Ήθελα εδώ και καιρό να κάνω μιά παρουσίαση του περιοδικού του τίτλου
http:/classicrecordcollector.com
Το είδα πρώτη φορά το 1999 σε ένα ταξίδι στην Αθήνα. Ήταν σε ένα βιβλιοπωλείο χωμένο σε μιά στοά στην Πανεπιστημίου, δίπλα στο δισκοπωλείο "Νίκος Ξυλούρης", οι Αθηναίοι θα ξέρετε ποιό εννοώ. Μου έκανε εντύπωση,περιοδικό αφιερωμένο αποκλειστικά στις ιστορικές ηχογραφήσεις κλασσικής μουσικής; Πόσο περισσότερο να εξειδικευθεί κανείς; το αγόρασα αμέσως και κόλλησα. Μπορώ να μιλήσω για αυτό μόνο με υπερθετικά. Είναι το καλύτερο περιοδικό του είδους που έχω διαβάσει ποτέ, τα άρθρα είναι απίστευτα ενημερωμένα και διεξοδικά, τύφλα να έχουν τα βιβλία. Οι αρθρογράφοι είναι όλοι φανατικοί του είδους και κάποιοι από αυτούς έχουν γράψει τα βιβλιαράκια που συνοδεύουν κάποια αγαπημένα CD. Ο παλιός Διευθυντής Σύνταξης, Tully Potter, είναι συγγραφέας και μουσικός ο ίδιος. Για να καταλάβετε για τι πλούτο πληροφοριών μιλάμε σας λέω το εξής παράδειγμα: Αντέγραψα για ένα γνωστό την ηχογράφηση της Ενάτης του Μπετόβεν με τον Φουρτβένγκλερ στη Λουκέρνη. Κατενθουσιάστηκε και μου ζήτησε να του βρω το όνομα της πρώτης τρομπέτας ( είναι και ο ίδιος τρομπετίστας). Στο Ιντερνετ δεν βρήκα τίποτα, θυμήθηκα όμως ότι το CRC είχε δημοσιεύσει τις αναμνήσεις ενός βιολονίστα της Philharmonia Orchestra. Το έψαξα και ιδού, η πρώτη τρομπέτα στη δεκαετία του '50 ήταν ο Harold Jackson. Να μην πούμε για 45 σελίδες παρουσιάσεις δίσκων σε κάθε τεύχος, συνεντεύξεις μουσικών, ηχοληπτών και παραγωγών, και και και.
Το περιοδικό είναι τριμηνιαίο και η ετήσια συνδρομή κοστίζει μόλις 24 λίρες Αγγλίας. Είμαι συνδρομητής εδώ και 10 περίπου χρόνια και όχι για λόγους νοσταλγίας, εκεί μπορείς να διαβάσεις πράγματα που δεν υπάρχουν στο Ιντερνετ.
http:/classicrecordcollector.com
Το είδα πρώτη φορά το 1999 σε ένα ταξίδι στην Αθήνα. Ήταν σε ένα βιβλιοπωλείο χωμένο σε μιά στοά στην Πανεπιστημίου, δίπλα στο δισκοπωλείο "Νίκος Ξυλούρης", οι Αθηναίοι θα ξέρετε ποιό εννοώ. Μου έκανε εντύπωση,περιοδικό αφιερωμένο αποκλειστικά στις ιστορικές ηχογραφήσεις κλασσικής μουσικής; Πόσο περισσότερο να εξειδικευθεί κανείς; το αγόρασα αμέσως και κόλλησα. Μπορώ να μιλήσω για αυτό μόνο με υπερθετικά. Είναι το καλύτερο περιοδικό του είδους που έχω διαβάσει ποτέ, τα άρθρα είναι απίστευτα ενημερωμένα και διεξοδικά, τύφλα να έχουν τα βιβλία. Οι αρθρογράφοι είναι όλοι φανατικοί του είδους και κάποιοι από αυτούς έχουν γράψει τα βιβλιαράκια που συνοδεύουν κάποια αγαπημένα CD. Ο παλιός Διευθυντής Σύνταξης, Tully Potter, είναι συγγραφέας και μουσικός ο ίδιος. Για να καταλάβετε για τι πλούτο πληροφοριών μιλάμε σας λέω το εξής παράδειγμα: Αντέγραψα για ένα γνωστό την ηχογράφηση της Ενάτης του Μπετόβεν με τον Φουρτβένγκλερ στη Λουκέρνη. Κατενθουσιάστηκε και μου ζήτησε να του βρω το όνομα της πρώτης τρομπέτας ( είναι και ο ίδιος τρομπετίστας). Στο Ιντερνετ δεν βρήκα τίποτα, θυμήθηκα όμως ότι το CRC είχε δημοσιεύσει τις αναμνήσεις ενός βιολονίστα της Philharmonia Orchestra. Το έψαξα και ιδού, η πρώτη τρομπέτα στη δεκαετία του '50 ήταν ο Harold Jackson. Να μην πούμε για 45 σελίδες παρουσιάσεις δίσκων σε κάθε τεύχος, συνεντεύξεις μουσικών, ηχοληπτών και παραγωγών, και και και.
Το περιοδικό είναι τριμηνιαίο και η ετήσια συνδρομή κοστίζει μόλις 24 λίρες Αγγλίας. Είμαι συνδρομητής εδώ και 10 περίπου χρόνια και όχι για λόγους νοσταλγίας, εκεί μπορείς να διαβάσεις πράγματα που δεν υπάρχουν στο Ιντερνετ.
