Το βάθος και το πλάτος του αυλακιού όπως επισημάνθηκε, παίζει πολύ σπουδαίο ρόλο και από αυτό εξαρτάται η διάρκεια της πλευράς ενός δίσκου βινυλίου, ΑΛΛΑ και η ποιότητα.
Στην ψηφιακή εποχή των δίσκων βινυλίου της δεκαετίας του 1980 εφαρμόστηκε η περιβόητη χάραξη μήτρας DMM [Direct Metal Mastering] όπου η μήτρα χαράζονταν απευθείας σε μέταλλο και όχι σε πλαστικό. Οι δίσκοι DMM δεν έχουν βαθειά και πλατειά αυλάκια γιστί είναι αδύνατο, ακόμη και με χρήση μεγάλων ενισχυτών, να γίνει κάτι τέτοιο. Οι δίσκοι αυτοί στερούνται πραγματικών δυναμικών συγκριτικά με τους άλλους παραδοσιακής χάραξης.
Φυσικά χωρούν περισσότερη μουσική!! Στη στείρα ψηφιακή εποχή δυστυχώς η ποσότητα μετράει!!!!
Θυμάμαι τα σχόλια των κριτικών των Βρετανικών περιοδικών που εκθείαζαν τα 60 λεπτά του cd. Ένας δικός μας που παρουσίασε έναν από τους δικούς μου audiophile δίσκους Τζαζ, πριν από χρόνια, δεν κρατήθηκε και δεν παρέλειψε να τονίσει ότι το βινύλιο ήταν μόνο 38 λεπτών!!!! Τί να πεις!!!! Λ.Σ.