Athens Technopolis Jazz Festival

Γιώργος Κουν.

Γιώργος Κουν.

Supreme Member
19 June 2006
8,246
Αιγάλεω
190x160_jazz_thumbnail.jpg


Για 14ο χρόνο διοργανώνεται στην Τεχνόπολη στο Γκάζι, το τετραήμερο της Jazz, απο Πέμπτη 29 Μαϊου έως Κυριακή 1η Ιουνίου

Μουσικά σχήματα από 12 χώρες (Ουγγαρία, Ισραήλ, Ελλάδα, Ολλανδία, Ισπανία, Αυστρία, Λουξεμβούργο, Πορτογαλία, Κύπρο, Ιταλία, Βέλγιο και Τουρκία) δίνουν το παρών στην Τεχνόπολη.

Η είσοδος όπως πάντα είναι ελεύθερη και όλο το πρόγραμμα θα το βρείτε εδώ


Επειδή στο παρελθόν έχουν προκύψει κάποιες ωραίες avclubικές συναντήσεις εκεί, αν κάποιος φίλος πρόκειται να πάει, εφόσον θέλει, μπορεί να ενημερώνει εδώ στο νήμα μήπως και τις επαναλάβουμε :ernaehrung004:
 
Αυτό δεν θα μου κακόπεφτε. Ψήνεται κανείς;

Παρασκευή 30 Μαΐου
21.00 – 22.00

Rembrandt Frerichs Trio (Ολλανδία)

Ο Rembrandt είναι ένας πιανίστας με μια ευρεία γκάμα και προοπτική. Το τρίο του, με το μπασίστα Tony Overwater και το ντράμερ Vincent Planjer, αναπτύσσει ένα μοναδικό, δυναμικό και πολύ προσωπικό τζαζ ύφος με εμφανείς επιρροές και προσμίξεις από τη μεσανατολική μουσική και την δυτική κλασική. Ο τελευταίος τους δίσκος, “A Long Story Short”, επικεντρώνεται στη μοναδική ικανότητα που έχει στη σύνθεση ο Rembrandt καθώς συνδυάζει τη μελωδική και αρμονική προσέγγιση της Δύσης με την εκλεπτυσμένη ρυθμική προσέγγιση της Ανατολής, δημιουργώντας έτσι μια συναρπαστική και γεμάτη φρεσκάδα μορφή της τζαζ. Ο Rembrandt έχει σπουδάσει στην Ολλανδία και στη Νέα Υόρκη και το 2007 το πρώτο του άλμπουμ ήταν υποψήφιο για τα Βραβεία Edison. Ο Tony Overwater θεωρείται από τους σημαντικότερους Ευρωπαίους μπασίστες και ο Vinsent Planjer έχει μία πολύ προσωπική προσέγγιση στα κρουστά.
 
Πέρυσι ήμουν εκει ολα τα βράδια (πλην Σαβ που έβρεχε) και φετος δεν εχω σκοπο να χασω τπτ. Γιωργο θα σε παρω τηλ για λεπτομέρειες.
 
Παρασκευή 30 Μαΐου


· 21.00 – 22.00 Rembrandt Frerichs Trio (Ολλανδία)


Ο Rembrandt είναι ένας πιανίστας με μια ευρεία γκάμα και προοπτική. Το τρίο του, με το μπασίστα Tony Overwater και το ντράμερ Vincent Planjer, αναπτύσσει ένα μοναδικό, δυναμικό και πολύ προσωπικό τζαζ ύφος με εμφανείς επιρροές και προσμίξεις από τη μεσανατολική μουσική και την δυτική κλασική. Ο τελευταίος τους δίσκος, “A Long Story Short”, επικεντρώνεται στη μοναδική ικανότητα που έχει στη σύνθεση ο Rembrandt καθώς συνδυάζει τη μελωδική και αρμονική προσέγγιση της Δύσης με την εκλεπτυσμένη ρυθμική προσέγγιση της Ανατολής, δημιουργώντας έτσι μια συναρπαστική και γεμάτη φρεσκάδα μορφή της τζαζ. Ο Rembrandt έχει σπουδάσει στην Ολλανδία και στη Νέα Υόρκη και το 2007 το πρώτο του άλμπουμ ήταν υποψήφιο για τα Βραβεία Edison. Ο Tony Overwater θεωρείται από τους σημαντικότερους Ευρωπαίους μπασίστες και ο Vinsent Planjer έχει μία πολύ προσωπική προσέγγιση στα κρουστά.

http://www.rembrandtfrerichs.nl/
http://www.youtube.com/user/rembrandtfrerichs?feature=mhee
http://www.youtube.com/watch?v=wJ-VOiH1vm0&list=UURuBFalT4CthooecbB2vKvw





· 22.00 – 23.00 Ximo Tebar Band (Ισπανία)
Πέραν του να είναι ένας από τους πιο έμπειρους μουσικούς της σύγχρονης ισπανικής τζαζ σκηνής, ο δεξιοτέχνης κιθαρίστας Ximo Tebar θεωρείται ως δημιουργός που εκσυγχρονίζει περαιτέρω έναν ιδιόμορφο «μεσογειακό ήχο» που ήδη καλλιεργείται εδώ και δεκαετίες στην διεθνική τζαζ και που επικεντρώνεται σε έντονα ισπανικά μουσικά στοιχεία. Ως μουσικός της τζαζ ο Tebar έχει συνεργαστεί με μεγάλα ονόματα όπως οι Johnny Griffin, Benny Golson, Joe Lovano, Tete Montoliu, Lou Donaldson, Tom Harrell κ.ά., έχει συμμετάσχει σε όλα τα μεγάλα τζαζ φεστιβάλ της Ισπανίας και της Ευρώπης, έχει ζήσει και δουλέψει στη Νέα Υόρκη και, γενικώς, έχει διακριθεί - και διακρίνεται συνεχώς.
Η δισκογραφία του, πέρα από το κλασικό πια “Son Mediterraneo”, περιλαμβάνει αφιερώματα στον Tony Bennett και τον Erik Satie.
http://omixrecords.wix.com/omixweb#!ximo-tebar-website/c1znr
http://www.jazzspain.net/web/ximotebar/ximotebar.htm
http://www.youtube.com/watch?v=9aNCvC-3n9Q





· 23.00 – 00.00 Lylit - Loescher Duo (Αυστρία)
Ένα έργο που αποτελείται από κιθάρα και φωνή με ένα εκτεταμένο ρεπερτόριο από πρωτότυπες συνθέσεις με επιρροές από R'n'B, Soul και Jazz. Με τον τρόπο αυτό περιγράφεται ο κόσμος της τραγουδίστριας Lylit και του κιθαρίστα Matthias Loescher. Μέσα από τις προσωπικές τους, αλλά και τις κοινές τους μουσικές επιτυχίες, οι καριέρες τους έχουν βρει τη θέση τους στη διεθνή μουσική σκηνή. Η Lylit έχει περιοδεύσει με πολλούς καλλιτέχνες όπως για παράδειγμα με τους: Ty, Parov Stelar, Walkner.Möstl, κλπ. Κατά τη διάρκεια των τελευταίων δύο ετών έχει γράψει για το σόλο έργο της και έχει υπογράψει συμβόλαιο συνεργασίας με τον πρώην επικεφαλής του Motown, Kedar Massenburg. Το LP της θα κυκλοφορήσει αργότερα εντός του 2014. Από την άλλη πλευρά, ο Loescher, αφού ολοκλήρωσε τις σπουδές του με τον John Abercrombie στις ΗΠΑ, πραγματοποίησε ήδη περιοδείες, παραγωγές και κυκλοφορίες δίσκων με δικά του έργα, όπως ΜL4 και THE RUFF PACK.

http://www.lylit.com/
http://www.matthiasloescher.com/
https://www.youtube.com/watch?v=lzkaJNu-hvE
 
Last edited:
Χθες δώσαμε το παρών οι Skakinen, Γιώργος Κουνελάκης, Dr Pan K (στήθηκε το σχετικό πηγαδάκι) και πιο δίπλα ο Νότης.
Προσωπικά μου άρεσε περισσότερο το πρώτο group, μέτρια το δεύτερο (η jazz κιθάρα δεν είναι το καλύτερό μου), ενώ όσον αφορά το ντουέτο, ήταν ατυχής η τοποθέτησή του στο τέλος της βραδιάς. Τέτοιες low profile ακουστικές προσεγγίσεις (κιθάρα - φωνή) απαιτούν ησυχία και ξεκούραστο ακροατήριο.
 
Last edited:
To γκρουπ του Rembrandt ηταν οντως το καλυτερο της βραδιας. Αυτος που εκλεψε την παρασταση ηταν ο ντραμερ που εδωσε ρεστα αυτοσχεδιασμου για δεκα συναπτά λεπτα.

Αποψε παρουσιες απο Λουξεμβουργο, (Reis-Demuth-Wiltgen), Πορτογαλία (Lama trio) και Κυπρο (Symmetry). θα ειμαστε και παλι εκει στις 21.00 (αν δεν βρεχει βεβαια)
 
Last edited by a moderator:
Απάντηση: Re: Athens Technopolis Jazz Festival

Dr Pan K said:
To γκρουπ του Rembrandt ηταν οντως το καλυτερο της βραδιας. Αυτος που εκλεψε την παρασταση ηταν ο ντραμερ που εδωσε ρεστα αυτοσχεδιασμου για δεκα συναπτά λεπτα.
Click to expand...

Ταυτίζομαι (όπως και τα υπόλοιπα παιδιά) με τον Πάνο όσον αφορά τον ντράμμερ. Πολύ καλό το γκρούπ.

Ο Τσίμο με τους Ισπανούς πολύ καλός και "επικοινωνιακός", έκανε αναφορά τρείς φορές (!) στους "σπουδαίους μουσικούς" της μπάντας του.
Ο ήχος του κατά τι "στρογγυλότερος" του δέοντος, καθως κρατούσε τα πρίμα του συνήθως πολύ κλειστά και αυτό σε συνδυασμό με την ένταση της υπόλοιπης ορχήστρας, κάποιες φορές ήταν εις βάρος της εκτίμησης της (πολυ καλής) τεχνικής του, καθώς με την σχετική έλλειψη του "definition" δεν αναδεικνυόταν πλήρως η ταχύτητα και η καθαρότητα του.

Το ντουέντο απο την Αυστρία εξαιρετικό, σε λάθος ώρα όμως, όπως είπε και ο Διονύσης, καθώς τα γύρω μπαράκια είχαν αρχίσει να "βαράνε" και να "επιτίθενται" στο εύθραυστο ακρόαμα. Βρήκα της φωνή της Lylit εξαιρετική, πολύ φυσική και γήινη, χωρίς περιττή μανιέρα και ναρκισσισμούς, παρότι εμφανώς το "κατείχε το άθλημα".

Η εντύπωση που αποκόμισαν οι μουσικοί για το κοινό μπορεί να συνοψιστεί (απο τα λεγόμενά τους), πως μας βρήκαν λίγο νταουνιάρηδες.
Αλλά εντάξει, δεν είμαστε κάπως δικαιολογημένοι; Τι στην ευχή...
 
Σάββατο
Σύμφωνα με το επίσημο προγραμμα:
http://www.technopolis-athens.com/web/guest/events/~/eventsbrowser/15219/0/0/0?_bs_events_browser_loadaction=view&_bs_events_browser_eventStartDate=29%2F05%2F2014&_bs_events_browser_eventEndDate=01%2F06%2F2014&_bs_events_browser_redirect=%2Fweb%2Fguest%2Fevents

Σάββατο 31 Μαΐου
· 21.00 – 22.00 Reis / Demuth / Wiltgen (Λουξεμβούργο)
Ο πιανίστας Michel Reis, ο μπασίστας Marc Demuth και ο ντράμερ Paul Wiltgen έφτιαξαν το πρώτο τους τρίο το 1998, όταν ακόμα ήταν στο λύκειο - όμως αυτό δεν τους εμπόδιζε να είναι ανερχόμενα και ξεχωριστά ταλέντα στη τζαζ σκηνή του Λουξεμβούργου, μιας χώρας μικρής μεν αλλά καλλιτεχνικά υπολογίσιμης στο ευρωπαϊκό σκηνικό. Φυσικά, οι τρεις μουσικοί ακολούθησαν τους δικούς τους δρόμους - όμως το 2011 αποφάσισαν να επανενωθούν σαν τρίο και τότε ήταν που φάνηκε η πραγματική τους αξία. Τηρουμένων των αναλογιών, οι Reis, Demuth και Wiltgen ακολουθούν το δρόμο που χάραξαν οι θρυλικοί e.s.t. στην ευρωπαϊκή τζαζ του 21ου αιώνα: ενσωματώνοντας σε μοντέρνες original τζαζ συνθέσεις τους ισχυρά και έντονα στοιχεία από την κλασική και λαϊκή ευρωπαϊκή μουσική παράδοση.

http://reisdemuthwiltgen.com/
http://www.youtube.com/watch?v=vYevpc3q53E
http://www.youtube.com/watch?v=iFjPKv2-_0k

· 22.00 – 23.00 Lama Trio (Πορτογαλία)
Το γκρουπ αποτελείται από το μπασίστα Goncalo Almeida - που είναι και ο leader του σχήματος - την Susana Santos Silva (τρομπέτα) και τον Καναδό Greg Smith (ντραμς). Σαν μουσική ομάδα, έχουν μια ευρεία γκάμα ενασχόλησης πάνω σε όλες τις όψεις της σύγχρονης τζαζ, από τις πιο mainstream ως τις πιο «ακραίες», από τις πιο ιδιωματικές ως τις πιο διεθνικές, τις οποίες και συνδυάζουν όλες σε ένα καλλιτεχνικό / εκφραστικό σώμα που υπερβαίνει τις εύκολες ετικέτες και ταξινομήσεις. Αυτό δείχνουν οι Lama με τα δύο μέχρι τώρα άλμπουμ τους, το “Oneiros” και το live “Lamacal”, με μουσικές που κινούνται σε ένα ευρύ πεδίο που θα μπορούσαμε να περιγράψουμε ως «ηλεκτρο-ακουστική τζαζ δωματίου». Όμως οι περιγραφές λένε μόνο τη μισή αλήθεια για
το Lama Trio...

http://www.youtube.com/watch?v=7PheYZzUUnA
http://www.youtube.com/watch?v=dJ7gD_HKxjg

·
23.00 – 00.00 Symmetry (Κύπρος)
Το κουαρτέτο αυτό αποτελούν οι Μάριος Τούμπας (πιάνο), Χάρης Ιωάννου (σαξόφωνο), Μιχάλης Μέσσιος (κοντραμπάσο) και Ιωάννης Βαφέας (ντραμς). Είναι μουσικοί με ιδιαίτερες γνώσεις και ευρεία εμπειρία σε ποικίλους μουσικούς τομείς - όμως σ' αυτό το σχήμα παίζουν αποκλειστικά τζαζ: original δικές τους συνθέσεις (του κοντραμπασίστα Μ. Μέσσιου) ή στάνταρντς. Και οι τέσσερεις μουσικοί είναι απόφοιτοι του φημισμένου αμερικανικού κολλεγίου Berklee και άλλων διεθνών μουσικών σχολών και έχουν μακρά επαγγελματική πείρα σε πολλά είδη μουσικής. Όμως ο βασικός εκφραστικός τους δρόμος είναι η σύγχρονη τζαζ και παρόλο που δουλεύουν σαν γκρουπ σχετικά λίγο καιρό, έχουν βρει την κοινή τους συνισταμένη που κάνει τους Symmetry να ξεχωρίζουν ως ένα από τα καλύτερα τζαζ σχήματα της Μεγαλονήσου.
 
Πάρα πάρα πολύς ο κόσμος απόψε.
Και αρκετά πιο εκδηλωτικός θα έλεγα, ιδιαίτερα με το κυπριακό γκρούπ.

Οι Λουξεμβούργιοι (πιάνο-μπάσο-τύμπανα) συμπαθέστατοι, με σφιχτό παίξιμο στο ύφος της σύγχρονης ευρωπαϊκής σχετικής παράδοσης.

Οι Πορτογάλοι (τρομπέτα-μπάσο τύμπανα) σε αρκετά προχωρημένες αναζητήσεις, πολύ δεμένοι επίσης και με έντονη μεταξύ τους επικοινωνία με τη γλώσσα του σώματος. Μας καλησπέρισαν και μας ευχαρίστησαν και στα ελληνικά.

Οι Κύπριοι (κουαρτέτο) με επιρροές απο την αμερικάνικη μουσική παράδοση, με πιο αδρές μελωδικές γραμμές και σύντομους αλλά πυκνούς αυτοσχεδιασμούς, κέρδισαν το κοινό απο την αρχή και καταχειροκροτήθηκαν
 
Κυριακή

απο το επίσημο πρόγραμμα: http://www.technopolis-athens.com/web/guest/events/~/eventsbrowser/15219/0/0/0?_bs_events_browser_loadaction=view&_bs_events_browser_eventStartDate=29%2F05%2F2014&_bs_events_browser_eventEndDate=01%2F06%2F2014&_bs_events_browser_redirect=%2Fweb%2Fguest%2Fevents


Κυριακή 1 Ιουνίου
·
21.00 – 22.00 Niccolo Faraci (Ιταλία)

Κοντραμπασίστας, συνθέτης και, γενικότερα, sound designer με ενδιαφέροντα μουσικά projects στη σύγχρονη ιταλική τζαζ σκηνή, ο Niccolo Faraci μας δίνει ξεχωριστούς δίσκους όπως το πρόσφατο “It Came to Broadcast the Yucatan” ή το “Tokyo 2674" του 2012, που δείχνουν έναν βαθύτερο καλλιτεχνικό / διεθνιστικό / οικολογικό κ.λπ. προβληματισμό που βρίσκει διέξοδο και στη μουσική αλλά και στην κινηματογραφική εικόνα. Τα ταξίδια του Niccolo Faraci τόσο στην Ευρώπη όσο και στην εγγύτερη ή απώτερη Ανατολή έχουν τονίσει την world μουσική του αντίληψη χωρίς ωστόσο ο ίδιος να ξεφεύγει πολύ από τις τζαζικές αρχές που έχουν καλλιεργηθεί επί δεκαετίες στην ιταλική σκηνή. Εδώ θα παίξει με το τρίο του, που συναποτελούν δύο ξεχωριστοί μουσικοί της πατρίδας του: ο Lorenzo Paesani (πιάνο, πλήκτρα) και ο Francesco Miccolis (ντραμς).

http://www.niccolofaraci.com/videos.html
http://www.youtube.com/watch?v=rC_o9p7vfc4
http://www.youtube.com/watch?v=jcwZkC-8zus&feature=youtu.be

·

22.00 – 23.00 OakTree (Βέλγιο)

Το γκρουπ OakTree προέκυψε μέσα από τη μουσική συνάντηση της τσελίστριας Annemie Osborne, του ακορντεονίστα Thibault Dille και της τραγουδίστριας Sarah Klenes που, αρχικά, έστησαν ένα πρόγραμμα που περιελάμβανε τζαζ στάνταρντς σε συνδυασμό με πρωτότυπες συνθέσεις και ελεύθερους αυτοσχεδιασμούς, πράγμα το οποίο στη συνέχεια καλλιέργησαν περαιτέρω σε σημείο που αυτό σήμερα να ανοίγεται σε πολλαπλές μουσικές παραδόσεις. Έτσι, το OakTree αυτή τη στιγμή αγκαλιάζει τη τζαζ και την ποπ, το γαλλικό chanson και τα λάτιν, την κλασική και τη βαλκανική μουσική κ.ά. σε συναρπαστικά ταξίδια και με βάση τις δυνατότητες που προσφέρει η ίδια η ασυνήθιστη οργάνωση του γκρουπ (φωνή - τσέλο - ακορντεόν). Το άλμπουμ τους, “A dos d’ames”, είναι μια όμορφη ένδειξη της μουσικής του γκρουπ και του ανοίγματος των δημιουργικών του ορίων.

http://www.oaktreetrio.com/
https://www.youtube.com/watch?v=b7SYW-HBzEE




· 23.00 – 00.00 Ilhan Ersahin's Wonderland feat. Hüsnü Senlendirinci (Τουρκία)

Ένας σπουδαίος Τούρκος σαξοφωνίστας, γεννημένος στη Στοκχόλμη και σπουδαγμένος στις ΗΠΑ με την αμερικάνικη σύγχρονη τζαζ σκηνή και ιδεολογία σαν κορμό αλλά που όμως θεωρεί σαν βασικό συστατικό της μουσικής του τη μεσανατολική και βαλκανική μας κουλτούρα την οποία και εντάσσει με φυσικό τρόπο στις δικές του συνθέσεις και δημιουργίες. Η γκάμα της μουσικής του ενασχόλησης καλύπτει από την παραδοσιακή τούρκικη και τσιγγάνικη μουσική ως τη σύγχρονη electronica και ιδιαίτερη θέση μέσα σ’ αυτήν κατέχει η δουλειά του με τα σχήματα που φέρουν τον τίτλο “Istanbul Sessions” και στη μουσική τους μπορούμε να συναντήσουμε τις πιο όμορφες και γοητευτικές όψεις τις σύγχρονης world jazz. Η περίπτωση του Ilhan Ersahin είναι μια από τις πιο ιδιαίτερες και αξιοπρόσεκτες σε ολόκληρη τη σημερινή τζαζ σκηνή. Η ιστορία της Wonderland ξεκίνησε πριν 12 χρόνια, όταν ο Ersahin συνάντησε τον Husnu Senlendirici, έναν από τους κύριους εκφραστές της τσιγγάνικης/βαλκανικής μουσικής παράδοσης, επίτευγμα εντυπωσιακό για ένα μουσικό κάτω των 40 ετών. Προερχόμενος από παραδοσιακή μουσική οικογένεια, είναι μια πολύ δημοφιλής προσωπικότητα στην Τουρκία, όχι τόσο από τις συχνές τηλεοπτικές του εμφανίσεις αλλά περισσότερο εξαιτίας της μουσικής του διάνοιας.

www.ilhanersahin.net
https://www.youtube.com/watch?v=IdNZFMN9Nus
http://www.youtube.com/watch?v=q-lZgeKPgm4
 
Σε σχεση με το χθεσινο φορυμικο πηγαδακι χασαμε τον Διονύση (αν δεν ησουν, ο πιανιστας εκ Λουξεμβουργου νομιζω θα ηταν του γουστου σου) αλλα προσθεσαμε τον Μανωλη.

Απο μουσικες οπως τα εγραψε ο ευγενεστατος Γιωργος. Εγω, λιγοτερο ευγενικος θα ελεγα οτι ο Ισπανος βγηκε μουντος, υπερκινητικός και πομπώδης στην παρουσια του, με τάσεις πριμαντονισμου..

Απο τα σημερινα, οι Λουξ ηταν ενδιαφερουσα προταση στην καλσσικη τζαζ ενω οι Πορτογαλοι πιο συγχρονοι και ισως να αξιζουν μεγαλυτερης εμβάθυνσης. Οι Κυπριοι καπως διδασκαλικοι, δεν θα μπορουσα να πω οτι με άγγιξαν. Πιο πολυ σαν ευχάριστη υπόκρουση της κουβέντας μας.

Αυριο το ραντεβου ειναι παλι στις 21.00, το σημειο λιγο πολυ το ιδιο (στο σκαλοπατακι πισω απο τα καθισματα και μπροστα απο τον ηχολήπτη)
 
Με χάσατε αλλά ήμουν παρών. Ήμουν με τη μία μου κόρη (12 ετών) και είχαμε καθίσει σε καρέκλες από νωρίς.

Οι Λουξεμβούργιοι απολαυστικοί και αρκετά μελωδικοί για τα jazz δεδομένα. Ο πιανίστας τους πράγματι πολύ καλός.
Οι Πορτογάλοι πολύ ψυχεδελικοί ώρες ώρες ρε παιδί μου...Δεν θα τους ξαναάκουγα (εκτός αν πρόσθεταν πιανίστα... :D)
Οι Κύπριοι μου φάνηκαν και μένα πιο κοντά στην αμερικανική παράδοση. Θα ήθελα να τους ακούσω να βάζουν χέρι σε κάποια standards. Τους καταευχαριστήθηκα. Σήμερα το πρωί τα αυτιά μου ζητούσαν κάτι κλασικό (σε κουαρτέτο) και επέλεξα Monk (Straight, No Chaser).

Δυστυχώς ως κοινό είμαστε πολύ κακομαθημένοι. Οι φωναχτές συζητήσεις και τα χάχανα υπήρχαν σε ενοχλητικό βαθμό. Ίσως έφταιγε και το δωρεάν όπως είπαμε και προχθές. Αναρωτιέμαι πάντως πόσοι από τους παριστάμενους ακροατές έχουν σχέση με τη jazz.
 
Last edited:
Εκλεισε πριν λιγο το φεστιβαλ, απροσμενα μεγαλη συμμετοχη για κυριακη βραδυ με αρκετο κεφι, ενθουσιασμο θα ελεγα.

Ενδιαφερουσα η παρεα και αποψε, Γιωργος Κουν και Γρηγορης (Grio), παρκαραμε στο γνωστο σημειο και ακουσαμε το προγραμμα απο την αρχη.

Οι Ιταλοι καλοι, μου εκανε εντυπωση το γεγονος οτι επαιζαν απο παρτιτουρες. Το φεστιβαλ εκλεισαν οι Τουρκοι, μουσικη πιο κοντα στο κλαρινο-ροκ (δημιουργώ λεξεις) αλλα με την εισοδο του Ελληνα κιθαριστα (που μου διαφευγει το ονομα, ας βοηθησει κανενας σχετικος) εδωσαν ενα αρκετα δυνατο jam session και το κοινο τους καταχειροκρότησε.

Κορυφαια στιγμη της βραδιας και του φεστιβαλ γενικοτερα το τριο Oaktree απο το Βελγιο. Φρεσκαδα και ενέργεια, μουσικη μεταξυ των μπιστρο του Παρισιου, της soul και των κελτικων επιρροων, πραγματικα ιδιαιτερη σε ολα.
 
Απάντηση: Re: Athens Technopolis Jazz Festival

Dr Pan K said:
Το φεστιβαλ εκλεισαν οι Τουρκοι, μουσικη πιο κοντα στο κλαρινο-ροκ (δημιουργώ λεξεις) αλλα με την εισοδο του Ελληνα κιθαριστα (που μου διαφευγει το ονομα, ας βοηθησει κανενας σχετικος) εδωσαν ενα αρκετα δυνατο jam session και το κοινο τους καταχειροκρότησε.
Click to expand...

Τάκης Μπαρμπέρης

Dr Pan K said:
Κορυφαια στιγμη της βραδιας ..... το τριο Oaktree απο το Βελγιο.
Click to expand...

Συμφωνώ. Και απο τις απολύτως κορυφαίες του φεστιβάλ.
 
Όντως οι Βέλγοι (ακορντεονίστας και δυο κοπέλες -τραγουδίστρια και τσελίστα), ήταν εξαιρετικοί, βασισμένοι στην ευρωπαϊκή παράδοση, όπως ανέφερε και ο γιατρός, με προσωπική και ενδιαφέρουσα, όμως άποψη.

Οι Τούρκοι, ξεκίνησαν με προβλήματα στον ήχο, παραμόρφωση, μικροφωνισμοί και εκκωφαντική ένταση. Στην συνέχεια και όταν ό ήχος "ισορρόπησε", ξεδίπλωσαν τις εκτελεστικές τους ικανότητες. Υψηλά καταρτισμένοι με διάθεση όμως να εντυπωσιάσουν. Το στυλ τους, ένα υβρίδιο κροσόβερ φιούζιον με έθνικ στοιχεία. Το κλαρίνο, εμένα δεν με ενόχλησε, αν και αναγνωρίζω ότι το πάντρεμα των βαλκανικών και ανατολίτικων ήχων με τον ηλεκτρικό ήχο δεν ήταν πάντα τόσο πετυχημένο. Η "συνομιλία" πάντως του κλαρίνου με το σαξόφωνο ήταν ενδιαφέρουσα και από τις καλές στιγμές των Τούρκων. Ο Έλληνας φίλος τους, έτσι τον προσφώνησαν, Τάκης Μπαρμπέρης συμμετείχε στο προτελευταίο κομμάτι της βραδιάς και ήταν κάπως περισσότερο ηλεκτρικός από ότι συνηθίζει, προφανώς για να εναρμονιστεί με τον ήχο τους.

Αυτά τα ωραία και του χρόνου να'μαστε καλά να ξαναβρεθούμε.
 
H αλήθεια ειναι οτι αυτο το φεστιβαλ πολυ μου αρέσει. Εμενα που δεν ακούω ζωντανη τζαζ σε σταθερή βαση μου παρεχει την δυνατότητα να ακούσω ανευ εισιτηρίου 10 μπαντες, να εκτιμήσω λιγο την νεα σκηνη και τις τάσεις της μουσικής αυτης.

Επίσης μου δινει την ευκαιρία να τα πω με μερικους φιλους απο εδω, να ανταλλάξουμε αποψεις και να συζητήσουμε για τις μουσικες μας.

Ηταν η 14 χρονια και ελπίζω να συνεχισει για πολυ ακόμα.
 
Top Bottom