γνωστός στην world jazz.
Ο Αμπντουλάχ Ιμπραχίμ, ο οποίος άλλαξε το όνομά του μετά την ισλαμοποίηση το 1968, δημιούργησε ζεστή, πλούσια, στοχαστική και συχνά έντονα νοτιοαφρικανική τζαζ, όπου το τραγούδι του Mannenberg απέκτησε ιδιαίτερα μεγάλη απήχηση τόσο ως παράδειγμα τυπικής «Cape Jazz» όσο και ως κάτι σαν ανεπίσημος εθνικός ύμνος για τη μαύρη Νότια Αφρική.
Τις τελευταίες δεκαετίες της ζωής του έζησε εναλλάξ στο Κέιπ Τάουν των ΗΠΑ και, πιο πρόσφατα, στη Γερμανία. Συνέχισε να δίνει συναυλίες μέχρι τις τελευταίες του μέρες, μεγάλες και μικρές. Μια μεγάλη και αναγνωρισμένη συναυλία στο Κέιπ Τάουν αυτή την άνοιξη ήταν η τελευταία του, αλλά κατά τη στιγμή του θανάτου του, το ημερολόγιο συναυλιών περιελάμβανε επίσης μια οικεία συναυλία σε ξενοδοχείο στο Μόναχο προγραμματισμένη για αργότερα τον Ιούλιο
Από ξένο μουσικό περιοδικό που ακολουθώ εδώ και πολλά χρόνια.
Ο Αμπντουλάχ Ιμπραχίμ, ο οποίος άλλαξε το όνομά του μετά την ισλαμοποίηση το 1968, δημιούργησε ζεστή, πλούσια, στοχαστική και συχνά έντονα νοτιοαφρικανική τζαζ, όπου το τραγούδι του Mannenberg απέκτησε ιδιαίτερα μεγάλη απήχηση τόσο ως παράδειγμα τυπικής «Cape Jazz» όσο και ως κάτι σαν ανεπίσημος εθνικός ύμνος για τη μαύρη Νότια Αφρική.
Τις τελευταίες δεκαετίες της ζωής του έζησε εναλλάξ στο Κέιπ Τάουν των ΗΠΑ και, πιο πρόσφατα, στη Γερμανία. Συνέχισε να δίνει συναυλίες μέχρι τις τελευταίες του μέρες, μεγάλες και μικρές. Μια μεγάλη και αναγνωρισμένη συναυλία στο Κέιπ Τάουν αυτή την άνοιξη ήταν η τελευταία του, αλλά κατά τη στιγμή του θανάτου του, το ημερολόγιο συναυλιών περιελάμβανε επίσης μια οικεία συναυλία σε ξενοδοχείο στο Μόναχο προγραμματισμένη για αργότερα τον Ιούλιο
Από ξένο μουσικό περιοδικό που ακολουθώ εδώ και πολλά χρόνια.
