Τι νόημα έχει να 'σαι audiophile (χαϊεντάς αν προτιμάτε) αν...

δεν πηγαίνεις σε συναυλίες και δεν έχεις μια σοβαρή δισκοθήκη; Κατά τη γνώμη μου κανένα. Ιδού και ένα πολύ ενδιαφέρον σχετικό άρθρο του Jason Victor Serinus από το Stereophile του Ιουλίου:

http://stereophile.com/asweseeit/707awsi/

...από το οποίο αντιγράφω:

The reason so many of us spend countless hours, months, years, and dollars assembling and fine-tuning audiophile systems is that we wish to experience from recorded media the same sonic and spiritual epiphanies that have transported us during live performances. Those revelations—the moment when a pianist, conductor, and 80 musicians sound as of one mind; the instant when a Schubert song about a fisherman triggers a vivid flashback to that day 40 years before when, as a child fishing from a boat in the middle of a lake, we too experienced a tug on the line, and we understand for the first time that the almost imperceptible shift in the piano's cascade of watery notes magnificently mirrors the excitement of that youthful experience; the time when, during one of their countless unrehearsed jams, the Grateful Dead seemed to come together like never before to give us the contact high of a lifetime; and the night when a quartet of jazz musicians who had never before played together suddenly created music so unified and elegant that we had trouble catching our breath—are the revelations we seek as much from our sound systems as from live performances.
 
Είναι μιά αλήθεια που όλοι μας λίγο πολύ έχουμε "συναντήσει"
Δηλαδή άνθρωποι που ξόδεψαν μιά περιουσία γιά να ακούν τελικά 50-20-10 δίσκους.

Μετά από πολλή σκέψη θα έλεγα ότι μπορώ να τους καταλάβω, αν και βασικά συμφωνώ ότι η πλούσια δισκοθήκη πρέπει να συμβαδίζει με το "πλούσιο" σύστημα.

Πάντα έρχεται στο μυαλό μου η εικόνα, ή εικόνες από κινηματογράφο εποχής, που στο γραμμόφωνο ο ήρωας της ταινίας βάζει το ένα και μοναδικό δίσκο και τον απολαμβάνει μέχρι το μεδούλι.

Πολλές φορές πιάνω τον εαυτό μου, αν και έχω αρκετά μεγάλη δισκοθήκη, να ακούει μονίμως τους ίδιους δίσκους και δεν ξεπερνάνε τους 40, πιστέψτε με.

Φυσικά θα μου ήταν αδύνατον να ζήσω μόνο με σαράντα δίσκους, αλλά είναι κάτι σαν αγαπημένα λιμάνια που σταματάς και σταματάς σε ένα αδιάκοπο ταξίδι.
 
δεν πηγαίνεις σε συναυλίες και δεν έχεις μια σοβαρή δισκοθήκη; Κατά τη γνώμη μου κανένα. Ιδού και ένα πολύ ενδιαφέρον σχετικό άρθρο του Jason Victor Serinus από το Stereophile του Ιουλίου:

Συμφωνώντας με τον αρθρογράφο, βλέπω ότι τα πράγματα έχουν γίνει αρκετά πιο περίπλοκα. Από συλλέκτες μουσικών εμπειριών, πολλοί λοξοδρομούν προς συλλέκτες δίσκων ή συλλέκτες μηχανημάτων. Συχνά πέφτει τόσο βάρος στο μέσον που ξεχνιέται ο σκοπός...

Ενδεικτικά παρατηρήστε πόσοι γράφουν ΚΑΙ στην "Hi-End" αλλά ΚΑΙ στην "Μουσική" κατηγορία. Και δεν νομίζω ότι τίθεται θέμα γνώσεων, αλλά ενδιαφέροντος. Άλλοι ακούνε μηχανήματα, άλλοι δίσκους και άλλοι μουσική...

Το φαινόμενο είναι γνωστό και σε άλλες κατηγορίες, αυτοκίνητα, κοσμήματα, πίνακες ζωγραφικής, κρασιά, ερωτικοί σύντροφοι κλπ. Πολλοί απολαμβάνουν την σπάνια συλλογή, το εξαιρετικό κομμάτι, αλλά όχι την χρήση του...

Υπάρχει βέβαια και η λογική που λέει ότι εφόσον ο κάτοχος το απολαμβάνει (με οποιοδήποτε τρόπο), τελικά ο σχεδιαστής - κατασκευαστής - δημιουργός αλλά και ο κάτοχος πέτυχε τον στόχο του!

Ένα άλλο ενδιαφέρον κριτήριο πάντως είναι ποιά μουσική - δίσκος - σύστημα θα καταφέρει να κάνει τον ακροατή να ξεκινήσει να τραγουδάει ή να χορέψει αγαπημένα του κομμάτια, να συμμετέχει επιτέλους στα δρώμενα μετουσιώνοντας κατά κάποιο τρόπο τα ερεθίσματα που δέχεται, κι όχι απλά να τα καταναλώνει βιδωμένος ευλαβικά στην κορυφή του τέλειου τριγώνου ακρόασης!
 
Απάντηση: Re: Τι νόημα έχει να 'σαι audiophile (χαϊεντάς αν προτιμάτε) αν...

Πολλές φορές πιάνω τον εαυτό μου, αν και έχω αρκετά μεγάλη δισκοθήκη, να ακούει μονίμως τους ίδιους δίσκους και δεν ξεπερνάνε τους 40, πιστέψτε με.

Σε πιστεύω, γιατί κάνω λίγο - πολύ μία από τα ίδια. Όμως συνεχίζουμε να εμπλουτίζουμε τη δισκοθήκη μας, γιατί την ψάχνουμε με την μουσική, δεν μπορούμε να κάνουμε χωρίς αυτή.

Άλλωστε, υπάρχει πάντα η κατάλληλη ώρα ακόμη και για το πιο 'περιθωριοποιημένο' δισκάκι, όπου θα το ανασύρουμε και θα το απολαύσουμε.
 
Re: Απάντηση: Re: Τι νόημα έχει να 'σαι audiophile (χαϊεντάς αν προτιμάτε) αν...

Σε πιστεύω, γιατί κάνω λίγο - πολύ μία από τα ίδια. Όμως συνεχίζουμε να εμπλουτίζουμε τη δισκοθήκη μας, γιατί την ψάχνουμε με την μουσική, δεν μπορούμε να κάνουμε χωρίς αυτή.

Άλλωστε, υπάρχει πάντα η κατάλληλη ώρα ακόμη και για το πιο 'περιθωριοποιημένο' δισκάκι, όπου θα το ανασύρουμε και θα το απολαύσουμε.

σαφώς.

φυσικά υπάρχει και η άλλη πλευρά που έχει δισκοθήκη τεράστια και ένα απλο midi σύστημα...
 
Δημητρη και εγω εχω 1000 cd και ακουω ποιο πολυ 40 με 50. Δεν νομζω οτι ειναι αφυσικο αυτο η δειχνει οτι ειμαι μηχανακιας!Απλα αυτα μου αρεσουν περισσοτερο. Και παλαιοτερα οταν ακουγαμε απο ενα ολοκληρωμενο στερεοφωνικο ποιο πολλα ακουγαμε?
Παντα επικεντρωνεσαι, αναλογα και με την εποχη βεβαια, σε αυτο που σου αρεσει περισσοτερο......Ακους και τα αλλα βεβαια αλλα παντα υπαρχει μια προτιμηση.....;)
 
η ιδιότητα του χαϊεντά ,κακά τα ψέμματα , συνήθως συμβαδίζει με την ηλικία . Είναι φυσιολογικό ότι για να ξοδέψεις πολλά χρήματα για ηχοσύστημα , θα πρέπει να τα έχεις . Η ηλικία όμως δημιουργεί κούραση και άρνηση , όσον αφορά τα νέα ακούσματα , εμμονές σε παλιές αγαπημένες μουσικές , δικαιολογημένη απόρριψη πολλών πραγμάτων και ακουσμάτων , αλλαγή προτιμήσεων αλλά και μεγαλύτερες απαιτήσεις στο καλό ( καλός ήχος , όπως καλό φαγητό , καλό σπίτι κλπ ) . Το περιττό παύει να είναι πολυτέλεια , και η απλότητα γίνεται απαραίτητη .

Ως εκ τούτου λίγες οι επιλογές , ακόμα λιγότεροι οι δίσκοι προς ακρόαση , και ελάχιστα τα είδη μουσικής που προσφέρουν απόλαυση . Σου μένει όμως το καλό , χάι εντ ηχοσύστημα . Θα το άλλαζα ευχαρίστως με τον ενθουσιαμσό , την άγνοια και την προσμονή της νιότης μου .
 
Re: Απάντηση: Τι νόημα έχει να 'σαι audiophile (χαϊεντάς αν προτιμάτε) αν...

η ιδιότητα του χαϊεντά ,κακά τα ψέμματα , συνήθως συμβαδίζει με την ηλικία . Είναι φυσιολογικό ότι για να ξοδέψεις πολλά χρήματα για ηχοσύστημα , θα πρέπει να τα έχεις . Η ηλικία όμως δημιουργεί κούραση και άρνηση , όσον αφορά τα νέα ακούσματα , εμμονές σε παλιές αγαπημένες μουσικές , δικαιολογημένη απόρριψη πολλών πραγμάτων και ακουσμάτων , αλλαγή προτιμήσεων αλλά και μεγαλύτερες απαιτήσεις στο καλό ( καλός ήχος , όπως καλό φαγητό , καλό σπίτι κλπ ) . Το περιττό παύει να είναι πολυτέλεια , και η απλότητα γίνεται απαραίτητη .

Ως εκ τούτου λίγες οι επιλογές , ακόμα λιγότεροι οι δίσκοι προς ακρόαση , και ελάχιστα τα είδη μουσικής που προσφέρουν απόλαυση . Σου μένει όμως το καλό , χάι εντ ηχοσύστημα . Θα το άλλαζα ευχαρίστως με τον ενθουσιαμσό , την άγνοια και την προσμονή της νιότης μου .


:grinning-smiley-043
 
η ιδιότητα του χαϊεντά ,κακά τα ψέμματα , συνήθως συμβαδίζει με την ηλικία . Είναι φυσιολογικό ότι για να ξοδέψεις πολλά χρήματα για ηχοσύστημα , θα πρέπει να τα έχεις . Η ηλικία όμως δημιουργεί κούραση και άρνηση , όσον αφορά τα νέα ακούσματα , εμμονές σε παλιές αγαπημένες μουσικές , δικαιολογημένη απόρριψη πολλών πραγμάτων και ακουσμάτων , αλλαγή προτιμήσεων αλλά και μεγαλύτερες απαιτήσεις στο καλό ( καλός ήχος , όπως καλό φαγητό , καλό σπίτι κλπ ) . Το περιττό παύει να είναι πολυτέλεια , και η απλότητα γίνεται απαραίτητη .

Ως εκ τούτου λίγες οι επιλογές , ακόμα λιγότεροι οι δίσκοι προς ακρόαση , και ελάχιστα τα είδη μουσικής που προσφέρουν απόλαυση . Σου μένει όμως το καλό , χάι εντ ηχοσύστημα . Θα το άλλαζα ευχαρίστως με τον ενθουσιαμσό , την άγνοια και την προσμονή της νιότης μου .

ΠΟΛΥ ΣΩΣΤΑ!:worshippy::worshippy::worshippy:
 
Υπάρχει και μιά άλλη πλευρά,που συνήθως παραβλέπουμε.

Ο λεγόμενος χαϊεντάς ακούει μόνο κατά μόνας μουσική; Η μουσική βασικά αναπτύχθηκε μέσα απο τις κοινωνίες κι εξυπηρέτησε-εξυπηρετεί κοινωνικές ανάγκες έκφρασης.

Αν δεν κάνουμε κανένα γλέντι,πάρτυ κλπ. τι να τα κάνουμε τα πολλά δισκάκια και γιατί να μην ακούμε μόνο "ότι μας κάνει" ομφαλοσκοπόντας;
 
Η μουσική ακρόαση είναι γιά έναν.

Πάνω από ένας πάμε στο πάρτυ....
 
Απάντηση: Re: Τι νόημα έχει να 'σαι audiophile (χαϊεντάς αν προτιμάτε) αν...

Η μουσική ακρόαση είναι γιά έναν.

Πάνω από ένας πάμε στο πάρτυ....

+1
( Ολοι συμφωνούμε πιά μεταξύ μας σχεδόν σε όλα . Οποία ταύτισις )
 
Γιατί πρέπει να είναι μόνο για έναν;

Αν το ζητούμενο είναι η απόλαυση της μουσικής ή έστω κι η λεγόμενη κριτική ακρόαση -κι αυτή μπορεί να γίνεται με περισσότερους απο έναν ακροατές,γιατί μόνο με έναν;
 
Προφανώς επειδή είναι αρκετά δύσκολο να συμπέσει να έχουν 2 ή πολλοί την ΙΔΙΑ στιγμή τα ίδια μουσικά γούστα, στην ίδια ένταση, με τον ίδιο φωτισμό κλπ κλπ.

Τώρα που το σκέφτομαι όσες φορές την έχω καταβρεί ήμουν μόνος μου. Πάνω στην πόρωση θα με ξενέρωνε να μου έλεγε κάποιος άλλος "..τώρα βάλε αυτό" και να μην ήταν του γούστου μου.
 
Αν το ζητούμενο είναι η απόλαυση της μουσικής , μου φαίνεται λίγο δύσκολο να βρεθούν δύο άνθρωποι που να θέλουν να απολαύσουν το ίδιο πράγμα την ίδια χρονική στιγμή ( ας μην ξεχνάμε ότι η ακρόαση προς απόλαυση είναι θέμα στιγμής και διαθέσεως )

Αν το ζητούμενο είναι η κριτική ακρόαση , τότε επβάλλεται η παρέα
 
Ααααα να μην ξεχάσω....

Ομαδικά την έβρισκα τρελά ΜΟΝΟ όταν παίζαμε στο συγκρότημα με τους τρελαμένους συμπαίκτες μου. Εκεί μάλιστα. Μιλάμε για την υπέρτατη πόρωση. Ισως γιατί ήταν το άκουσμα ενός νέου τραγουδιού, η απόλαυση της δημιουργίας, η κίνηση με τα μουσικά όργανα, οι εντάσεις κλπ κλπ

Καμία σχέση με την "κλινική-αποστειρωμένη" ακρόαση στον καναπέ του σπιτιού που πολλές φορές καταλήγει στον ύπνο....