Εδω και λιγο καιρο αρχιζει και διαμορφωνεται μια αποψη μεσα μου οτι πλεον η παρακολουθηση μεγαλων εργων, μπροστα σε ενα ζευγαρι ηχεια και ενα ρακ με μηχανηματα δεν μου προσφερει την μεθεξη που μου προσφερει το ιδιο συστημα μαζι με εικονα. Ειδικα οταν χρησιμποιουνται πολλα διαφορετικα οργανα, συγγενη η οχι, δεν κουραζεσαι να καταλαβεις τα οργανα, την θεση τους, και πρεπει το συστημα σου να ειναι πολυ χαλια για να μπερδευεις π.χ. την κορνετα με το ομποε (αφου θα σου χτυπησει κατευθειαν στον εγκεφαλο). Βεβαια σε ενοχλει η απειρια (ασχετοσυνη) στην ληψη αλλα και το ανεπαρκες internet. Μπορουμε λοιπον να μιλαμε για μια νεα πραγματικοτητα; για μια εξελιξη της δικαναλης (και πολυκαναλης) αναπαραγωγης στο σπιτι; εχει μελλον; η απλα ειναι ενα πειραμα σαν τοσα αλλα (τετραφωνια κλπ) μια συγκυρια που σιγα σιγα θα ξεφουσκωσει; Θα μπουν και οι αλλες μεγαλες ορχηστρες στο παιχνιδι της on line μεταδοσης η θα παραμεινει μονη της η Berliner Philharmoniker;