Εις ανάμνησιν

[supersonic]

Δυό χρόνια πριν έφυγε από κοντά μας ο φίλος μας Σπύρος Κωστόπουλος.

Ας είναι αναπαυμένος.

Σπύρο, δεν σε ξεχνάμε....

 

[jim...]

Τόσο νέος.

Κρίμα...................

 

[ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ ΤΑΣΟΣ]

Λίγες, αλλά καλές αναμνήσεις.

Κρίμα :frown:

 

[Kosh]

Δεν τον γνωριζα αλλα παντα ειναι κριμα να χανεσαι τοσο νεος....

 

[PETRAN]

Είχα την τύχη να τον γνωρίσω μέσω του avclub και την χαρά να διαβάζω τα κείμενά του και να συνομιλώ μαζί του ..

Κρίμα που έφυγες τόσο νέος Σπύρο.. μεγάλο κρίμα .:frown:

Καλή σου ώρα .. θα σε θυμάμαι πάντα !

 

[MOUKIOUROUFIS KOSTAS]

O Σπύρος ήταν από τους σπάνιους ανθρώπους, το καταλάβαινε κανείς από τη πρώτη στιγμή.

 

[Simos.I]

Eίχα ανταλλάξει μια καλημέρα στην Hi-End, δυστυχώς έφυγε νέος.

 

[Νίκος Μπαβιόλης]

Απο τους καλυτερους ανθρωπους που εχω γνωρισει. Τα λεγαμε πολυ συχνα απο κοντα στην τοτε Laserland. Κριμα.

 

[Κρυωνάς Νίκος]

πως θα μπορούσαμε να τον ξεχάσουμε άλωστε .......


Ο Σπύρος ήταν πολύ καλός φίλος ...... και πως θα μπορούσε να ήταν κάτι διαφορετικό, είχε μόνο φίλους .........

ας είναι ελαφρύ το χώμα και κουράγιο στην οικογένεια που έμεινε πίσω

 

[ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΑΝΩΛΑΚΟΣ]

Από τα καλύτερα παιδιά που έχω γνωρίσει μέσα στο χόμπυ.
Από τους λίγους που μου την ''έλεγε'' και χαιρόμουν απίστευτα γι αυτό.


Μου έχει λείψει πραγματικά.

Και βέβαια έχω κάποιες τελευταίες εικόνες που δεν πρόκειται να διαγραφούν ποτέ από μέσα μου.

 

[Periklis.Demos]

Ήταν φίλος,πατριώτης και εξαιρετικός άνθρωπος.
Ας είναι ελαφρύ το χώμα που τον σκεπάζει.

 

[ΒΛΑΣΙΔΗΣ]

Πίκρα και πόνος η ανάμνηση...

προσωπικά θυμάμαι και την πρώτη απώλεια της κοινότητάς μας, τον Κώστα Ν. που στούκαρε στη νησίδα στην Ηλιούπολη μάλλον όχι κατά λάθος πριν πέντε χρόνια. Θυμάμαι το σοκ που ένιωσα όταν είδα νέο μέλος με το ίδιο Nickname.

 

[Παναγιώτης Μελάς]

Τον Σπύρο τον γνώρισα πρόσωπο με πρόσωπο σε μια συνάντηση των διαχειριστών του πάλαι-ποτέ AVforum και από τότε κρατάω τις καλύτερες αναμνήσεις. Δυστυχώς, η τελευταία φορά που τον είδα ήταν σε ένα από τα Hi-End Shows και μόλις είχε περάσει την πρώτη φάση των θεραπειών του. Το πιο συγκινητικό είναι ότι μου έδινε ο ίδιος κουράγιο για τη λύπη που εξέφρασα κατά την τότε συζήτησή μας για κάποιο φίλο μου που έπασχε από την αρρώστια, χωρίς να γνωρίζω όμως την περιπέτεια του Σπύρου.

Μεγάλη καρδιά και μεγάλο κουράγιο.....

Πίκρα και πόνος η ανάμνηση...

προσωπικά θυμάμαι και την πρώτη απώλεια της κοινότητάς μας, τον Κώστα Ν. που στούκαρε στη νησίδα στην Ηλιούπολη μάλλον όχι κατά λάθος πριν πέντε χρόνια. Θυμάμαι το σοκ που ένιωσα όταν είδα νέο μέλος με το ίδιο Nickname.

Έτσι είναι.

Εμείς οι πιο παλιοί του χώρου θυμόμαστε αυτούς που έφυγαν με πραγματικά μεγάλο πόνο. Την περίπτωση του Κώστα την θυμάμαι κι εγώ και με είχε κι εμένα συγκλονίσει.

Ας είναι ελαφρύ το χώμα τους.

 

[Νανόπουλος Γιάννης]

Απίστευτος άνθρωπος και εξαιρετικός φίλος μου......να'σαι καλά Σπύρο εκεί που είσαι τώρα.

 

[supersonic]

Σαν σήμερα πριν 3 χρόνια....ο φίλος μας, ο συνοδοιπόρος, συνδιαχειριστής, ο άνθρωπος Σπύρος Κωστόπουλος μας άφησε...

αντί μνημοσύνου παραθέτω τρία links με σημαντικές του καταγραφές εδώ στον χώρο που αγάπησε και υπηρέτησε.

http://www.avclub.gr/forum/showthread.php?t=352

http://www.avclub.gr/forum/showthread.php?t=332

http://www.avclub.gr/forum/showthread.php?t=312

 

[Magellan]

Μελαγχόλησα βρε Δημήτρη...Είναι περίεργος ο γραπτός λόγος...
νομίζεις ότι γράφτηκαν πρίν από λίγο......Κι όμως.......

 

[analyze_it]

Δεν θα σε ξεχάσω ποτέ Σπύρο. Σε σκέφτομαι συχνά και λυπάμαι που δεν είσαι κοντά μας. :frown:




Όταν και αν κάποιος δικός του (τα παιδιά του) χρειαστεί κάτι και μπορούμε να βοηθήσουμε, ιδιαίτερα στις σπουδές τους, είμαστε ΕΔΩ.

 

[PETRAN]

:frown:

 

[Νανόπουλος Γιάννης]

Κάθε χρόνο τέτοαι μέρα λυπάμαι ακόμη περισσότερο για τον φίλο μας που ήταν και δικός μου φίλος...του είχα μεγάλη αδυναμία και την ημέρα που απο κοντά τον αποχαιρέτησα απο αυτο τον κόσμο δεν θα την ξεχάσω ποτέ.....
Σε θυμόμαστε πάντα Σπύρο φίλε ......

 

[ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΑΝΩΛΑΚΟΣ]

Από τις μεγάλες απουσίες - απώλειες. Αν και να σας πω την αλήθεια, αισθάνομαι ότι με κράζει που και που.
Πολύ αγαπημένος φίλος. Μορφή.
Και χαίρομαι που δεν ξεχνάμε.