- 19 September 2007
- 619
Αφορμή για τη συγγραφή, μου δόθηκε από την ανάγνωση σε κάποιο άλλο θέμα.
Δε σας κρύβω ότι είναι σκέψεις οι οποίες υπάρχουν χρόνια στο μυαλό μου και έχετε την …ατυχία να τις υποστείτε σήμερα…
Προκαταβολικά, ζητώ συγνώμη : -|
Αναφέρεται συνφορουμίτης για την τακτική εταιρειών να προσφέρουν ένα προϊόν σε μορφή κιτ ή σε φθηνή τιμή και ταυτόχρονα να προτείνουν αναβαθμίσεις μέσα από την ιστοσελίδα τους γι’ αυτό, είτε από ιδία εμπειρία είτε δοκιμάζοντας προτάσεις ανθρώπων που το χρησιμοποίησαν και το εξέλιξαν.
Αυτό ο καταναλωτής το σέβεται, σκέφτεται ότι η εταιρεία τον υποστηρίζει, προσπαθεί για εκείνον…
Αυτό που δε σκέφτεται είναι ότι η εταιρεία ΜΠΟΡΕΙ (?) να του προσέφερε ένα προϊόν, που βγήκε βιαστικά στην αγορά με κίνητρο την άμεση απόσβεση του κόστους στην εταιρεία, η οποία απευθυνόμενη σε ένα κοινό –ειδικά αν πρόκειται για μορφή do it your self- εκμεταλλεύεται τη διάθεση του για ψάξιμο, εκμεταλλεύεται την όρεξη του για το χόμπι του, με σκοπό το κέρδος και τις πωλήσεις και τη δωρεάν –ουσιαστικά- έρευνα για την εξέλιξή του.
Πιο εύκολο είναι να παίρνεις κάθε φορά 10-20 € από κάποιον, παρά να του ζητάς χιλιάρικο/-α… Πολλά δεκάρικα, εικοσάρικα σε ζουν, το ψάξιμο για ένα ή πολλά χιλιάρικο/-α δεν είναι εύκολο και δεν υπάρχουν πολλοί να σου τα δώσουν εύκολα…
Με τη συμβολή «παπαγάλων», οι οποίοι … «εξυμνούν» ένα προϊόν, γράφουν τα χίλια μύρια θετικά σχόλια γι’ αυτό (που μέσα στην ανωνυμία του διαδικτύου, δε μπορείς να ελέγξεις το σωστό των γραφόμενων τους ή αν είναι οι ίδιοι που γράφουν με πολλαπλά ψευδώνυμα ή αν είναι άνθρωποι που εργάζονται για την κάθε εταιρεία ή έχουν ένα έμμεσο όφελος από αυτή), ΜΠΟΡΕΙ να πέσεις στην παγίδα της αυθυποβολής και να πιστεύεις ότι παίζει καλύτερα από πριν.
Άλλωστε, πόσοι από εμάς έχουν κάνει dictee εκτός από να μάθουμε να παίζουμε ένα μουσικό όργανο?
Ταυτόχρονα, ζουν και ένα σωρό ακόμα άνθρωποι, οι οποίοι έχουν, είτε τις πραγματικές γνώσεις και με βάση τις οδηγίες ενός κατασκευαστή να αλλάξουν/ βελτιώσουν σημεία, είτε την έλλειψη σεβασμού προς το συνάνθρωπό τους και με λιγοστές γνώσεις «χεριάζουν» έτοιμα μηχανήματα.
Μου θυμίζει την τακτική κάποιων έμπορων, οι οποίοι εκμεταλλευόμενοι την αδυναμία του καταναλωτή να πάρει αυτό που ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ επιθυμεί και καταλαβαίνουν ότι αυτό είναι που θα τον κρατούσε ευχαριστημένο για πολλά χρόνια, λόγω οικονομικής στενότητας, δεν έχουν το θάρρος να του πουν «Περίμενε αδερφέ, λίγο υπομονή, αλλιώς το ‘φθηνό’ θα σου βγει ακριβότερο του ‘ακριβού’» οδηγώντας τον σε αγορές ανούσιες για εκείνον με συνεχή οικονομική «αιμορραγία», σκεπτόμενοι ότι -αν δεν του το προσφέρουν εκείνοι τώρα που είναι «φτιαγμένος» για την αγορά- θα τον χάσουν!
Παίρνουν τα χρήματα, που γνωρίζουν ότι δεν είναι αρκετά γι’ αυτό που ζητάει ο καταναλωτής και στην πορεία τον «βομβαρδίζουν» με αναβαθμίσεις και «κόντρα» αναβαθμίσεις.
Πρόκειται για μία συνεχή «αφαίμαξη» στη τσέπη του καθενός μας, με «ιερό» σκοπό την… ηχητική νιρβάνα, ουσιαστικά στη συνέχεια της λειτουργίας μίας εταιρείας για να ζήσει αυτή, οι υπάλληλοι της, οι οικογένειές τους…
Η τράμπα από εσφαλμένες αγορές πηγαίνει «σύννεφο», ευκαιρία για επιπλέον κέρδος από την αγορά μεταχειρισμένων που δημιουργείται, ευκαιρία να έρθει νέο «αίμα», που θα αγοράσει τα μεταχειρισμένα μηχανήματα σε καλύτερη τιμή, θα κολλήσει το «μικρόβιο» και έπεται συνέχεια…
Δεν είναι, όμως, μόνο ευθύνη των εμπόρων, είναι και ευθύνη ή «ανωριμότητα» του καταναλωτή, ο οποίος στον ενθουσιασμό της επικείμενης αγοράς, κοιτώντας το τι έχει στην τσέπη του και χωρίς υπομονή για να «κτίσει» ένα σύστημα σιγά σιγά, τα θέλει όλα ΤΩΡΑ, άμεσα, για να ξεμπερδεύει…
Με αυτό το «ελαφρυντικό» για τους έμπορους, αγοράζει από εκεί που θα τον «κολακέψουν» για τις επιλογές του, από εκεί που θα του κάνουν τα «χατίρια» συμφωνώντας με τα λεγόμενα του, με την τσέπη του και «Ωχ, βρε αδερφέ, εγώ θα σώσω τον κόσμο? Τη δουλειά μου κάνω, αν δεν το πάρει από εμένα, θα το πάρει από αλλού, αφού αυτό θέλει, ας του το προσφέρω, είναι εποχές για να το παίζω ‘Δον Κιχώτης’»?...
Δε σας κρύβω ότι είναι σκέψεις οι οποίες υπάρχουν χρόνια στο μυαλό μου και έχετε την …ατυχία να τις υποστείτε σήμερα…
Προκαταβολικά, ζητώ συγνώμη : -|
Αναφέρεται συνφορουμίτης για την τακτική εταιρειών να προσφέρουν ένα προϊόν σε μορφή κιτ ή σε φθηνή τιμή και ταυτόχρονα να προτείνουν αναβαθμίσεις μέσα από την ιστοσελίδα τους γι’ αυτό, είτε από ιδία εμπειρία είτε δοκιμάζοντας προτάσεις ανθρώπων που το χρησιμοποίησαν και το εξέλιξαν.
Αυτό ο καταναλωτής το σέβεται, σκέφτεται ότι η εταιρεία τον υποστηρίζει, προσπαθεί για εκείνον…
Αυτό που δε σκέφτεται είναι ότι η εταιρεία ΜΠΟΡΕΙ (?) να του προσέφερε ένα προϊόν, που βγήκε βιαστικά στην αγορά με κίνητρο την άμεση απόσβεση του κόστους στην εταιρεία, η οποία απευθυνόμενη σε ένα κοινό –ειδικά αν πρόκειται για μορφή do it your self- εκμεταλλεύεται τη διάθεση του για ψάξιμο, εκμεταλλεύεται την όρεξη του για το χόμπι του, με σκοπό το κέρδος και τις πωλήσεις και τη δωρεάν –ουσιαστικά- έρευνα για την εξέλιξή του.
Πιο εύκολο είναι να παίρνεις κάθε φορά 10-20 € από κάποιον, παρά να του ζητάς χιλιάρικο/-α… Πολλά δεκάρικα, εικοσάρικα σε ζουν, το ψάξιμο για ένα ή πολλά χιλιάρικο/-α δεν είναι εύκολο και δεν υπάρχουν πολλοί να σου τα δώσουν εύκολα…
Με τη συμβολή «παπαγάλων», οι οποίοι … «εξυμνούν» ένα προϊόν, γράφουν τα χίλια μύρια θετικά σχόλια γι’ αυτό (που μέσα στην ανωνυμία του διαδικτύου, δε μπορείς να ελέγξεις το σωστό των γραφόμενων τους ή αν είναι οι ίδιοι που γράφουν με πολλαπλά ψευδώνυμα ή αν είναι άνθρωποι που εργάζονται για την κάθε εταιρεία ή έχουν ένα έμμεσο όφελος από αυτή), ΜΠΟΡΕΙ να πέσεις στην παγίδα της αυθυποβολής και να πιστεύεις ότι παίζει καλύτερα από πριν.
Άλλωστε, πόσοι από εμάς έχουν κάνει dictee εκτός από να μάθουμε να παίζουμε ένα μουσικό όργανο?
Ταυτόχρονα, ζουν και ένα σωρό ακόμα άνθρωποι, οι οποίοι έχουν, είτε τις πραγματικές γνώσεις και με βάση τις οδηγίες ενός κατασκευαστή να αλλάξουν/ βελτιώσουν σημεία, είτε την έλλειψη σεβασμού προς το συνάνθρωπό τους και με λιγοστές γνώσεις «χεριάζουν» έτοιμα μηχανήματα.
Μου θυμίζει την τακτική κάποιων έμπορων, οι οποίοι εκμεταλλευόμενοι την αδυναμία του καταναλωτή να πάρει αυτό που ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ επιθυμεί και καταλαβαίνουν ότι αυτό είναι που θα τον κρατούσε ευχαριστημένο για πολλά χρόνια, λόγω οικονομικής στενότητας, δεν έχουν το θάρρος να του πουν «Περίμενε αδερφέ, λίγο υπομονή, αλλιώς το ‘φθηνό’ θα σου βγει ακριβότερο του ‘ακριβού’» οδηγώντας τον σε αγορές ανούσιες για εκείνον με συνεχή οικονομική «αιμορραγία», σκεπτόμενοι ότι -αν δεν του το προσφέρουν εκείνοι τώρα που είναι «φτιαγμένος» για την αγορά- θα τον χάσουν!
Παίρνουν τα χρήματα, που γνωρίζουν ότι δεν είναι αρκετά γι’ αυτό που ζητάει ο καταναλωτής και στην πορεία τον «βομβαρδίζουν» με αναβαθμίσεις και «κόντρα» αναβαθμίσεις.
Πρόκειται για μία συνεχή «αφαίμαξη» στη τσέπη του καθενός μας, με «ιερό» σκοπό την… ηχητική νιρβάνα, ουσιαστικά στη συνέχεια της λειτουργίας μίας εταιρείας για να ζήσει αυτή, οι υπάλληλοι της, οι οικογένειές τους…
Η τράμπα από εσφαλμένες αγορές πηγαίνει «σύννεφο», ευκαιρία για επιπλέον κέρδος από την αγορά μεταχειρισμένων που δημιουργείται, ευκαιρία να έρθει νέο «αίμα», που θα αγοράσει τα μεταχειρισμένα μηχανήματα σε καλύτερη τιμή, θα κολλήσει το «μικρόβιο» και έπεται συνέχεια…
Δεν είναι, όμως, μόνο ευθύνη των εμπόρων, είναι και ευθύνη ή «ανωριμότητα» του καταναλωτή, ο οποίος στον ενθουσιασμό της επικείμενης αγοράς, κοιτώντας το τι έχει στην τσέπη του και χωρίς υπομονή για να «κτίσει» ένα σύστημα σιγά σιγά, τα θέλει όλα ΤΩΡΑ, άμεσα, για να ξεμπερδεύει…
Με αυτό το «ελαφρυντικό» για τους έμπορους, αγοράζει από εκεί που θα τον «κολακέψουν» για τις επιλογές του, από εκεί που θα του κάνουν τα «χατίρια» συμφωνώντας με τα λεγόμενα του, με την τσέπη του και «Ωχ, βρε αδερφέ, εγώ θα σώσω τον κόσμο? Τη δουλειά μου κάνω, αν δεν το πάρει από εμένα, θα το πάρει από αλλού, αφού αυτό θέλει, ας του το προσφέρω, είναι εποχές για να το παίζω ‘Δον Κιχώτης’»?...
