Ας μου επιτραπεί μια παρέμβαση.
Κατ' αρχάς, κάτι παρόμιο (σε μικρότερο βαθμό, από οικονομικής απόψεως) αντιμετώπισαν οι πελάτες της Toyota Ελλάς πέρισυ, με την γνωστή ιστορία της απόσυρσης του νόμου Σουφλιά για...... την απόσυρη των παλαιών αυτοκινήτων. Μέσα σ' αυτούς ήμουν κι εγώ. Όταν μπήκε σε ισχύ ο νόμος Σουφλιά, οι κατά τόπους έμποροι της Toyota έλεγαν στους πελάτες τους ότι δεν ανακατεύονται με την απόσυρση και ο καθένας να κανονίσει μόνος του. Έτσι είχα κι εγώ αποφασίσει. Όμως, ένα μήνα πριν παραλάβω το νέο μου αυτοκίνητο, με σταμάτησαν στην ΓΙΑΝΝΙΤΣΑΣ Α.Ε. και μου είπαν ότι αναλαμβάνει η ίδια η Toyota να εξυπηρετήσει τους πελάτες της και να παραδώσει η ίδια τα αυτοκίνητα στα κέντρα απόσυρσης. Την άλλη κι όλας μέρα τους παρέδωσα αυτοκίνητο, κλειδιά και άδεια να το αποσύρουν. Καθυστέρησαν μια βδομάδα και μέχρι να το πάνε, ο νόμος πάρθηκε πίσω. Άκρη δεν βρήκα, φυσικά, διότι ουδείς αναλάμβανε τις ευθύνες του.
Αυτή δεν είναι παρά μια άλλη ακόμα ιστορία, μέσα στις πολλές που έλαβαν χώρα στα πλαίσια του ανταγωνιστικού πολέμου ανάμεσα στους μεγαλοκαρχαρίες και κυρίως ανάμεσα στις πολυεθνικές κατασκευάστριες εταιρείες αυτοκινήτων.
Σιγά να μην ιδρώσει το αυτί τους και να νοιαστούν (οι της ΦΙΑΤ) για τον απλό καταναλωτή, που τους έδωσε το υστέρημά του. Θα προσπαθήσουν να του το φάνε με κάθε τρόπο. Και καλά, όποιος αντέξει σε πολύχρονη δικαστική διαμάχη, ίσως - λέω - ίσως, δικαιωθεί, αν μέχρι τότε υπάρχουν οι Τόλιας, ΦΙΑΤ Ελλάς κλπ. Όμως οι πολλοί ούτε αντέχουν, ούτε ξέρουν ούτε καν σκέφτονται την δικαστική οδό. Και μετά μιλάμε για διαφυγόντες φόρους και φοροφυγάδες!! Ε, ρε ματσούκι που τους χρειάζεται, όλων που μας μιλάνε για τη σωτηρία της Ελλάδας και μας ρουφάνε το αίμα!
Ήθελα νάξερα, τον Τόλια και τον κάθε Τόλια είναι δύσκολο να τον βρουν; Και να εφαρμόσουν απλά τους κανόνες δικαίου, δεν μιλάμε για επανάσταση και κατάληψη των χειμερινών ανακτόρων σε τελευταία ανάλυση.
Ας βάλουμε λίγο μυαλό, τουλάχιστον.
Καλημέρα.
-
