Μαγικές ιστορίες που κρύβονται πίσω από τα τραγούδια που αγαπήσαμε

[Simos.I]

Τελικά μάλλον οι δεκαετίες 70-80, έδωσαν πάρα πολλά στην μουσική, ένα ακόμη ζωντανό παράδειγμα είναι και το:

"Have You Ever Seen the Rain?"


Γραμμένο από ένα από τα πιο εμβληματικά roots-rock συγκροτήματα της δεκαετίας του '60, τους Creedence Clearwater Revival
Κυκλοφόρησε το 1971 (ηχογραφήθηκε το 1970) και γράφτηκε από τον John Fogerty.
Η αλήθεια πίσω από το τραγούδι, αφορά την επικείμενη διάλυση των Creedence Clearwater Revival και την αποχώρηση του αδελφού του, Tom Fogerty, από το συγκρότημα το 1971.

Η βασική εικόνα του τραγουδιού (η βροχή να πέφτει ενώ λάμπει ο ήλιος - "sunny day rain") συμβολίζει την παράξενη και μελαγχολική κατάσταση στην οποία βρισκόταν η μπάντα: είχαν φτάσει στην κορυφή της δόξας και της επιτυχίας τους, αλλά ταυτόχρονα βίωναν έντονες εσωτερικές εντάσεις, απογοήτευση και διαφωνίες που τελικά τους οδήγησαν στη διάλυσή τους.

Πολλοί ακροατές θεώρησαν λανθασμένα ότι οι στίχοι αναφέρονται στον πόλεμο του Βιετνάμ και στα πολεμικά γεγονότα της εποχής, κάτι που ο Fogerty έχει διαψεύσει, εξηγώντας ότι η έμπνευση ήταν αμιγώς προσωπική και εσωτερική της μπάντας

To view this content we will need your consent to set third party cookies.
For more detailed information, see our cookies page.

Accept third party cookies

Χρόνια αργότερα, το 2012, ο John Fogerty έδωσε μια πιο φωτεινή διάσταση στο τραγούδι, αφιερώνοντας το στην κόρη του, την Kelsy

Behind The Song: Creedence Clearwater Revival, “Have You Ever Seen The Rain?”

Written by John Fogerty One of the most iconic ‘60s roots-rock bands, Creedence Clearwater Revival was coming off a series of gold and platinum records when band member Tom Fogerty announced his departure. His brother and fellow singer/songwriter John Fogerty has gone on record stating he felt...

americansongwriter.com

 

[Θρησκος]

Με αιτία τον πόλεμο στο Βιετνάμ και αφορμή την ανακοινωση δεύτερου μετώπου στην Καμπότζη,διοργανώθηκε μια διαδήλωση στο Kent του Ohio από φοιτητές του τοπικού Πανεπιστημιου αλλά και από μη φοιτητές το 1970.
Χωρίς λόγο,η τοπικη Εθνοφρουρά άνοιξε πυρ κατά των διαδηλωτών με αποτέλεσμα να σκοτωθούν 4 και να τραυματιστούν 9.
Οι CSNY συγκλονίστηκαν από το γεγονός και πολύ σύντομα ο Neil Young έγραψε το Ohio λέγοντας τα πράγματα με τ' όνομα τους.Ονομαστικη αναφορά στον τότε πρόεδρο των ΗΠΑ Nixon οπως και συνεχής αναφορά στον αριθμό των νεκρών.
Το τραγούδι κυκλοφόρησε ως single και ανέβηκε αρκετά ψηλά στα charts όμως πολλοί ραδιοφωνικοί σταθμοί αρνήθηκαν να το παίξουν.
CSNY: Ohio

To view this content we will need your consent to set third party cookies.
For more detailed information, see our cookies page.

Accept third party cookies

 

[Th.ARvan]

"Grab your things, I've come to take you home".
Ποιος δεν μπορει να ταυτιστει μ'αυτο το ωραιο τραγουδι μεταβασης!
Η αρχικη ηχογραφηση του Solsbury Hill εχει, για ευνοητους λογους,
μια εκρηκτικη ενεργεια που δεν μπορει να επαναληφθει κατα τη γνωμη μου.

 

[Θρησκος]

"Grab your things, I've come to take you home".
Ποιος δεν μπορει να ταυτιστει μ'αυτο το ωραιο τραγουδι μεταβασης!
Η αρχικη ηχογραφηση του Solsbury Hill εχει, για ευνοητους λογους,
μια εκρηκτικη ενεργεια που δεν μπορει να επαναληφθει κατα τη γνωμη μου.

Εδώ,επειδή είναι το αγαπημένο τραγούδι του Ιταλού χαιφιντελιστη,το χρησιμοποιεί ως αναφορά σε δοκιμη μερικων προϊόντων δικτύου της JCAT.
Από 10:40 και μετά.

To view this content we will need your consent to set third party cookies.
For more detailed information, see our cookies page.

Accept third party cookies

 

[Simos.I]

Δεν θα είναι εύκολο το σημερινό, αναφέρομαι ασφαλώς στο τραγούδι «Φάνης» των Χάρη και Πάνου Κατσιμίχα, το οποίο κυκλοφόρησε στον εμβληματικό δίσκο «Ζεστά Ποτά» τον Απρίλιο του 1985, βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα και στην αληθινή ιστορία ενός υπαρκτού προσώπου από τη ζωή και τις γειτονιές της Αθήνας (συγκεκριμένα από την ευρύτερη περιοχή του Μπραχαμίου και των γύρω λαϊκών συνοικιών όπου μεγάλωσαν τα αδέλφια Κατσιμίχα).


Ο Φάνης είναι ένα νέο παιδί της διπλανής πόρτας που σημαδεύτηκε από τις εξαρτήσεις, τις δυσκολίες και το περιθώριο.

«Και τα καλά σου φόραγες σαν να ‘τανε γιορτή»: Σε ποιον αφιέρωσαν τον εμβληματικό «Φάνη» οι αδελφοί Κατσιμίχα

Το βασανισμένο παιδί της διπλανής πόρτας

menshouse.gr

Σύμφωνα με τους στίχους, περνάει ένα διάστημα σε «τρελάδικο και φυλακή δυο χρόνια κι έξι μήνες». Βγαίνοντας στην κοινωνία, φέρει το «κίτρινο χαρτί» (το λερωμένο ποινικό μητρώο της εποχής), το οποίο λειτουργεί ως κοινωνικό στίγμα.

Ένα τραγούδι μια ιστορία: Ο Φάνης των αδελφών Κατσιμίχα και η αφιέρωση στο βιβλιαράκι

Εκτός από τις ιστορίες που συνοδεύουν τη δημιουργία των τραγουδιών υπάρχουν και τα τραγούδια που αφηγούνται ιστορίες, ιστορίες της ζωής και της καθημερινότητας, από αυτές που συμβαίνουν δίπλα μας και είναι μέρος μιας πραγματικότητας που μας διαμορφώνει. Ιστορίες άλλοτε χαρούμενες και άλλοτε...

www.dinfo.gr

Πολύ δύσκολη η εποχή, μεταπολίτευση, φόβος αλλά και προκατάληψη για στιγματισμένους.....

Ψάχνει για να βρει δουλειά σε «χίλια δυο αφεντικά», να σταθεί στα πόδια του και να κάνει μια νέα αρχή, αλλά βρίσκει παντού κλειστές πόρτες, αδιαφορία, προκατάληψη και απόρριψη.

Το κομμάτι πιστεύω ότι είναι μια από τις πιο δυνατές κοινωνικές μπαλάντες της ελληνικής δισκογραφίας, παραθέτω μια ζωντανή εκτέλεση και ερμηνεία του εμβληματικού τραγουδιού «Φάνης» από τους Χάρη και Πάνο Κατσιμίχα

To view this content we will need your consent to set third party cookies.
For more detailed information, see our cookies page.

Accept third party cookies

 

[Simos.I]

Με αφορμή μια σημερινή αναφορά στον Lou Reed και συγκεκριμένα για το “Walk on the Wild Side” (1972) του Lou Reed, από τον δίσκο Transformer (σε παραγωγή David Bowie και Mick Ronson), το οποίο αποτελεί σίγουρα έναν ύμνο στην περιθωριακή σκηνή της Νέας Υόρκης, τους τρανς ανθρώπους, τα ναρκωτικά και την ανδρική πορνεία.

Σκάλισα λίγο παραπάνω την ιστορία, η αλήθεια είναι ότι μιλάμε για ένα όχι εύκολο θέμα, σε μια δύσκολη εποχή, με αρκετά ταμπου ακόμη και για τα ελεύθερα ήθη εκείνης της εποχής.

https://www.neatorama.com/2012/09/17/The-Story-Behind-Lou-Reeds-Walk-on-the-Wild-Side/

Κάθε στροφή του τραγουδιού βασίζεται σε έναν πραγματικό άνθρωπο – σούπερ-σταρ από το περιβάλλον του Andy Warhol (The Factory).


Holly Woodlawn, Jackie Curtis, and ‘Little’ Joe Dallesandro at Andy Warhol’s Factory in 1971. Photograph: Jack Mitchell/Getty Images


Andy Warhol in 1971 with, from left, Paul Morrissey, Maurice Braddell, Fred Hughes, Jed Johnson, Jane Forth and Joe Dallesandro.Credit...Express Newspapers/Hulton Archive, via Getty Images

Bασίστηκε σε 5 προσωπικότητες της εποχής

Holly Woodlawn, μια τρανς γυναίκα ηθοποιός, με καταγωγή από το Μαϊάμι της Φλόριντα, η οποία σε ηλικία 15 ετών, έφυγε από το σπίτι της για να γλιτώσει από την ομοφοβική βία και έκανε οτοστόπ μέχρι τη Νέα Υόρκη.

Candy Darling, επίσης τρανς ηθοποιός και μούσα του Warhol, μεγάλωσε στο Λονγκ Άιλαντ («out on the island») και έγινε κεντρική φιγούρα στην καλλιτεχνική bohemia της πόλης. Ο στίχος «even when she was given head» (μια αναφορά σε στοματικό έρωτα που διέφυγε από τη λογοκρισία του BBC γιατί οι λογοκριτές δεν γνώριζαν την αμερικανική αργκό) περιγράφει τη χαρακτηριστική της ηρεμία και αριστοκρατική χάρη μέσα σε έναν σκληρό κόσμο.

Joe ( Little Joe) Dallesandro, βασικός πρωταγωνιστής στις underground ταινίες του Andy Warhol (όπως το Flesh), ο Dallesandro έγινε πραγματικό σύμβολο του σεξ και πέρασε στο mainstream, ενώ αργότερα η φωτογραφία του κούμπωσε σε ιστορικά εξώφυλλα δίσκων (όπως το Sticky Fingers των Rolling Stones και το ντεμπούτο των Smiths).

Joe Campbell, είχε παίξει έναν χαρακτήρα με το όνομα "Sugar Plum Fairy" στην ταινία My Hustler (1965) του Warhol, στο τραγούδι περιγράφεται να ψάχνει στα δρομάκια για φαγητό και να κατευθύνεται προς το Apollo Theater στο Χάρλεμ

Jackie Curtis, θεατρική συγγραφέας, ηθοποιός και drag queen, ο στίχος μιλάει για τη χρήση αμφεταμινών («speeding away») και τη θυελλώδη ζωή της σε μια πόλη που έτρεχε με επικίνδυνους ρυθμούς

Αντί για το τραγούδι, δείτε ένα βίντεο με την ιστορία πίσω από τα πρόσωπα που ενέπνευσαν το "Walk on the Wild Side":

Walk on the Wild Side: The People who Inspired Lou Reed's Classic​

To view this content we will need your consent to set third party cookies.
For more detailed information, see our cookies page.

Accept third party cookies

Η σχέση του τραγουδιού με τον κινηματογράφο είναι διπλή και πολύ στενή: ο Lou Reed δανείστηκε τον τίτλο από την ταινία «Walk on the Wild Side» (1962) (ελληνικός τίτλος: «Το Σπίτι της Αμαρτίας»), σε σκηνοθεσία Edward Dmytryk.

Βασιζόταν σε μυθιστόρημα του Nelson Algren και διαδραματιζόταν σε έναν οίκο ανοχής στη Νέα Ορλεάνη κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Ύφεσης.
Πρωταγωνιστούσαν η Jane Fonda και η Barbara Stanwyck (η οποία υποδύθηκε έναν από τους πρώτους ανοιχτά λεσβιακούς χαρακτήρες στο mainstream σινεμά)

https://cinemamuseum.org.uk/scheduled/walk-on-the-wild-side-1962-on-35mm-film/

Αρχικά, είχαν ζητήσει από τον Lou Reed να γράψει τη μουσική για μια θεατρική μεταφορά αυτού του έργου. Το θεατρικό δεν προχώρησε ποτέ, αλλά ο Reed κράτησε τον τίτλο και τον χρησιμοποίησε για να περιγράψει τη δική του "άγρια πλευρά" – τη ζωή των φίλων του στη Νέα Υόρκη

Walk on the Wild Side (Lou Reed song) - Wikipedia

en.wikipedia.org

Ειλικρινά, ποτέ δεν περίμενα, τέτοια εξέλιξη, για το τραγούδι σκαλίστε άφοβα, υπάρχουν πολλά διαμάντια εκεί έξω!!

 

[#@george@#]

Φθινόπωρο, ψιλόβροχο, εδώ στη γειτονιά σπάνια περνάει κάποιος, ιδίως όταν βρέχει.
Ιδανική στιγμή για να γράψω κάτι για ένα από τα καλύτερά μου τραγούδια.
Είχα στο μυαλό μου το πολύ ενδιαφέρον νήμα του Σίμου, και η σκέψη μου πήγε αβίαστα στο Eleanor Rigby.
Πόσα τραγούδια μπορούν να είναι τόσο δυνατά, τόσο συγκλονιστικά και να αγγίζουν βαθιά
το συναισθηματικό σου κόσμο από το πρώτο άκουσμα έως το πιο πρόσφατο;
Σίγουρα όχι πολλά. Το συγκεκριμένο είναι ένα από τα ελάχιστα.
Είναι ένα τραγούδι το οποίο φέτος συμπληρώνει 60 χρόνια από την πρώτη μέρα της κυκλοφορίας του.
Αν και το πρωτάκουσα 7 – 8 χρόνια αργότερα, δεν έχει σημασία πρώτο άκουσμα ήταν, με συγκλόνισε. Κι ας ήμουν 13 – 14 χρονών.
Έκτοτε, όσες φορές κι αν το ακούσω νιώθω το ίδιο. Προσωπικά πάντα, είναι ο ορισμός του αριστουργήματος.
Ένα τραγούδι που αμφισβήτησε τη λογική της ποπ σε ήχο αλλά και σε στίχους.

Ο Paul McCartney είχε αρχικά γράψει τη μελωδία χρησιμοποιώντας το όνομα Daisy Hawkins.
Προφανώς, στην πορεία έψαχνε κάτι πιο ρεαλιστικό και ηχηρό γι’ αυτό και συνέχισε να το ψάχνει
με αποτέλεσμα να καταλήξει στην ηθοποιό Eleanor Bron η οποία είχε συμπρωταγωνιστήσει
με τους Beatles στην ταινία τους "Help!" το 1965.
Το Rigby το εμπνεύστηκε ενώ περπατούσε στο Μπρίστολ. Είδε την ταμπέλα ενός καταστήματος
που λεγόταν «Rigby & Evens Ltd, Wine & Spirit Shippers».
Του άρεσε όπως έδεναν οι δύο λέξεις, και έτσι γεννήθηκε ο τίτλος «Eleanor Rigby».

Κάποιες φορές, η ζωή φέρνει κάποιες συμπτώσεις,
πιστεύω ότι σε όλους λίγο πολύ έχουν προκύψει κάποιες, σε απίθανα θέματα.
Έτσι και σε αυτή την περίπτωση έγινε κάτι πολύ – πολύ παράξενο.

Στο νεκροταφείο της εκκλησίας του Αγίου Πέτρου (St. Peter's) στο Λίβερπουλ,
εκεί ακριβώς όπου ο Paul και ο John πρωτογνωρίστηκαν το 1957 ως έφηβοι
υπάρχει ένας πραγματικός τάφος μιας γυναίκας που ονομαζόταν Eleanor Rigby (είχε πεθάνει το 1939).
Ο McCartney, έχει πει ότι δεν θυμόταν να έχει δει ποτέ αυτόν τον τάφο,
αλλά παραδέχεται ότι επειδή έκαναν συχνά βόλτες εκεί με τον John Lennon,
το όνομα μπορεί να είχε καταγραφεί στο υποσυνείδητό του ως παιδική ανάμνηση.

Αν και η ιδέα ήταν του Paul McCartney, οι στίχοι ολοκληρώθηκαν
στο σπίτι του John Lennon με τη βοήθεια όλης της παρέας:
Αρχικά ο Paul είχε γράψει το όνομα Father McCartney. Το άλλαξε όμως επειδή δεν ήθελε ο κόσμος
να νομίζει ότι αναφέρεται στον δικό του πατέρα.
Ξεφυλλίζοντας έναν τηλεφωνικό κατάλογο, βρήκαν το όνομα McKenzie.
Ο George Harrison ήταν αυτός που σκέφτηκε τον εμβληματικό εναρκτήριο στίχο: «Ah, look at all the lonely people».
Ο Ringo Starr πρότεινε τον στίχο «writing the words of a sermon that no one will hear»
(γράφει τα λόγια ενός κηρύγματος που κανείς δεν θα ακούσει)
και την ιδέα που ο ιερέας μπαλώνει τις κάλτσες του.

Όσο για το μουσικό αποτέλεσμα;
Ο Paul McCartney τραγουδά, συνοδευόμενος από τέσσερα βιολιά, δύο βιόλες, δύο τσέλα,
και φωνητικά από τους John Lennon και George Harrison.

Ο παραγωγός George Martin έκανε την ενορχήστρωση έχοντας
μια πολύ συγκεκριμένη οδηγία από τον Paul: ΄΄Τα έγχορδα θα πρέπει να ακούγονται κοφτά, επιθετικά και έντονα.΄΄
Ο George Martin λοιπόν, εμπνεύστηκε αυτό το δραματικό παίξιμο των εγχόρδων
από τη μουσική που είχε γράψει ο Bernard Herrmann για την πασίγνωστη ταινία «Ψυχώ» του Άλφρεντ Χίτσκοκ.
Το αποτέλεσμα τελικά είναι αυτό που ξέρουμε.

Το «Eleanor Rigby» υπάρχει στο πρωτοποριακό άλμπουμ "Revolver".



Ένα άλμπουμ που άνοιξε τον δρόμο για τη χρυσή, πειραματική εποχή τους.

"Eleanor Rigby" εδώ από την ταινία "Yellow Submarine" (1968)

To view this content we will need your consent to set third party cookies.
For more detailed information, see our cookies page.

Accept third party cookies

 

[Simos.I]

Συγκλονιστικός ο Γιώργος, κτύπησε φλέβα χρυσού!

 

[Simos.I]

ε, ναι ρε φίλε!

«Diamonds and Rust» (1975) της Joan Baez είναι μια βαθιά προσωπική μπαλάντα που γεννήθηκε από μια απρόσμενη τηλεφωνική κλήση και τις αναμνήσεις από τον θυελλώδη δεσμό της με τον Bob Dylan στη δεκαετία του '1964–1965** στη συνοικία Greenwich Village της Νέας Υόρκης.

Τον Νοέμβριο του 1974, η Joan Baez δέχθηκε ένα τηλεφώνημα από τον Bob Dylan, με τον οποίο είχαν να μιλήσουν χρόνια μετά τον χωρισμό τους. Ο Dylan βρισκόταν στο Woodstock και της τηλεφώνησε, γεγονότα που ξύπνησαν έντονα συναισθήματα και παλιές εικόνες.

Diamonds and Rust

Η ιστορία λέει ότι η Joan Baez καθόταν στο σαλόνι του σπιτιού της μαζί με τον άντρα της, David Harris ένα απόγευμα του Νοέμβρη το 1974, όταν χτύπησε το τηλέφωνο. Το σήκωσε και στην άλλη άκρη της γραμμής άκουσε τον Bob Dylan να της απευθύνεται - τον Bob, με τον οποίο είχε χωρίσει πια 10 περ...

landandfreedom.gr

Την ώρα που χτύπησε το τηλέφωνο, η Baez βρισκόταν στο σπίτι με τον τότε σύζυγό της, David Harris. Αρχικά, η ίδια αστειευόμενη ή προσπαθώντας να το υποβαθμίσει, του είχε πει πως το τραγούδι αφορούσε τον David, αλλά στην πραγματικότητα καθρέφτιζε εξ ολοκλήρου τη σχέση της με τον Dylan.

Τα τραγούδια που γεννήθηκαν μέσα από αληθινές ιστορίες αγάπης και μας αγγίζουν μέχρι σήμερα

Τα 7 διαχρονικά κομμάτια που μιλούν για τον έρωτα και τις πλευρές του

glow.gr

Ο τίτλος συμβολίζει την αντίθεση ανάμεσα στις πολύτιμες, λαμπερές στιγμές της αγάπης τους («διαμάντια») και τη φθορά, την πίκρα και την εγκατάλειψη που έμειναν πίσω με το πέρασμα του χρόνου («σκουριά»).

The story behind "Diamonds and Rust", a song by Joan Baez, about Bob Dylan - Onstage Magazine.com

Breaking music buzz:: The story behind "Diamonds and Rust", a song by Joan Baez, about Bob Dylan – The story behind the song "Diamonds and Rust" is as captivating as the melody itself—a tale of love, memory, and the bittersweet residue of time. Written b

onstagemagazine.com

Στο τραγούδι η Baez περιγράφει λεπτομέρειες από εκείνη την εποχή: τον Dylan να φοράει δερμάτινο τζάκετ, να παίζει κιθάρα, και τη φευγαλέα αίσθηση του πόσο εύκολα η ποίηση και ο έρωτας μπορούν να γίνουν επώδυνη ανάμνηση.

Το τραγούδι είναι η αλήθεια παρόλο που κατάφερε να πάει στα charts και να κάνει σχετική επιτυχία, πήρε πραγματικά άλλη διάσταση όταν έπεσε πάνω στους Judas Priest, αποδεικνύοντας τη διαχρονική δύναμη της σύνθεσης.

μια ζωντανή εκτέλεση του "Diamonds & Rust" από τη Joan Baez το 1975

To view this content we will need your consent to set third party cookies.
For more detailed information, see our cookies page.

Accept third party cookies

και εδώ οι Judas Priest, διαλέγετε, εγώ έχω διαλέξει, εσείς?

To view this content we will need your consent to set third party cookies.
For more detailed information, see our cookies page.

Accept third party cookies