Οι καλικάντζαροι είναι όντα, που κατά τη λαϊκή αντίληψη, έρχονται στη γη και ενοχλούν κατά τις νύχτες τους ανθρώπους, από την παραμονή των Χριστουγέννων μέχρι τα Θεοφάνεια.
Οι καλικάντζαροι, έρχονται από κάτω από τη γη, όπου ολόκληρο το χρόνο, προσπαθούν με τσεκούρι, πριόνια κ.λ.π. να κόψουν το δέντρο που βαστάει τη γη.
Αυτά τα άσχημα πλάσματα κόβουν - κόβουν, το δέντρο που στηρίζει τη γη μέχρι που έχει μείνει πολύ λίγο...
Αλλά τότε έρχονται τα Χριστούγεννα και λένε: «Πάμε πάνω στη γη και θα πέσει μοναχό του».
Ανεβαίνουν λοιπόν πάνω στη γη και τα Θεοφάνεια που γυρίζουν, βλέπουν το δέντρο ολάκερο, ακέραιο, άκοπο. Κι αρχίζουν πάλι και κόβουν και πάλι έρχονται τα Χριστούγεννα... κι όλο απ' την αρχή.
Καθένας από τους καλικαντζάρους έχει κι από ένα κουσούρι: Κουτσοί, στραβοί, μονόματοι, μονοπόδαροι, στραβοπόδαροι, στραβομύτηδες, ξεπλατισμένοι...
Κοντολογίς, όλα τα κουσούρια τα βρίσκεις πάνω τους. Επίσης, μεταξύ τους είναι διχόγνωμοι, φιλόνικοι και έτσι δεν μπορούν να κάνουν μέχρι το τέλος καμιά δουλειά κι όλα τα αφήνουν στη μέση, γι' αυτό δεν μπορούν να κάνουν κακό και στους ανθρώπους, αν και έχουν μεγάλη επιθυμία.
Οι καλικάντζαροι είναι μαυριδεροί, με κόκκινα μάτια, τραγίσια πόδια, χέρια σαν της μαϊμούς και με τριχωτό όλο τους το σώμα. Έρχονται και περιμένουν να σμίξει η μέρα με τη νύχτα για να μπουν στα σπίτια.
Είναι κακά και πονηρά όντα, μα δεν μπορούν να βλάψουν τους ανθρώπους. Έρχονται τις νύχτες του δωδεκαήμερου μπαίνουν στα σπίτια από τις καπνοδόχους, γι' αυτό και τα τζάκια εκείνες τις μέρες είναι αναμμένα, έχουν πολύ φωτιά, γιατί οι καλικάτζαροι τη φοβούνται πολύ.
Η πιο προσφιλής τροφή για τους καλικάντζαρους είναι το χοιρινό κρέας και κυρίως το παστό του (το πάχος), το οποίο όταν ψηνόταν και έπεφτε στην ανθρακιά, σκορπούσε ευώδη και ευάρεστη κνίσσα.
Τα Φώτα που περνούσε ο Παπάς και Αγίαζε τα σπίτια οι καλικάντζαροι, όπου φύγει- φύγει: «Φεύγετε να φεύγουμε έφτασε ό παπάς με την αγιαστούρα του».
Με την αναχώρηση των καλικάντζαρων, η στάχτη από το τζάκι μαζεύεται και το τζάκι καθαρίζεται. Επίσης τα παλιά χρόνια καθαρίζονταν και τα ζώα από τα κατώγια και οι άνθρωποι πλένονταν καλά. γιατί οι καλικάτζαροι πέρα από τα προβλήματα που έχουν προξενήσει στους νοικοκυραίους είχαν μαγαρίσει και όλους τους χώρους...
Πηγή: Λαϊκη παράδοση
Οι καλικάντζαροι, έρχονται από κάτω από τη γη, όπου ολόκληρο το χρόνο, προσπαθούν με τσεκούρι, πριόνια κ.λ.π. να κόψουν το δέντρο που βαστάει τη γη.
Αυτά τα άσχημα πλάσματα κόβουν - κόβουν, το δέντρο που στηρίζει τη γη μέχρι που έχει μείνει πολύ λίγο...
Αλλά τότε έρχονται τα Χριστούγεννα και λένε: «Πάμε πάνω στη γη και θα πέσει μοναχό του».
Ανεβαίνουν λοιπόν πάνω στη γη και τα Θεοφάνεια που γυρίζουν, βλέπουν το δέντρο ολάκερο, ακέραιο, άκοπο. Κι αρχίζουν πάλι και κόβουν και πάλι έρχονται τα Χριστούγεννα... κι όλο απ' την αρχή.
Καθένας από τους καλικαντζάρους έχει κι από ένα κουσούρι: Κουτσοί, στραβοί, μονόματοι, μονοπόδαροι, στραβοπόδαροι, στραβομύτηδες, ξεπλατισμένοι...
Κοντολογίς, όλα τα κουσούρια τα βρίσκεις πάνω τους. Επίσης, μεταξύ τους είναι διχόγνωμοι, φιλόνικοι και έτσι δεν μπορούν να κάνουν μέχρι το τέλος καμιά δουλειά κι όλα τα αφήνουν στη μέση, γι' αυτό δεν μπορούν να κάνουν κακό και στους ανθρώπους, αν και έχουν μεγάλη επιθυμία.
Οι καλικάντζαροι είναι μαυριδεροί, με κόκκινα μάτια, τραγίσια πόδια, χέρια σαν της μαϊμούς και με τριχωτό όλο τους το σώμα. Έρχονται και περιμένουν να σμίξει η μέρα με τη νύχτα για να μπουν στα σπίτια.
Είναι κακά και πονηρά όντα, μα δεν μπορούν να βλάψουν τους ανθρώπους. Έρχονται τις νύχτες του δωδεκαήμερου μπαίνουν στα σπίτια από τις καπνοδόχους, γι' αυτό και τα τζάκια εκείνες τις μέρες είναι αναμμένα, έχουν πολύ φωτιά, γιατί οι καλικάτζαροι τη φοβούνται πολύ.
Η πιο προσφιλής τροφή για τους καλικάντζαρους είναι το χοιρινό κρέας και κυρίως το παστό του (το πάχος), το οποίο όταν ψηνόταν και έπεφτε στην ανθρακιά, σκορπούσε ευώδη και ευάρεστη κνίσσα.
Τα Φώτα που περνούσε ο Παπάς και Αγίαζε τα σπίτια οι καλικάντζαροι, όπου φύγει- φύγει: «Φεύγετε να φεύγουμε έφτασε ό παπάς με την αγιαστούρα του».
Με την αναχώρηση των καλικάντζαρων, η στάχτη από το τζάκι μαζεύεται και το τζάκι καθαρίζεται. Επίσης τα παλιά χρόνια καθαρίζονταν και τα ζώα από τα κατώγια και οι άνθρωποι πλένονταν καλά. γιατί οι καλικάτζαροι πέρα από τα προβλήματα που έχουν προξενήσει στους νοικοκυραίους είχαν μαγαρίσει και όλους τους χώρους...
Πηγή: Λαϊκη παράδοση
