- 17 June 2006
- 1,296
Παντού... Ζωνιανά
Κατάγομαι από την Κρήτη και είμαι υπερήφανος για αυτό. Τον αγαπάω αυτόν τον τόπο. Εκεί έζησα τα παιδικά μου καλοκαίρια, εκεί έκανα τις εφηβικές μου τρέλες, εκεί συνάντησα για πρώτη φορά το βάσανο του έρωτα. Μεγάλωσα και ζω στην Αθήνα, δεν υπάρχει όμως μέρος που να νιώθω τόσο δικό μου όσο την παλιά πόλη του Ρεθύμνου. Δηλώνω Ρεθεμνιώτης και είμαι υπερήφανος για αυτό. Όσο και αν θα κάνει εντύπωση στον παρουσιαστή του κεντρικού δελτίου ειδήσεων, στην αυλή του σπιτιού μου έχουμε λεμονιές και όχι χασισόδεντρα, ο τραπεζικός μου λογαριασμός δεν έχει εκατομμύρια ευρώ, στις ντουλάπες μου έχει κουβέρτες και όχι χειροβομβίδες και καλάζνικοφ, πίνω κόκα κόλα λάιτ και όχι κοκαϊνη.
Βαρέθηκα πια με την ισοπέδωση... Κουράστηκα με την φασίζουσα ελληνική νοότροπια που τα κάνει όλα ίδια: Είσαι Αλβανός; Είσαι κλέφτης. Είσαι αριστερός; Είσαι κουκουλοφόρος. Είσαι διαιτητής; Τα παίρνεις. Είσαι αστυνομικός; Είσαι γουρούνι. Είσαι κτηνοτρόφος στο Αγρίνιο; Είσαι έτοιμος να σκοτώσεις. Και εσχάτως, είσαι Κρητικός; Είσαι έμπορος όπλων και ναρκωτικών.
Δεν αρνούμαι – θα ήμουν ηλίθιος να το κάνω – ότι οι Κρητικοί, οι ντόπιοι (και όχι μόνο) έχουν μια ιδιαίτερη σχέση με τα όπλα. Τα αγαπάνε... Όχι όμως για τους λόγους που φαντάζονται οι Ευαγγελατοτραγκαίοι. Κουβαλάνε μια παράξενη τρέλα, μία ιδιαίτερη αίσθηση υπερηφάνιας οι Κρητικοί. Και δεν έχουν ξεχάσει ότι κάποτε, με τα ίδια όπλα οι παππούδες τους έκαναν μαύρη τη ζωή των χιτλερικών στρατευμάτων.
« Πότε θα κα - πότε θα κάνει ξαστεριά, ε πότε θα φλεβαρίσει, πότε θα φλεβαρίσει,
να πάρω το - να πάρω το τουφέκι μου». Αν ζούσε σήμερα ο αρχάγγελος της Κρήτης, ο Νίκος ο Ξυλούρης θα άκουγε στα παράθυρα από τον κύριο Παπαρίαδη, επίτιμο καλεσμένο, ότι είναι ένας στυγνός υποκινητής της βίας...
Αν ήταν στο χέρι μου, θα τα εξαφάνιζα τα όπλα από τα σπίτια των Κρητικών. Όχι όμως, το ξαναλέω, για τους λόγους που φαντάζονται οι Μάρες και οι Σάρες των καναλιών. Θα το έκανα για να μην υπάρξει ποτέ ξανά θανάσιμος τραυματισμός σε κάποιο γλέντι γάμου.
Θα το έκανα για να μη σκοτώσει ποτέ ξανά παιδάκι το αδερφάκι του. Θα το έκανα γιατί πλέον οι Χίτλερ του σύγχρονου κόσμου δεν αντιμετωπίζονται με Μπερέτες.
Τώρα, το να έχει κάποια συμμορία αυτόματα για να κάνει ληστείες και να στήνει ενέδρες, το θεωρώ – εννοείται – κατακριτέο. Δεν είναι όμως θέμα της Κρήτης αυτό. Είναι πρόβλημα πανελλαδικό (και για την ακρίβεια, παγκόσμιο).
Εύχομαι από καρδιάς, να καταφέρει η Ελληνική Αστυνομία να εξαρθρώσει τις σπείρες που δρουν στα φιλόξενα για τα παράνομα σχέδια τους, βουνά του Μυλοποτάμου. Πριν από όλα, θα ανακουφίσει τους ίδιους τους κάτοικους της περιοχής που ζούνε στη σκιά τους, που ζούνε με το φόβο τους.
Μακάρι, επίσης, να μπορέσει να μας απαντήσει ποιος προστάτευε τόσα χρόνια τους μεγαλέμπορους ναρκωτικών που βρήκαν εκεί στον Μυλοπόταμο την ησυχία τους. Ποιος και γιατί; Ποιοι πολιτικοί, ποιοι αστυνόμοι, ποιος κράτος και ποιοι νόμοι...
Κάτι μου λέει, ότι ο λογαριασμός που είχε μέσα 5 εκ, ευρώ, θα ήταν πολύ μεγαλύτερος αν ο ιδιοκτήτης του δεν λάδωνε το σύστημα. Αυτό εμένα μου φαίνεται πιο κατακριτέο από το γεγονός ότι ο ξάδερφος μου ο Γιώργης, στο γάμο της αδερφής του έβγαλε το πιστόλι του και έριξε πέντε στον αέρα. Να τον πιάσετε τον Γιώργη, κύριοι. Πιάστε όμως και τον βουλευτή που προστάτευε τους έμπορους του θανάτου.
Μακάρι (και το εννοώ) να ξεβρωμίσει ο τόπος από τους καρχαρίες στα Ζωνιανά και στα γύρω χωριά και να μείνουν μόνο οι περήφανοι ντόπιοι που έχουν ακόμη μέσα τους ψηλά αξίες όπως η φιλοξενία, η τιμή και το φιλότιμο.
Μακάρι όμως να μπορέσει το ελληνικό κράτος, στη συνέχεια, να σταματήσει το εμπόριο ναρκωτικών, μέρα μεσημέρι στο κέντρο της Αθήνας. Μακάρι να συλλάβει όλους τους νονούς της νύχτας που λυμαίνονται τα μαγαζιά. Μακάρι να βάλει χέρι στις μεγάλες πολυεθνικές που ξεπλένουν μαύρο – και βρώμικο – χρήμα. Μακάρι να καθαρίσουν τα σκ@τ@ που μας πνίγουν, μέρα με τη μέρα όλο και περισσότερο.
Αν το θέλουν οι Χατζηλιάτσοι ας ρίξουν βόμβες και ας εξαφανίσουν τα Ζωνιανά από το χάρτη. Θα ζούμε τότε σε μία χώρα δημοκρατική και ευνομούμενη; Μπα μωρέ... Τα Ζωνιανά είναι παντού. Στον Ασπρόπυργο, στην Ομόνοια, στο Μεταξουργείο, στα Βόρεια Προάστια με τους κοκάκηδες, στη Βόρεια Ελλάδα, στην Πελοπόννησο, δίπλα μου και δίπλα σου.
Ποτέ θα κά – ε ποτέ θα κάμει ξαστεριά...
Στέλιος Ποτηράκης - www.gatadotis.gr - [email protected]
Κατάγομαι από την Κρήτη και είμαι υπερήφανος για αυτό. Τον αγαπάω αυτόν τον τόπο. Εκεί έζησα τα παιδικά μου καλοκαίρια, εκεί έκανα τις εφηβικές μου τρέλες, εκεί συνάντησα για πρώτη φορά το βάσανο του έρωτα. Μεγάλωσα και ζω στην Αθήνα, δεν υπάρχει όμως μέρος που να νιώθω τόσο δικό μου όσο την παλιά πόλη του Ρεθύμνου. Δηλώνω Ρεθεμνιώτης και είμαι υπερήφανος για αυτό. Όσο και αν θα κάνει εντύπωση στον παρουσιαστή του κεντρικού δελτίου ειδήσεων, στην αυλή του σπιτιού μου έχουμε λεμονιές και όχι χασισόδεντρα, ο τραπεζικός μου λογαριασμός δεν έχει εκατομμύρια ευρώ, στις ντουλάπες μου έχει κουβέρτες και όχι χειροβομβίδες και καλάζνικοφ, πίνω κόκα κόλα λάιτ και όχι κοκαϊνη.
Βαρέθηκα πια με την ισοπέδωση... Κουράστηκα με την φασίζουσα ελληνική νοότροπια που τα κάνει όλα ίδια: Είσαι Αλβανός; Είσαι κλέφτης. Είσαι αριστερός; Είσαι κουκουλοφόρος. Είσαι διαιτητής; Τα παίρνεις. Είσαι αστυνομικός; Είσαι γουρούνι. Είσαι κτηνοτρόφος στο Αγρίνιο; Είσαι έτοιμος να σκοτώσεις. Και εσχάτως, είσαι Κρητικός; Είσαι έμπορος όπλων και ναρκωτικών.
Δεν αρνούμαι – θα ήμουν ηλίθιος να το κάνω – ότι οι Κρητικοί, οι ντόπιοι (και όχι μόνο) έχουν μια ιδιαίτερη σχέση με τα όπλα. Τα αγαπάνε... Όχι όμως για τους λόγους που φαντάζονται οι Ευαγγελατοτραγκαίοι. Κουβαλάνε μια παράξενη τρέλα, μία ιδιαίτερη αίσθηση υπερηφάνιας οι Κρητικοί. Και δεν έχουν ξεχάσει ότι κάποτε, με τα ίδια όπλα οι παππούδες τους έκαναν μαύρη τη ζωή των χιτλερικών στρατευμάτων.
« Πότε θα κα - πότε θα κάνει ξαστεριά, ε πότε θα φλεβαρίσει, πότε θα φλεβαρίσει,
να πάρω το - να πάρω το τουφέκι μου». Αν ζούσε σήμερα ο αρχάγγελος της Κρήτης, ο Νίκος ο Ξυλούρης θα άκουγε στα παράθυρα από τον κύριο Παπαρίαδη, επίτιμο καλεσμένο, ότι είναι ένας στυγνός υποκινητής της βίας...
Αν ήταν στο χέρι μου, θα τα εξαφάνιζα τα όπλα από τα σπίτια των Κρητικών. Όχι όμως, το ξαναλέω, για τους λόγους που φαντάζονται οι Μάρες και οι Σάρες των καναλιών. Θα το έκανα για να μην υπάρξει ποτέ ξανά θανάσιμος τραυματισμός σε κάποιο γλέντι γάμου.
Θα το έκανα για να μη σκοτώσει ποτέ ξανά παιδάκι το αδερφάκι του. Θα το έκανα γιατί πλέον οι Χίτλερ του σύγχρονου κόσμου δεν αντιμετωπίζονται με Μπερέτες.
Τώρα, το να έχει κάποια συμμορία αυτόματα για να κάνει ληστείες και να στήνει ενέδρες, το θεωρώ – εννοείται – κατακριτέο. Δεν είναι όμως θέμα της Κρήτης αυτό. Είναι πρόβλημα πανελλαδικό (και για την ακρίβεια, παγκόσμιο).
Εύχομαι από καρδιάς, να καταφέρει η Ελληνική Αστυνομία να εξαρθρώσει τις σπείρες που δρουν στα φιλόξενα για τα παράνομα σχέδια τους, βουνά του Μυλοποτάμου. Πριν από όλα, θα ανακουφίσει τους ίδιους τους κάτοικους της περιοχής που ζούνε στη σκιά τους, που ζούνε με το φόβο τους.
Μακάρι, επίσης, να μπορέσει να μας απαντήσει ποιος προστάτευε τόσα χρόνια τους μεγαλέμπορους ναρκωτικών που βρήκαν εκεί στον Μυλοπόταμο την ησυχία τους. Ποιος και γιατί; Ποιοι πολιτικοί, ποιοι αστυνόμοι, ποιος κράτος και ποιοι νόμοι...
Κάτι μου λέει, ότι ο λογαριασμός που είχε μέσα 5 εκ, ευρώ, θα ήταν πολύ μεγαλύτερος αν ο ιδιοκτήτης του δεν λάδωνε το σύστημα. Αυτό εμένα μου φαίνεται πιο κατακριτέο από το γεγονός ότι ο ξάδερφος μου ο Γιώργης, στο γάμο της αδερφής του έβγαλε το πιστόλι του και έριξε πέντε στον αέρα. Να τον πιάσετε τον Γιώργη, κύριοι. Πιάστε όμως και τον βουλευτή που προστάτευε τους έμπορους του θανάτου.
Μακάρι (και το εννοώ) να ξεβρωμίσει ο τόπος από τους καρχαρίες στα Ζωνιανά και στα γύρω χωριά και να μείνουν μόνο οι περήφανοι ντόπιοι που έχουν ακόμη μέσα τους ψηλά αξίες όπως η φιλοξενία, η τιμή και το φιλότιμο.
Μακάρι όμως να μπορέσει το ελληνικό κράτος, στη συνέχεια, να σταματήσει το εμπόριο ναρκωτικών, μέρα μεσημέρι στο κέντρο της Αθήνας. Μακάρι να συλλάβει όλους τους νονούς της νύχτας που λυμαίνονται τα μαγαζιά. Μακάρι να βάλει χέρι στις μεγάλες πολυεθνικές που ξεπλένουν μαύρο – και βρώμικο – χρήμα. Μακάρι να καθαρίσουν τα σκ@τ@ που μας πνίγουν, μέρα με τη μέρα όλο και περισσότερο.
Αν το θέλουν οι Χατζηλιάτσοι ας ρίξουν βόμβες και ας εξαφανίσουν τα Ζωνιανά από το χάρτη. Θα ζούμε τότε σε μία χώρα δημοκρατική και ευνομούμενη; Μπα μωρέ... Τα Ζωνιανά είναι παντού. Στον Ασπρόπυργο, στην Ομόνοια, στο Μεταξουργείο, στα Βόρεια Προάστια με τους κοκάκηδες, στη Βόρεια Ελλάδα, στην Πελοπόννησο, δίπλα μου και δίπλα σου.
Ποτέ θα κά – ε ποτέ θα κάμει ξαστεριά...
Στέλιος Ποτηράκης - www.gatadotis.gr - [email protected]
