις…




…Και το σιντριβάνι της Άρτεμης στο φως της ημέρας…




…Την piazza Minerva – πλατεία Αθηνάς στο πλάϊ του Duomo...




…Το Duomo απο πολύ κοντά…




Και εν τέλει, φτάνουμε στο Castello Maniace – το κάστρο του Μανιάκη:




...κι άλλη μία προς τιμήν του Βυζαντινού στρατηγού Γεώργιου Μανιάκη, το όνομα του οποίου έδωσε στο κάστρο που ανέγειρε ο Νορμανδός βασιλιάς Φρειδερίκος Β' :





...Επιστροφή προς την terra ferma, ρίχνοντας ματιές στις "κρυφές αυλές" - εδώ το mercato antico (παλιά αγορά):





Αυτά τα (πολύ) ολίγα, και αναχώρηση για τον επόμενο σταθμό μας…

Η συνέχεια: Διασχίζοντας διαγώνια το νησί από Συρακούσες – Κατάνια και ακολουθώντας την εσωτερική διαδρομή - φτάσαμε στο Παλέρμο – Palermo (τον αρχαίο Πάνορμο).

...Νύχτα + κούραση, οπότε μια γρήγορη βόλτα μέχρι το Teatro Massimo που βρισκόταν σχεδόν δίπλα μας:




…και μετά από ένα ελαφρύ γεύμα επιστροφή, όπου συναντήσαμε ένα «ιδιαίτερο» rent a car:



...Επιστρέφοντας Ελλάδα, μου είπαν ότι έχουν ξεκινήσει κι εδώ τέτοια κόλπα - έχω χάσει επεισόδια


…το επόμενο πρωί, δυο καπουτσίνο + τρείς κλασσικές χορταστικές pastine με 8,50€ (!!!), και μετά ξανά στο Μέγιστο Θέατρο για να το δούμε μέρα:





…και μερικές από το εσωτερικό – δεν περιμέναμε για την κυρίως αίθουσα λόγω χρόνου:







…Συνέχεια περπατώντας με προορισμό το Duomo…





…Και ιδού ο εντυπωσιακός καθεδρικός της πόλης:




…Όπου πέσαμε στους εορτασμούς της Santa Rosalia, πολιούχου του Παλέρμο – η αγία πάνω στο σχετικό άρμα/καράβι:




…συνέχεια στο εσωτερικό του ναού:



...η συνέχεια στην επόμενη ανάρτηση...

Μετά ένα γρήγορο πέρασμα από το Pallazzo dei Normanni, το παλάτι των Νορμανδών, κάπως αδιάφορο για τα γούστα μας, αλλά με μια ενδιαφέρουσα πυραμιδοειδή στέγη πάνω από την Porta Nuova που είναι κολλητά δίπλα του:





…και δύο εσωτερικές αυλές, η μια στο παλάτι :




...και η άλλη στην Pontificia Facoltà Teologica di Sicilia στην ίδια πλατεία :





…Επιστροφή ακολουθώντας την via Vittorio Emanuele, με στόχο τα… τέσσερα τραγούδια – Quattro Canti:




…ένα σταυροδρόμι που περιβάλλεται από τέσσερα κτίρια που έχουν όψεις σαν τεταρτημόρια, και κάθε μια έχει μια κρήνη με άγαλμα επίγεια, ενώ στους πάνω ορόφους έχουμε κι άλλα αγάλματα μαζί με αναθηματικές πλάκες προς τιμήν βασιλέων κ.λ.π. V.I.P.S:





…Εντυπωσιακά, όπως και η πλατεία που θα δούμε αμέσως μετά, αλλά κάνω μια παρένθεση για να αναφέρω το σχεδόν απίστευτο γεγονός ότι η πόλη είναι πιο βρώμικη από την Αθήνα! Ενδεικτικά: στις κρήνες ΔΕΝ υπήρχε νερό αλλά πλαστικά μπουκάλια, υπολείμματα φαγητού, άδεια πακέτα τσιγάρων και άλλα χειρότερα. Ίδια κατάσταση παντού, αποτσίγαρα, χαρτιά κ.λπ. Παράλληλα τα περισσότερα από αυτά τα κτίρια δείχνουν παρατημένα στην τύχη τους – εκτός από τις εκκλησίες (αυτό έλειπε). Συζητώντας με ντόπιους, τα ρίχνανε σε δήμο, κυβέρνηση… ενώ κάποιοι αισιόδοξοι μου επισήμαναν ότι πρόσφατα έχει ξεκινήσει ένα μεγάλο πρόγραμμα αναπαλαιώσεων και συντήρησης…

…20-30 βήματα από την «τραγουδιάρα» πλατεία, υπάρχει μια πιο κλασσική, η piazza Pretoria, στην οποία όντως εκτελούνται εργασίες συντήρησης και οι κρήνες έχουν νερό:



...και άλλη μια...





…άλλα 30 βήματα για την piazza Bellini, σε σαφώς καλύτερη κατάσταση – αφού εδώ βρίσκονται ούτε μια, ούτε δύο, αλλά τρεις εκκλησίες, οι Santa Caterina, Santa Maria dell’Amiraglio με βυζαντινά μωσαϊκά και ο San Cataldo με τρεις τρούλους και σαφέστατες αραβικές επιρροές.

Η Αγία Μαρία του Ναυάρχου (μετάφραση του από πάνω):




...και ο Άγιος Cataldo:




...η συνέχεια σύντομα...

​

Μετά από ένα μεσημεριανό διάλειμμα, συνέχεια με βόλτα κατεβαίνοντας την via Roma, όπου συναντάμε την piazza San Domenico με την Colonna dell’Immacolata, που βλέπουμε από ψηλά πίνοντας καφέ όρθιοι στο terrazzo του Rinascente, με φόντο το κέντρο της πόλης:





…συνεχίζοντας πάμε βραδάκι σχεδόν στα Quattro Canti, ελπίζοντας το σκοτάδι να κρύψει κάπως τις «ρυτίδες» τους:



...Κατοικείται!





…και μετά πάλι στην piazza Duomo για την δούμε φωτισμένη:





…τέλος για εκείνη την ημέρα, μαμ και νάνι γιατί την επομένη ακολουθούσε διαδρομή με επιστροφή…

Το Erice – Έρυξ είναι μια καστροπολιτεία που βρίσκεται στο δυτικό άκρο του νησιού, δεσπόζοντας πάνω από το Trapani – Δρέπανο. Κατόπιν συστάσεων από φιλικούς Παλερμιτάνους, αποφύγαμε την ανάβαση με το αυτοκίνητο, προτιμώντας την funivia – τελεφερίκ που διαρκεί περίπου 15-20 λεπτά:



...και βλέπουμε γιατί οι πρόγονοι το έλεγαν Δρέπανο. Αριστερά οι εν λειτουργία εδώ και χιλιετίες αλυκές, στο βάθος τα νησιά Egadi (Αιγάδες)...

…φθάνοντας πάνω, το πρώτο που συναντάς είναι η Chiesa Matrice Insigne Collegiata di Santa Maria Assunta – ο βασιλικός Καθεδρικός ναός του Φρειδερίκου:




…Με σημαντικότερο στοιχείο το καμπαναριό – βίγλα – πύργο, από το οποίο θωρείς όλη την καστροπολιτεία:





…Φύλακας τρομερός, με πολεμίστρες και καμπάνα για οχτρούς και αγίους:





…Κατεβαίνουμε γυρνώντας σιγά - σιγά στο πεζό παρόν...





...αλλά το παρελθόν μπλέκει μαζί του – αφού ( πάλι με σύσταση από τους πιο πάνω ντόπιους) καθόμαστε σε μια από τις καλύτερες pasticcerie του νησιού που ονομάζεται… Maria Grammatico (Μαρία Γραμματικού?):





…Περπατάμε στα καλντερίμια, περνώντας κάτω από το μπαλκονάκι που έβγαλε λόγο ο Garibaldi τιμώντας τους πεσόντες υπέρ της ένωσης με την Ιταλία :





…και βγαίνουμε από την άλλη μεριά, όπου χαζεύουμε τον San Giovanni Battista πάνω από τα σύννεφα και πιο πέρα το Monte Cofano:





…Τέλος μετά από κάμποσες ώρες, επιστρέφοντας προς το τελεφερίκ χαζεύουμε μερικές πόρτες και εισόδους:







...και παίρνουμε τον δρόμο για το "σπίτι μας" στο Palermo...

Τελευταία μέρα στο Παλέρμο, πιάνουμε την παραλιακή, όπου βλέπουμε μεταξύ άλλων το Tempio dei Concerti (ναός των κοντσέρτων) με την – μάλλον αποτυχημένη/ανίκανη - δημοτική υπηρεσία ιστορικών κτιρίων από πίσω:




…Και στην συνέχεια την τετράριχτη στέγη του Palazzo Forcella de Seta, στο οποίο βρίσκεται η Porta dei Greci (πόρτα των Ελλήνων). Κάποιες πηγές αναφέρουν ότι παλαιότερα εκεί κοντά ήταν η γειτονιά των Ελλήνων εμπόρων. Παρεμπιπτόντως στην πόλη ζουν καμιά 50αριά συμπατριώτες μας που έχουν σχετικό σύλλογο αλλά και μέλη Ιταλούς ελληνικής καταγωγής:




…Στρίβοντας δεξιά προς το κέντρο, μπαίνουμε στο πάρκο της Villa Giulia:




...Στο οποίο υπάρχουν τέσσερα περίπτερα μουσικής γύρω από ένα κυκλικό πλάτωμα:




…που περιβάλλεται από έναν ρόμβο, στην νότια κορυφή του οποίου βρίσκεται ένα από τα σιντριβάνια του Genio di Palermo ( κάτι σαν το πνεύμα της πόλης) δυστυχώς στεγνό κι αυτό:




…Συνεχίζοντας, περνάμε από το λεγόμενο «Γυμνάσιο» του Βοτανικού κήπου:




…και από την piazza Giulio Cesare, όπου βλέπουμε πλάτη (άλλο ένα) άγαλμα του Βίκτωρα Εμμανουήλ ΙΙ να αγναντεύει τα δίδυμα, εντυπωσιακά κτίρια που ορίζουν την αρχή της via Roma:




...Απόγευμα πλέον με βόλτα προς την δυτική πλευρά της via Roma, μέχρι την piazza Ruggero Settimo, με το εντυπωσιακό Teatro Politeama Garibaldi:




…με την διάσημη Quadriga πάνω από την κεντρική πρόσοψη:

…Βραδάκι με επίσκεψη στο Αρχαιολογικό μουσείο Museo Archeologico Regionale "Antonino Salinas", το οποίο σε αντίθεση με το 90% της πόλης είναι πεντακάθαρο, σε άψογη κατάσταση:




…Το πρώτο άτριο (και ναι η κρήνη είχε νερό – όπως και οι άλλες που θα δούμε παρακάτω):




…η στοά που οδηγεί στον εσωτερικό κήπο:




…Η στέρνα με το σιντριβάνι και μια πτέρυγα του μουσείου:




…Ένα άγαλμα Φοινικικής προέλευσης:




…Ο Δίας:




…Μια από τις πολλές αναθηματικές ορειχάλκινες πλάκες που είχαν αναρτήσει στο Βουλευτήριο της Entella (Έντελλα) οι κάτοικοι της πόλης ως ευχαριστήριο προς τους Ennesi. Όλοι αυτοί ήταν απόγονοι γηγενών οι οποίοι όπως βλέπετε είχαν εν μέρει εξελληνισθεί, χρησιμοποιούσαν το Ελληνικό αλφάβητο και μια "σχεδόν Ελληνική" διάλεκτο:




…Μετά περνάμε στην σύγχρονη αίθουσα εκδηλώσεων του μουσείου:




…Όπου σε έναν από τους τοίχους βλέπουμε μερική αναπαράσταση του αετώματος του ναού του Απόλλωνα στην Σελινούντα, με σπαράγματα από το προσωπείο της Γοργόνας:




…Θα μπορούσα να αναρτήσω πολλά ακόμα σχετικά με αυτό το υπέροχο μουσείο που διατρέχει την ιστορία του νησιού από την προϊστορία μέχρι τον μεσαίωνα, με Εννιανούς (γηγενείς), Ετρούσκους, Φοίνικες, Καρχηδόνιους, Έλληνες, Ρωμαίους, Βυζαντινούς, Άραβες, Βάνδαλους, Γότθους, Νορμανδούς, Ισπανούς… (ούφ), αλλά πρέπει να προχωρήσουμε στον επόμενο σταθμό του ταξιδιού μας.

Φεύγοντας από Palermo πρωί, αυτήν την φορά παίρνουμε τον παραλιακό δρόμο για να περάσουμε πρώτα από Cefalù (Κεφαλοίδιον), περίπου μια ώρα με το αυτοκίνητο. Παρκάρουμε και περπατάμε προς κέντρο, χαζεύοντας στοές και σοκάκια:







…Στάση στην piazza Duomo - μη μας ρίξει κανά κεραυνό ο θεός των καθολικών:





…και μετά κατηφορίζουμε προς Bastione di Capo Marchiafava, κοιτάμε ανατολικά με την Rocca, τον βράχο με τα ερείπια ενός κάστρου, να αγναντεύει τα γαλαζοπράσινα νερά της Μεσογείου:




..Και δυτικά το καμπαναριό της Santa Maria dell'Odigitria (Οδηγήτρια) e San Giovanni Evangelista, και την βραχώδη παραλία που σε ξεγελάει - γιατί λίγο πιο πέρα ξεκινάει μια αμμουδιά δύο χιλιόμετρα:




…Ετούτη είναι η μικρή παραλία κοντά στην Porta mare, στο βάθος η μεγάλη :




…Τέλος περνάμε από το Lavatoio Medievale, δηλαδή τα μεσαιωνικά «πλυντήρια», όπου πλέναν τα ρούχα τους – κάτι σαν τις δικές μας νεροτριβές:




...Ένα cappuccino και πάλι στον δρόμο...

Δρόμο παίρνει-δρόμο αφήνει λοιπόν, και συνεχίζουμε για Taormina (Ταυρομένιον), δυο ώρες + την μεταφορά από το parking στα χαμηλά -ψηλά με το δωρεάν λεωφορειάκι, γιατί πάνω έχουν πήξει στον τουρισμό, δεν χωράνε άλλοι.

Περνάμε κάτω από την πύλη:





…πιάνουμε τον κεντρικό δρόμο, και κοιτάμε μια συνοικία σκαρφαλωμένη στο βουνό:





…πιο κοντά μας μια φαρδιά σκάλα με πιθάρια φραγκοσυκιές οδηγεί σε μια μοναχική πόρτα:





…Λίγο μετά ανοίγει το πεδίο και ξεπροβάλει πάνω μας το κάστρο, και αριστερά η Madonna della Rocca, η παναγία του βράχου:





…Αφήνουμε τους πολλούς να ροβολήσουν προς το αρχαιοελληνικό θέατρο ενώ εμείς προχωράμε σε μια πιο ήσυχη γειτονιά:





…Φτάσαμε στην Villa Communale, έναν πρώην ιδιωτικό κήπο γύρω από την βίλλα της σκανταλιάρας Lady Florence Trevelyan:





…που είχε σκανταλιάρα φαντασία, ότι πρέπει για να ηρεμήσεις μακριά από τα αγριεμένα πλήθη:





…Με απίστευτη θέα προς Giardini Naxos – η Νάξος ήταν η πρώτη Ελληνική αποικία στην Σικελία, έναν χρόνο πριν τις Συρακούσες:





…Κι απ’ την άλλη μεριά ένα «ταπεινό» terrazzo πνιγμένο στο πράσινο χαζεύει το απέραντο γαλάζιο:




…Επιστρέφοντας μας αποχαιρετούν δυο όμορφες ετεροζυγώτες δίδυμες:




...Ούτε σκέψη να κατεβούμε θάλασσα προς isola bella, εξωφρενικά πολύς κόσμος. Τσιμπήσαμε κάτι για τον δρόμο και φύγαμε για τον επόμενο προρισμό μας...