Πατέρας & γιός (η δύναμη της θέλησης)

kokar

kokar

Supreme Member
8 December 2006
8,243
Αργυρούπολη
Το επισυναπτόμενο βίντεο νομίζω ότι είναι μια από τις πιο
συγκινητικές στιγμές στην ιστορία του ερασιτεχνικού
αθλητισμού. Η ιστορία με λίγα λόγια πάει
κάπως έτσι. Ένα ζευγάρι αποκτά ένα παιδί που έχει σοβαρή
ανατομική αναπηρία. Οι γιατροί τους λένε ότι το παιδί δεν θα
έχει νοητική ανάπτυξη και δεν τους δίνουν ελπίδες για το
μέλλον του. Ο μπαμπάς του σε πείσμα όλων των αντίθετων
απόψεων αποκτά ένα κώδικα επικοινωνίας μαζί του και το
παιδί αναπτύσσεται νοητικά κανονικά και πηγαίνει στο
σχολείο. Ο μικρός κάποια στιγμή ζητά από τον μπαμπά του να
αθληθεί. Ο μπαμπάς δεν έχει καμία σχέση με τον αθλητισμό και
αρχίζει να προπονείται κουβαλώντας τον μικρό του γιό
στα χέρια για να έχει κι αυτός την χαρά του αθλητισμού!!!
Το εκπληκτικό? Ο μπαμπάς πλέον έχει τρέξει δεκάδες μαραθώνιους
και ironman πάντοτε με τη συντροφιά του γιού του!!
Το video δείχνει τη συμμετοχή τους σ' ένα ironman. Ο Dick Hoyt κολυμπάει
έχοντας δεμένο πάνω του το γιό του σε βάρκα (!), μετά ποδητατεί 180
χιλιόμετρα (!) με το γιό του σε ειδική θέση πάνω στο ποδήλατο
και τέλος τρέχει κι ένα μαραθώνιο σπρώχνοντας το
αναπηρικό καρότσι του γιού του!!
Μια συγκινητική και απίστευτα δυνατή ιστορία.


http://www.youtube.com/watch?v=f4B-r8KJhlE


http://www.youtube.com/watch?v=flRvsO8m_KI

http://en.wikipedia.org/wiki/Team_Hoyt
 
Κοκάρ είσαι πολύ μπροστά....με συγκίνησες που να πάρει.....:bigcry:
και ύστερα μιλούν κάποιοι για ''οικογενειακά βάρη''.!!!!
 
Re: Απάντηση: Πατέρας & γιός (η δύναμη της θέλησης)

fedra said:
........
και ύστερα μιλούν κάποιοι για ''οικογενειακά βάρη''.!!!!
Click to expand...

ΑΥΤΟ ακριβώς ........
θέλω να σας πω κάτι που άκουσα όταν ήμουνα μικρός
και που το θυμάμαι σαν να ήταν εχθές......
"κάποιος στεναχωριόταν που δεν είχε παπούτσια να φορέσει
μέχρι που είδε κάποιον που δεν είχε πόδια"
 
απο το wikipedia

Team Hoyt is a father (Dick Hoyt) and son (Rick Hoyt, b. 1962) in Massachusetts who compete together in marathons, triathlons, and other athletic endeavors. Rick has cerebral palsy, caused by loss of oxygen to his brain at birth because his umbilical cord was wrapped around his neck. Dick carries him in a special seat up front as they bike, pulls him in a special boat as they swim, and pushes him in a special wheelchair as they run.

Thanks to his parents, who ignored the advice of doctors that he would live life in a persistent vegetative state, and Tufts University engineers, who recognized that his sense of humor indicated intelligence, at the age of 12, Rick was able to learn how to use a special computer to communicate, using movements from his head. The first words he typed were, "Go Bruins!", and the family learned he was a sports fan. They entered their first race in 1977, a 5 mile benefit run for an injured lacrosse player who was a schoolmate of Rick's.

Dick is a retired Lieutenant Colonel in the Air National Guard. Rick earned a college degree from Boston University in special education, and now works at Boston College. They continue to compete in races, and are also motivational speakers.

As of January 31, 2008, Team Hoyt had participated in a total of 958 events, including 224 Triathlons (6 of which were Ironman competitions), 20 Duathlons, and 65 Marathons, including 25 Boston Marathons.[1] They have also biked and run across the USA, in 1992 — a 3,735 mile journey that took them 45 days.

When asked what one thing Rick wished he could give his father, his reply was "The thing I'd most like is that my dad would sit in the chair and I would push him once."
Click to expand...


και το επισημο σαιτ τους http://www.teamhoyt.com/

Ωραιο θεμα φιλε kokar, μας πηρανε τα ζουμια πρωι πρωι..-bye-
 
Δεν υπάρχουν λόγια εδώ.. :SFGSFGSF::SFGSFGSF:

Κρατήστε και την φράση του παιδιού

When asked what one thing Rick wished he could give his father, his reply was "The thing I'd most like is that my dad would sit in the chair and I would push him once."

Μια όαση ανθρωπιάς στο νοσηρό τοπίο που ζούμε....
 
Re: Απάντηση: Πατέρας & γιός (η δύναμη της θέλησης)

kokar said:
ΑΥΤΟ ακριβώς ........
θέλω να σας πω κάτι που άκουσα όταν ήμουνα μικρός
και που το θυμάμαι σαν να ήταν εχθές......
"κάποιος στεναχωριόταν που δεν είχε παπούτσια να φορέσει
μέχρι που είδε κάποιον που δεν είχε πόδια"
Click to expand...

H φράση είναι παραφρασμένη απο το "Ημουν στενοχωρημένος που δεν είχα παπούτσια εως ότου αντίκρυσα κάποιον χωρίς πόδια" του Μενέλαου Λουντέμη, αλλά αυτό είναι δευτερεύον...

Να σαι καλά βρε Κώστα που με έκανες να νιώσω ξανά τη χαρα οτι υπάρχουν Ανθρωποι εκεί έξω !
 
ας έχουμε αυτόν τον άνθρωπο στο μυαλό μας όταν θα είμαστε
σε κάποιο "δύσκολο"¨μονοπάτι της ζωής μας !
 
Top Bottom