..η νίκη μοιράζεται στα δύο...

Αμαζόνα

Established Member
31 October 2008
281
Θεσσαλονίκη
.. η νίκη μοιράζεται στα δύο..

Δύσκολες οι σχέσεις στις μέρες μας, αυτό τουλάχιστον επικρατεί σήμερα στην κοινωνία μας, μέλη της οποίας είμαστε όλοι. Η μοναξιά δεν είναι απλά αφόρητη, δεν είναι και λύση για κανέναν από μας. Θυμάμαι με νοσταλγία την εποχή που οι ρόλοι ήταν ξεκάθαροι για τους άντρες και για τις γυναίκες. Την εποχή που υπήρχε χρόνος για τις ανθρώπινες σχέσεις, τις προσωπικές σχέσεις, το φλέρτ. Την εποχή που υπήρχε χρόνος για τον έρωτα.
Σήμερα τα πράγματα έχουν αλλάξει. Έχει αλλάξει η νοοτροπία της κοινωνίας σε ότι αφορά αυτές τις σχέσεις. Παραμελημένος ο έρωτας, παραμελημένος και ο εαυτός μας, θυσιασμένος στο βωμό της επαγγελματικής σταδιοδρομίας ή θαμμένος ανάμεσα στις απαιτήσεις της ζωής.
Έτσι φτάσαμε σ´ένα σημείο να αναλογιζόμαστε αν άξιζε τελικά τον κόπο, όλος αυτός ο αγώνας της καθημερινότητας και των υλικών διεκδικήσεων, να είναι αφορμή ή αιτία, της δικής μας μοναξιάς.. Τα δώσαμε όλα στην αναζήτηση είτε πνευματικών είτε υλικών κατακτήσεων, ξεχνώντας την ανθρώπινη, συναισθηματική μας πλευρά και είμαστε μόνοι.
Είναι καιρός να ξεδιπλώσουμε τις πολύχρωμες καλημέρες μας προς όλους με ένα πλατύ χαμόγελο, και να είμαστε έτοιμοι να υποδεχτούμε το καλό, που έτσι κι αλλιώς είναι πάντα δίπλα μας, αλλά δεν το βλέπουμε.
Είναι καιρός να ξανασυναντηθούμε με τον εαυτό μας. Στο πως βλέπουμε τη σχέση μας με τον άλλο άνθρωπο. Να είμαστε έτοιμοι και διατεθειμένοι να μοιραστούμε πράγματα μαζί του. Τι ζητάμε απ´τον άλλο και κυρίως τι θέλουμε και τι μπορούμε να του προσφέρουμε: ηθικά, πνευματικά, συναισθηματικά, υλικά.
Και οι δύο, άντρας και γυναίκα, έχουμε την ίδια ανάγκη για συντροφικότητα και συνύπαρξη. Παντού και πάντα μπορεί να δημιουργηθεί μια ανθρώπινη σχέση. Το μόνο που χρειάζεται είναι να εμπιστευτούμε τον εαυτό μας και να´μαστε σίγουροι ότι αυτό θα γίνει, γιατί αν μας λείπει η σιγουριά, το πιθανότερο είναι ότι αυτό θα εισπράξουμε από την άλλη πλευρά..
Ας μην ξεχνάμε ότι είναι απόλυτα θεμιτό για όλους, να παίξουμε το ρόλο του πρωταγωνιστή σε μια επικείμενη γνωριμία, γιατί πρόκειται για ένα παιχνίδι, που δε θα είναι ο ένας απ´ τους δυο ο μοναδικός νικητής.
Κάθε φορά που δυο άνθρωποι ταιριάζουν και προχωρούν μαζί, η νίκη μοιράζεται στα δύο.
 
Προσθέτω την ρήση του μεγάλου Paul Newman (που μας άφησε χρόνους φέτος) όταν τον ρώτησαν γιατι παραμένει μόνιμα παντρεμένος με την ίδια γυναίκα...ενω όλοι οι συνάδελφοί του στο Χολιγουντ τις αλλάζουν σαν τα πουκάμισα και η απάντησή του ήταν:
Οταν έχεις στο σπίτι φιλέτο, δεν βλέπω γιατι να βγαίνεις έξω για χάμπουργκερ!
 
Οι ρόλοι πράγματι δεν είναι ξεκάθαροι σήμερα. Η γυναίκα έχει χάσει την θηλυκότητά της και οι άνδρες την ανδροπρέπειά τους. Μοιάζει οι άνθρωποι να πρέπει να τα ανακαλύψουν από την αρχή αφού δεν υπάρχουν στερεότυπα. Έτσι η γυναίκα σε ρόλους παραδοσιακά ανδρικούς πρέπει να αποδώσει και στα διαλείμματα της προσωπικής της ζωής να συμπεριφερθεί σαν θηλυκή ύπαρξη. Ο άνδρας σε αυτό τον σκληρό και αυξανόμενο ανταγωνισμό προσπαθεί να ανταπεξέλθει και αναγκαστικά βλέπει πλέον την γυναίκα σαν αφεντικό, συνεργάτη, κ.τ.λ., όταν λοιπόν έλθει η ώρα δεν μπορεί παρά να βλέπει τη γυνάικα μέσα στην σχέση σαν κάτι αντίστοιχο.
Το μεγαλύτερο αγαθό σε μία σχέση είναι η εμπιστοσύνη. Αν αυτή κλονιστεί τότε όλα καταρρέουν.
Όμως λείπει και η συνειδητότητα. Οι άνθρωποι πιστεύω ότι δεν είναι ώριμοι, ή καλύτερα ότι ωριμάζουν δυσκολότερα, πλέον. Έτσι όταν δεν είσαι "ψαγμένος", όταν δεν έχεις κοιτάξει στον καθρέπτη έχοντας καλό φωτισμό, τότε δεν μπορείς να εμπιστευτείς τον απέναντι άνθρωπο και μπορεί να καταλήξεις σε μικρότητες, σε στενά οριοθετημένα συναισθήματα που καταλήγουν σε απομόνωση μέσα στη σχέση αφού ποτέ δεν θα επέλθει η επαφή.
 
Για αυτό και παρατηρείται αύξηση της μονογαμίας στις μέρες μας. Είμαι 23 χρονών και πολλοί φίλοι μου με το που βρήκαν μια σχέση γαντζώθηκαν πάνω της και φοβούνται να την αφήσουν μην και δεν ξαναβρούν άλλη. Όταν υπάρχει ο έρωτας είναι δεκτό αλλά όταν αυτό ισχύει μόνο και μόνο για να νικήσει την μοναξιά και να γεμίσει ώρες της ημέρας μας τότε είναι λυπηρό...
 
Ο έρωτας είναι κάτι το μαγικό. Δεν πρέπει να περιορίζεται από τέτοιες φοβίες. Όταν προσπαθείς να τον ζήσεις και βάζεις μέσα στο παιχνίδι άλλες ανάγκες πέρα από τον ίδιο τον έρωτα τότε η κατάληξη δεν είναι αυτή που θα πρεπε να είναι. Τότε ζεις κάτι άλλο, βαρετό, αναγκαστικό, δύσκολο για σένα και τον άλλο.
Όταν είσαι ειλικρινής απέναντι στον εαυτό σου και τον δίπλα σου τότε μπορείς να ζήσεις πράγματα όμορφα και να γεμίσεις με εμπειρίες θετικές που σε εμπνέουν σε αυτή τη δύσκολη ζωή, ειδικά στις ηλικίες που αναφέρεσαι φίλε Ζήση.
 
Προσθέτω την ρήση του μεγάλου Paul Newman (που μας άφησε χρόνους φέτος) όταν τον ρώτησαν γιατι παραμένει μόνιμα παντρεμένος με την ίδια γυναίκα...ενω όλοι οι συνάδελφοί του στο Χολιγουντ τις αλλάζουν σαν τα πουκάμισα και η απάντησή του ήταν:
Οταν έχεις στο σπίτι φιλέτο, δεν βλέπω γιατι να βγαίνεις έξω για χάμπουργκερ!
ΑΜΑ ΣΟΥ ΑΡΕΣΟΥΝ ΤΑ ΒΡΩΜΙΚΑ....
 
Για αυτό και παρατηρείται αύξηση της μονογαμίας στις μέρες μας. Είμαι 23 χρονών και πολλοί φίλοι μου με το που βρήκαν μια σχέση γαντζώθηκαν πάνω της και φοβούνται να την αφήσουν μην και δεν ξαναβρούν άλλη. Όταν υπάρχει ο έρωτας είναι δεκτό αλλά όταν αυτό ισχύει μόνο και μόνο για να νικήσει την μοναξιά και να γεμίσει ώρες της ημέρας μας τότε είναι λυπηρό...
ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ ΑΚΡΑΤΟΥ ΝΕΟΣΥΝΤΗΡΙΣΜΟΥ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ.
 
Ο έρωτας είναι κάτι το μαγικό. Δεν πρέπει να περιορίζεται από τέτοιες φοβίες. Όταν προσπαθείς να τον ζήσεις και βάζεις μέσα στο παιχνίδι άλλες ανάγκες πέρα από τον ίδιο τον έρωτα τότε η κατάληξη δεν είναι αυτή που θα πρεπε να είναι. Τότε ζεις κάτι άλλο, βαρετό, αναγκαστικό, δύσκολο για σένα και τον άλλο.
Όταν είσαι ειλικρινής απέναντι στον εαυτό σου και τον δίπλα σου τότε μπορείς να ζήσεις πράγματα όμορφα και να γεμίσεις με εμπειρίες θετικές που σε εμπνέουν σε αυτή τη δύσκολη ζωή, ειδικά στις ηλικίες που αναφέρεσαι φίλε Ζήση.
Και όχι μόνο στις ηλικίες του Ζήση.. Σε ακόμα μεγαλύτερες, όταν έχεις ζήσει πολλές καταστάσεις, όμορφες και άσχημες, σκέφτεσαι και συμπεριφέρεσαι διαφορετικά. Βάζεις σε προτεραιότητα τις προσωπικές σου ανάγκες, που είναι και το πιο υγιές...
Δε δέχομαι τη συντροφικότητα από φοβία και μόνο.. Ούτε δέχομαι το να αλλάζει κάποιος προσωπικά, μόνο και μόνο για να αρέσει στον άλλο..
Συμβαδίζεις με το σύντροφό σου, απλά, αναπτύσσοντας την προσωπικότητά σου παράλληλα με τη δική του και όχι τέμνοντάς την..
Τίποτα σημαντικότερο για μένα, πέρα από την εμπιστοσύνη στον εαυτό μας και την ειλικρίνεια απέναντι στον άλλον..
 
Απάντηση: Re: ..η νίκη μοιράζεται στα δύο...

.......Οταν έχεις στο σπίτι φιλέτο, δεν βλέπω γιατι να βγαίνεις έξω για χάμπουργκερ!

Δυστυχώς φίλε μου,αυτό είναι και το σύνηθες τα τελευταία χρόνια..Ότι βρώμικο (όπως είπε και ο tigergreg), είναι και ελκυστικό...