Στην Ελλάδα τον Ιούνιο ο Bob Dylan!

grio

grio

Αν. Γενικός Διαχειριστής
Staff member
16 March 2011
4,478
Αθήνα
Ο ζωντανός θρύλος της ροκ, Bob Dylan, έρχεται στην Ελλάδα τον Ιούνιο, για δύο συναυλίες σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη.

Στις 22 και 23 Ιουνίου ο μουσικός, τραγουδιστής, ερμηνευτής, καλλιτέχνης, ποιητής, δημιουργός, αντιδραστικός, πολιτικοποιημένος, διορατικός, επιδραστικός, τροβαδούρος, rock, folk, blues Dob Dylan αναμένεται να ταξιδέψει το κοινό του στην Ελλάδα, με την προπώληση εισιτηρίων να έχει αρχίσει.

Στη Θεσσαλονίκη θα εμφανιστεί στις 22 Ιουνίου στο Λιμάνι Θεσσαλονίκης, ενώ την επομένη στην Αθήνα στη Μαλακάσα και το Terra Vibe Park.

Με 35 επίσημους δίσκους στο ενεργητικό του ο Dylan συνεχίζει να γράφει μουσική που θα μνημονεύεται για χρόνια, ενώ έχει επηρεάσει αμέτρητους καλλιτέχνες. Ο Robert Allen Zimmerman όπως είναι το πραγματικό του όνομα, είναι γεννημένος πριν από 72 χρόνια στη Μινεσότα των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής και έρχεται στη χώρα μας στο πλαίσιο της παγκόσμιας περιοδείας του «Never Ending Tour».

Τιμές Εισιτηρίων
Προπώληση:
Τα πρώτα εισιτήρια κοστίζουν 33 ευρώ
Μετά την εξάντληση τους θα στοιχίζουν 36 ευρώ
Στο τελικό στάδιο της προπώλησης η τιμή θα διαμορφωθεί στα 39 ευρώ
Ταμείο: 39 ευρώ

Σημεία Προπώλησης Θεσσαλονίκη:
Ticket House (Νέο Κατάστημα), Πλ. Αριστοτέλους 5
Music Land, Μητροπόλεως 102, Τηλ.: 2310 264 880
Stereodisc, Αριστοτέλους 4, τηλ.: 2310 262 912

Σημεία Προπώλησης Αθήνα:
Ticket House, Πανεπιστημίου 42 (εντός της στοάς), Τηλ.: 210 3608366
Reload Stores, Πανεπιστημίου 54, τηλ. 210 3801464
OnlineSales ή αγορές με πιστωτική κάρτα, 24 ώρες/ωρο:
www.ticketpro.gr | www.tickethouse.gr

imerisia.gr
 
Never+Ending+Tour+2014.jpg
 
Μη μας τον εξαντλήσετε στη Θεσσαλονίκη και σέρνεται την άλλη μέρα.
Μετά τη συναυλία, στείλτε τον στο κρεβάτι για ξεκούραση.
 
.


προχθες
στην Κωνσταντινουπολη
απογοητευτικη η Play list
εκτος ολα σχεδον τα μυθικα κομματια

Things Have Changed
She Belongs to Me
Beyond Here Lies Nothin'
What Good Am I?
Waiting for You
Duquesne Whistle
Pay in Blood
Tangled Up in Blue
Love Sick

Intermission

High Water (For Charley Patton)
Simple Twist of Fate
Early Roman Kings
Forgetful Heart
Spirit on the Water
Scarlet Town
Soon after Midnight
Long and Wasted Years
Encore:
All Along the Watchtower
Blowin' in the Wind
 
Στέλλιο, δεν συμφωνώ ... τα πιο πολλά από την λίστα που ανέβασες είναι εκπληκτικά κομμάτια, απλά δεν έτυχαν μέχρι τώρα της ίδιας λαοφιλίας με τα ''μυθικά'' του ... καλά κάνει και παίζει και αυτά, άλλωστε φαντάσου μετά τόσες εκατοντάδες συναυλίες που έχει δώσει, πως θα έχει βαρεθεί να παίζει τα ίδια και τα ίδια ...
 
Δημοκηδής said:
Στέλλιο, δεν συμφωνώ ... τα πιο πολλά από την λίστα που ανέβασες είναι εκπληκτικά κομμάτια, απλά δεν έτυχαν μέχρι τώρα της ίδιας λαοφιλίας με τα ''μυθικά'' του ... καλά κάνει και παίζει και αυτά, άλλωστε φαντάσου μετά τόσες εκατοντάδες συναυλίες που έχει δώσει, πως θα έχει βαρεθεί να παίζει τα ίδια και τα ίδια ...
Click to expand...


εγω συμφωνω μ αυτα που λες
αλλα δεν ειναι δυνατον να πας στην συναυλια ενος Μπομπ Ντυλαν
και να μην ακουσεις ενα απο τα καλυτερα αμερικανικα τραγουδια ολων των εποχων !

θυμαμαι τον Εric Barton στο ροδον
- εε αυτο το γ@@ημενο τραγουδι θελετε να ακουσετε παλι
και πεταει το House σε μια αλλη φοβερη εκτελεση .....


σιγουρα καμμια σχεση ο ενας με τον αλλο
αλλα
πιστευω οτι αυτη η βραχνη χαλασμενη δραματικη φωνη θα ειναι ακομη ποιο ......

like a rollihg stones

το προσκυνημα μου το ειχα κανει πριν χρονια στη λεωφορο
 
Aρπαχτουλα σε ιθαγενεις νηστικους. Δεν θα πηγαινα με τιποτα: (α) γιατι με προσβαλλει το να ερθει στα "τελευταια" του και οχι στην ακμη του ή λιγο μετα, και (β) δεν θελω με τιποτα να δω εναν αξιολυπητο, σερναμενο, καλλιτεχνη που απλα θα απομυθοποιηθει στα ματια μου (κι ας ειμαστε σχεδον...συνομηλικοι - μιση γενεα μεγαλυτερος ειναι! - και ισοϋψεις:smash:)
 
Last edited:
Έχουν ειπωθεί κατά καιρούς πολλά (δίκαια και άδικα) για τον Ντύλαν, εκείνο όμως που δεν μπορώ να δεχτώ, όχι μόνο γι' αυτόν, είναι η κατάκρισή του για τις επιπτώσεις της φθοράς του χρόνου. Και αυτό γιατί η παρακμή του σώματος δεν συνεπάγεται κατά τεκμήριο την παρακμή του πνεύματος. Για μένα ένας άνθρωπος στα 73, που δεν "συνταξιοδοτείται" και δεν εγκαταλείπεται είναι αξιέπαινος και αξιοθαύμαστος. Σίγουρα η φωνή του μπορεί να μην είναι στα επίπεδα της νιότης του (αν και ποτέ δεν την χαρακτήριζε η ποιότητα από τεχνικής πλευράς, αλλά η δύναμή της) ή να στερείται ζωτικότητας, αλλά σίγουρα αυτό που ενδιαφέρει είναι το πνεύμα του και η ικανότητα δημιουργίας συναισθημάτων. Εάν τώρα τα κίνητρά του είναι καθαρά οικονομικά (αρπαχτή), αυτό όντως είναι αποδόμηση και απομυθοποίηση για τον μεγάλο καλλιτέχνη, αλλά άσε να το πιστοποιήσουμε, χωρίς να προϊδεάζουμε ή προκαταλαμβάνουμε.
 
Καμία απαξίωση εκ μέρους μου λόγω σωματικής "αδυναμιας", αλίμονο. Όμως όταν βλέπεις εκεί που πριν "εφτυνε" (αυτός ή οι μάνατζερ του δεν έχει σημασια) γιατί μας θεωρούσαν ασήμαντη αγορά γι αυτούς (αληθές βεβαια), και σήμερα ,στα "ξεμποστανιασματα" που λένε στα χωριά μας, να έρχεται στα 73 του, με μηδενικές δυνατότητες σκηνικής - ερμηνευτική παρουσιας απλά και μόνο για κανένα υποτιμημένο δολλαριακι, ε, σε πιάνει το ...διαολι σου και λες "αρκετα". Τον είδατε (δορυφοτηλεοπτικα) τελευταία σε εμφανίσεις του; καμιά σχέση με ότι νομίζαμε για Μπομπ Ντυλαν..
 
Re: Απάντηση: Στην Ελλάδα τον Ιούνιο ο Bob Dylan!

Μόλις γύρισα από τη συναυλία στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης.

Ήξερα τί θα γίνει και πόσο θα κρατήσει, διότι τον είχε παρακολουθήσει η μεγάλη μου κόρη πέρυσι στη Ρώμη.

Λοιπόν ο χώρος ήταν σχεδόν γεμάτος. Είχε και 1000 καθίσματα για μας τους γέρους, που γέμισαν όλα. Ο ήχος για μένα ήταν πολύ καλός, κάποιοι άλλοι παραπονέθηκαν ότι το πιάνο ήταν πιο ψηλά από όλα τα άλλα όργανα, διότι εκεί έπαιζε ο θεός. Εγώ άκουγα και τα χαμηλά περάσματα και τα υψηλά, και τα όργανα, και τη φωνή του όλα σε νορμάλ κατάσταση, χωρίς κάτι να δημιουργεί πρόβλημα.
'
Σαπόρτ έκαναν κάποια συγκροτήματα κρουστών, τα οποία έπαιξαν κάτω μέσα στο συναυλιακό χώρο και δεν τα άκουγε κανένας, ενώ αλληλοκαλύπτονταν και από τις μηχανές των κλιματιστικών του φορτηγού των τεχνικών. Πλήρης απογοήτευση.

Ο Ντύλαν βγήκε στη σκηνή 9.30 ακριβώς και κατέβηκε στις 10.58. Έκανε ένα διάλειμμα στις 10.42 κι ανέβηκε για δυο κομμάτια. Είπε αυτά που ήταν να πει, καμιά 15-17 κομμάτια. Καλός στη σκηνική παρουσία, χωρίς μεγάλα κενά μεταξύ των τραγουδιών, αλλά μέχρι εκεί. Απολύτως καμιά επαφή με το κοινό. Λες και ήταν στο στούντιο. Δεν χαιρέτισε, δεν είπε ούτε γειά, δεν έκανε νεύμα με το χέρι. Στο τέλος έκαναν μια υπόκλιση όλοι μαζί (διήρκεσε συνολικά 17 δευτ.) και έφυγαν από τη σκηνή αμίλητοι. Αμέσως άναψαν τα φώτα εξόδου και δυο λπτ. μετά άρχισε το μάζεμα.

Κι εντάξει εγώ το περίμενα, ήμουν προετοιμασμένος. Αλλά για όλο τον υπόλοιπο κόσμο ήταν ένα σοκ. Πιτσιρικάδες μετά στο δρόμο έλεγαν ότι τέρμα, δεν θα ξανακούσουν, άλλος ότι θα σπάσει τα βινύλια, που πήρε από την αρχή όταν άρχισε να ακούει τον Μεγάλο κλπ. κλπ.

Ελπίζω κι εύχομαι αύριο να σας πει ένα γειά.
 
Δεν πρέπει να γκρινιάζετε για αυτούς που αγαπάτε! Το κοινό έχει συχνά την τάση να “σκοτώνει το άλογο όταν γεράσει”!. Πρέπει πάντα να ξέρει κάποιος τι πάει να δει, και κυρίως πότε πάει να το δει…
Σας τα λέω εγώ αυτά που τον Dylan δεν θα τον έβλεπα ποτέ ακόμα και όταν ήταν νέος, ακόμα και με πληρωμένο ένα καφάσι μπύρες…..
 
ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΠΑΙΡΑΧΤΑΡΗΣ said:
Σας τα λέω εγώ αυτά που τον Dylan δεν θα τον έβλεπα ποτέ ακόμα και όταν ήταν νέος, ακόμα και με πληρωμένο ένα καφάσι μπύρες…..
Click to expand...

Μην τα λες αυτά ετσι απότομα για θα φας καμιά μαγκούρα στο κεφάλι... :grandpa: :guitarist:
 
Last edited:
"Ηταν όνειρο ζωής να τον δούμε": Πώς η Θεσσαλονίκη υποδέχτηκε τον Μπομπ Ντίλαν

Μοναχικοί ταξιδιώτες από τις κοντινές χώρες της Βαλκανικής, φανατικοί θαυμαστές από τη Βόρεια Ευρώπη, ηλικιωμένοι συνταξιούχοι με τα παιδιά τους, έφηβοι της σημερινής ψηφιακής εποχής, ώριμα ζευγάρια κι εν κατακλείδι ένα ετερόκλητο πλήθος συγκεντρώθηκε στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης για να ακούσει χθες τον Μπομπ Ντίλαν.
Ο 20χρονος Νίκος Τσόπογλου έφτασε από τους πρώτους στην είσοδο του συναυλιακού χώρου, με τον ήλιο να χτυπάει ακόμη δυνατά.
"Τον ακούω από τα γεννοφάσκια μου λόγω του πατέρα μου" λέει και συνεχίζει: "Με τραβάει η ιστορία του. Κάποιοι λένε "έχει γεράσει, τι πας να ακούσεις;", αλλά εμένα δεν με ενδιαφέρει καθόλου. Ο Μπομπ Ντίλαν είναι αυτός που είναι και θα είναι για πάντα. Είναι ο τροβαδούρος που άρχισε την τεράστια καριέρα του με τα απίστευτα τραγούδια και τον εξαιρετικό στίχο".
Στον δρόμο προς το λιμάνι ο Νίκος βρήκε φίλους με κοινά γούστα. Ο 17χρονος Θοδωρής Λώτης έχει πειστικά επιχειρήματα για τη σημασία της βραδιάς: "Είναι ο θρύλος των θρύλων. Δεν χανόταν αυτή η συναυλία. Ο Μπομπ Ντίλαν είναι ο άνθρωπος που βλέπαμε στις ασπρόμαυρες φωτογραφίες της δεκαετίας του 1960 κι είναι εδώ στην πόλη μας. Δεν γινόταν να τον χάσουμε".
Ο Βούλγαρος Αλέκο Γιάνκοφ έφτασε στην είσοδο της συναυλίας με το σταθερό βήμα του έμπειρου από ανάλογες εκδηλώσεις. Αλλωστε έχει παρακολουθήσει γύρω στις 30 συναυλίες του Μπομπ Ντίλαν ανά την Ευρώπη, συνδυάζοντας εργασία και διασκέδαση. Χθες ταξίδεψε μόνος του οδικώς στη Θεσσαλονίκη και σήμερα επιστρέφει στη Σόφια.
"Είναι δύσκολο να πω γιατί μου αρέσει. Θα έλεγα κυρίως για τους στίχους, καθώς αγγίζουν την καρδιά σου. Ακούγοντας Μπομπ Ντίλαν έμαθα αγγλικά. Ηταν κάτι σαν φροντιστήριο αγγλικών, με τη βαθιά ποίηση του Ντίλαν".
Τη ζωή τους απολαμβάνουν και τα μέλη της παρέας των τεσσάρων Ολλανδών που παραβρέθηκαν τη συναυλία της Κωνσταντινούπολης και χθες χόρεψαν σε ρυθμό Ντίλαν στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης. Τα μεσάνυχτα ξεκίνησαν με νοικιασμένο αυτοκίνητο για την αποψινή εμφάνιση στη Μαλακάσα. "Μας αρέσει η ενεργητικότητά του στη σκηνή" τονίζει ο Χούιμπερτ Κρίγκσμαν.
Απέναντί του η οικογένεια Καραγιάννη περιμένει στη σκιά να ανοίξουν οι πόρτες. "Τον ακούω μια ζωή, από παιδί. Στην αρχή μού φάνηκε λίγο απίστευτο ότι θα εμφανιστεί στη Θεσσαλονίκη. Είναι μοναδική ευκαιρία να τον ακούσω, όνειρο ζωής" λέει ο 65χρονος Παύλος Καραγιάννης. Ενθουσιασμένη και η 60χρονη σύζυγός του Ελπίδα Καραγιάννη: "Ούτε που φανταζόμασταν ότι θα έρθει ποτέ στη Θεσσαλονίκη. Εστω κι αργά θα τον δούμε. Τον ακούγαμε μια ολόκληρη ζωή. Μου άρεσαν οι στίχοι του, η ιδιομορφία του, οι τρόπος που τραγουδάει, η ποίησή του".

Η ΣΥΝΑΥΛΙΑ
Στο τέλος τα σουξέ
Η χθεσινοβραδινή επιλογή τραγουδιών του Μπομπ Ντίλαν δεν διέφερε από εκείνη των τελευταίων συναυλιών του στην Κωνσταντινούπολη και πιο πριν στο Δουβλίνο. Ξεκίνησε με το οσκαρικό "Things have changed" (βραβείο καλύτερου τραγουδιού το 2001 για την ταινία "Τρομερά παιδιά") και συνέχισε με ένα μείγμα τραγουδιών από τα 60s μέχρι σήμερα, δίνοντας έμφαση στις επιτυχίες του τελευταίου άλμπουμ του "Τempest". Ο κόσμος που περίμενε να ακούσει τα μεγάλα σουξέ αρκέστηκε μόνο στα "All along the watchtower" και "Blowin’ in the wind", στο ανκόρ της συναυλίας.
 
Δεν έχουμε την τάση να σκοτώσουμε κανένα άλογο. Απλώς θα μπορούσε να κουνήσει ένα χέρι προς το κοινό. Όταν ο Hooker σε μεγαλύτερη ηλικία ή οι Buena Vista επίσης κάνουν ολόκληρο διάλογο με το κοινό, το να μην πει ούτε λέξη πέρα από τα τραγούδια, ή να μην κάνει την παραμικρή χειρονομία, έ.... είναι κάπως!!
 
Βλάση, ειπώθηκαν περί νηστικών ιθαγενών, αρπαχτής, καλλιτέχνη στα "τελευταία" του, αξιολύπητου και σερνάμενου. Το γέρικο άλογο, προφανώς, απευθυνόταν σ'αυτά και όχι προς απάντησή σου. Εσύ έθεσες άλλο θέμα, αυτό της επικοινωνίας καλλιτέχνη-κοινού. Η ιδιοσυγκρασία του Ντίλαν είναι τέτοια που αυτό εμένα δεν με ξένισε. Άλλωστε πάρα πολλοί στο παρελθόν έχουν παίξει με γυρισμένη τη πλάτη ή ακόμη ...βρίζοντας το κοινό. Η επαφή με το κοινό άλλοτε είναι δομικό συστατικό μιας συναυλίας και άλλοτε με το εκδηλούμενο χάσμα να υποδηλώνει καλλιτέχνη αποστασιοποιημένο και ηθελημένα απόμακρο που δεν θέλει αγάπες με το κοινό του. Είναι σαν να του λέει ο δρόμος είναι μοναχικός και δύσβατος, άκου τις σκέψεις και τους προβληματισμούς μου, αλλά πορεύσου μόνος σου.

How many roads must a man walk down
Before you call him a man?
How many seas must a white dove sail
Before she sleeps in the sand?
Yes, how many times must the cannon balls fly
Before they're forever banned?
The answer my friend is blowin' in the wind
The answer is blowin' in the wind.​
 
ΒΛΑΣΙΔΗΣ said:
Δεν έχουμε την τάση να σκοτώσουμε κανένα άλογο. Απλώς θα μπορούσε να κουνήσει ένα χέρι προς το κοινό. Όταν ο Hooker σε μεγαλύτερη ηλικία ή οι Buena Vista επίσης κάνουν ολόκληρο διάλογο με το κοινό, το να μην πει ούτε λέξη πέρα από τα τραγούδια, ή να μην κάνει την παραμικρή χειρονομία, έ.... είναι κάπως!!
Click to expand...

ο Ντυλαν δεν ειναι Μπουενα βιστα ουτε Χουκερ
και το κοινο του κανει διαλογο μαζι του
εδω και 50 χρονια ....
 
Τον ειδα στη χτες και με απλα λογια ηταν εκπληκτικος
αρκει να ξερεις να τον αποκωδικοποιησεις
οι πιτσιρικαδες χρειαζονται περισσοτερη μελετη

για οσους πανε στην Αθηνα η συμβουλη μου ειναι να πανε με ανοιχτο μυαλο γιατι
δεν σου χαριζει τιποτα,
και τιποτα δεν ειναι προφανες ή αυτονοητο
 
Top Bottom