Αγαπώ το παιδί μου.

[suzakias]

Μεγαλώνοντας το παιδί μας ας έχουμε υπόψη μας τα εξής:

1. ΑΝΤΙΛΗΨΗ: Το παιδί μας δεν είναι κουτό. Αντιλαμβάνεται τα πάντα. Όσο μικρό και αν είναι αντιλαμβάνεται όλα μας τα συναισθήματα, τη διάθεσή μας, και κυρίως την αγάπη μας γι αυτό.
2. ΕΥΘΥΤΗΤΑ: Του μιλάμε κοιτώντας το στα μάτια. Έτσι απορροφούν τις ιδέες στο μέγιστο, κατανοώντας και τα μη λεγόμενα.
3. ΣΟΒΑΡΟΤΗΤΑ: Μιλάμε υπεύθυνα και για σοβαρά θέματα. Όπως όταν απευθυνόμαστε σε μεγάλους. Μπορούμε στις αφηγήσεις μας να περιλαμβάνουμε ακόμα και δύσκολες έννοιες. Το παιδί αντιλαμβάνεται περισσότερα από όσα νομίζουμε.
4. ΕΙΛΙΚΡΙΝΕΙΑ: Στο παιδί μας καταθέτουμε μόνον αλήθειες και φροντίζουμε να είμαστε αξιόπιστοι απέναντί του.
5. ΟΥΣΙΑ: Σ’ αυτό πού διαβάζουμε στο παιδί μας να εντοπίζουμε την ουσία. Δεν διαβάζουμε απλά ένα παραμύθι στο παιδί, συζητάμε μετά μαζί του την ουσία.
6. ΗΠΙΟΤΗΤΑ: Η φωνή μας να είναι ήπια και σταθερή και η συμπεριφορά μας ήρεμη. Είμαστε σταθεροί στις απόψεις και τις θέσεις μας.
7. ΟΧΙ ΦΟΒΟΣ: Δεν καλλιεργούμε το φόβο στην ψυχή του παιδιού. Για παράδειγμα παραμύθια και εκφοβισμός με μάγισσες και τέρατα λειτουργούν πολύ αρνητικά.
8. ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ: Αναπτύσσουμε την ελευθερία του.
9. ΑΥΤΕΝΕΡΓΕΙΑ: Το ενθαρρύνουμε να κάνει μόνο του πράγματα. Του δίνουμε τον χρόνο του.
10. ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ: Είμαστε ιδιαίτερα προσεκτικοί στην αποφυγή χτυπημάτων. Προστατεύουμε τα παιδιά από τα χτυπήματα στα χέρια και τοκεφάλι. ΟΧΙ ΑΣΚΗΣΗ ΒΙΑΣ ΣΤΟ ΠΑΙΔΙ. Κάθε χτύπημα στο παιδί, επιφέρει ψυχικά τραύματα.

Αναμένω της απάντησης και ερώτησης, γράψτε ακόμα πως νιώθετε για το παιδί σας. κυρία κάλλη συνοδινού, εκφραστείτε εδώ.

 

[Κωστας Λυμπεροπουλος]

κυρία κάλλη συνοδινού, εκφραστείτε εδώ.

quid pro quo: για ...ξεκίνα εσύ πρώτος.
να ορίσεις και τα πλαίσια.
της εκφρασης εννοώ.

 

[suzakias]

Πάλι εγώ βρε παιδιά.......εγώ το ξεκίνησα με αφορμή για την κ.κάλλη, που έγραψε σε άλλο νήμα και θεώρησα να κάνω το νήμα αυτό για να συνεχίσει. Άντε ποια, όλοι μαζί μου τα βάλατε!! τεσπα

 

[spyrmak]

πολλοι γονεις επιλεγουν τη βια

ειναι μη ορθος αλλα αποτελεσματικος τροπος ...

πολλοι μαλιστα προσπαθουν να το δικαιολογησουν και απο ψυχολογικης η και επιστημονικης πλευρας ( με ψευδοεπιστημονικα επιχειρηματα παντα )

μια μητερα γνωστη γνωστου χτυπουσε το παιδι της και μαλιστα το παραδεχοταν δημοσιως και περηφανευοταν για την πειθαρχια ... μαλιστα χρησιμοποιησε την εκφραση '' που σε πονει και που σε σφαζει ''

παροτρυνε δε και αλλους γονεις στο περιβαλλον της να κανουν το ιδιο επικρινοντας μαλιστα ισως και οσους δεν το εκαναν ...

επισης ειχε κανει πλυση εγκεφαλου στο παιδι της οτι το κανει για να τον κανει '' καλυτερο ανθρωπο ''
το παιδι ελεγε οποτε ανεκυπτε το ζητημα σε καποια κουβεντα ακομα και ενωπιον τριτων οτι δε με πειραζει γιατι θα γινω καλυτερος ανθρωπος ...

 

[vasada]

Δυο παραδειγματα.

Το πρωτο πολυ προχωρημενο...

Μητερα συμμαθητριας μου σε φροντιστηριο ξενης γλωσσας θα μαθαινε για την κορη της και για αρκετα ακομη παιδια τα αποτελεσματα εξετασεων. Τοτε δεν υπηρχε ιντερνετ και κινητα, και τα αποτελεσματα αποστελονταν ταχυδρομικως (Πριν σχεδον 20 χρονια).

Εβαλε την κορη της να ειδοποιησει η ιδια τηλεφωνικα τους υπολοιπους για τους οποιους ειχε μαθει οτι πετυχαν. Αργοτερα μαθαμε οτι η ιδια ειχε κοπει και η μανα (κατα δικη της δηλωση) την εβαλε να παιρνει τηλεφωνο οσους πετυχαν "για να την ταπεινωσει".

Δευτερο.
Παιδακι προσχολικης ηλικιας στη γειτονια, μπαινει στο σπιτι μου και μυριζει τσιγαρο παρα πολυ εντονα. Περισσοτερο το χειμωνα βεβαια. Οι γονεις του καπνιζουν χωρις περιορισμο μεσα στο σπιτι.

 

[spyrmak]

Δυο παραδειγματα.

Το πρωτο πολυ προχωρημενο...

Μητερα συμμαθητριας μου σε φροντιστηριο ξενης γλωσσας θα μαθαινε για την κορη της και για αρκετα ακομη παιδια τα αποτελεσματα εξετασεων. Τοτε δεν υπηρχε ιντερνετ και κινητα, και τα αποτελεσματα αποστελονταν ταχυδρομικως (Πριν σχεδον 20 χρονια).

Εβαλε την κορη της να ειδοποιησει η ιδια τηλεφωνικα τους υπολοιπους για τους οποιους ειχε μαθει οτι πετυχαν. Αργοτερα μαθαμε οτι η ιδια ειχε κοπει και η μανα (κατα δικη της δηλωση) την εβαλε να παιρνει τηλεφωνο οσους πετυχαν "για να την ταπεινωσει".

καλα τωρα το λενε '' ευγενης αμιλλα ''

αμερικανιες του τυπου you should be happy for him / her

απαραδεκτο παντως ...

οταν το πηρε τελικα ( το πηρε ? ) τι εκανε ? ( η μαθητρια )

 

[vasada]

καλα τωρα το λενε '' ευγενης αμιλλα ''

αμερικανιες του τυπου you should be happy for him / her

απαραδεκτο παντως ...

οταν το πηρε τελικα ( το πηρε ? ) τι εκανε ? ( η μαθητρια )

To πηρε με τη δευτερη.
Δεν εκανε κατι, φανταζομαι "με τη δευτερη" δεν ειναι επιτυχια.

 

[gordonas]

Τόσο μεταξύ μας όσο και με τα παιδιά μας είναι ΠΟΛΥ πιο ωφέλιμο και αποτελεσματικό να μιλάμε με σαφήνεια. Λέξεις και έννοιες κενές είναι χρήσιμο να τις αποφεύγουμε.

π.χ. Καλό-κακό..."Μη παιδί μου, είναι κακό αυτό" - Κάτι του είπες τώρα. Πετάς ένα "καλό" ή "κακό" και καθάρισες. Αν δεν του εξηγήσουμε του παιδιού δεν πρόκειται να καταλάβει. Στο 99% των περιπτώσεων οι γονείς ΒΑΡΙΟΥΝΤΑΙ να επικοινωνήσουν με τα παιδιά τους και βγαίνουν από την κούραση με αφορισμούς. "Αυτό είναι καλό", "να είσαι καλό παιδάκι"...κτλ.

"ΓΙΑΤΙ???" - Άλλο βασανιστήριο αυτό. Το "γιατί" είναι ΕΠΙΘΕΤΙΚΟ και αμέσως οδηγεί τον συνομιλητή μας σε ΑΜΥΝΤΙΚΗ στάση και συνήθως καταλήγει σε κόντρα. Το ίδιο συμβαίνει προφανώς και με τα παιδιά...

Με λίγα λόγια:

-Το καλό και κακό είναι έννοιες ασαφείς που δεν σημαίνουν ΤΙΠΟΤΑ. Το παιδί χρειάζεται να ΜΑΘΕΙ, όχι να παπαγαλίσει τα ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ μας.

- Το παιδί δεν είναι άλογο κούρσας. "Να είσαι ο καλύτερος μαθητής", "είσαι η ομορφότερη", "είσαι ο εξυπνότερος" κτλ. Μεταφέρουμε τα κόμπλεξ μας στα παιδιά μας. Το παιδί δεν χρειάζεται να είναι "καλύτερο" από κανένα για τον απλούστατο λόγο ότι δεν κάνουμε διαγωνισμό. Όσοι πιστεύουν ότι η ζωή είναι ένας διαρκής ανταγωνισμός απλά βασανίζονται...

- Το παιδί όπως όλοι χρειάζεται αγάπη και να το δείχνουμε αυτό

- Όταν οι γονείς δεν τα έχουν βρει με τον εαυτό τους και μεταξύ τους, τότε υπάρχει δυσκολία να δώσουν πράγματα και στο παιδί τους. Το να γίνεις θυσία για το παιδί σου ΔΕΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ. Ένα παιδί που βλέπει το γονιό του δυστυχισμένο να τρέχει όλη μέρα μέσα στα νεύρα για να το μεγαλώσει το νιώθει αυτό. Αν φροντίζουμε τον εαυτό μας τότε είμαστε περισσότερο αποτελεσματικοί.

Αυτά και πολλά άλλα είναι οι απόψεις που έχω διαμορφώσει μέχρι τώρα. Ελπίζω βάσιμα ότι θα με βοηθήσουν στο άμεσο μέλλον.

Φροντίστε τον εαυτό σας για να είστε σε φόρμα και να μπορείτε να φροντίσετε και άλλους αν το θέλετε.

 

[vasada]

Φροντίστε τον εαυτό σας για να είστε σε φόρμα και να μπορείτε να φροντίσετε και άλλους αν το θέλετε.

Αυτο ειναι νομος σε ολα τα επιπεδα. Πρωτα εισαι εσυ καλα και μετα βοηθας αλλους.

Πολλες φορες ειναι πιο δυσκολο να τα βρεις με τον εαυτο σου και δειχνει πιο απλο το να βοηθησεις τους αλλους. Αλλα αν δεν εισαι καλα, δεν μπορεις να βοηθησεις.

Το γραφει και στα safety cards στα αεροπλανα. "Βαλτε τη δικη σας μασκα και μετα βοηθηστε το διπλανο σας".

 

[pontios]

Εγώ θα σας πω προσωπική εμπειρία όσο άσχημο και εάν ακουστεί.
Η μητέρα μου (με την οποία δεν μιλάω πια, για πολούς και διάφορους λόγους, αλλά κυριότερο την προστασία της δικιάς μου οικογένειας) όταν είμασταν μικρά, γύρω στα 7-8 χρονών, μας έβαζε να γράψουμε κάρτες το Πάσχα και τα Χριστούγεννα σε θείες/θείους, νονές, παπούδες.
Σε περίπτωση που κάναμε όχι μόνο λάθος ορθογραφικό αλλά ακόμα και εάν ένα από τα γράμματα σε μια λέξη μας δεν ήταν όμορφο, μας έβαζε να το σβήσουμε με γόμμα (το στυλό) και την ίδια ώρα τρώγαμε το ξύλο της αρκούδας.
Δεν μπορώ να το πω με 100% σιγουριά, αλλά είναι πίστη μου το ότι ενώ εάν βάλω τον εαυτό μου στην διαδικασία, μπορώ να γράψω πολύ ωραία κείμενα με ωραίο λόγο και καλά γράμματα, το αποφεύγω σαν το διάβολο.
Επίσης γενικά προτιμάω να γράψω κάτι σε ηλεκτρονική μορφή παρά να πάρω μολύβι και χαρτί.
Προσπαθώ να το αλλάξω αλλά το κουσούρι έχει μείνει.
Σε γενικές γραμμές, τώρα που μεγαλώνει η κορούλα μου, πολλές φορές πιάνω τον εαυτό μου να αναρωτιέμαι πως είναι δυνατόν να μου κάνανε οι γονείς μου αυτά που μου κάνανε μεγαλώνοντας. Χωρίς να αρνούμαι την ίδια στιγμή ότι δεν μου στερήσανε τίποτα και μου προσφέρανε απλόχερα πολλά πράγματα.

 

[Tzimisce]

Προσωπικά προτιμώ να εφαρμόζω άμεσες τιμωρίες στη δικιά μου αλλά ποτέ ξύλο.
Π.χ. αν θέλει να δει ένα DVD και δεν κάθεται ήσυχη, απλά σβήνω την τηλεόραση και της εξηγώ ότι αφού δεν έχει όρεξη να το δει δεν υπάρχει λόγος να παίζει τσάμπα και θα το δούμε κάποια άλλη στιγμή που θα έχει όρεξη.


Γενικά πρέπει να είμαστε προσεκτικοί στο τι λέμε σε ένα παιδί.
Γιατί, ειδικά οι μικρές ηλικίες, τα παίρνουν όλα κυριολεκτικά.
Έτσι φράσεις του στυλ "Δε σε αγαπώ επειδή έκανες αυτό", "Κοίτα το τάδε παιδάκι είναι καλύτερο από εσένα" κλπ δεν είναι και ότι καλύτερο.

Βέβαια αυτό έχει και τραγελαφικά αποτελέσματα...
Όταν ένα παιδί τρώει κεράσια για πρώτη φορά του λες "βγάλε το κουκούτσι από το στόμα σου" και όχι "φτύσε το"!!!
Η κόρη μου άκουσε κατά γράμμα τη συμβουλή της μάνας της και πήγαμε οικογενειακώς να αλλάξουμε ρούχα...

 

[suzakias]

Απάντηση: Re: Αγαπώ το παιδί μου.

Βέβαια αυτό έχει και τραγελαφικά αποτελέσματα...
Όταν ένα παιδί τρώει κεράσια για πρώτη φορά του λες "βγάλε το κουκούτσι από το στόμα σου" και όχι "φτύσε το"!!!
Η κόρη μου άκουσε κατά γράμμα τη συμβουλή της μάνας της και πήγαμε οικογενειακώς να αλλάξουμε ρούχα...

Το ιδιο επαθα και εγω.

 

[gordonas]

Διαβάζοντας το παραπάνω ποστ θυμήθηκα και κάτι άλλο...

Μην βάζουμε την αγάπη μαζί με ανταλλάγματα. Αυτό εξελίσσεται ΠΟΛΥ ΑΣΧΗΜΑ και είναι ότι πιο αναποτελεσματικό υπάρχει...

"φάε το φαγητό σου για να σ' αγαπάω"
"αν δεν τον φας δεν θα σε αγαπάω"

Με αυτό τον τρόπο ένα πολύ σημαντικό συναίσθημα το κάνουμε υλικό αγαθό. Τραγικό...

Άσε που μας παίρνει πρέφα το μικρό και ζητάει για τα πάντα ανταλλάγματα χρησιμοποιώντας την γκρίνια.

 

[tzanetosg]

να καταθεσω και εγω την αποψη μου??
ευχαριστω....
ο αδερφοσ μου λοιπον εχει γινει νονος
το βαπτηστηρι του ειναι 3 χρονων και το αδερφακι του 6
οταν ερχονται σπιτι στην αρχη ειναι φρονιμα αλλα μετα απο καμμια ωρα-δυο.... παρολο που εχουμε παιδικα να φανε και τα κοκκορια χανουν το ενδιαφερο τους και αρχιζουν και κανουν οτιδηποτε
οταν δε τυχει και ειναι καμμια γιορτη και βρεθουν οι δυο αδερφαδες που ηλικιακα τα παιδια τους ειναι ιδια σχεδον τοτε θα κατσουν υσηχα το πρωτο μισαωρο και απο εκει και περα ο Θεός βοηθος....
αυτο που εχω παρατηρησει εγω ειναι οσο αφορα τον βαπτηστηρα και το αδερφι του θα πρεπει να φερουν τον κοσμο ανω κατω για να σηκωθουν οι γονεις τους και να προσπαθησουν να τα επαναφερουν στην ταξη με τον α η β τροπο....
ναι ξερω το ξυλο δεν ειναι κατι το οποιο το επικροτω αλλα πεστε μου κατι....
οταν του μιλας ,.... οταν του εξηγεις οτι αυτο που κανει θα χτυπησει και δεν μιλαω για το 3χρονο αλλα για το πιο μεγαλο με το οποιο μπορεις και μιλας (υποτηθεται)
δεν ειμαι υπερ του ξυλου αλλα ισως καποια φορα χρειαζεται εστω μια .....
ποσοι απο μας οταν ειμασταν μικροι δεν ειχαμε φαει μια φορα ξυλο γιατι ειχαμε κανει κατι που δεν επρεπε.... και μετα δεν το ξανακαναμε η καναμε κατι χειροτερο??

ειλικρινα θελω να γινω σωστος γονιος.. θελω να καταφερω να μεγαλωσω το παιδι μου με τα γαλλικα του(pc) το πιανο του(3d tv-avr) το μπαλετο του(ηχεια τοιχου μπροστινα διαλογων)
:slapface:
περα απο την πλακα ανυσηχω
θα τα καταφερω??
θα με ακουει το παιδι μου?