Επειδή από το αρχικό θέμα έχουμε ξεφύγει τελείως, να επανέλθω στους τελευταίους Ήχους που έχουν δώσει, σε αρκετά τεύχη, μεγάλο βάρος στα ηχητικά έναντι της εικόνας -και καλώς έχουν πράξει.
ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΟΜΩΣ, τα περισσότερα reviews έχει επωμισθεί ο Λ.Ξ. -τον άνθρωπο δεν τον ξέρω προσωπικά- με αποτέλεσμα τα τραγελαφικά που εντοπίσατε στην κριτική των Diablo, τη μία παράγραφο (!!!) με ηχητικές εντυπώσεις σε 4 σελίδες κριτική (ο Θεός να την κάνει) του Naim Uniti (μια πρακτική που επαναλαμβάνει συχνά, στις 2000 λέξεις οι εντυπώσεις των ακροάσεων να είναι οι τελευταίες 50), και χρήση φράσεων όπως "περιρρέουσα audiophile ατμόσφαιρα", "πολυπόθητη ατμοσφαιρικότητα", κ.λπ., που ανάθεμα κι αν καταλαβαίνει κανείς τι σημαίνουν.
Δεν καταλαβαίνω γιατί δεν γράφει περισσότερο ο Θ.Ν., που επίσης δεν γνωρίζω προσωπικά, αλλά γράφει εξαιρετικά, διαφωτιστικά, και συγκρίνει με άλλα μηχανήματα της κατηγορίας -βλ. την τελευταία παρουσίαση των Moon .5. Πιστεύω ότι ο Ήχος θα αναβαθμιζόταν σημαντικά με reviews σαν κι αυτά.