Ο ΟΡΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΠΑΡΑΝΟΙΑΣ...

Κατακριτέος από εμένα ναι, διότι χαραμίζει ένα υπέροχο εργαλείο.
Νομικά εκτεθειμένος όχι, εκτός αν επιχειρήσει να την οδηγήσει.
 
εγω απο την αλλη πιστευω οτι αν σου προσφερει ευχαριστηση ειναι καλο να εχεις ,αφου μπορεις, το καλυτερο συστημα εστω και με ενα δισκο
εστω και για μια φορα το χρονο (αν υπαρχει περιπτωση να το απολαυσεις).
 
??????????
Εγω παντως δε βρισκω τιποτε κακο στον τυπο που μαζευει cd - δισκους, ουτε στον τυπο που προσπαθει χρονια να ακουσει εκεινο το ενα (5-10) cd η δισκο οσο καλυτερα μπορει. Απλα ο ενας ειναι πιο δημοφιλης στη κατηγορια μουσικη, και ο αλλος στη hi-end. Το να προσπαθει ο ενας να ακυρωσει αυτο που κανει ο αλλος δε βρισκω να εχει καποιο νοημα.

Ενας αλλος.
 
Κατακριτέος είναι κάποιος που με όσα κάνει ενοχλεί.

Πως μπορεί να είναι κατακριτέος ένας άνθρωπος κάνοντας απλά αυτό που τον ικανοποιεί ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ .?. (Ότι και αν είναι αυτό – αρκεί να μην ενοχλεί άλλους).

Αγοράζει λοιπόν μία Ferrari ( = Αεροπλάνο – αεροπλανοφόρο – Hi-End – κλπ. κλπ. ) και το χρησιμοποιεί όποτε (και αν) του κάνει κέφι. . Είναι κατακριτέος για το λόγο αυτό. ??

Με την ίδια λογική έχω και εγώ αγοράσει μιά «high-end» καφετιέρα και ακόμα δεν έχω αξιωθεί να κάνω καφεδάκι. Μήπως βρεθώ και κατηγορούμενος . ?
Για κάποιον άλλο η Ferrari μπορεί να είναι ότι η καφετιέρα για εμένα.

Η μήπως φτάσουμε να ενοχοποιούμε τον πλούτο γενικά ?.
Κατακριτέος π.χ. για εμένα είναι και ο (άφραγκος) πιτσιρικάς με το παπί και την κομμένη εξάτμιση γιατί απλά ενοχλεί κάνοντας το κέφι του.
 
Κάθε "εξωτικό" αντικείμενο έχει τρεις πλευρές: την καλή απόδοση στη χρήση για την οποία είναι κατασκευασμένο, τη σχεδίαση (αισθητική και τεχνολογική) και το show-off value, δηλαδή το κατά πόσον φωνάζει το ότι είναι ακριβό.

Κατά την ταπεινή μου γνώμη, είναι ωραίο κάποιος να αγοράζει ένα αντικείμενο επειδή εκτιμά κυρίως το πρώτο: Η κύρια αξία μιας Ferrari είναι η οδηγική εμπειρία που μπορεί να προσφέρει. Και το δεύτερο μπορεί να σταθεί σε ορισμένες περιπτώσεις, όταν ο κατασκευαστής έχει δώσει μεγαλύτερο βάρος στη σχεδίαση αντί για τη χρήση (π.χ. B&O). Το τρίτο όμως είναι κατακριτέο, όχι επειδή ενοχλεί, αλλά επειδή φανερώνει χαμηλό επίπεδο. Αναγκαστικά σκέφτεσαι τι θα έκανε το "εργαλείο" (καθόλου τυχαία λέξη) με έναν "χερά" στο τιμόνι και όχι τον συγκεκριμένο ανίδεο.

Το να ακούς 5-10 CD σε ένα πολύ καλό σύστημα είναι σαν να οδηγείς μία Ferrari μόνο σε 1-2 δρόμους. Αφήνει την υποψία ότι μάλλον δεν είσαι λάτρης της οδήγησης, αλλά του show-off. Διότι το τελικό ζητούμενο είναι η οδήγηση, όχι το αυτοκίνητο. Η απόλαυση της χρήσης, όχι της κατοχής.
 
Lepton ,

Κατά την γνώμη μου δεν μπορείς να βάλεις τέτοια όρια. Ούτε μπορείς να μπείς στο μυαλό του καθενός και ούτε έχει νόημα.

Άλλος κάνει φιγούρα με “Εξωτικά” αποκτήματα και άλλος με φτηνά. Και οι δύο φιγουρατζήδες είναι - για τους άλλους το κάνουν. Μπορεί όμως και να μην είναι.

Κάποιος μπορεί αγοράζει το κότερο του Ωνάση και να μην το δείχνει και κάποιος αγοράζει το πούρο του Ωνάση και το καπνίζει με ύφος 10 Ωνάσηδων (….μόνο παρουσία πολλών άλλων φυσικά ). Τι να ψάχνουμε τώρα.?

Αλλά και ακόμη η ικανοποίηση της κατοχής υπάρχει στην ανθρώπινη φύση = βλέπε συλλέκτες έργων τέχνης.

Εξακολουθώ να πιστεύω ότι μόνο ενοχλητικές συμπεριφορές είναι κατακριτέες .
Ακόμα και η ….απλή φιγούρα δεν βλάπτει κανένα.
 
Re: Απάντηση: Ο ΟΡΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΠΑΡΑΝΟΙΑΣ...

Lepton said:
Κάθε "εξωτικό" αντικείμενο έχει τρεις πλευρές: την καλή απόδοση στη χρήση για την οποία είναι κατασκευασμένο, τη σχεδίαση (αισθητική και τεχνολογική) και το show-off value, δηλαδή το κατά πόσον φωνάζει το ότι είναι ακριβό.

Κατά την ταπεινή μου γνώμη, είναι ωραίο κάποιος να αγοράζει ένα αντικείμενο επειδή εκτιμά κυρίως το πρώτο: Η κύρια αξία μιας Ferrari είναι η οδηγική εμπειρία που μπορεί να προσφέρει. Και το δεύτερο μπορεί να σταθεί σε ορισμένες περιπτώσεις, όταν ο κατασκευαστής έχει δώσει μεγαλύτερο βάρος στη σχεδίαση αντί για τη χρήση (π.χ. B&O). Το τρίτο όμως είναι κατακριτέο, όχι επειδή ενοχλεί, αλλά επειδή φανερώνει χαμηλό επίπεδο. Αναγκαστικά σκέφτεσαι τι θα έκανε το "εργαλείο" (καθόλου τυχαία λέξη) με έναν "χερά" στο τιμόνι και όχι τον συγκεκριμένο ανίδεο.

Το να ακούς 5-10 CD σε ένα πολύ καλό σύστημα είναι σαν να οδηγείς μία Ferrari μόνο σε 1-2 δρόμους. Αφήνει την υποψία ότι μάλλον δεν είσαι λάτρης της οδήγησης, αλλά του show-off. Διότι το τελικό ζητούμενο είναι η οδήγηση, όχι το αυτοκίνητο. Η απόλαυση της χρήσης, όχι της κατοχής.
Click to expand...
Το να οδηγεις τη Ferrari σε μια πιστα προσπαθωντας συνεχως να κατεβασεις το χρονο σου;;;
 
Απάντηση: Re: Απάντηση: Ο ΟΡΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΠΑΡΑΝΟΙΑΣ...

Panagiotis Manopoulos said:
Το να οδηγεις τη Ferrari σε μια πιστα προσπαθωντας συνεχως να κατεβασεις το χρονο σου;;;
Click to expand...
:Banane0: :Banane0:

By the way τί έκανες με τον βραχίονά σου;
 
Με αφορμή την εύστοχη κατηγοριοποίηση των αναγκών που καλύπτουν τα λεγόμενα «εξωτικά μηχανήματα» που έκανε ο Λευτέρης (χρόνια σου Πολλά !), θα ήθελα να επισημάνω ότι αυτό που εμένα προσωπικά ενοχλεί – και θεωρώ κατά την ταπεινή μου άποψη κατακριτέο – είναι η τακτική του να προτάσσω διαφορετικό λόγο απόκτησης, απ´ αυτόν που πραγματικά συντρέχει.
Δηλαδή να υποστηρίζω από το «απλό» : αφού κατέχω μια Ferrari, είναι προφανές ότι γνωρίζω από αυτοκίνητα, έως το πιο «εξεζητημένο» : αφού κατέχω μια Ferrari , είμαι προφανώς ένας καλός οδηγός.

Με παραδείγματα όπως αυτό της Ferrari είναι βεβαίως εμφανείς οι λογικοί ακροβατισμοί.

Με High End παραδείγματα όμως, αρκετές φορές «ξεγελιέμαι».
 
Σταύρο ,

Κατά την δική μου λογική .

Αν κάποιος που κατέχει μία Ferrari ΕΛΘΕΙ ΚΑΙ ΣΟΥ ΠΕΙ ότι εφόσον την κατέχω είμαι καλύτερος οδηγός και ξέρω καλύτερα από αυτοκίνητα τότε σίγουρα το λάθος είναι δικό του και πράγματι ΕΝΟΧΛΕΙ με την συμπεριφορά του και κατακρίνεται. (το ίδιο άλλωστε μπορεί να κάνει και αν κατέχει «φτιαγμένο» Pundo ή φτιαγμένο παπί ).

ΑΝ όμως εσύ από μόνος σου συμπεραίνεις ότι η «κοψιά» του δεν ταιριάζει με αυτό που έχεις στο μυαλό σου για κάτοχο Ferrari κατά την γνώμη μου τον καταδικάζεις χωρίς λόγο και έχεις άδικο.

Δηλαδή αν ένας ηλικιωμένος 60 χρονών αποφασίσει να κάνει τον καημό του και να την αγοράσει είναι κατακριτέος. ??.

H αν κάποιος που δεν ασχολείται με το H/C και ελάχιστα γνωρίζει , αγοράσει τον SONY qualia για να δεί μία ταινία το μήνα είναι κατακριτέος ?

Για εμένα δηλαδή αν κάποιος είναι ανόητος (….και κάνει φιγούρες) δεν έχει σχέση με το αν είναι κάτοχος Ferrari (κλπ. κλπ)
 
τείνω να συμφωνήσω με την άποψη περί "γούστου" του καθενός, κι ότι αυτό δεν πρέπει να κατακρίνεται. πολύ πρόσφατα, διασταυρώθηκα σ'ένα φανάρι στη Θηβών, που λόγω απογεύματος ήταν τίγκα, με μια κατακόκκινη ολοκαίνουρια Ferrari οδηγούμενη από ένα άνδρα αρκετά ηλικιωμένο, γύρω στα 65 τον έκοψα. ακριβώς δίπλα του, χαριεντιζόμενη, μία ξανθούλα όχι πολύ πάνω από τα 20 - 25, σκυμμένη στον ώμο του όλο νάζι. Δεν ξέρω αν ο τύπος ήταν καλός οδηγός - και το πήξιμο της Θηβών δε θα μου επέτρεπε να το μάθω - είμαι βέβαιος όμως ότι η Ferrari είχε επιτελέσει το σκοπό της ... και δεν το κατακρίνω.
 
Κριτική και επικριτική

Να πω κατ' αρχάς ότι το link δεν ανοίγει, όσο κι αν προσπάθησα.

Φαντάζομαι ότι πρόκειται για κάποια εξωτική υλοποίηση της Mc Intosh, εξ όσων μπορώ να συμπεράνω από την παραπομπή του link.

Θα συμφωνήσω με τον Ηλία σχετικά με την έννοια "κατακριτέος".

Παρ' όλ' αυτά, ο καθένας έχει δικαίωμα να κρίνει την συμπεριφορά κάποιου άλλου.

Υπάρχει διαφορά όμως μεταξύ των εννοιών "κρίση", "επίκριση" και "κατάκριση".

Με το πρώτο εννοούμε την διαδικασία ελέγχου και αξιολόγησης των πράξεων και συμπεριφορών κάποιου ή κάποιων.

Με το δεύτερο έχουμε περάσει σε φάση άσκησης σχολίων με σκοπό την διόρθωση ή την βελτίωση των πράξεων ή συμπεριφορών.

Με το τρίτο κατηγορούμε ευθέως και - αν περνάει από το χέρι μας (βλ. π.χ. δικαστικούς, δημοσιογράφους, πολιτικούς κλπ.) - καταδικάζουμε τα πραχθέντα.

Πιστεύω κι εγώ πως τα παραπάνω παραδείγματα μπορούν να κριθούν και να επικριθούν, όχι όμως να κατακριθούν.

Πλην ενός μόνο λόγου: Αν η απόκτηση ενός McIntosh ή μιας Ferrari ή ενός Vacheron Constantin έπεται μιας εγκληματικής ή απάνθρωπης συμπεριφοράς ή πράξης. Δεν θα μπορούσα να αφήσω στο απυρόβλητο κάποιον κ. Δείνα, που θα πούλαγε μούρη με τη Ferrari του, αν ήξερα ότι ήταν π.χ. ιδιοκτήτης μιας Ricomex, ή μιας "οικογένειας" γνωστής προέλευσης Σικελών.
 
Εγώ νομίζω ότι ειδικότερα στο Hi-End οι κατηγορίες είναι τελείως λανθασμένες. (αλλά ακόμα και οι τυχόν επικρίσεις που λέει ο Παναγιώτης)

Ουσιαστικά τα ακριβά μηχανήματα ένα αυτοπαραμύθιασμα είναι που σου δίνει ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ χαρά . (και για εμένα όλα καλά ακόμη και αν έχεις 5 CD και μηχανήματα 1,000,000 ευρώ).

Με την Ferrari ρίχνεις και λίγη φιγούρα γυρνώντας γύρω-γύρω και σε ζηλεύουν και μερικές ξανθιές – και όχι μόνο (και καλά κάνεις )

Με τα ακριβά Ηi-End σε κοροϊδεύουν όλοι.
Οι «επέξω» σε θεωρούνε για δέσιμο .
Η γυναίκα σου θέλει να σε πνίξει (…..και που να ήξερε πόσα πράγματι έχεις δώσει !).
Οι «γνωρίζοντες» σε κατηγορούν επίσης γιατί το σύστημα «δεν παίζει».
Οι ξανθιές ?? . Το έχουνε γραμμένο και εσένα μαζί του.

Για ποια φιγούρα μιλάμε ? Και σε ποιούς ?
 
Last edited:
Ξαναγυρίσαμε το θέμα στην προσφιλή μας κολοκυθόπιτα.
Κανείς δεν πρόκειται να διαφωνήσει γι´ αυτήν. Μιλάμε πάντοτε για προσωπικά γούστα, τα οποία θα συμφωνήσω ότι όσο δεν ενοχλούν, δεν μπορούν να είναι σημείο κριτικής πόσο μάλλον κατακριτέα.

Εκεί που εγώ αντιμετωπίζω πρόβλημα, είναι όταν κάποιος προσπαθεί να περάσει τεχνηέντως την κολοκυθόπιτα ως συμβουλή / παρότρυνση, δηλαδή ως την λογική και καταλληλότερη επιλογή.

Στο παράδειγμα του Ηλία π.χ. ο κύριος με τον Qualia εάν μου παρουσιαστεί ως έχει, δηλαδή «άσχετος» με το H/C, και μου αιτιολογήσει την αγορά του ως απόφαση που του υποδείχθηκε –καθότι άσχετος - βάσει του Brand name, αιχμή της τεχνολογίας κ.λ.π. – κανένα πρόβλημα.
Αν όμως – αιτιολογώντας την αγορά - μου αρχίσει: τα «ε... για να επενδύσω τόσα χρήματα, κάτι ξέρω», τότε –IMHO- υπάρχει πρόβλημα.

Ή στο παράδειγμα του Βαγγέλη π.χ. αν ρωτήσω τι την θέλεις στην ηλικία σου την Ferrari και εισπράξω σαν απάντηση το ότι μ´ αυτή κάνω την «τέλεια διαδρομή» στην ..... Θηβών, τότε κάτι δεν παει καλά.
Αν μάλιστα προσπαθήσει να με πείσει ότι αυτή θα πρέπει να είναι και η δικιά μου επιλογή, προκειμένου να κάνω κι εγώ «τέλειες διαδρομές» χωρίς να ρωτηθώ καν που στο καλό κινούμαι καθημερινά, τότε παμε χειρότερα.

Να εξηγήσω και γιατί επιμένω τόσο.
Προσωπική μου διαπίστωση είναι ότι κάποιοι συλλογισμοί περί HighEnd, που είχαν θέση αξιωμάτων στο σκεπτικό μου, χρήζουν επανεξέτασης.

Όπως το ότι π.χ. κάτοχος = γνώστης.
Κάποιες φορές είναι πράγματι, αλλά κάποιες άλλες όχι.
 
Top Bottom