"I Can See Music Everywhere"

Magellan

Banned
28 July 2006
19,083
Εν πλώ
Ο καθηγητής Tam Carlson περιγράφει πως κατάφερε να κάνει πραγματικότητα
το όραμα του William Ralston( και δικό του) για μια ακουστική αρχειοθήκη
στο University of the South στο Sewanee, Tennessee.

Με δωρεές βεβαίως και κυρίως την παραχώρηση από την Wilson ενός ζεύγους Alexandria XLF...

Ο χώρος και η δισκοθήκη-αρχειοθήκη των 40000 δίσκων, όπως φαίνονται στο video σε προδιαθέτουν
πραγματικά να εξερευνήσεις και να χαθείς στον μαγικό μουσικό κόσμο....

http://www.youtube.com/watch?v=iRezeGgg4pQ&feature=player_embedded
 
Last edited:
Mα καλά ακόμα βινύλια και Σιντί ακούν αυτοί; Δεν τους μίλησε κανένας για τα Ντάκ; :flipout:

Πέρα απ'την πλάκα το βρήκα πραγματικά συγκινητικό και εντυπώσιάστηκα απο τις δυνάμεις που μπορεί να κινήσει η αγάπη για την μουσική. Τα νέα παιδιά που μιλούσαν με τόσο πάθος για αυτήν την αίθουσα και τις εμπειρίες που απέκτησαν εκεί είναι απόδειξη οτι η αγάπη για την μουσική και την σωστή αναπαραγωγή της είναι φαινόμενα διαχρονικά γιατι η μουσική είναι μέρος της ανθρώπινης φύσης και απο τα πιό ευγενή που θε έπρεπε να καλλιεργουνται παντού..

Μπράβο Καπετάν Κώστα..
 
Δυστυχώς στη χώρα του σκυλάδικου που ζούμε αυτό δεν πρόκειται ποτε να συμβεί... Για άλλη μια φορά αποδεικνύεται οτι η μουσική ειναι παιδεία
και θα έπρεπε να αποτελεί μέρος της γνώσης τών σπουδαστών! Βέβαια στα πανεπιστημια μας δεν υπάρχουν άλλα και άλλα πιο σημαντικά θα υπάρχει αυτό;;;
Περαστικά μας!

Πολυ ωραίο βιντεο μπράβο!
 
Πολύ καλό βίντεο αλλά απ'ότι είδαμε όλη αυτή η "δημιουργία" ήταν το όραμα ενός ανθρώπου και η υλοποίηση ενός άλλου, δεν χρειάστηκε να το σκεφτούν πολλοί...
Πολλές φορές 2 ή 3 άνθρωποι κάνουν την διαφορά...Δεν φταίει για μένα "η χώρα του σκυλάδικου" που δεν βλέπουμε κάτι τέτοιο και εδώ αλλά "η χώρα του ωχαδερφισμού" και του "έλα μωρα τώρα πάμε για κανα καφέ"
 
Πολύ εμπνευστικό αφιέρωμα. Μπορείς εύκολα να διακρίνεις στο πρόσωπό του την αγάπη και την ικανοποίηση για αυτά που έχει καταφέρει.

ΥΓ: Ένα πολύ ωραίο θέμα, πάει πάλι να μετατραπεί σε αποδοκιμασία της χώρας. Εντάξει και εγώ δεν τη γουστάρω, αλλά δεν το βλέπω σε καθετί υπάρχει βλέπω και ακούω τριγύρω.
 
Πολύ εμπνευστικό αφιέρωμα. Μπορείς εύκολα να διακρίνεις στο πρόσωπό του την αγάπη και την ικανοποίηση για αυτά που έχει καταφέρει.

ΥΓ: Ένα πολύ ωραίο θέμα, πάει πάλι να μετατραπεί σε αποδοκιμασία της χώρας. Εντάξει και εγώ δεν τη γουστάρω, αλλά δεν το βλέπω σε καθετί υπάρχει βλέπω και ακούω τριγύρω.

Μαλλον δεν είναι σωστό να μετατραπεί σε αποδοκιμασία της χώρας μας, ίσως γιατί η μουσική αρχειοθήκη
του University of the South είναι μοναδική στο είδος της..

Τώρα αν ζηλεύουμε?...Το λέω!

Ζηλεύω!...Και τον χώρο ακρόασης και συγκέντρωσης και το πάθος
ενός-δύο ανθρώπων να υλοποιήσουν ένα τόσο όμορφο όραμα, αλλά και το κτίριο
και τον περιβάλλοντα χώρο του πανεπιστημίου...
 
To έχει τραγουδήσει και ο Πανούσης "Θέλω να γίνω σαν Αμερικάνος, Μ' αρέσει στα κρυφά κι ο Μητροπάνος.."
 
Δεν αποδοκιμάζω τη χώρα την παιδεία των ανθρώπων αποδοκιμάζω... Τεσπα! Υπάρχουν και εδω ενα δυο ανθρωποι ισως και περισσότεροι που
παραγουν αντίστοιχο έργο απλα μπορεί να μην έχει προβληθεί ανάλογα! Σε κάθε περίπτωση η καλοπροαίρετη ζήλια υπάρχει... για το χώρο που είδαμε!
 
Καλά ρε παιδιά εντάξει, στην προκειμένη περίπτωση μιλάμε για την δωρεά 1 ή 2 ανθρώπων που μετά το πέρας της ζωής τους έδωσαν την δισκοθήκη τους στο κοινό...τί να την κάνουν να την πάρουν μαζί τους...?
Ήρθε και μπήκε "διαφημιστική σφήνα" (μη μου πείτε οτι δεν είναι) η εταιρία των ηχείων και το μόνο που είχαμε να κάνουμε είναι να φτιάξουμε τον χώρο...με κονδύλια του πανεπιστημίου πιστεύω....δεν είναι και άθλος....
ενας άνθρωπος στη σωστή θέση χρειάζεται....