Καλό ταξίδι Δημήτρη .....

Δημοκηδής

Μέλος Σωματείου
23 June 2006
10,032
Αγαπητοί φίλοι συνφορουμίτες,

Ανέλαβα το δύσκολο καθήκον να ενημερώσω για την απώλεια του γλυκύτατου φίλου, και ιδρυτικού μέλους του κλαμπ μας, του Δημήτρη Ιωάννου...

Του Δημήτρη, που με την καλή του διάθεση, την εναργή παρουσία και συμμετοχή στην επίλυση κάθε είδους διένεξης, διοικητικής ή απλά παρεΐστικης, στόλισε την κατηγορία της μουσικής, όπως και την εν γένει πολιτιστική γωνιά του κλαμπ.

Το φόρουμ ήταν η οικογένεια του, και η αλληλεπίδραση με τα μέλη μέσα από τις μουσικές διαφωνίες από τις μεγαλύτερες απολαύσεις του ... σε μια εποχή που ο καθένας μας προσπαθούσε να κοινωνήσει τις μουσικές του αγάπες, τραβώντας άθελα του σε έναν δρόμο ιδιότυπου μουσικού ελιτισμού, ο Δημήτρης μας προσγείωνε με την αγάπη του για τους ΑΒΒΑ (για τους οποίους έγραψε πολλά όμορφα αφιερώματα) τους Muse, την Άννα Βίση, έχοντας όμως πάντοτε ως στέρεα βάση τις γνώσεις και την αγάπη του για την κλασσική, τον Μότσαρτ, τον Καρλ Μπέμ, τον Ροσίνι, τον Κάρλος Κλάιμπερ ...

Θα πρότεινα, σε αυτό το νήμα, όποιος θέλει να καταθέσει κάποιες θύμησες του από τον φίλο μας, είτε μέσα από τις διαδικτυακές είτε από τις ζωντανές συζητήσεις, καθώς ο Δημήτρης συνήθιζε να συμμετέχει σε όλες τις εκδηλώσεις του κλαμπ, εκτός από τις περιόδους που παραθέριζε στο αγαπημένο του Ξυλόκαστρο.

Από την πλευρά μου, επιτρέψτε μου να τον αποχαιρετήσω με ένα αγαπημένο μου ποίημα του Νίκου Αλέξη Ασλάνογλου:

Εκκοκκιστήρια Β’
[Ενότητα Νοσοκομείο εκστρατείας (1964-1968)]

Προχωρούσαμε με το Δημήτρη αμίλητοι προς το μικρό σταθμό.
Αφήναμε τη Βέροια πίσω μας στην καταχνιά
και κοιτάζαμε άφωνοι τους καπνούς στο μισοφώτιστο βράδυ
Εκεί, μες στην ερημωμένη έκταση, ακούγαμε τα εκκοκκιστήρια να κελαηδούνε.
Υπόκωφη στην αρχή, η βουή δυνάμωνε με τον καιρό, μας είχε σχεδόν παρασύρει.
Φώτα και μηχανές μέσ’ απ’ τα τζαμωτά μάς άφηναν να ιδούμε τον αποχωρισμό.
Ο καθαρός καρπός γλιστρούσε και σωριάζονταν δίπλα μας μέσα σ’ ένα σύννεφο σκόνης. Ακόμα θυμάμαι τα μάτια του, σα να είχαν δακρύσει
Τότε κατάλαβα πως πέρασε πια η εποχή της συγκομιδής. Και πως ό,τι μπορούσαμε να δώσουμε το είχαμε σχεδόν σκορπίσει....



Και να παίξω κάτι αγαπημένο του στην μνήμη του:

ABBA - The Winner Takes It All


Αχ γλυκέ μου, πόσο θα ήθελα να είσαι νικητής ....
 
Last edited by a moderator:

grio

Αν. Γενικός Διαχειριστής
Staff member
16 March 2011
4,346
Αθήνα
Ο Δημήτρης Ιωάννου, υπήρξε ένα σύμβολο του AVClub.

Ιδιαίτερος, ευγενικός, καλλιεργημένος, γενναιόδωρος, υποστηρικτικός, ευαίσθητος, παρορμητικός, παρεξηγησιάρης αλλά και πολύ φιλικός και αγαπητός.

Σίγουρα θα μας λείψει από τις εκδηλώσεις και τις συναθροίσεις μας, αλλά και από τη διαδικτυακή μας παρέα που σφράγιζε μοναδικά η δική του ξεχωριστή παρουσία.

Η οδύνη είναι τεράστια για την απώλεια του αγαπημένου φίλου, και η μνήμη του για μας θα είναι πάντα ζωντανή.

Αναπαύσου εν ειρήνη!
 

geovar

AVClub Addicted Member
24 February 2008
1,705
Αγαπητοί φίλοι συνφορουμίτες,

Ανέλαβα το δύσκολο καθήκον να ενημερώσω για την απώλεια του γλυκύτατου φίλου, και ιδρυτικού μέλους του κλαμπ μας, του Δημήτρη Ιωάννου...

Του Δημήτρη, που με την καλή του διάθεση, την εναργή παρουσία και συμμετοχή στην επίλυση κάθε είδους διένεξης, διοικητικής ή απλά παρεΐστικης, στόλισε την κατηγορία της μουσικής, όπως και την εν γένει πολιτιστική γωνιά του κλαμπ.

Το φόρουμ ήταν η οικογένεια του, και η αλληλεπίδραση με τα μέλη μέσα από τις μουσικές διαφωνίες από τις μεγαλύτερες απολαύσεις του ... σε μια εποχή που ο καθένας μας προσπαθούσε να κοινωνήσει τις μουσικές του αγάπες, τραβώντας άθελα του σε έναν δρόμο ιδιότυπου μουσικού ελιτισμού, ο Δημήτρης μας προσγείωνε με την αγάπη του για τους ΑΒΒΑ (για τους οποίους έγραψε πολλά όμορφα αφιερώματα) τους Muse, την Άννα Βίση, έχοντας όμως πάντοτε ως στέρεα βάση τις γνώσεις και την αγάπη του για την κλασσική, τον Μότσαρτ, τον Καρλ Μπέμ, τον Ροσίνι, τον Κάρλος Κλάιμπερ ...

Θα πρότεινα, σε αυτό το νήμα, όποιος θέλει να καταθέσει κάποιες θύμησες του από τον φίλο μας, είτε μέσα από τις διαδικτυακές είτε από τις ζωντανές συζητήσεις, καθώς ο Δημήτρης συνήθιζε να συμμετέχει σε όλες τις εκδηλώσεις του κλαμπ, εκτός από τις περιόδους που παραθέριζε στο αγαπημένο του Ξυλόκαστρο.

Από την πλευρά μου, επιτρέψτε μου να τον αποχαιρετήσω με ένα αγαπημένο μου ποίημα του Νίκου Αλέξη Ασλάνογλου:

Εκκοκκιστήρια Β’
[Ενότητα Νοσοκομείο εκστρατείας (1964-1968)]

Προχωρούσαμε με το Δημήτρη αμίλητοι προς το μικρό σταθμό.
Αφήναμε τη Βέροια πίσω μας στην καταχνιά
και κοιτάζαμε άφωνοι τους καπνούς στο μισοφώτιστο βράδυ
Εκεί, μες στην ερημωμένη έκταση, ακούγαμε τα εκκοκκιστήρια να κελαηδούνε.
Υπόκωφη στην αρχή, η βουή δυνάμωνε με τον καιρό, μας είχε σχεδόν παρασύρει.
Φώτα και μηχανές μέσ’ απ’ τα τζαμωτά μάς άφηναν να ιδούμε τον αποχωρισμό.
Ο καθαρός καρπός γλιστρούσε και σωριάζονταν δίπλα μας μέσα σ’ ένα σύννεφο σκόνης. Ακόμα θυμάμαι τα μάτια του, σα να είχαν δακρύσει
Τότε κατάλαβα πως πέρασε πια η εποχή της συγκομιδής. Και πως ό,τι μπορούσαμε να δώσουμε το είχαμε σχεδόν σκορπίσει....



Και να παίξω κάτι αγαπημένο του στην μνήμη του:



Αχ γλυκέ μου, πόσο θα ήθελα να είσαι νικητής ....
Τι είπες τώρα.....
 
  • Sad
Reactions: Panoramix

superfly

Moderator
Staff member
21 November 2008
15,844
πετρουπολη
Η γωνιά αυτή εδώ και τα μέλη της, υπήρξε η μεγάλη αγάπη του Δημήτρη.
Ηταν τεράστια "ψυχούλα".
Η απώλειά του είναι πολύ βαριά και δεν χωνεύεται με τίποτα.
Δεν υπάρχουν λόγια.
Τα κείμενα του ευτυχώς θα είναι δω να μας τον θυμίζουν.
Καλό ταξίδι Μήτσο.

ABBA - Lay All Your Love On Me
 
Last edited by a moderator:
Τι λέτε ρε παιδιά; Ο Δημήτρης;; Όχι ρε σεις. Καλό του ταξίδι, τι να πω, δεν ξέρω. Μόνο αυτό: Αν πήγε από καρδιά το παιδί, σας εξορκίζω, ελεγθείτε όλοι, οι ηλικίες μας το απαιτούν, Παθών, πήγα και ήρθα.
Δημήτρη, θα μας λείψεις. Συλληπητήρια στην οικογένεια, τι να πω.
 

superfly

Moderator
Staff member
21 November 2008
15,844
πετρουπολη
Παιδιά,όπως έγραψε και ο Σπύρος στο-υπέροχο-κείμενό του αυτό το νήμα δημιουργήθηκε ως ένας αποχαιρετισμός στο Δημήτρη.
Καταλαβαίνω ότι ο ξαφνικός χαμός του δημιουργεί απορίες αλλά στο τέλος δεν έχουν και πολύ σημασία.
Ας μείνουμε λοιπόν στους αποχαιρετισμούς.
 
Last edited:

bykrie

Πρόεδρος Δ.Σ.
Staff member
Ο Δημήτρης υπήρξε ζωντανή ιστορία της Λέσχης, του φόρουμ, και της μουσικής κατηγορίας που αγαπούσε ιδιαίτερα.
Ήταν οικογένειά του, το δεύτερο σπίτι του.
Η απώλεια μεγάλη.

Καλό σου ταξίδι, καλό παράδεισο ψυχούλα μου.
 

vlad66

Moderator
Staff member
29 October 2017
15,545
Αγιοι Αναργυροι
Μεγάλο βάρος έχω στην ψυχή μου για τον Δημήτρη.. πόσες φορές εδώ και χρόνια μου ζητούσε να του φτιάξω το ΜΚ2 του και γω συνέχεια του έλεγα, -κρατήσου λίγο Μήτσο, δοκιμάζω αυτό και μου αρέσει πολύ...
Μετά από καιρό ξανά ο Δημήτρης... -όταν γυρίσω από Ξυλόκαστρο θα το πιάσεις;;;
-κρατήσου λίγο ακόμα Μήτσο, δοκιμάζω το τάδε και γ@μ@ει!! θα στα βάλω όλα μαζί και θα ρίξεις σουτ στο primare σου!!

τρομάρα μου....

ο Δημήτρης έφυγε και γω ακόμα δεν μπορώ να το χωνέψω... γιατί τον αμέλησα έτσι;;;;
 

supersonic

Μέλος Σωματείου
17 June 2006
49,424
Ευθύς, συνεσταλμενος, ήσυχος, παρών.
Απο την προηγούμενη Τριτη μου εχει κοπει η διαθεση.
Ακουσα μονο δυο σιντι με επιλογες που μου χαρισε.
Δεν θα ελεγα οτι βοηθησαν. Το σοκ παραμενει. Άδοξο και αδικο.


Sent from my SM-G781B using Tapatalk
 

Kosh

Μέλος Σωματείου
7 September 2006
92,778
Εκεί ψηλά.....
Ειναι η τριτη μεγαλη απωλεια μελους του φορουμ μετα τον Γιωργο Δενδροπουλο και τον Βασιλη Τσακωνα.

Δυστυχως οσο περνουν τα χρονια αυτες οι δυσαρεστες στιγμες μαλλον θα πολλαπλασιαζονται.

Ευχομαι να χαιρομαστε την καθε ημερα ολοι μας .

Ο Δημητρης ηταν μοναδικος . Απο καθε θετικη αποψη.

Τον γνωρισα ως νεος στο φορουμ μεσα απο ενα παλιο ενδοφορουμικο παιχνιδι τους "Αορατους" με τρομερο παθος και πρωτογνωρη εξαρση, γιναμε γνωστοι, φιλοι, αγκαλιασε τα παιδια μου και εγω ευχομαι να ειχε αγαπηθει οσο το αξιζε.

Καλο του ταξιδι.
 

ihodemon

Supreme Member
4 April 2019
4,367
ΑΘΗΝΑ
Από τα γραφόμενα του έβγαζε εν νεανικό
πνεύμα και όρεξη να ακούσει καινούργια
πράγματα.
Μου άρεσε να του "πετάω" κάτι trance που
τον ενθουσίαζαν..
Θα φτωχύνει το μουσικό παρεάκι του club.
Καλό ταξίδι Δημήτρη..
 
Μουδιασμένος από την ώρα που το έμαθα, το διάβαζα και το ξαναδιάβαζα χωρίς να θέλω να το πιστέψω. Τελευταία φορά που μου είχε στείλει μήνυμα, ήταν για να προλάβει μια πιθανή παρεξήγηση εν τη γενέσει, όχι με τον ίδιο, από απλό αγνό ενδιαφέρον ενός ανθρώπου που αγαπούσε το φόρουμ, τα μέλη του, και το ιδιαίτερο κλίμα μας. Τα γραπτά του θα μείνουν, και θα μας θυμίζουν έναν ευγενικό και γλυκό άνθρωπο.