Nα μέ συγχωρείς, δέν πρόκειται για αναμόχλευση ,αλλά για ιστορική μνήμη.
Ουδέποτε στήν ιστορία βοήθησε η λήθη.
Ετσι μπορούμε να γνωρίζουμε τι πρέπει νά κάνουμε στο μέλλον ,αλλά και το πώς μπορούμε να κινηθούμε στην διεθνή σκακιέρα για τα συμφέροντά μας.
Δεν συνορεύουμε με το Λουξεμβούργο,αλλα με χώρες που ονειρεύονται επεκτάσεις(Τουρκικός επεκτατισμός,Αλβανικός μεγαλοϊδεατισμός,που εκφράζονται απο επίσημες κυβερνήσεις.).
Ουδέποτε θα εξισώσω τον θύτη με το θύμα,παρ´ότι ούτε εμείς ιστορικά έχουμε υπάρξει εντελώς αθώοι τού αίματος.
Ομως σε εθνοκαθάρσεις και προγραμματισμένες γενοκτονίες ουδεποτε προβήκαμε.
Σε λίγο θά παψουμε να διδάσκουμε τα παιδιά και για τον Φασισμό στο όνομα τής ειρήνης των λαών.
Θα ξεχάσουμε την κατοχή τής Κύπρου και τα Τουρκικά στρατευματα,αλλά και την παραχάραξη τής ιστορίας.
Και επίσης η Τουρκία και στο εσωτερικό αλλά και στο εξωτερικό σπέρνει μόνον αίμα και σφαγές.Αυτή είναι η προσφορά της στον πολιτισμό.Για να μήν μιλήσουμε για το τί έκανε στούς δύο Παγκοσμίους Πολέμους....
Οπως ,κατά την γνώμη μου το τότε ΚΚΕ σε πλήρη συνεργασία με τίς πιό αντιδραστικές δυνάμεις τής Ελλάδας μιλούσε για πτωχή και τιμία Ελλάδα.
Και σήμερα οι διεθνείς συνθήκες πιέζουν τα μικρότερα Εθνη-Κράτη για να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντά τους.
Επομένως ναί στην φιλειρηνικη πολιτική αλλά αμοιβαία ,χωρίς υποχωρήσεις εκατέρωθεν και διεκδικήσεις.....
Αλλά μεγαλώνοντας έμαθα ότι απο τον τόπο μου ξεκινά ο διεθνισμός και όχι ανάποδα.
Με όλο τον σεβασμό φυσικά η απάντησή μου,αλλά αυτή είναι η γνώμη μου.
