Πράσινη Ανάπτυξη !!!

Η Είδηση από την εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ:

Και το κείμενο, δια του λόγου το αληθές:

ΤΗΝ ΑΠΟΠΟΙΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ της χρήσης κάνναβης ζητούν οι Οικολόγοι Πράσινοι σε επιστολή που απέστειλαν στον Πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου. Όπως υπογραμμίζουν, οι απαγορευτικές- κατασταλτικές πολιτικές που ακολουθούνται τα τελευταία χρόνια έχουν οδηγήσει σε έξαρση του προβλήματος, γι´ αυτό και κρίνονται αναγκαίες οι ριζικές αλλαγές.

Μεταξύ των προτάσεων που καταθέτουν είναι η αποποινικοποίηση της προμήθειας και της κατοχής (μικρών ποσοτήτων) για προσωπική χρήση, τη νομιμοποίηση της καλλιέργειας μικρού αριθμού δενδρυλλίων :BDGBGDB55:, αλλά και τη νομιμοποίηση της κάνναβης για ιατρικούς και θεραπευτικούς λόγους.

Στην επιστολή τους μάλιστα οι Οικολόγοι Πράσινοι αναφέρονται και στη «ρηξικέλευθη» τότε πρόταση του κ. Παπανδρέου, όταν ήταν υπουργός Παιδείας, που αφορούσε το δικαίωμα προσωπικής αυτοκαλλιέργειας κάνναβης.
:FSGSFGS4:

(Η παρακάτω στροφή τραγουδιέται στη μουσική και το ρυθμό του πασίγνωστου τραγουδιού του Μάνου Χατζιδάκι "Πράσινο το Φεγγαράκι")

Πράσινο το χασισάκι
Πράσινη βουνοπλαγιά
Πράσινο και το δεντράκι
που εφύτεψες παλιά....


Μετά όλοι εμείς οι άλλοι να παραμερίζουμε, please...
 
Αν η κοινωνία ήταν έτοιμη να δεχτεί κάτι τέτοιο δεν θα ήμουν αρνητικός,
διότι:
1) Το τσιγάρο και το ποτό κάνει μεγαλύτερο κακό και επιτρέπονται...
2) Αν ήταν ελεύθερο θα περιοριζόταν η εγκληματικότητα.
 
Εδώ είναι το πλήρες κείμενο της επιστολής των Οικολόγων Πράσινων στον Πρωθυπουργό.

Αξιότιμε κ. Πρωθυπουργέ



Σας γράφουμε αυτή την επιστολή για να σας καταθέσουμε τις προτάσεις μας σχετικά με τον εξορθολογισμό της ελληνικής πολιτικής περί "ναρκωτικών" ουσιών και να σας ζητήσουμε την άμεση αναθεώρησή της στη βάση των αρχών της μείωσης της βλάβης, όπως έχουν εφαρμοστεί με επιτυχία σε πολλές ευρωπαϊκές και όχι μόνο χώρες. Πιστεύουμε ακράδαντα ότι το πρόβλημα της χρήσης και κατάχρησης ουσιών, το οποίο υφίσταται από την αρχαιότητα, είναι ζήτημα Δημόσιας Υγείας και όχι Δημόσιας Τάξης.



Γνωρίζουμε την ευαισθησία σας στο πολύ σοβαρό αυτό θέμα που αφορά πρώτιστα την νεολαία, αλλά έχει πλέον ριζώσει σε όλα τα στρώματα της ελληνικής κοινωνίας. Δεν μπορούμε να ξεχάσουμε την ρηξικέλευθη πρότασή σας, όσο ήσασταν υπουργός παιδείας για το δικαίωμα προσωπικής αυτοκαλλιέργειας κάνναβης, πάγια θέση και διεκδίκηση μας για την απεξάρτηση των χρηστών από το παράνομο εμπόριο, αλλά και την στήριξη- προβολή μέσα από την προσωπική σας ιστοσελίδα, του Αντιαπαγορευτικού Φεστιβάλ, στη διοργάνωση του οποίου συναντιόμαστε τα τελευταία 5 χρόνια όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο.



Πιστεύουμε επίσης ότι είσαστε ένας πολιτικός που είναι διατεθειμένος, μέσα από τον κοινωνικό διάλογο και την αξιοποίηση της επιστημονικής γνώσης και των διεθνών εμπειριών, να ανατρέψει κατεστημένες πολιτικές αλλά και αναχρονιστικές αντιλήψεις που αποτελούν βαρίδι για την προοδευτική εξέλιξη της κοινωνίας μας.



Το πρόβλημα της τοξικοεξάρτησης και της πολυτοξικομανίας έχει πάρει δραματικές διαστάσεις τα τελευταία χρόνια στην χώρα μας. Οι απαγορευτικές- κατασταλτικές πολιτικές που ακολουθούνται τα τελευταία χρόνια έχουν οδηγήσει σε έξαρση του προβλήματος αντί να προσφέρουν στη λύση του. Σύμφωνα με δημοσιογραφικές πληροφορίες, αναφορές της Ελληνικής Αστυνομίας αλλά και τις επίσημες εκθέσεις των τελευταίων 5 χρόνων του Εθνικού Κέντρου Τεκμηρίωσης και Πληροφόρησης για τα Ναρκωτικά (ΕΚΤΕΠΝ) υπάρχουν δυστυχώς περισσότεροι και όλο πιο νέοι σε ηλικία χρήστες. Έχουμε περισσότερους φυλακισμένους(ένας στους δύο έγκλειστους είναι φυλακισμένος για παράβαση του νόμου περί ¨ναρκωτικών¨ με την συντριπτική πλειοψηφία αυτών να είναι μόνο χρήστες), περισσότερους νεκρούς από τη χρήση οπιοειδών αλλά και περισσότερους εξαθλιωμένους που ωθούνται στην παραβατικότητα για να εξασφαλίσουν τη χρήση τους.

Η πληροφόρηση που παρέχει η Πολιτεία στη νεολαία για να την αποτρέψει από τη χρήση και κατάχρηση ουσιών στηρίζεται σε λογικές ηθικού πανικού και δαιμονοποίησης των ουσιών με αντίστροφα από τα προσδοκώμενα αποτελέσματα, ενώ τα προβλήματα υποχρηματοδότησης και διόγκωσης των λιστών αναμονής για τα προγράμματα υποκατάστασης του ΟΚΑΝΑ δυστυχώς χρονίζουν.



Αφού έχει αποτύχει παταγωδώς η απαγορευτική- κατασταλτική πολιτική και στην Ελλάδα, πρέπει να προσεγγίσουμε επιτέλους το ζήτημα της χρήσης/ κατάχρησης ουσιών, ανάλογα με την επικινδυνότητά τους[1], υπό το πρίσμα της μείωσης της βλάβης και των αρνητικών επιπτώσεων στην κοινωνία, την οικονομία και την δημόσια υγεία.



Το γενικό πλαίσιο της αντιαπαγορευτικής προσέγγισης για την μείωση της βλάβης από τις εξαρτήσεις, όπως το έχουμε ήδη καταθέσει από το 2007 σε όλα τα κόμματα της ελληνικής Βουλής, κινείται στους παρακάτω άξονες:



1. ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΙΣΧΥΟΝΤΟΣ ΝΟΜΙΚΟΥ ΚΑΘΕΣΤΩΤΟΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΨΥΧΟΤΡΟΠΕΣ ΟΥΣΙΕΣ ΜΕ ΕΝΑ ΑΛΛΟ, ΠΟΥ:

Α) Θα στηρίζεται στο σεβασμό των ατομικών δικαιωμάτων και ελευθεριών.

Β) Θα εναρμονίζεται με την επιστημονική γνώση και τη διεθνή εμπειρία

Γ) Θα αποσκοπεί στη προστασία της δημόσιας υγείας και των χρηστών, στον περιορισμό της διάδοσης των ουσιών στους ανήλικους, στην απεξάρτηση των χρηστών από την παρανομία, τον περιορισμό της χρήσης και της κατάχρησης γενικότερα.



2. ΑΠΟΠΟΙΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΧΡΗΣΗΣ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΨΥΧΟΤΡΟΠΩΝ ΟΥΣΙΩΝ

Αναθεώρηση της ποινικής αντιμετώπισης των χρηστών ουσιών κατά τα πρότυπα πολλών Ευρωπαϊκών χωρών όπου επιβάλλονται διοικητικές κυρώσεις (π.χ. δέσμευση διπλώματος οδήγησης ή χρηματικά πρόστιμα για τη κατανάλωση σε δημόσιους χώρους) και όχι ποινικές.



3. ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΛΕΓΧΟΜΕΝΕΣ ΜΗ-ΕΞΑΡΤΗΣΙΟΓΟΝΕΣ ΟΥΣΙΕΣ (ΚΥΡΙΩΣ ΚΑΝΝΑΒΗ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΡΑΓΩΓΑ ΤΗΣ)

Α) Αποποινικοποίηση της προμήθειας και της κατοχής (μικρών ποσοτήτων) Κάνναβης για προσωπική χρήση.

Β) Νομιμοποίηση της καλλιέργειας μικρού αριθμού δενδρυλλίων Κάνναβης για προσωπική χρήση.

Γ) Νομιμοποίηση της Κάνναβης για ιατρικούς και θεραπευτικούς σκοπούς[2].

Δ) Νομιμοποίηση της κλωστικής κάνναβης για κατασκευαστικούς και βιομηχανικούς σκοπούς, σύμφωνα με τα ισχύοντα στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η μαζική και συστηματική παραγωγή της κλωστικής κάνναβης, όπως έχει αποδείξει και σχετική μελέτη των ΕΘΙΑΓΕ - Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών (2000), μπορεί να έχει σπουδαία αποτελέσματα για την τόνωση της ελληνικής οικονομίας και της υπαίθρου.



4. ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΛΕΓΧΟΜΕΝΕΣ ΕΞΑΡΤΗΣΙΟΓΟΝΕΣ ΟΥΣΙΕΣ (ΚΥΡΙΩΣ ΟΠΙΟΥΧΑ, ΠΑΡΑΓΩΓΑ ΚΑΙ ΥΠΟΚΑΤΑΣΤΑΤΑ ΤΟΥΣ)

Διάθεση αυτών των ουσιών μέσα από κρατικούς, κλινικά ελεγχόμενους χώρους σε όλους τους εξαρτημένους χρήστες που τις έχουν ανάγκη, με ελεγχόμενη ιατρική συνταγογράφηση, σύμφωνα με την επιλογή των ίδιων των χρηστών, και με στόχο την απεξάρτηση ή τη συντήρησή τους. Ανάπτυξη προγραμμάτων καθαρών συνέργων και εναλλακτικών θεραπευτικών προσεγγίσεων, παράλληλα με τα "στεγνά" προγράμματα. Τακτικός γενικός προληπτικός ιατρικός έλεγχος όλων των εξαρτημένων προσώπων, ανεξαρτήτως της υπαγωγής τους ή όχι σε ασφαλιστικό φορέα.



5. ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗ ΜΙΑΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ ΠΟΥ ΣΤΗΡΙΖΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΓΝΩΣΗ ΚΑΙ ΟΧΙ ΣΕ ΔΟΓΜΑΤΙΚΕΣ/ ΑΝΑΧΡΟΝΙΣΤΙΚΕΣ ΑΝΤΙΛΗΨΕΙΣ

Πολλές Ευρωπαϊκές χώρες (Πορτογαλία, Ισπανία, Βέλγιο, Ελβετία, Ολλανδία κ.α.) και πρόσφατα χώρες της λατινικής Αμερικής, έχουν διαμορφώσει ένα σύνολο αντιαπαγορευτικών πολιτικών για την μείωση της βλάβης από τις εξαρτήσεις.

Το Μεξικό, η χώρα με τους περισσότερους θανάτους από εγκλήματα σχετιζόμενα με το εμπόριο ναρκωτικών, όπως και η Αργεντινή, αποποινικοποίησαν τη χρήση ναρκωτικών (όχι μόνο των "ελαφρών"). Αναμένονται σχετικές ανακοινώσεις από Βραζιλία και Εκουαδόρ.
Δείτε σχετική ανάλυση: http://www.guardian.co.uk/commentisfree/2009/sep/03/drugs-prohibition-latin-america
Ο πρ. Πρόεδρος της Βραζιλίας και επικεφαλής σχετικής επιτροπής ζητά την παγκόσμια αποποινικοποίηση χρήσης κάνναβης: http://www.guardian.co.uk/world/2009/sep/06/brazil-cardoso-war-drugs-decriminalisation

Μήπως η αντιαπαγόρευση αυξάνει -έστω και βραχυπρόθεσμα- τη χρήση;
Μάλλον όχι. Στη Βρετανία: Since cannabis was downgraded the proportion of young people using it has fallen each year from 25.3% in 2003-4 to 20.9% now.
http://www.guardian.co.uk/society/2007/oct/26/drugsandalcohol.homeaffairs

Ακόμα και ο Economist συμφωνεί πως η νομιμοποίηση είναι η λιγότερο κακή λύση:
http://www.economist.com/opinion/displayStory.cfm?story_id=13237193&source=hptextfeature

Άρθρο του Economist από το 1989 που επισημαίνει ότι η απαγόρευση διογκώνει τα προβλήματα που καλείται να λύσει http://www.economist.com/opinion/displaystory.cfm?story_id=13251312

Άρθρο του CNN, Legalize drugs to stop violence, http://www.cnn.com/2009/POLITICS/03/24/miron.legalization.drugs/index.html

Το περιοδικό New Scientist στο αφιέρωμά του με 10 προτάσεις για ένα "Σχέδιο για έναν καλύτερο κόσμο" αφιερώνει μια από αυτές στη νομιμοποίηση των ουσιών.
http://www.newscientist.com/article/mg20327251.100-legalise-drugs.html

Τέλος τρία πολύ ενδιαφέροντα άρθρα για το πολύ επιτυχημένο παράδειγμα της Πορτογαλίας που έχει προχωρήσει στην νομιμοποίηση όλων των ουσιών τα τελευταία 5 χρόνια και τα θετικά αποτελέσματα είναι κιόλας ορατά:

http://www.cato.org/pub_display.php?pub_id=10080
http://www.scientificamerican.com/article.cfm?id=portugal-drug-decriminalization

http://www.economist.com/world/europe/displaystory.cfm?story_id=14309861#



6. ΕΠΑΝΑΣΥΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΜΟΝΙΜΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ

Ζητάμε την άμεση επανασύσταση της μόνιμης διακομματικής επιτροπής της Βουλής, η οποία βρίσκεται ανενεργή από το 2006, για να ηγηθεί του κοινωνικού διαλόγου με στόχο την αναθεώρηση της πολιτικής περί "ναρκωτικών". Οι κοινωνικοί εταίροι δεν πρέπει να περιοριστούν μόνο σε κρατικούς φορείς και κέντρα "στεγνής" απεξάρτησης, αλλά να περιλάβουν ένα σύνολο φορέων και ειδικών που θα μεταφέρουν διεθνείς εμπειρίες και καλές πρακτικές.



Την πρόταση αυτή την καταθέτουμε στη μνήμη του Παναγιώτη Καννελάκη, αγωνιστή του Αντιαπαγορευτικού Κινήματος στην Ελλάδα και αντιπροέδρου του ΟΚΑΝΑ, που απεβίωσε πρόσφατα, με την ελπίδα ότι οι αγώνες του θα έχουν το αποτέλεσμα που πάντα ποθούσε έστω και μετά θάνατον.



Είμαστε στη διάθεσή σας για μια κατ' ιδίαν συνάντηση με εσάς ή τους συνεργάτες σας για να σας αναλύσουμε τις θέσεις μας και σας δηλώνουμε ότι θα στηρίξουμε κάθε σας πρωτοβουλία για κοινωνικό διάλογο πάνω στο πολύ σοβαρό αυτό ζήτημα. Το οφείλουμε στα παιδιά μας.











[1]http://www.crimeandjustice.org.uk/opus1714/Estimating_drug_harms.pdf

[2] http://norml.org/pdf_files/NORML_Clinical_Applications_for_Cannabis_and_Cannabinoids.pdf


Προσωπική μου άποψη είναι ότι στην Ελλάδα δεν είναι δυνατό να εφαρμοστεί καλλιέργεια μικρού αριθμού δενδρυλλίων κάνναβης για προσωπική χρήση. Τα πέντε δενδρύλλια θα γίνονταν αμέσως πενήντα, με ευνόητες συνέπειες.
 
Μεγάλη κουβέντα ανοίγουμε

Δεν είχα σκοπό να ανοίξουμε τόσο μεγάλη κουβέντα εδώ. Παρ' όλα αυτά, και επειδή εγώ άνοιξα το νήμα, δεν αισθάνομαι καλά να προσπαθήσω να υπεκφύγω της συζήτησης. Γι αυτό θα καταθέσω την άποψή μου περιληπτικά, αλλά παγειωμένη εδώ και πολλές δεκαετίες.

Λοιπόν:

1) Δεν θεωρώ ότι υπάρχουν σκληρά και μαλακά ναρκωτικά, ήπια και δυνατά, καλά και κακά κ.ο.κ. Θεωρώ ότι οι ναρκωτικές ουσίες, πέρα από την αυστηρά ιατρική τους χρήση κάτω από απολύτως ελεγχόμενο καθεστώς, δεν έχουν ΚΑΜΙΑ θέση στην ανθρώπινη κοινωνία. Επομένως με βρίσκουν αντίθετο οποιεσδήποτε προτάσεις και πολιτικές που στοχεύουν στην καθοιονδήποτε τρόπο νομιμοποίησή τους.

2) Θεωρώ ότι ο χρήστης είναι απλά θύμα και όχι ποινικά διωκόμενος εγκληματίας. Και κατ' επέκταση είναι και πάσχων. Ειδικά ο εθισμένος πρέπει να θεωρείται ασθενής και να αντιμετωπίζεται σαν τέτοιος. Με αυτή την έννοια, η πολιτεία πρέπει να παρέχει τις απαιτούμενες υπηρεσίες και να έχει την κατάλληλη υποδομή να αντιμετωπίζει τους χρήστες σαν ασθενείς. Κυριολεκτικά, τόσο στην υποδομή όσο και στη έννοια του ασθενούς. Δυστυχώς την τελευταία εικοσαετία, το γραφείο της ναυτιλιακής εταιρείας, που εργαζόμουν μέχρι τώρα, ήταν δίπλα-δίπλα με το παράρτημα του ΟΚΑΝΑ, στην οδό Νοταρά στον Πειραιά. Ζούσα καθημερινά το δράμα τόσων φουκαράδων που δεχόντουσαν να κατεβάσουν ακόμα και τα βρακιά τους μες τη μέση του δρόμου, προκειμένου να πάρουν τη δόση τους. Και ακόμα ζούσα την ΠΛΗΡΗ αναλγησία του επίσημου κράτους μπροστά στη μάστιγα αυτή. Η μεθαδόνη πουλιόταν από τα "βαποράκια" σε δόσεις κανονικά στους χρήστες, ΕΚΤΟΣ ΟΚΑΝΑ, αλλά ουσιαστικά με την βοήθεια και αρωγή του (από αυτόν την αγόραζαν). Και - κυρίως - μπροστά στα μάτια της αστυνομίας. Δεν μιλάω για τα υπόλοιπα, διότι τα "βαποράκια", που ήταν στημένα στις 8 γωνιές της Β' Μεραρχίας (4 στη Νοταρά και 4 στη Φίλωνος), είχαν στις τσέπες τους ότι ζητούσε η πιάτσα. Άσπρη, κόκα, μεθαδόνη, κρακ, φούντα, χόρτο και ότι βάλει ο νους σας. Και άμα τους τελείωνε, no problem. Στο τέλος του δρόμου, στην Ακτή Μιαούλη, ήταν ο αντιπρόσωπος του χοντρέμπορου με το βαλιτσάκι του στο πεζοδρόμιο - φόρα παρτίδα - έτοιμος να ανανεώσει το στοκ στο βαποράκι.

3) Ο χρήστης είναι - πάνω από όλα - θύμα του κοινωνικού καθεστώτος. Πολλά θα ήταν διαφορετικά, αν το κυρίαρχο κοινωνικό καθεστώς είχε λυμένα βασικά ζητήματα: εργασία ή μάλλον ανεργία, μόρφωση, ασφάλεια (με την έννοια της κοινωνικής ασφάλισης, εννοώ), ακρίβεια κλπ. κλπ. Χιλιάδες θύματα του λευκού θανάτου δεν θα υπήρχαν αν βασικά προβλήματα όπως τα παραπάνω ήταν λυμένα. Με αυτή την έννοια, η εμπορία και χρήση των ναρκωτικών δεν θα εύρισκε εύκολα πρόσβαση, ειδικά στη νεολαία, άρα το γιγαντιαίο σήμερα πρόβλημα, αν δεν ήταν εξαφανισμένο, θα ήταν πολύ περιορισμένο και αντιμετωπίσιμο. Περιττό να πω ότι ΟΥΤΕ οι έμποροι θα μπορούσαν να δρουν ανεξέλεγκτα σε μια κοινωνία, που βασικό της χαρακτηριστικό δεν θα ήταν ο Θεός του κέρδους, όπως η σημερινή. Βασικό, λοιπόν ζήτημα δεν είναι η καταστολή αλλά η επίλυση των κοινωνικών προβλημάτων.

4) Έζησα προσωπικά μια παρόμοια εμπειρία, συγγενικού μου προσώπου (ευτυχώς, τώρα απεξαρτήθηκε και προς το παρόν τουλάχιστον ζει μια κανονική ζωή), Χρειάστηκε τιτάνια προσπάθεια, τόσο από το ίδιο το πρόσωπο, όσο και από τους δικούς του, για να πεισθεί να μπει σε πρόγραμμα απεξάρτησης. Οι προκλήσεις πολλές και καθημερινές, ακόμα και όταν ήταν στο πρόγραμμα - πολύ αυστηρό και άτεγκτο. Η πολιτεία, παρ' όλες τις προσπάθειες και τις καταγγελίες, προκλητικά απούσα. Γιατί άραγε;

5) Όπου εφαρμόστηκαν πολιτικές αποποινικοποίησης, μικροκαλλιέργειας, διαχωρισμός σκληρών και μαλακών κλπ. φούμαρα, απέτυχαν παταγωδώς. Οι χρήστες πολλαπλασιάστηκαν, η εμπορία έλαβε ανεξέλεγκτες διαστάσεις και τα θύματα, ειδικά τα θανατηφόρα, πλήθυναν. Στατιστικές είναι στη διάθεση όποιου θέλει. Μπορεί να αποτανθεί στις οργανώσεις που κινητοποιούνται στο χώρο της καταπολέμησης των ναρκωτικών και της παροχής βοήθειας για απεξάρτηση και να λάβει τις κατάλληλες πληροφορίες.

Τούτων λεχθέντων, αφήνω το πεδίο της συζήτησης ανοιχτό.
 
Re: Μεγάλη κουβέντα ανοίγουμε

5) Όπου εφαρμόστηκαν πολιτικές αποποινικοποίησης, μικροκαλλιέργειας, διαχωρισμός σκληρών και μαλακών κλπ. φούμαρα, απέτυχαν παταγωδώς. Οι χρήστες πολλαπλασιάστηκαν, η εμπορία έλαβε ανεξέλεγκτες διαστάσεις και τα θύματα, ειδικά τα θανατηφόρα, πλήθυναν. Στατιστικές είναι στη διάθεση όποιου θέλει. Μπορεί να αποτανθεί στις οργανώσεις που κινητοποιούνται στο χώρο της καταπολέμησης των ναρκωτικών και της παροχής βοήθειας για απεξάρτηση και να λάβει τις κατάλληλες πληροφορίες.

Παναγιώτη συμφωνώ μαζί σου σε όλα εκτός από το τελευταίο σημείο. Κρατώ μιά επιφύλαξη, γιατί από ότι ξέρω σε κάποια άλλα κράτη (Ολλανδία) τέτοιες πολιτικές απέδωσαν, απαιτούν όμως τόσο στενό έλεγχο του κράτους και τόση οργάνωση που θα ήταν ουτοπικό να πιστεύουμε ότι μπορεί να εφαρμοστούν στην Ελλάδα.
 
Αποποινικοποίηση: Απέδωσε?

Παναγιώτη συμφωνώ μαζί σου σε όλα εκτός από το τελευταίο σημείο. Κρατώ μιά επιφύλαξη, γιατί από ότι ξέρω σε κάποια άλλα κράτη (Ολλανδία) τέτοιες πολιτικές απέδωσαν, απαιτούν όμως τόσο στενό έλεγχο του κράτους και τόση οργάνωση που θα ήταν ουτοπικό να πιστεύουμε ότι μπορεί να εφαρμοστούν στην Ελλάδα.

Επειδή θα τραβούσε μακρυά η βαλίτσα, δεν παρέθεσα στοιχεία. Είπα όμως ότι αυτά είναι στη διάθεση όσων τα θελήσουν, αν αποτανθούν στους πιο ειδικούς για το ζήτημα, στις οργανώσεις καταπολέμησης ναρκωτικών.

Αυτή τη στιγμή δεν έχω κάτι μπροστά μου. Επειδή όμως έχω αναλώσει πολλές ώρες συζήτησης και ανάλυσης του ζητήματος, θα σου πω, Κώστα, πως το παράδειγμα της Ολλανδίας δεν είναι το καλύτερο, για να αναφέρεσαι σ' αυτό.

Επιφυλάσσομαι από Δευτέρα να βρω στατιστικά στοιχεία και να τα παραθέσω. Όχι κάποιες απλές δημοσιεύσεις, που ίσως υπάρχουν και στο διαδίκτυο, αλλά τεκμηριωμένες μακρόχρονες μελέτες, που δείχνουν τα όσα παρέθεσα.

Από Δευτέρα, λοιπόν.