Οι καλοί φεύγουν νωρίς...

supersonic

Μέλος Σωματείου
17 June 2006
49,679
δεν ξέρω πόσοι στεναχωρέθηκαν όπως εγώ μέσα στην ηλίθια καθημερινότητα που μας πλασάρουν.
Όμως η είδηση αυτή ήταν η είδηση της μέρας και πολύ περισσότερο.
Ο Μιχάλης Παπαγιαννάκης δεν είναι πιά μαζί μας.

Ποτέ δεν ασχολήθηκα ιδιαίτερα με τα κομματικά, και ποτέ ιδιαίτερα με τα κόμματα της αριστεράς.
Όμως ΚΑΠΟΙΟΥΣ ανθρώπους τους εκτιμούσα όλα τα χρόνια γιά την πορεία τους και τη σεμνοτητά τους.
Και αυτός ήταν ένας Άνθρωπος που εκτιμούσα.

Καλό του ταξίδι.
 
Aπο τους αξιοπρεπεστερους. Τον τσακισε ο χαμος του παιδιου του, πριν απο λιγα χρονια.
 
Μακραν ο πιο εντιμος Πολιτικος και ισως αυτος που αν ηταν υγιης να οδηγουσε την αριστερα πλην ΚΚΕ.


Ολοι οι καλοι πεθαινουν και επιβιωνουν οι κατσαριδες.
 
Μιχάλης Παπαγιαννάκης 1941-2009

Σήμερα πέθανε ο Μιχάλης Παπαγιαννάκης Βουλευτής τής Β.Αθηνών τού Συνασπισμού,μετά απο μιά χρόνια περιπετεια τής Υγείας του.
Ο Μιχάλης υπήρξε ένα απο τά σημαντικότερα Ιστορικά Στελέχη τής Πραγματικής Ανανεωτικής Αριστεράς.
Ανθρωπος μέ Γνωσεις,Ηθος και αληθινή Δημοκρατική Αντίληψη γιά μιά Αριστερά Αντισταλινική μέ Ευρωπαϊκό προσανατολισμό ,βγαλμένη μέσα απο τίς Δημοκρατικότερες Αριστερές αντιλήψεις τού Αντόνιο Γκράμσι ,τού Παλμίρο Τολιάτι και τού Ενρίκο Μπερλινγκουέρ.
Αγωνίστηκε κατά της Δικτατορίας ,και τίμησε την Ελλάδα στό Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.
Αντεξε πολλές απώλειες στην Ζωή του αλλά ουδέποτε πούλησε την προσωπική και Κοινωνική του Ιστορία.
Ο Παπαγιαννάκης δέν φέρθηκε ποτέ -αν και θά μπορούσε-σάν άλλους πού κυριολεκτικα ξεπούλησαν την προσωπική τους Ιστορία μέ αντάλλαγμα ένα Κομμάτι Εξουσίας.
Εμεινε μέχρις την τελευταία στιγμή ακόμα και ως Μειοψηφία σέ έναν Πολιτικό Χώρο πού εδώ και καιρό έχει απωλέσει τήν αληθινή Ανανεωτική του Ταυτότητα και έχει μετατραπεί σέ ένα συνοθύλευμα.
Δυστυχώς τά τελευταία Χρόνια και παρά το ότι αρκετοί γνώριζαν τήν Περιπέτεια τής Υγείας του δέχτηκε επιθέσεις από στελέχη συνιστωσών τού Κόμματός του πού θέλουν να το μετατρέψουν σέ ένα Περιθωριακό Απόκομμα.
Υπήρξε πάντα Υπόδειγμα Ηθους,Εντιμότητας και Συνέπειας και πάντα οραματιζόταν μιά Πλουραλιστική Αριστερά στη οποία θα κυριαρχούσε η Ελευθερία και η Δημοκρατική Σκέψη.
Πάντα σάν γνήσιος Αντιδογματικός Αναθεωρητής.
Ηταν μεγαλη μου τιμή πού τον γνώριζα απο τά τέλη τής δεκαετίας τού 70.
Ελαφρύ το Χώμα πού θά τον σκεπάσει.
Και είθε η γεμάτη Νηφαλιότητα Σκέψη του νά μεταδοθεί και να αποδώσει κάποτε Καρπούς.
 
Ούτε εγώ ανήκα ποτέ στην Αριστερά, όμως ο θάνατος ενός ανθρώπου με τέτοιο Ήθος δεν μπορούσε παρά να με συγκινήσει. Είδα την είδηση σήμερα το πρωί στη δουλειά, το είπα στους συναδέλφους και κανείς δεν τον ήξερε για την πορεία του ή τις απόψεις του. Κάποιοι τον είχαν ακουστά γιατι είχε χάσει το παιδί του. Τι να πει κανείς, σημεία των καιρών...Έτσι και αλλιώς δεν υπάρχει πλέον χώρος στην πολιτική σκηνή μας για ανθρώπους που εκπροσωπούν τον χώρο τους με συνέπεια, ήθος, αρχές και σοβαρότητα όπως ο Μιχάλης Παπαγιαννάκης. Καλό του ταξείδι.
 
Απάντηση: Μιχάλης Παπαγιαννάκης 1941-2009

Ζητώ συγνώμη αλλά δεν είχα δεί πώς ο Supersonic ειχε ήδη ανοίξει Thread.
Παρακαλώ πολύ τούς διαχειριστές να κλείσουν το δικό μου και να μεταφέρουν το κείμενό μου στο προηγηθέν Θέμα τού Chief.
Eυχαριστώ.
 
Re: Μιχάλης Παπαγιαννάκης 1941-2009

δεν νομίζω υπάρχει πρόβλημα...
Άλλωστε το δικό μου έχει και κάποιες ...φιλοσοφικές προεκτάσεις...
 
Απάντηση: Μιχάλης Παπαγιαννάκης 1941-2009

Με τη ζωντάνια της σκέψης του, την αμεσότητα του λόγου του, το ήθος του και το ακούραστο της προσφοράς του μας άφησε μια πολύτιμη παρακαταθήκη και ένα εξαιρετικό παράδειγμα.

Είχα την τιμή και τη χαρά να τον συναντήσω για λίγο το Σεπτέμβρη του 2007. Η ήδη μίζερη και άθλια πολιτική μας πραγματικότητα, φαντάζει ακόμη πιο αποκρουστική με την απουσία του.

Αιώνια η μνήμη του. Μακάρι να σταθούν και άλλοι αντάξιοι του.

ΥΓ. Καλύτερα να ενωθούν τα νήματα του Σπύρου και του υπέρηχα.
 
Συντάσσομαι κι εγώ μαζί με αυτούς οι οποίοι τον θεωρούσαν από τα θετικά στοιχεία στο ρυπαρό χώρο της (μικρο)πολιτικής όπου δεσπόζουν το ''ήξεις αφήξεις'' , η κωλοτούμπα, ο καιροσκοπισμός, η ξύλινη και ψευδής γλώσσα κλπ κλπ...
Ας είναι ελαφρύ το χώμα...
 
Απο τους πολιτικούς που πάντα θα άκουγα με προσοχή τις τοποθετήσεις του παρόλο που δεν τις έκανε αρκετά συχνά. Το πόστ του Σπύρου συνοψίζει πιστέυω τα πάντα. Θα λείψει απο την πολιτική ζωή σίγουρα.
 
Απο τους λίγους αριστερούς χωρίς "ξύλινη γλώσσα" και με ήθος. Πράγματι οι καλοί φεύγουν νωρίς!
 
Μεγαλη απωλεια , ειδικα αυτην την εποχη που η Ελλαδα εχει ελλειψη απο πραγματικα μεγαλους πολιτικους και ηγετες με αποτελεσμα να εχουμε γεμισει απο "ποντικια"...
 
Και εγώ στεναχωρήθηκα με την είδηση. Από τις εξαιρέσεις στα δάχτυλα του ενός χεριού μέσα στο κοινοβούλιο. Τεράστια απώλεια ελπίδας.