Αναμνήσεις...

mitsos_athens

New member
25 January 2008
36
Πριν περιπου πέντε μέρες μου καρφώθηκε η ιδέα...Θυμήθηκα τα χρόνια της εφηβείας μου, στα τέλη δεκαετίας 80 με αρχές 90...που μαζεύαμε τότε δίσκους βινυλίου...μάλιστα καποιοι φίλοι μου που τότε δεν είχαν και χρήματα, αγόραζαν δίσκους χωρίς να έχουν πικ απ...και πότε πότε καναμε συγκέντρωση σπίτι μου για ακρόαση...Τα χρόνια πέρασαν, η ευκολία και η υποσχόμενη καλύτερη ποιότητα ήχου στο cd και αργότερα στο dvd με έστρεψαν και μενα προς τους ψηφιακούς αναπαραγωγείς..
Τελικά ,ύστερα απο σχεδόν 15 χρόνια κατέβασα απο το πατάρι μου το παλιο μου πικαπ ,ενα ασήμαντο μηχάνημα απο την Akai..αφού αγόρασα ένα νέο ιμάντα και ένα προενισχυτή κεφαλής σύνδεσα το πικ απ με το ραδιοενισχυτή...περιτό να πω ότι γύρισα χρόνια πίσω..μουσικές που έιχα χρόνια να ακούσω..και βέβαια η μαγεία που προκαλεί ο περιστρεφόμενος δίσκος..ένα συναίσθημα που δεν αλλάζει ποτέ και που παντα μου προκαλουσε κάτι σαν εκσταση..Φυσικα παρατήρησα το γεγονος οτι τα LP τότε ήταν γεμάτα με πολύ καλύτερα τραγούδια και οχι σα σήμερα που ψάχνεις για να βρείς 1-2 καλα με το ζόρι..επίσης η ηχητική το ταπεινού πικ απ μου δεν έιχε κάτι το μεμπτο σε σχέση με κάποια φτηνά cd players.Βεβαια δε μπορούμε να συγκρίνουμε μη ομοια πράγματα άλλα ως προς το ηχητικο αποτέλεσμα κατάλαβα μια ζεστασιά και μια μουσικότητα σε αυτά που άκουγα. Μακάρι να ήξερα σήμερα που μπορώ να αγοράσω αναλογικούς δίσκους..εκτος ίντερνετ εννοω..
 
Eυχαριστω για την πληροφορια....έχω την εντυπωση οτι στην υπολοιπη Ευρωπη βρισκει καποιος πιο εύκολα δίσκους σε σχέση με την Ελλαδα,συμφωνα με διαφορα δημοσιεύματα που διαβαζω κατα καιρους...
 
Eυχαριστω για την πληροφορια....έχω την εντυπωση οτι στην υπολοιπη Ευρωπη βρισκει καποιος πιο εύκολα δίσκους σε σχέση με την Ελλαδα,συμφωνα με διαφορα δημοσιεύματα που διαβαζω κατα καιρους...

Μπά και στο εξωτερικό υπάρχουν δυσκολίες…
 
Μοναστηράκι rules.Ο Ζαχαρίας στην Πανεπιστημίου, και πολλά άλλα μαγαζιά που οι Αθηναίοι φίλοι θα ξέρουν καλύτερα.

Ο Ζαχαρίας στην Πανεπιστημίου έχει κλείσει εδώ και πολύ καιρό δυστυχώς...
Απέναντι όμως, και μέσα στη στοά υπάρχει μαγαζί που πουλάει καινούργια και μεταχειρισμένα LPs...
Τα ακούς, αγοράζεις όποιο θέλεις και αν θέλεις, χτυπάς και μία κασερόπιτα από το ΜΑΜ και είσαι άρχοντας... :fahne90:
 
Ο Ζαχαριας (αλλιως Καρχαριας) ειναι οντως ενας. Αλλα λιγο "γδαρτης"εξ'ου και το καρχαριας.
Επισης στο Μοναστηρακι ειναι και το Music House λιγο πιο κατω οπως και ο Mr Βινυλιος (αλλα δεν εχει και πολλα, αν και αυτο εξαρταται απο τα γουστα)
Υπαρχουν επισης τα παιδια στη Μασσαλιας και Καπλανων (το παλιο Σολωνος και Μασσαλιας).
Στα Εξαρχεια υπαρχουν, αν θυμαμαι καλα, το Art Rat στη Ζωοδοχου Πηγης και ο Φωνογραφος στην Διδοτου. Μετα ειναι και το Art Nοuveau του Κοντογουρη (παλι αν θυμαμαι καλα...) στην Σολωμου, ψηλα στην πλατεια.

Αυτα για αρχη.
 
Στο Βόλο έχουμε δισκάδικο με εξειδίκευση στη ψυχεδέλια! Πρόσφατα κατεδαφίστηκε, αλλά μου είπαν ότι θα ξανανοίξει πάλι στο καινούργιο κτίριο.
Από την Αθήνα αγοράζω κι εγώ από την στοά στο Μαμ της Πανεπιστημίου, γιατί έχει πολλή κλασική.
 
Bλέπω οτι έχουμε κι άλλο φίλο βινυλιάκια ;)

Προτείνω εκτός από τα φυσικά καταστήματα να κοιτάζεις και λιγο το eBay...Πολύ συχνά εχει διαμάντια σε τιμές πολυ χαμηλές. Απο φυσικά καταστήματα
1. το Υπόγειο στην Καπλάνων(πρωην "Σόλωνος και Μασσαλίας") έχει μεγάλη ποικιλία, καλές τιμές αλλα πρέπει να προσέχεις λίγο με τους δίσκους γιατι δεν ειναι πάντα σε καλή κατάσταση. Πάντως μπορείς να βρεις πολύ καλά κομμάτια εκεί, κυρίως σε pop-rock '70s - 80s, και λιγοτερο Jazz, κλασσική και ελληνικά.

2. ο Ζαχαριας στο Μοναστηράκι ειναι λιγο τσιμπημένος σε τιμές, αλλα εχει και πολλές ευκαιρίες. Αν ακούς κλασσική πρέπει οπωσδήποτε να δεις το υπόγειό του: χιλιάδες δίσκοι σε τιμη 3Ε. Χρονο να 'χεις να ψάχνεις... Όπως και παρα πολλά singles με 1Ε. Επίσης εχει πολύ καλή συλλογή σε jazz.

Όσο αφορά τους δίσκους pop-rock κλπ πλην κλασσικής-jazz, πιστευω οτι ειναι καλύτερα να τους αγοράζεις απο eBay. Kι αυτό γιατί εκεί θα αγοράσεις με λίγα χρήματα πχ αγγλικές εκτυπώσεις που εδώ θα τις πλήρωνες ακριβά. Ασε που δεν εχουν καμία σχέση με τις ελληνικές εκτυπώσεις που συνήθως βρίσκεις στα μαγαζιά εδω. Πρόσφατα πήρα το Movement των New Order από eBay στην πρώτη εκτύπωση της Factory για 10ευρώ τη στιγμή που εδω είχε 20.
 
Το "Υπόγειο" που ανέφερε ο Σωτήρης πιο πάνω, έχει πολύ καλή ποικιλία σε καινούρια βινύλια, που εκεί δε χρειάζεται ν' ανησυχείς για την κατάστασή τους...
 
Στο Βόλο έχουμε δισκάδικο με εξειδίκευση στη ψυχεδέλια! Πρόσφατα κατεδαφίστηκε, αλλά μου είπαν ότι θα ξανανοίξει πάλι στο καινούργιο κτίριο.
Από την Αθήνα αγοράζω κι εγώ από την στοά στο Μαμ της Πανεπιστημίου, γιατί έχει πολλή κλασική.

Έχετε και κανένα δισκάδικο με κλασσική στο Βόλο? άμα έχετε, θα βγάλω διαβατήριο να έρχομαι για ψώνια. (εντάξει, πλάκα κάνω)
 
Bλέπω οτι έχουμε κι άλλο φίλο βινυλιάκια ;)

Τι να κανεις φιλε Busoni, αν και νεος (σχετικα) το φετιχ του LP με τρωει... χεχεχε.

Το "υπογειο" ειναι πολυ καλο. Θυμαμαι παλιοτερα που ηταν στη Σολωνος και Μασσαλιας, ναι ναι εκει κατω απο το fast food... , πηγαινα καθε εβδομαδα.
Τα παιδια που το εχουν ειναι πολυ καλοι, ειδικα ο Πανος.
Μας κραταγανε τους δισκους επειδη δεν επαιζαν λεφτακια και πηγαιναμε την επομενη εβδομαδα και τους παιρναμε. Αλλα ολο και ριχναμε παλι μια ματια και κραταγαμε τους επομενους για την αλλη εβδομαδα... ολο στον "κουβα" μας ειχαν :Banane0: χαχαχα

Αλλα μου αρεσαν πολυ αυτες οι εποχες, ισως γιατι το να βρεις κατι ηταν δυσκολο. Και ειχε μεγαλυτερη αξια...
Επαιρνε καποιος κατι και μαζευομασταν ολοι μαζι σε ενα σπιτι και το ακουγαμε, περιεργαζομασταν την εξωφυλαρα του και απολαμβαναμε τη μουσικη...
Τωρα οτι μου ερθει στο μυαλο το κατεβαζω απο το net σε οτι φορματ θελω... αλλα δεν εχει την ιδια μαγεια...
Ισως βεβαια να φταιω και εγω... δεν ξερω...
 
Δυστυχώς για κάποιους ή ευτυχώς για κάποιους άλλους, αλλάζουν οι καιροί, όμως οι αναμνήσεις μένουν.
Όπως λες, παλαιότερα τρώγαμε το χαρτζιλίκη μας αγοράζοντας βινύλια και η χαρά δεν περιγράφεται με λόγια γιατί ήταν κάτι απο το υστέρημά μας και όχι όπως σήμερα που μπορείς να βρείς σχεδόν τα πάντα στο διαδίκτυο και μάλιστα δωρεάν. Οχι οτι δεν είναι καλό, όμως χάθηκε αυτή η μαγεία της προσμονής, με αποτέλεσμα να γεμίζουμε τους σκληρούς με τόση μουσική που πιθανότατα ποτέ δεν θα ακούσουμε, απλά για να χορτάσουμε την "στέρηση" που έχουμε γενικότερα σαν Ελληνες.
Δεν εξετάζω το θέμα της ποιότητας, γιατί αυτό είναι καθαρά θέμα προτίμησης. :smile: