Απάντηση: Re: Συγχρονοι Ρομπεν vs Super Markets
Φίλε sotos,δεν θέλω να φαντάζομαι πως θα είναι τα πράγματα σε αυτό το σημείο!!
Φίλε sotos,δεν θέλω να φαντάζομαι πως θα είναι τα πράγματα σε αυτό το σημείο!!
Συγχρονοι Ρομπεν vs Super Markets
- Thread starter Kosh
- Start date
Εφόσον εμεις οι ιδιοι, οι απλοι μικροαστοι καταναλωτες, ειμαστε ανικανοι* να αντιδρασουμε στις πρακτικες των εμπορικων τραστ, ας αντιδρασουν τουλαχιστον οι "αντιεξουσιαστες" και οι "περιθωριακοι" για μας, με οποιον τροπο αυτοι θεωρουν σωστο.
*Η ανικανοτητα μας δεν συνισταται στο οτι δεν εχουμε πραγματικα την δυναμη να αντιδρασουμε, αλλα στο οτι δεν ασχολουμαστε με το ζητημα περα απο το να το συζηταμε με τους φιλους μας, μαζι με τις στις μεταγραφες και τον φονο γνωστου ηθοποιου.
*Η ανικανοτητα μας δεν συνισταται στο οτι δεν εχουμε πραγματικα την δυναμη να αντιδρασουμε, αλλα στο οτι δεν ασχολουμαστε με το ζητημα περα απο το να το συζηταμε με τους φιλους μας, μαζι με τις στις μεταγραφες και τον φονο γνωστου ηθοποιου.
Απάντηση: Re: Συγχρονοι Ρομπεν vs Super Markets
Το θέμα είναι ποιόν τρόπο θεωρούμε εμείς, οι απλοί μικροαστοί, όπως λες, σωστό
Το θέμα είναι ποιόν τρόπο θεωρούμε εμείς, οι απλοί μικροαστοί, όπως λες, σωστό
Μπελλος Ευαγγελος
Supreme Member
Απάντηση: Re: Συγχρονοι Ρομπεν vs Super Markets
να μην αγοραζουμε τιποτα απο τα μαγαζια τους !!!! :grandpa:
να μην αγοραζουμε τιποτα απο τα μαγαζια τους !!!! :grandpa:
Απάντηση: Re: Συγχρονοι Ρομπεν vs Super Markets
Από τη στιγμή που είμαστε ικανοί, λοιπόν, το ότι δεν αντιδρούμε σημαίνει ότι δεν μας πολυενδιαφέρει - για να μη πω ότι σε περιπτώσεις το γουστάρουμε κιόλας. Άρα, καλά κάνουν και το εκμεταλλεύονται.
Να το πω αλλιώς: Αν σε ένα χρόνο βρεθούν 20 άνθρωποι που θεωρούν ότι 10.000 είναι λογικά χρήματα για ένα νέο μηχάνημα στο rack τους, κάποιος βγάζει τα προς το ζην από αυτό και δεν υπάρχει τίποτα μεμπτό. Ομοίως αν σε μία ημέρα βρεθούν 1.000.000 άνθρωποι που θα πληρώσουν 6 τον καφέ και 1.85 το γάλα. Για κλέφτες μπορούμε να αρχίσουμε να μιλάμε μόνο όταν οι φτηνές εναλλακτικές τεχνηέντως εξφανίζονται και εμείς έχουμε εξαντλήσει τις έννομες αντιδράσεις μας. Φυσικά και υπάρχουν τέτοιες περιπτώσεις, αλλά θέλει μελέτη το ποια είναι ποια.
Από τη στιγμή που είμαστε ικανοί, λοιπόν, το ότι δεν αντιδρούμε σημαίνει ότι δεν μας πολυενδιαφέρει - για να μη πω ότι σε περιπτώσεις το γουστάρουμε κιόλας. Άρα, καλά κάνουν και το εκμεταλλεύονται.
Να το πω αλλιώς: Αν σε ένα χρόνο βρεθούν 20 άνθρωποι που θεωρούν ότι 10.000 είναι λογικά χρήματα για ένα νέο μηχάνημα στο rack τους, κάποιος βγάζει τα προς το ζην από αυτό και δεν υπάρχει τίποτα μεμπτό. Ομοίως αν σε μία ημέρα βρεθούν 1.000.000 άνθρωποι που θα πληρώσουν 6 τον καφέ και 1.85 το γάλα. Για κλέφτες μπορούμε να αρχίσουμε να μιλάμε μόνο όταν οι φτηνές εναλλακτικές τεχνηέντως εξφανίζονται και εμείς έχουμε εξαντλήσει τις έννομες αντιδράσεις μας. Φυσικά και υπάρχουν τέτοιες περιπτώσεις, αλλά θέλει μελέτη το ποια είναι ποια.
VaSiLiS-T
Supreme Member
pomolo
Established Member
οι ρομπέν πότε θα χτυπήσουν και επαρχία?
μπορώ να τους δώσω τη λίστα μου από τα πράγματα που χρειάζομαι?
μήπως είναι καιρός και για delivery? οι περισσότεροι έτσι κι αλλιώς έχουν μηχανές...
μπορώ να τους δώσω τη λίστα μου από τα πράγματα που χρειάζομαι?
μήπως είναι καιρός και για delivery? οι περισσότεροι έτσι κι αλλιώς έχουν μηχανές...
Δημήτρης Θ.
AVClub Fanatic
- 17 June 2006
- 12,626
Και στη Θεσσαλονίκη ληστεία-διαμαρτυρία για την ακρίβεια σε σούπερ μάρκετ
Ληστεία με λεία τρόφιμα σημειώθηκε το μεσημέρι της Πέμπτης σε σούπερ μάρκετ στην Ανω Πόλη Θεσσαλονίκης.
Ομάδα αγνώστων, με καλυμμένα τα πρόσωπά τους, μπήκαν στο κατάστημα κι αφού γέμισαν τα καρότσια με τρόφιμα και άλλα είδη πρώτης ανάγκης, έφυγαν χωρίς να πληρώσουν. Φεύγοντας, πέταξαν φέιγ βολάν με συνθήματα κατά της ακρίβειας και κατευθύνθηκαν σε λαϊκή αγορά της περιοχής, όπου μοίρασαν τα τρόφιμα στους περαστικούς.
Σύμφωνα με τα φέιγ βολάν, οι άγνωστοι ανήκουν στην αυτοαποκαλούμενη «Πρωτοβουλία ενάντια στην ακρίβεια».
Είναι η πρώτη φορά που σημειώνεται τέτοιου είδους περιστατικό στη Θεσσαλονίκη.
Newsroom ΔΟΛ
Ληστεία με λεία τρόφιμα σημειώθηκε το μεσημέρι της Πέμπτης σε σούπερ μάρκετ στην Ανω Πόλη Θεσσαλονίκης.
Ομάδα αγνώστων, με καλυμμένα τα πρόσωπά τους, μπήκαν στο κατάστημα κι αφού γέμισαν τα καρότσια με τρόφιμα και άλλα είδη πρώτης ανάγκης, έφυγαν χωρίς να πληρώσουν. Φεύγοντας, πέταξαν φέιγ βολάν με συνθήματα κατά της ακρίβειας και κατευθύνθηκαν σε λαϊκή αγορά της περιοχής, όπου μοίρασαν τα τρόφιμα στους περαστικούς.
Σύμφωνα με τα φέιγ βολάν, οι άγνωστοι ανήκουν στην αυτοαποκαλούμενη «Πρωτοβουλία ενάντια στην ακρίβεια».
Είναι η πρώτη φορά που σημειώνεται τέτοιου είδους περιστατικό στη Θεσσαλονίκη.
Newsroom ΔΟΛ
vas silis
AVClub Enthusiast
- 26 May 2008
- 834
vas silis
AVClub Enthusiast
- 26 May 2008
- 834
The kosher meat boycott of 1902
In mid-May, 1902, the retail price of kosher meat on the Lower East Side of New York jumped from 12 to 18 cents per pound. In the Gilded Age, such dramatic price fluctuations were common as great "Trusts," oligopolies controlled by industrial barons, cornered the market on commodities such as beef, steel and oil. In response to the rise in beef prices, for a week the small retail kosher butchers of New York refused to sell meat. It was their way of protesting the beef monopoly’s actions. The butchers’ boycott failed, however, to bring wholesale prices down. So Jewish homemakers on the Lower East Side, influenced by the emerging labor and women’s suffrage movements, began to agitate for a strike.
Fanny Levy, whose husband was a unionized cloakmaker, and Sarah Edelson, who owned a small restaurant, mobilized the neighborhood women by going door-to-door to persuade them not to buy kosher beef.
On May 15, the press reported that 20,000 women on the Lower East Side broke into kosher butcher shops and rendered meat inedible by taking it into the street, soaking it in gasoline and setting it on fire. Crowds also confiscated meat from women who had purchased it from kosher butchers and destroyed that meat as well.
According to historian Paula Hyman, the Herald reported that "an excitable and aroused crowd [of mostly women] roamed the streets . . . armed with sticks, vocabularies and well-sharpened nails" in an effort to keep other women from purchasing kosher meat. One woman complained that her husband was sick and needed to eat beef to recover. A woman in a traditional sheitel told her that "a sick man can eat tref meat," so she must abide by the boycott.
By the end of the day, the police had arrested 85 persons, 70 of them Jewish women, for disorderly conduct. The Herald reported that the women "were pushed and hustled about [by the police], thrown to the pavement . . . and trampled upon." One of the women responded by slapping a police officer in the face with a moist piece of liver.
The Yiddish press supported the protest. The Forward ran the headline, "Bravo, Bravo, Bravo, Jewish Women!" By contrast, the New York Times called for the repression of this "dangerous class . . .especially the women [who] are very ignorant [and] . . . mostly speak a foreign language."
Not all the mainstream press was hostile to the boycott. "Muckraking" journalists such as Lincoln Steffens and Ida Tarbell had been exposing the excesses of industrial monopolies, especially the oil and steel trusts, in the pages of daily newspapers. The Times, despite its opposition to the boycotters tactics, hoped that "the disturbances on the crowded east side in this city might give the Beef Combine something to think about rather seriously. [The boycott] is the most violent and general manifestation of resentment toward . . . the Combine that has been made, and it is more noteworthy than anything of its kind that has ever happened in this country."
The boycott spread to the Jewish communities of Brooklyn, Harlem, Newark, Boston and Philadelphia. It also spread to the synagogues, where women asked for rabbinic endorsement of their tactics. They even ascended bimahs, sometimes uninvited, to address men gathered in prayer. As Paula Hyman notes, "‛For once, urged a boycott leader . . . let the men use the power of ‛And he shall rule over her,’ to the good – by seeing to it that their wives refrain from purchasing meat."
Under pressure from their customers, on May 22nd the Retail Butchers Association once more aligned itself with the boycotters ands refused to sell kosher beef in member shops. Five days later, Orthodox religious leaders, who had mostly remained on the sidelines, formally endorsed the boycott. By June 9th, the retail price of kosher beef had dropped back to 14 cents and the boycott began to lose steam. The retail shops did a thriving business once again.
The kosher meat boycott of 1902 indicated the rising political consciousness of Jewish women in New York’s ghettos. Most boycotters were not yet American citizens, but they had lived in America long enough to observe the organizing strategies of the nascent labor and women’s suffrage movements. The example set by the kosher meat boycotters was later emulated in Jewish neighborhood rent strikes in 1904 and 1907-08, and in food boycotts in 1907, 1912 and 1917. Many of the daughters of the kosher meat boycotters of 1902, especially those in the garment trades, would become the backbone of New York’s labor movement.
In mid-May, 1902, the retail price of kosher meat on the Lower East Side of New York jumped from 12 to 18 cents per pound. In the Gilded Age, such dramatic price fluctuations were common as great "Trusts," oligopolies controlled by industrial barons, cornered the market on commodities such as beef, steel and oil. In response to the rise in beef prices, for a week the small retail kosher butchers of New York refused to sell meat. It was their way of protesting the beef monopoly’s actions. The butchers’ boycott failed, however, to bring wholesale prices down. So Jewish homemakers on the Lower East Side, influenced by the emerging labor and women’s suffrage movements, began to agitate for a strike.
Fanny Levy, whose husband was a unionized cloakmaker, and Sarah Edelson, who owned a small restaurant, mobilized the neighborhood women by going door-to-door to persuade them not to buy kosher beef.
On May 15, the press reported that 20,000 women on the Lower East Side broke into kosher butcher shops and rendered meat inedible by taking it into the street, soaking it in gasoline and setting it on fire. Crowds also confiscated meat from women who had purchased it from kosher butchers and destroyed that meat as well.
According to historian Paula Hyman, the Herald reported that "an excitable and aroused crowd [of mostly women] roamed the streets . . . armed with sticks, vocabularies and well-sharpened nails" in an effort to keep other women from purchasing kosher meat. One woman complained that her husband was sick and needed to eat beef to recover. A woman in a traditional sheitel told her that "a sick man can eat tref meat," so she must abide by the boycott.
By the end of the day, the police had arrested 85 persons, 70 of them Jewish women, for disorderly conduct. The Herald reported that the women "were pushed and hustled about [by the police], thrown to the pavement . . . and trampled upon." One of the women responded by slapping a police officer in the face with a moist piece of liver.
The Yiddish press supported the protest. The Forward ran the headline, "Bravo, Bravo, Bravo, Jewish Women!" By contrast, the New York Times called for the repression of this "dangerous class . . .especially the women [who] are very ignorant [and] . . . mostly speak a foreign language."
Not all the mainstream press was hostile to the boycott. "Muckraking" journalists such as Lincoln Steffens and Ida Tarbell had been exposing the excesses of industrial monopolies, especially the oil and steel trusts, in the pages of daily newspapers. The Times, despite its opposition to the boycotters tactics, hoped that "the disturbances on the crowded east side in this city might give the Beef Combine something to think about rather seriously. [The boycott] is the most violent and general manifestation of resentment toward . . . the Combine that has been made, and it is more noteworthy than anything of its kind that has ever happened in this country."
The boycott spread to the Jewish communities of Brooklyn, Harlem, Newark, Boston and Philadelphia. It also spread to the synagogues, where women asked for rabbinic endorsement of their tactics. They even ascended bimahs, sometimes uninvited, to address men gathered in prayer. As Paula Hyman notes, "‛For once, urged a boycott leader . . . let the men use the power of ‛And he shall rule over her,’ to the good – by seeing to it that their wives refrain from purchasing meat."
Under pressure from their customers, on May 22nd the Retail Butchers Association once more aligned itself with the boycotters ands refused to sell kosher beef in member shops. Five days later, Orthodox religious leaders, who had mostly remained on the sidelines, formally endorsed the boycott. By June 9th, the retail price of kosher beef had dropped back to 14 cents and the boycott began to lose steam. The retail shops did a thriving business once again.
The kosher meat boycott of 1902 indicated the rising political consciousness of Jewish women in New York’s ghettos. Most boycotters were not yet American citizens, but they had lived in America long enough to observe the organizing strategies of the nascent labor and women’s suffrage movements. The example set by the kosher meat boycotters was later emulated in Jewish neighborhood rent strikes in 1904 and 1907-08, and in food boycotts in 1907, 1912 and 1917. Many of the daughters of the kosher meat boycotters of 1902, especially those in the garment trades, would become the backbone of New York’s labor movement.
Last edited:
Λάκης
AVClub Fanatic
vas silis
AVClub Enthusiast
- 26 May 2008
- 834
Λέει για ένα από τα σημαντικότερα και βιαία γεγονότα από καταναλωτές στη Ν Υόρκη το 1902 όταν κάποιες νοικοκυρές βγήκαν στους δρόμους πέρνοντας το θέμα στα χέρια τους και δεν έμεινε λαμπόγυαλο όταν κάποιοι ξύπνιοι άρχισαν να ανεβάζουν τις τιμές σε κάποιο είδος βοδινού.
Last edited:
MOUKIOUROUFIS KOSTAS
Banned
- 27 June 2006
- 7,764
Aυτό που λέει ο supacoopa καταγράφει τη κατάσταση: τα περνάμε όλα στο ντούκου. Τα συζητάμε στη παρέα και τέρμα. Εδώ φτάσαμε στο σημείο να βρίσκουμε και επιχειρήματα που μας απαλάσσουν από την όποια αντίδραση. Όλα για το βόλεμα.
Μας μαμάνε four to the floor επί 24ωρου και μας ενοχλεί το γόνατο που πιάστηκε.
Μας μαμάνε four to the floor επί 24ωρου και μας ενοχλεί το γόνατο που πιάστηκε.
send
AVClub Fanatic
για την ακρίβεια, βοδινό κρέας "κασέρ", δηλαδή από επιτρεπτό είδος κρέατος (από δίχηλο ζώο) που έχει σφαγεί σύμφωνα με το Ιουδαϊκό τελετουργικό. Αλλιώς η κατανάλωσή του απαγορεύεται από τον Ιουδαϊκό Νόμο. Καλά, βρήκαν να κάνουν 50% αύξηση στους Εβραίους? :FSGSFGS4:
Έχει σημαντική διαφορά το "τα κάνω όλα λαμπόγυαλο επειδή ανέβασαν τις τιμές" από το "μπαίνω και παίρνω οτιδήποτε με το έτσι θέλω, επειδή τα βρίσκω ακριβά"
Το μπουκοτάζ που αναφέρει το κείμενο, ταιριάζει στους καταναλωτές, που αδιαφορούν στις αυξήσεις.Αν συνεχίζουν να αγοράζουν, χωρίς να τρέχει τίποτα,τι εμποδίζει τις εταιρίες τροφίμων να τιμολογούν όσο και όποτε θέλουν;
Το πρωί άκουσα πως στη χώρα μας ο νόμος για το "πλαφόν" σε βασικά είδη, που ισχύει σε 16 χώρες, δεν υπάρχει...
Το μπουκοτάζ που αναφέρει το κείμενο, ταιριάζει στους καταναλωτές, που αδιαφορούν στις αυξήσεις.Αν συνεχίζουν να αγοράζουν, χωρίς να τρέχει τίποτα,τι εμποδίζει τις εταιρίες τροφίμων να τιμολογούν όσο και όποτε θέλουν;
Το πρωί άκουσα πως στη χώρα μας ο νόμος για το "πλαφόν" σε βασικά είδη, που ισχύει σε 16 χώρες, δεν υπάρχει...
send
AVClub Fanatic
Αλλιώς μάλλον το εννοείς. Ότι άκουσες δηλαδή ότι υπάρχει νόμος σε 16 χώρες για πλαφόν σε βασικά είδη. Για τη χώρα μας, εφόσον ζεις σε αυτή, ασφαλώς γνωρίζεις πως δεν υπάρχει.
VaSiLiS-T
Supreme Member
Ξαναχτύπησαν απαλλοτριώνοντας για τα καλά .. μεγάλο μαγαζί και πολλά άτομα μαζί ...............................
με την συναίνεση ( κατ ουσίαν ετσι έγινε απλά κοίταγαν και γούσταραν ) του προσωπικού !!!
δέστε ειδήσεις
με την συναίνεση ( κατ ουσίαν ετσι έγινε απλά κοίταγαν και γούσταραν ) του προσωπικού !!!
δέστε ειδήσεις