Αφου ρε φιλε δε ψηφιζω...

[Cinemusic - Ανδρέας]

Απάντηση: Περί αποχής, λευκού, άκυρου. Περί στήριξης (ή μη) του παρόντος εκλογικού συ

1ον. Αποχή

Δεν μπορώ να μεμφθώ κανέναν για αυτή την επιλογή. Όμως πρέπει να τονίσω ότι οι κρατούντες λίγο καίγονται γι αυτήν. Τα είπαν κι άλλοι, δεν υπάρχει πουθενά καμιά διάταξη που να τους εμποδίζει να θεωρούν σωστό ότι τα ποσοστά προμετρώνται ΜΟΝΟ από τα έγκυρα ψηφοδέλτια. Οποιαδήποτε άλλη θεώρηση του θέματος είναι ουτοπική.

Για του λόγου το αληθές, το παράδειγμα των τελευταίων εκλογών είναι το καταλληλότερο:

Εγγεγραμμένοι: 9,933,385
Ψήφισαν: 70.92% (ήτοι 7,045,000 περίπου)
Αποχή: 29.08% (ήτοι 2,888,000 περίπου)
Έγκυρα: 6,858,342 (ήτοι 69.04% περίπου)
Ακυρα/Λευκά 2.64 % (σύνολο: 186,137)

Εξ αυτών το ΠΑΣΟΚ έλαβε το 43.92% των εγκύρων ψηφοδελτίων (και εξέλεξε 160 βουλευτές), ήτοι: 3,012,000 ψήφους περίπου, νούμερο που πλησιάζει πολύ αυτό της αποχής.

Μάλιστα! Και λοιπόν;

Μπας και θεώρησαν ότι ο αριθμός των ψηφοφόρων, που κατά πολλούς θεωρείται ότι δεν εγκρίνει την πολιτική τους (εκφράζοντάς την μέσω της αποχής) είναι πολύ σοβαρός ώστε να τον αγνοήσουν;

Μήπως παρ' ελπίδα ίδρωσαν (ή μάλλον "ίδρωσε τ' αυτί τους") όταν λογάριασαν ότι το άθροισμα αποχής-άκυρων/λευκών-αντιπολίτευσης είναι πάνω από το διπλάσιο αυτών που τους ψήφισαν;

Μήπως, ως κυβερνώντες δημοκρατικού πολιτεύματος, είπαν στο λαό ότι θα λαμβάνουν έστω τη γνώμη του υπ' όψιν, ώστε να χαράζουν τη συνολική τους πολιτική;

Αντ' αυτών:
- Έκοψαν μισθούς
- 'Εκοψαν δώρα Πάσχα-Χρσιτουγέννων
- 'Εκοψαν συντάξεις
- Επέτρεψαν την εκτίναξη του τιμάριθμου και του πληθωρισμού στα ύψη.
- Αύξησαν τους έμμεσους και άμεσους φόρους στη μεγάλη πλειοψηφία του λαού
- Μείωσαν τη φορολογία στις μεγάλες επιχειρήσεις
- Παραπλάνησαν (και παραπλανούν) τον κόσμο λέγοντας ότι κυνηγούν φοροφυγάδες, ψάχνοντας τους γιατρούς του Κολωνακιού και τα νυχτερινά κέντρα, ενώ αφήνουν στο απυρόβλητο εφοπλιστικές εταιρείες, βιομήχανους, τράπεζες και δε συμμαζεύεται. Τους τελευταίους μάλιστα (τράπεζες) τους χρηματοδοτούν κι από πάνω.
(Παρένθεση: Δεν είμαι αντίθετος - κάθε άλλο - με το κυνήγι αυτού του τύπου των φοροφυγάδων, αλλά δεν μπορώ να ανεχτώ την προπαγάνδα που λέει ότι για το χάλι της οικονομίας φταίνει αυτοί κι όχι τα νόμιμα "δώρα" που κάνουν στους κάθε λογής μεγαλοκαρχαρίες)
- Ανάγκασαν τους εργαζόμενους - κυρίως τις νέες γενιές - να δουλεύουν μέχρι να πεθάνουν, αντί να τους επιτρέπουν να ξεκουραστούν με μιαν ανθρώπινη σύνταξη.
- Λεηλάτησαν με χίλιους-δυο άλλους τρόπους το λαϊκό εισόδημα (καύσιμα, τιμολόγια πρώην ΔΕΚΟ, αύξηση επιτοκίων κλπ.)
- Υποσχέθηκαν Γην και Ύδωρ και κυρίως υποσχέθηκαν φτηνό (και πειθήνιο) εργατικό δυναμικό στα ξένα λαμόγια, να "επενδύσουν" δήθεν στην Ελλάδα και να κερδοφορήσουν ασύστολα.
- Έβγαλαν στο σφυρί τη Δημόσια περιουσία, το διαφήμισαν μάλιστα με σποτάκια, λες κι είναι δικά τους χωράφια και ιδιοκτησία.

Θέλετε κι άλλα; Ο κατάλογος δεν έχει τέλος.-

Το γεγονος οτι οι κρατούντες λίγο καίγονται γι αυτήν και ότι ανεξάρτητα του μεγεθους της αυτό δεν τους εμποδίζει να ενεργήσουν με τον τροπο που γνωριζουμε είναι γνωστο .
Αυτό που μάλλον εχει παρεξηγηθει είναι η ότι η αποχη γινετε για να τσουξει…
Προσωπικά η ερμηνεία της από το πολιτικο σύστημα λιγο με ενδιαφερει
Η μη συμμετοχή δεν γινετε με σκοπο να ταρακουνήσει καποιον γιατι πολύ απλα τα μεχρι τωρα αποτελέσματα εχουν δειξει που η εξουσία δεν συγκινείται με τιποτα.
Από την άλλη όμως απορώ με την αντίθετη κινηση.
Όταν το 43.92% δηλαδη 3,012,000 πολιτες εχουν πιστέψει, εχουν εξαπατηθεί και εχουν φερει σε τραγικη θεση την κοινωνία με την επιλογή τους πως μπορουν να συνεχίζουν να πιστεύουν πως με την κινηση τους αυτή βοήθησαν τον τοπο…;;;

Αντε εγω για να βοηθησω τη κουβέντα είναι ευθυνόφοβος και ωχ-αδερφιστης…
Εσυ συμπολίτη μου που δεν εισαι και ήσουν μεσα στα τρια εκατομμύρια που διόρισε τον συγκεκριμένο νταβατζη και που αυριο μπορει να διατηρήσεις τον ιδιο η να βαλεις τον αλλον νταβατζή …πως μπορεις να μου κανεις κήρυγμα περι αντιπροσώπευσης και δημοκρατίας;
Δεν βλεπεις πως η συμμετοχή σου αρα και ο λογος σου ως ψηφοφόρος χρησιμοποιείται με τον τροπο που εξυπηρετεί το δηθεν δημοκρατικό μας σύστημα;

 

[lykman]

Απάντηση: Re: Αφου ρε φιλε δε ψηφιζω...

τρεις φορές έχω κληθεί, τρεις φορές ΔΕΝ πήγα - παρά το γεγονός ότι είχα τοποθετηθεί στο ίδιο τμήμα στο οποίο ψήφισα - και ουδείς μέ αναζήτησε, οπότε δεν χρειάστηκε και να αδιαθετήσω. και τις τρεις φορές με ρώτησαν - την ώρα που πήγα να ψηφίσω - γιατί δεν παρουσιάστηκα το πρωί, και η απάντηση ήταν πάντα η ίδια από μέρους μου: είχα υποχρεώσεις που δεν μπορούσα να αμελήσω. τίποτε άλλο ...

Μόλις παρέλαβα και εγώ το χαρτί... Παρόλο που δεν με πειράζει να πάω, δουλεύω βάρδια και την προηγούμενη, αλλά και την επόμενη νύχτα... και προφανώς υπάρχει πρόβλημα... Μάλλον θα καταλήξω κοπανατζής και χωρίς να το θέλω... :slapface:

 

[Γιάννης Χατζηγεωργίου]

Απάντηση: Re: Απάντηση: Αφου ρε φιλε δε ψηφιζω...

Γιαννη χωρις να κανω καν το κοπο να ψαξω σε προηγούμενες σελιδες…
Όταν για καποιον η επιλογή της αποχής χαρακτηρίζεται καλυμμένη με παύλες θελοντας εντέχνως να περασει την υποτιμητική έννοια που κρύβει το επιθετο ε τοτε το στυλ όπως και να το κάνουμε εχει υποτιμητικό χαρακτηρα.
Η χρησιμοποίηση παυλών σε κατι που ευκολα δινει νοημα δεν εχει καμια διαφορα από το χυμα τροπο έκφρασης του Παγκαλου που εκει ευαισθητοποιημένοι από τη βαρυτητα των επιθέτων θέλουμε να βάλουμε παύλες…

Οι πολιτες που επιλέγουν την αποχη ουτε ευθυνόφοβοι είναι ουτε ωχ-αδερφιστές ( όπως επισης εχει ειπωθεί παραπανω)

Έχω τη γνώμη ότι είναι αρκετά διασταλτική η ερμηνεία που δίνεις και ότι δεν τίθεται θέμα υποτίμησης ή ανεπίτρεπτων χαρακτηρισμών. Από 'κει και πέρα, δεν μπορώ να σε πείσω για κάτι παραπάνω αν εσύ θεωρείς το συγκεκριμένο τρόπο μεμπτό.

 

[more peers]

Απάντηση: Re: Απάντηση: Αφου ρε φιλε δε ψηφιζω...

Καθόλου δεν έπαιξα με τις λέξεις, Νίκο μου. Δεν είναι δυνατόν να μπω στη λογική ερμηνείας της λευκής ψήφου εφόσον υπάρχουν δεκάδες υποκειμενικές ερμηνείες και άλλες τόσες προσεγγίσεις. Έγραψες ότι η λευκή ψήφος είναι σαν να μην ψήφισες και έγραψα ότι αυτό είναι λάθος διότι το λευκό είναι επιλογή ψήφου. Στο ότι αυτός που ψηφίζει έστω και λευκό αποδέχεται το σύστημα ενώ ο άλλος που απέχει δεν το αποδέχεται, είναι κατά μεγάλο μέρος σωστό. Η λογική της λευκής έδρας δεν στέκει διότι αν αύριο μεθαύριο τα λευκά-άκυρα πάρουν ένα μεγάλο ποσοστό θα έχουμε στο κοινοβούλιο καμμιά 20αριά κενά έδρανα. Να το προχωρήσω και παραπέρα?? Τι θα γίνει στην περίπτωση που τα άκυρα-λευκά βγουν πρώτο κόμμα??

Το Πολίτευμά μας είναι αυτό που είναι, ο τρόπος λειτουργίας του, επίσης. Μόνο ένας τρόπος υπάρχει για ν' αλλάξει και δεν είναι θεσμικός: η βίαιη ανατροπή του. Δεν προβλέπεται κάτι άλλο.

Ο τρόπος που έχει επιλέξει το Σύστημα να πορεύεται είναι διαμέσου εκλογών. Το Σύστημα μπορεί να λειτουργήσει ακόμα και 10 στους 100 αν παρουσιαστούν στις κάλπες. Οπότε, δεν μπορώ να υιοθετήσω τη σιγουριά σου στο υποθετικό σενάριο που υπάρχει υψηλότατη αποχή. Τη δέχομαι, όμως, σαν μια ακόμη γνώμη. Επουδενί, όμως, δεν μπορούμε να μιλάμε για βεβαιότητες. Η μόνη περίπτωση που θα μπορούσαμε να το κάνουμε είναι εάν το Σύστημα προέβλεπε αδιέξοδο λειτουργίας σε περίπτωση υψηλής αποχής, σενάριο το οποίο δεν υφίσταται.

Βρε Γιάννη...

Επί της ουσίας πια είναι η αξία της λευκής ψήφου?
Αφού ΔΕΝ υπολογίζεται... διαφωνούμε σε αυτό? Είναι γεγονός ή όχι?
Η λευκή ψήφος είναι μια διαμαρτυρία η οποία ΔΕΝ προσμετράται!
Αυτή είναι η αλήθεια... Ομοίως, επί της ουσίας δεν λαμβάνεται υπόψιν και η αποχή.

Γιάννη η μόνη μου βεβαιότητα είναι τα παραπάνω... Πουθενά δεν υποστήριξα ότι η μαγική λύση είναι η μεγάλη αποχή ή τα πολλά λευκά και άκυρα...

Αντίθετα εξέφρασα την βεβαιότητα ότι ψηφίζοντας δε μπορείτε να παλέψετε τους πολιτικούς χουλιγκάνους της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ... γιατί είναι περισσότεροι από 50% - αποδεδειγμένα... Πολλοί από αυτούς όμως είναι δυσαρεστημένοι και σκέφτονται κάποια άλλη λύση... Ήδη γύρω μου τα παραδείγματα είναι αρκετά ότι μπορούν να απέχουν... όχι όμως να ψηφίσουν κάτι άλλο... Αυτό λέω και καμία βεβαιότητα δεν εκφράστηκε εκ μέρους μου σχετικά με την αποχή...

αντίθετα ευθαρσώς εκφράζω την βεβαιότητα ότι ο πολυκερματισμός της ψήφου μας είτε λευκό.άκυρο είτε άλλο κόμμα ΔΕΝ έφερε κανένα αποτέλεσμα πολλά χρόνια τώρα... Υπάρχει αμφισβήτηση και σε αυτό?

Για την ανατροπή του συστήματος συμφωνούμε... Δεν υπάρχει θεσμικός τρόπος... Η επαναφορά του όμως σε αυτά που προβλέπει το σύνταγμα και η βελτίωση του συντάγματος προβλέπεται... Και επειδή μου/μας το στερούν αναγκαζόμαστε να "παρανομήσουμε" μη ψηφίζοντας... Αλίμονο αν λάμβανα υπόψιν την φωνή του κλέφτη πολιτικού που με υποχρεώνει να παρουσιαστώ στη κάλπη...

Από που προκύπτει ότι ο ΜΟΝΟΣ τρόπος αλλαγής του πολιτικού συστήματος είναι η ΒΙΑΙΗ ανατροπή? Εγώ λέω ότι με υψηλή αποχή ΙΣΩΣ να μπορούμε να ανατρέψουμε την δικομματική ολιγαρχία... και να επαναφέρουμε τη δημοκρατία... Γιατί έχω λιγότερο ή περισσότερο δικαίωμα να το υποστηρίζω από κάποιον που υποστηρίζει τη βίαιη ανατροπή?
Δοκιμάστηκε και απέτυχε... Δεν ενθυμούμαι...


ΥΓ Αλήθεια γιατί η ψήφος μας είναι υποχρεωτική? Αφού δεν τους νοιάζει...

 

[christos]

Στον πόλεμο δεν καταθέτουμε τα όπλα .Η ψήφος σε μη κυβερνητικό κόμμα τσούζει .Η αποχή είναι στατιστικό μέγεθος απροσδιοριστο και αδιάφορο τουλάχιστο για τους κρατούντες. Για το θέμα της απουσίας από εφορευτική επιτροπή συμφωνώ με τη λογική της αποχής από την στιγμή που είναι απασχόληση που δεν πληρώνεται.

 

[alfaalfa]

Το γεγονός ότι το Ελληνικό (δημόσιο) κράτος της μεταπολίτευσης εξελίχθηκε στην παράγκα του Καραγκιόζη έχει σαν επακόλουθο απόψεις του τύπου ‛αφού (ρε φίλε) δεν ψηφίζω γιατί με καλείς (και μου χαλάς το πρόγραμμα)’

Οι Έλληνες ουδέποτε στην Ιστορία μας καταφέραμε να φτιάξουμε μεγάλο κράτος ώστε να μας προστατεύει και να νοιώσουμε την δύναμη της ισχύος ενός «πραγματικού κράτους».
Εξαίρεση μόνο αποτελεί η –πολύ σύντομη - εποχή του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Ακόμα και στην αρχαία Ελλάδα υπήρχαν μικρά κράτη – πόλεις.
Και όχι μόνο αυτό αλλά μείναμε και κάτω από το ζυγό πραγματικά μεγαλειωδών κρατών-αυτοκρατοριών για πολλούς αιώνες (Ρωμαϊκή – Ανατολική Ρωμαϊκή – Οθωμανική) ώστε στην ουσία μάθαμε να μισούμε το οργανωμένο κράτος.

Η άποψη σου φίλε Cinemusic είναι όχι απλά λάθος αλλά και επικίνδυνη. Γιατί ταυτίζεις το δικαίωμα ψήφου με το σάπιο σύστημα.?
Γιατί τους χαρίζεις αυτό το όπλο.?
Είναι σα να χαρίζεις την σωστή χρήση των Ελληνικών στο στρατόπεδο του Παττακού.(το έκανε και αυτό το λάθος η γενιά μας).

Η άρνηση συμμετοχής και ψήφου θυμίζει αυτόν που για να εκδικηθεί τη γυναίκα του έκοψε τα @@ του.

Θα σου απαντήσω λοιπόν.

Αφού δεν έχω παιδιά γιατί να πληρώνω για να χτίζονται σχολεία.
Αφού δεν μπαίνω ποτέ σε λεωφορείο γιατί να πληρώνω ώστε αγοράζονται λεωφορεία.
Αφού δεν σκοπεύω να πάω στη Γαύδο γιατί να υπάρχει Super Puma μήπως και αρρωστήσει κανείς. (και το έχω πληρώσει πανάκριβα από τους φόρους).
Αφού δεν είμαι επιχειρηματίας γιατί να προωθείται το επιχειρείν στην οικονομία κ.λ.π.

Το να κλειστεί ο καθένας στο μικρόκοσμό του και να φτιάξει το δικό του κράτος μέσα από τη μάντρα του μόνο κακό μπορεί να φέρει και ειδικά σε εποχή παγκοσμιοποίησης

Όλα αυτά είναι κλασσική ελληνική συμπεριφορά που αποδομεί την έννοια κράτος και οδηγεί στην απομόνωση σαν άτομο και κατά συνέπεια σαν οργανωμένη ομάδα. Γίνεσαι κυριολεκτικά πρόβατο για σφάξιμο.

 

[Γιάννης Χατζηγεωργίου]

Απάντηση: Περί αποχής, λευκού, άκυρου. Περί στήριξης (ή μη) του παρόντος εκλογικού συ

Εσυ συμπολίτη μου που δεν εισαι και ήσουν μεσα στα τρια εκατομμύρια που διόρισε τον συγκεκριμένο νταβατζη και που αυριο μπορει να διατηρήσεις τον ιδιο η να βαλεις τον αλλον νταβατζή …πως μπορεις να μου κανεις κήρυγμα περι αντιπροσώπευσης και δημοκρατίας;
Δεν βλεπεις πως η συμμετοχή σου αρα και ο λογος σου ως ψηφοφόρος χρησιμοποιείται με τον τροπο που εξυπηρετεί το δηθεν δημοκρατικό μας σύστημα;

Δεν μπορώ να κατανοήσω αυτό το επιχείρημα....έτσι λειτουργεί η δημοκρατία, πλειοψηφικά είτε σε σχετικά είτε σε απόλυτα νούμερα (μην μπούμε σε συζητήσεις για εκλογικά συστήματα, είναι για τα μπάζα, και συμφωνώ εκ των προτέρων με ό,τι παρατεθεί).

Ας υποθέσουμε, λοιπόν, ότι 10 φίλοι σχεδιάζουν να πάνε μια εκδρομή. Κάποιοι θέλουν Κέρκυρα, κάποιοι Ρόδο. Οι 4 θέλουν Κέρκυρα, οι 3 Ρόδο και οι υπόλοιποι 3 δεν ενδιαφέρονται είτε Ρόδος είναι είτε Κέρκυρα. Τι σημαίνει το παραπάνω που γράφεις? Ότι οι 3 λευκοί θα εγείρουν θέματα νομιμότητας της εκδρομής στην Κέρκυρα. Είχαν τη δυνατότητα ν' αποφασίσουν για την εκδρομή και δεν το έπραξαν....

 

[Γιάννης Χατζηγεωργίου]

Απάντηση: Re: Απάντηση: Αφου ρε φιλε δε ψηφιζω...

Βρε Γιάννη...

Επί της ουσίας πια είναι η αξία της λευκής ψήφου?
Αφού ΔΕΝ υπολογίζεται... διαφωνούμε σε αυτό? Είναι γεγονός ή όχι?
Η λευκή ψήφος είναι μια διαμαρτυρία η οποία ΔΕΝ προσμετράται!
Αυτή είναι η αλήθεια... Ομοίως, επί της ουσίας δεν λαμβάνεται υπόψιν και η αποχή.

Προσμετράται σαν ψήφος διαμαρτυρίας ή απόρριψης των υπαρχόντων συνδυασμών που κατεβαίνουν. Το έγραψα και σε άλλο ποστ. Το ότι δεν προσμετράται στα έγκυρα δεν σημαίνει τίποτα....και τα κόμματα που παίρνουν κάτω από 3% δεν μπαίνουν στη Βουλή. Τι σημαίνει αυτό? Ότι δεν προσμετράται η συμμετοχή τους?? Εσύ την ουσία την βλέπεις μονάχα στο ποιος θα κυβερνήσει και συνδέεις με αυτό τη λευκή ψήφο. Εγώ από την άλλη, την θεωρώ νομιμότατη και στα πλαίσια του εκλογικού μας συστήματος. Έκανα πριν κάποιες ερωτήσεις που δεν απάντησες. Τι θα γινόταν αν οι λευκές ψήφοι έβγαιναν πρώτο κόμμα. Υπόθεση είναι, αλλά, πρέπει οπωσδήποτε να υπάρχει αντίστοιχη πρόβλεψη και ρύθμιση.


Για την ανατροπή του συστήματος συμφωνούμε... Δεν υπάρχει θεσμικός τρόπος... Η επαναφορά του όμως σε αυτά που προβλέπει το σύνταγμα και η βελτίωση του συντάγματος προβλέπεται... Και επειδή μου/μας το στερούν αναγκαζόμαστε να "παρανομήσουμε" μη ψηφίζοντας... Αλίμονο αν λάμβανα υπόψιν την φωνή του κλέφτη πολιτικού που με υποχρεώνει να παρουσιαστώ στη κάλπη...

Από που προκύπτει ότι ο ΜΟΝΟΣ τρόπος αλλαγής του πολιτικού συστήματος είναι η ΒΙΑΙΗ ανατροπή? Εγώ λέω ότι με υψηλή αποχή ΙΣΩΣ να μπορούμε να ανατρέψουμε την δικομματική ολιγαρχία... και να επαναφέρουμε τη δημοκρατία... Γιατί έχω λιγότερο ή περισσότερο δικαίωμα να το υποστηρίζω από κάποιον που υποστηρίζει τη βίαιη ανατροπή?
Δοκιμάστηκε και απέτυχε... Δεν ενθυμούμαι...

Αν κάτι δεν είναι θεσμικό, όπως αποδέχεσαι παραπάνω, άρα θα είναι μη θεσμικό. Η υψηλή αποχή προβλέπεται θεσμικά από το Σύστημα το οποίο μπορεί να λειτουργήσει θαυμάσια και με το 10% των εχόντων δικαίωμα ψήφου. Άρα που καταλήγουμε?? Ποιος άλλος τρόπος υπάρχει εξωθεσμικά πλην της βίαιης ανατροπής????

 

[McZab]

Εγώ αισθάνομαι ότι από την κουβέντα μέχρι στιγμής λείπουν δύο παράμετροι, οι πλέον βασικές κατά τη γνώμη μου. Έχει αναλυθεί δε πάρα πολύ, περισσότερο από όσο πρέπει η ωφελιμιστική αντιμετώπιση των εκλογών, κυρίως της αποχής από αυτές.
Κατά τη γνώμη μου είναι λανθασμένη η επιλογή της αποχής ως εργαλείο πίεσης του Κράτους οπότε και ο αντίλογος του τύπου "τι πετυχαίνεις με την αποχή;" είναι εξίσου αδύναμος.

Οι δύο παράμετροι στις οποίες αναφέρθηκα λοιπόν είναι πρώτον αυτή της προσωπικής ηθικής (ας την πούμε συνείδηση) και δεύτερον αυτή της μη αναγνώρισης του συστήματος ως έχει.
Με την πρώτη αναφέρομαι στο δίλημμα του καθενός, στην προσωπική διάθεση και ωριμότητα να αναλάβει τις ευθύνες που του αναλογούν όταν με την ψήφο του συντηρεί το παρόν σύστημα διακυβέρνησης αναθέτοντας τη λύση των προβλημάτων της κοινωνίας σε μια "ανώτερη" τάξη ανθρώπων που καλούνται να τον εκπροσωπήσουν. Λυπάμαι αλλά δεν αναγνωρίζω κανέναν ως σημαντικότερη προσωπικότητα, ικανότερο άνθρωπο και κυρίως με καλύτερες προθέσεις από τις δικές μου ώστε να του χαρίσω το δικαίωμα να με εκπροσωπεί για τέσσερα χρόνια. Δεν θα μπορώ να κοιμηθώ το βράδυ. Αυτό είναι συνείδηση.
Πάω τώρα στο δεύτερο που είναι πιο σύνθετο. Το σύστημα εκλογών και διακυβέρνησης έχει συγκεκριμένους κανόνες λειτουργίας (που ενίοτε αλλάζουν κατά το συμφέρον ενός-δύο κομμάτων) οι οποίοι μάλιστα παραδόξως είναι και ιδιαίτερα σαφείς αλλά και σαφώς άδικοι. Οι βασικές στάσεις απέναντι σε αυτό είναι δύο: Ή το αναγνωρίζω ως ικανό και συμμετέχω ή όχι. Αν το αναγνωρίσω ως ικανό έχω δύο επιλογές και πάλι. Ή αναγνωρίζω μια παράταξη ως ικανή να με εκπροσωπήσει ή όχι. Ή λοιπόν ψηφίζω ένα κόμμα ή ρίχνω λευκό δηλώνοντας ότι ναι μεν αναγνωρίζω το σύστημα εκλογών και διακυβέρνησης ως πρέπον αλλά από τις υπάρχουσες επιλογές, δεν με ικανοποιεί καμμία (ιδεολογικά, πρακτικά, κ.ο.κ). Η έννοια του ακύρου δεν εμπεριέχεται ως "επιλογή" διότι απλά αναγνωρίζει ένα ψηφοδέλτιο ως λάθος. Π.χ. Έχει σημάδι που θεωρείται ύποπτο, κτλ.
Έχουμε λοιπόν δύο βασικά σταυροδρόμια στα οποία καλούμεθα να αποφασίσουμε την πορεία μας. Το πρώτο στο οποίο πρέπει να αποφασίσουμε αν αναγνωρίζουμε και επικυρώνουμε την διαδικασία την ίδια και το δεύτερο που προυποθέτει καταφατική απάντηση στο πρώτο, ποιος είναι ο κατάλληλος σχηματισμός εκπροσώπησης των συμφερόντων μας.

Προσωπικά ουδόλως με ενδιαφέρει αν η αποχή είναι χρήσιμη, αποτελεσματική, αν μπορεί να κλονήσει το πολιτικό σύστημα όντας 20 ή 30%, αν ενισχύει δήθεν το πρώτο κόμμα και γενικά δεν με απασχολούν διάφορα πρακτικά τερτίπια του συστήματος στα οποία πολύ έξυπνα μας έχουν διδάξει οι επαγγελματίες του είδους.
Απέχω από κάθε είδους εκλογική αντιπροσωπευτική διαδικασία διότι δεν την αναγνωρίζω ως δίκαιο σύστημα. Δεν την αναγνωρίζω ως ένα σύστημα που λύνει προβλήματα αλλά που δημιουργεί προβλήματα και εθίζει τους πολίτες στην απραξία και την αδράνεια. Στο πρώτο σταυροδρόμι λοιπόν απαντώ "όχι" και συνεχίζω σε άλλο μονοπάτι. Και φυσικά δεν απολογούμαι για τη στάση μου όπως δεν βλέπω (καλώς ίσως) να απολογείται κανένας από τους συμμετέχοντες στις εκλογές των οποίων η δική τους ψήφος έχει φέρει τους εξουσιαστές στη θέση τους και τους εξουσιαζόμενους στη δικιά τους, όχι η δική μου αποχή. Ελπίζω να κοιμούνται και εκείνοι ήσυχα χωρίς τύψεις.

 

[Maestro]

Σεβαστό σαν άποψη, με μια όμως αντίρρηση:

Είναι κάτι που λένε συχνά για τα τρακαρίσματα στο δρόμο, αρκετά σοφό: Ότι συνήθως ο ένας φταίει, αλλά κι οι δύο θα μπορούσαν να το αποφύγουν.

Νομίζω ότι αυτό έχει εφαρμογή και εδώ. Όταν την Κυριακή το ΠΑΣΟΚ τσιμπήσει ένα 49%, και βγει το ανδρείκελο με τα μουστάκια του να χαμογελάνε πιο πολύ από τα αμερικάνικα δόντια του, να λέει οτι "ο λαός μας έδωσε σαφή εντολή να συνεχίσουμε το εργο μας", θα φταίνε μεν αυτοί οι 2-3 εκατομμύρια που έσπευσαν να τον ψηφίσουν. Όμως θα μπορούσαν να το αποφύγουν όλοι οι υπόλοιποι που επέλεξαν να απέχουν. Αυτό είναι ένα γεγονός.

Από κει και πέρα προφανώς ο καθένας οφείλει να είναι καταρχάς τίμιος ως προς τον εαυτό του, και μετά ως προς την κοινωνία. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη κατάντια για τον άνθρωπο απ'το να κοιτάει το πρόσωπό του στον καθρεφτη και να φτύνει.. Κατόπιν τούτου λογικό είναι αν κάτι θεωρείς ότι δεν σε εκφράζει να μην το ακολουθείς.

Εδώ λοιπόν για μένα πάλι υφίσταται η βασική μας διαφορά στα πράγματα, που την έχω εντοπίσει στο δίπλα θέμα κι άλλες φορές: Είναι η στάση του δε μ'αρεσει, και προσπαθώ να το διορθώσω ώστε να το φέρω όσο πιο κοντά στα μέτρα μου γίνεται, απέναντι στη στάση δε μ'αρεσει, και αφού δε μ'αρέσει δεν πρόκειται να ασχοληθώ καν μ'αυτό.

Εδώ είναι ένα από τα λίγα πράγματα που παραδέχομαι στο ΚΚΕ... ότι παρ'όλο που ανοιχτά είναι κατά της Ευρώπης, ακολουθεί τη στάση "Ναι, αλλά δε θα τους αφήσω εκεί μέσα μόνους τους να κάνουν ό,τι γουστάρουν", και κατεβάζει υποψηφιους για ευρωβουλή.

ΥΓ: Πάντως όσο κι αν μ'αρέσει η ιδέα περί φουλ συμμετοχικής δημοκρατίας, στο μυαλό μου κολλάει σε ένα κρίσιμο σημείο. Αλλά αυτό είναι άλλη συζήτηση.

 

[Cinemusic - Ανδρέας]

Απάντηση: Re: Αφου ρε φιλε δε ψηφιζω...

Το γεγονός ότι το Ελληνικό (δημόσιο) κράτος της μεταπολίτευσης εξελίχθηκε στην παράγκα του Καραγκιόζη έχει σαν επακόλουθο απόψεις του τύπου ‛αφού (ρε φίλε) δεν ψηφίζω γιατί με καλείς (και μου χαλάς το πρόγραμμα)’

Δηλαδή από οσα εχουν γραφεί ως τωρα αυτό καταλαβες;;
Συγχαρητήρια…
Καλες είναι οι ιστορικες ανάδρομες και τα ''χαριτωμένα επιχειρήματα'' αλλα καλο είναι καποια στιγμη να αντιμετωπίσουμε την πραγματικότητα ως εχει…
Εσυ μπορει να νομιζεις πως πετώντας φακελάκια σε ένα διαφανές κουτι ότι προσφέρεις κατι χρησιμο και ότι επιτελείς κοινωνικό εργο για τη χωρα σου…
Δικαίωμα σου με γεια σου και χαρα σου.

 

[Cinemusic - Ανδρέας]

Απάντηση: Re: Αφου ρε φιλε δε ψηφιζω...

Κατά τη γνώμη μου είναι λανθασμένη η επιλογή της αποχής ως εργαλείο πίεσης του Κράτους οπότε και ο αντίλογος του τύπου "τι πετυχαίνεις με την αποχή;" είναι εξίσου αδύναμος.

Οι δύο παράμετροι στις οποίες αναφέρθηκα λοιπόν είναι πρώτον αυτή της προσωπικής ηθικής (ας την πούμε συνείδηση) και δεύτερον αυτή της μη αναγνώρισης του συστήματος ως έχει.
Με την πρώτη αναφέρομαι στο δίλημμα του καθενός, στην προσωπική διάθεση και ωριμότητα να αναλάβει τις ευθύνες που του αναλογούν όταν με την ψήφο του συντηρεί το παρόν σύστημα διακυβέρνησης αναθέτοντας τη λύση των προβλημάτων της κοινωνίας σε μια "ανώτερη" τάξη ανθρώπων που καλούνται να τον εκπροσωπήσουν. Λυπάμαι αλλά δεν αναγνωρίζω κανέναν ως σημαντικότερη προσωπικότητα, ικανότερο άνθρωπο και κυρίως με καλύτερες προθέσεις από τις δικές μου ώστε να του χαρίσω το δικαίωμα να με εκπροσωπεί για τέσσερα χρόνια. Δεν θα μπορώ να κοιμηθώ το βράδυ. Αυτό είναι συνείδηση.
Πάω τώρα στο δεύτερο που είναι πιο σύνθετο. Το σύστημα εκλογών και διακυβέρνησης έχει συγκεκριμένους κανόνες λειτουργίας (που ενίοτε αλλάζουν κατά το συμφέρον ενός-δύο κομμάτων) οι οποίοι μάλιστα παραδόξως είναι και ιδιαίτερα σαφείς αλλά και σαφώς άδικοι. Οι βασικές στάσεις απέναντι σε αυτό είναι δύο: Ή το αναγνωρίζω ως ικανό και συμμετέχω ή όχι. Αν το αναγνωρίσω ως ικανό έχω δύο επιλογές και πάλι. Ή αναγνωρίζω μια παράταξη ως ικανή να με εκπροσωπήσει ή όχι. Ή λοιπόν ψηφίζω ένα κόμμα ή ρίχνω λευκό δηλώνοντας ότι ναι μεν αναγνωρίζω το σύστημα εκλογών και διακυβέρνησης ως πρέπον αλλά από τις υπάρχουσες επιλογές, δεν με ικανοποιεί καμμία (ιδεολογικά, πρακτικά, κ.ο.κ). Η έννοια του ακύρου δεν εμπεριέχεται ως "επιλογή" διότι απλά αναγνωρίζει ένα ψηφοδέλτιο ως λάθος. Π.χ. Έχει σημάδι που θεωρείται ύποπτο, κτλ.
Έχουμε λοιπόν δύο βασικά σταυροδρόμια στα οποία καλούμεθα να αποφασίσουμε την πορεία μας. Το πρώτο στο οποίο πρέπει να αποφασίσουμε αν αναγνωρίζουμε και επικυρώνουμε την διαδικασία την ίδια και το δεύτερο που προυποθέτει καταφατική απάντηση στο πρώτο, ποιος είναι ο κατάλληλος σχηματισμός εκπροσώπησης των συμφερόντων μας.

Προσωπικά ουδόλως με ενδιαφέρει αν η αποχή είναι χρήσιμη, αποτελεσματική, αν μπορεί να κλονήσει το πολιτικό σύστημα όντας 20 ή 30%, αν ενισχύει δήθεν το πρώτο κόμμα και γενικά δεν με απασχολούν διάφορα πρακτικά τερτίπια του συστήματος στα οποία πολύ έξυπνα μας έχουν διδάξει οι επαγγελματίες του είδους.
Απέχω από κάθε είδους εκλογική αντιπροσωπευτική διαδικασία διότι δεν την αναγνωρίζω ως δίκαιο σύστημα. Δεν την αναγνωρίζω ως ένα σύστημα που λύνει προβλήματα αλλά που δημιουργεί προβλήματα και εθίζει τους πολίτες στην απραξία και την αδράνεια. Στο πρώτο σταυροδρόμι λοιπόν απαντώ "όχι" και συνεχίζω σε άλλο μονοπάτι. Και φυσικά δεν απολογούμαι για τη στάση μου όπως δεν βλέπω (καλώς ίσως) να απολογείται κανένας από τους συμμετέχοντες στις εκλογές των οποίων η δική τους ψήφος έχει φέρει τους εξουσιαστές στη θέση τους και τους εξουσιαζόμενους στη δικιά τους, όχι η δική μου αποχή. Ελπίζω να κοιμούνται και εκείνοι ήσυχα χωρίς τύψεις.

Πολύ σωστη η ανάλυση σου φιλε μου και με βρίσκει απόλυτα σύμφωνο

 

[Σπύρος Σούρλας]

Απάντηση: Re: Απάντηση: Αφου ρε φιλε δε ψηφιζω...

Ενδιαφέρον θεωρια αλλα δεν βλέπω να στηρίζεται καπου

Φυσικά και στηριζεται..
Η απο-πολιτικοποίηση τής πολιτικής είναι βαθειά πολιτική πράξη και εξυπηρετεί τήν Αρχουσα τάξη..
Δεν είναι άλλως τε τυχαίο ότι η Χούντα απαγόρευε τίς πολιτικές συζητήσεις,ούσα η ίδια πολιτική και μέχρις εσχάτων αντιδραστική.

 

[AKIS 96]

Άντε, άς πούμε πώς είναι κατανοητή ή εκλογική απεργία-αποχή πού προτείνει κομμάτι τής εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς, διάφορες ελευθεριακές-αντιεξουσιαστικές-αμεσοδημοκρατικές ομάδες καί συσπειρώσεις, ό Βασίλης Λεβέντης (ακυρο), καθώς καί εκατομμύρια πολιτες γιά τούς δικούς του - απόλυτα σεβαστούς - λόγους ό καθένας.

Έξεπλάγην όμως όταν εξερευνώντας τό διαδίκτυο ανακάλυψα κι αυτούς (αυτόνομοι εθνικιστές (?)) νά προπαγανδίζουν τήν αποχή από τό "εκλογικό πανηγύρι".

Πολυσυλλεκτικός πόλος ή αποχή λοιπόν καί μέ πολλές ερμηνείες.

Εμείς απλά άς διαλέξουμε..:ADFADF1:


http://www.youtube.com/watch?v=QXWjnjzO87E

 

[more peers]

Ακριβώς για αυτό έχει περισσότερες πιθανότητες επιτυχίας...

Το πρώτο βήμα είναι να ξεκουμπιστεί το υπάρχων κομματικό σύστημα...

Μετά διαλέγει ο καθένας το δρόμο του...
Οι επόμενοι πλέον θα ξέρουν ότι δεν περνάει η ασυδοσία και η υποτίμηση του λαού στο ελλάντα...

 

[Maestro]

Ρε συ Νίκο... αυτό είναι το κενό που βρίσκω στον συλλογισμό σου (και η βασική διαφωνία μου): Πως ακριβώς ξεκουμπίζεται το υπάρχον κομματικό σύστημα; Αφού υπάρχουν 4-5 εκατομμύρια Έλληνες που το στηρίζουν σθεναρά (και δικομματικά). Άρα εκεί θα είναι, για πάντα. Η μόνη λύση που έχουμε σαν κοινωνία είναι να ανεβάσουμε πάνω ανθρώπους που ξέρουμε ότι θα κάνουν (κοινοβουλευτικώς) ό,τι μπορούν ώστε να βελτιωθεί, να αλλάξει πχ ο εκλογικός νόμος,κλπ

 

[nikosmelt]

Re: Απάντηση: Re: Απάντηση: Αφου ρε φιλε δε ψηφιζω...

Πρωτον
Η χωρα μας επι χρονια διατηρούσε ( και νομιζω πως ακομα διατηρεί) τα μεγαλυτερα ποσοστα σε συμμετοχή στις εκλογες…
Η αποχη του 1/3 δε ξερω κατά ποσο είναι ακριβείς καθως οι εκλογικοί καταλογοι δεν είναι ενημερωμένοι και εχουν τα χαλια των ασφαλιστικων ταμειων που δινουν συντάξεις σε ατομα που πλεον ζουν στον άλλο κομσο.
Δευτερον εφοσον παραδέχεσαι πως με την ιδια τακτική τα πραγματα δεν άλλαξαν προς το καλυτερο αλλα προς το χειροτερο τοτε δεν μπορω να καταλαβω από που βγαινει η αποψη πως διατηρώντας την ιδια τακτική αυτό ξαφνικα θα φερει θετικα αποτελέσματα.
Και τριτον δεν χαρακτήρισα ανήθικη την επιλογη σου να στηρίζεις το παρον κομματικό και εκλογικο συστημα.
Σίγουρα παντως τη βρισκω λυπηρή .
Παρατηρώ επισης πως οσοι στηρίζουν εμπραχτα το κοματικο – εκλογικο σύστημα φαίνεται να ενοχλούνται από αυτους που αντιτάσσονται και το αποδοκιμάζουν.
Για αυτό άλλωστε ως τωρα στις προηγούμενες σελιδες εχουν γραφει αρκετα υποτιμητικά σχολια προς αυτους που εχουν επιλέξει να μη υποστηρίξουν το συγκεκριμένο τροπο αντιπροσώπευσης και αυτους που το πρεσβεύουν.
Ισως αυτό να οφείλετε σε καποια ταύτιση που μπορει να υπαρχει από αυτους που το στηρίζουν θεωρώντας πως η αποδοκιμασία από μια μερίδα πολιτών που μερα με τη μερα μεγαλώνει, αφορα και αυτους τους ίδιους ( ενώ δεν είναι ετσι)

http://ekloges-prev.singularlogic.eu/v2009/pages/index.html
http://ekloges-prev.singularlogic.eu/v2007/pages/index.html
http://ekloges-prev.singularlogic.eu/voul2004/el/index.htm
http://www.ypes.gr/ekloges/content/gr/elec_data/2000NE_epi_res.asp
http://www.ypes.gr/ekloges/content/gr/elec_data/1996NE_epi_res.asp
Αυτά είναι τα νούμερα από το 1996 έως το 2009. Δεν υπάρχει χαμηλότερο ποσοστό αποχής από το 25%, με το ποσοστό αυτό να φτάνει και το 30%. Αυτό σημαίνει ότι 1 στους 3,5~4 περίπου Έλληνες δεν ψηφίζει στις εθνικές εκλογές τα τελευταία 15 χρόνια. Αυτά ως προς τα νούμερα που ειπώθηκαν πιο πάνω.
Όπως σου είπα ήδη, η τακτική περί μη αποχής δεν βελτίωσε τα πράγματα. Όπως, όμως, έγραψε και ο Σπύρος και όπως βαθύτατα πιστεύω και εγώ, δεν υπάρχει αντίστοιχα και κανένα παράδειγμα χώρας, στην οποία η αποχή να έπαιξε κάποιο ρόλο στην αλλαγή και ανατροπή του πολιτικού σκηνικού. Αντίθετα, πιστεύω σταθερά ότι τον μόνο που εξυπηρετεί η αποχή είναι το υπάρχον πολιτικό και κομματικό σύστημα. Το πρόβλημα είναι πως απαγκιστρώνουμε τον κόσμο από αυτό, πως του δείχνουμε ότι υπάρχουν και άλλα κόμματα και άλλες προοπτικές. Και ξαναθέτω την ερώτηση: γιατί τόσο εμπάθεια απέναντι στα κόμματα? Έχετε εξετάσει ένα προς ένα ΟΛΑ τα υπάρχοντα κόμματα και αποφασίσατε ότι όλοι είναι ψεύτες και αλήτες? Ή απλά, βασιζόμενοι στα κοινοβουλευτικά κόμματα, αποκηρύσετε τους πάντες? Εγώ ανήκω σε ένα μικρό αριστερό εξωκοινοβουλευτικό κόμμα εδώ και χρόνια και σίγουρα όχι για να βολευτώ ή για να πολιτευτώ μέσω αυτού, ή για οποιονδήποτε ωφελιμιστικό λόγο. Αποτελεί αυτό, κατά τη γνώμη σου, έμπρακτη στήριξη του κομματικού-εκλογικού συστήματος? Η άποψή μου για το παρόν πολιτικο-οικονομικό-κοινωνικό σύστημα είναι αποκρυσταλλωμένη εδώ και χρόνια και στραμμένη προς την κατεύθυνση της πλήρους ανατροπής του, σε παγκόσμιο επίπεδο. Υπάρχουν, όμως, άνθρωποι, η μεγάλη πλειοψηφία μάλιστα, οι οποίοι είναι εγκλωβισμένοι στο σύστημα αυτό και ανώριμοι πολιτικά ίσως, για να αντιληφθούν την αναγκαιότητα ανατροπής του. Εγώ, λοιπόν, αυτούς δεν τους χαρίζω σε κανέναν. Προτιμώ να συμμετέχω σε αυτό, προσπαθώντας να τους πείσω για την αναγκαιότητα ανατροπής του, παρά να κάθομαι απέξω, απαξιώνοντας την πολιτική και τα κόμματα, συλλήβδην και διακηρύσοντας την δική μου καθαρότητα.

 

[hasp]

Εγώ αισθάνομαι ότι από την κουβέντα μέχρι στιγμής λείπουν δύο παράμετροι, οι πλέον βασικές κατά τη γνώμη μου. Έχει αναλυθεί δε πάρα πολύ, περισσότερο από όσο πρέπει η ωφελιμιστική αντιμετώπιση των εκλογών, κυρίως της αποχής από αυτές.
Κατά τη γνώμη μου είναι λανθασμένη η επιλογή της αποχής ως εργαλείο πίεσης του Κράτους οπότε και ο αντίλογος του τύπου "τι πετυχαίνεις με την αποχή;" είναι εξίσου αδύναμος.

Οι δύο παράμετροι στις οποίες αναφέρθηκα λοιπόν είναι πρώτον αυτή της προσωπικής ηθικής (ας την πούμε συνείδηση) και δεύτερον αυτή της μη αναγνώρισης του συστήματος ως έχει.
Με την πρώτη αναφέρομαι στο δίλημμα του καθενός, στην προσωπική διάθεση και ωριμότητα να αναλάβει τις ευθύνες που του αναλογούν όταν με την ψήφο του συντηρεί το παρόν σύστημα διακυβέρνησης αναθέτοντας τη λύση των προβλημάτων της κοινωνίας σε μια "ανώτερη" τάξη ανθρώπων που καλούνται να τον εκπροσωπήσουν. Λυπάμαι αλλά δεν αναγνωρίζω κανέναν ως σημαντικότερη προσωπικότητα, ικανότερο άνθρωπο και κυρίως με καλύτερες προθέσεις από τις δικές μου ώστε να του χαρίσω το δικαίωμα να με εκπροσωπεί για τέσσερα χρόνια. Δεν θα μπορώ να κοιμηθώ το βράδυ. Αυτό είναι συνείδηση.
Πάω τώρα στο δεύτερο που είναι πιο σύνθετο. Το σύστημα εκλογών και διακυβέρνησης έχει συγκεκριμένους κανόνες λειτουργίας (που ενίοτε αλλάζουν κατά το συμφέρον ενός-δύο κομμάτων) οι οποίοι μάλιστα παραδόξως είναι και ιδιαίτερα σαφείς αλλά και σαφώς άδικοι. Οι βασικές στάσεις απέναντι σε αυτό είναι δύο: Ή το αναγνωρίζω ως ικανό και συμμετέχω ή όχι. Αν το αναγνωρίσω ως ικανό έχω δύο επιλογές και πάλι. Ή αναγνωρίζω μια παράταξη ως ικανή να με εκπροσωπήσει ή όχι. Ή λοιπόν ψηφίζω ένα κόμμα ή ρίχνω λευκό δηλώνοντας ότι ναι μεν αναγνωρίζω το σύστημα εκλογών και διακυβέρνησης ως πρέπον αλλά από τις υπάρχουσες επιλογές, δεν με ικανοποιεί καμμία (ιδεολογικά, πρακτικά, κ.ο.κ). Η έννοια του ακύρου δεν εμπεριέχεται ως "επιλογή" διότι απλά αναγνωρίζει ένα ψηφοδέλτιο ως λάθος. Π.χ. Έχει σημάδι που θεωρείται ύποπτο, κτλ.
Έχουμε λοιπόν δύο βασικά σταυροδρόμια στα οποία καλούμεθα να αποφασίσουμε την πορεία μας. Το πρώτο στο οποίο πρέπει να αποφασίσουμε αν αναγνωρίζουμε και επικυρώνουμε την διαδικασία την ίδια και το δεύτερο που προυποθέτει καταφατική απάντηση στο πρώτο, ποιος είναι ο κατάλληλος σχηματισμός εκπροσώπησης των συμφερόντων μας.

Προσωπικά ουδόλως με ενδιαφέρει αν η αποχή είναι χρήσιμη, αποτελεσματική, αν μπορεί να κλονήσει το πολιτικό σύστημα όντας 20 ή 30%, αν ενισχύει δήθεν το πρώτο κόμμα και γενικά δεν με απασχολούν διάφορα πρακτικά τερτίπια του συστήματος στα οποία πολύ έξυπνα μας έχουν διδάξει οι επαγγελματίες του είδους.
Απέχω από κάθε είδους εκλογική αντιπροσωπευτική διαδικασία διότι δεν την αναγνωρίζω ως δίκαιο σύστημα. Δεν την αναγνωρίζω ως ένα σύστημα που λύνει προβλήματα αλλά που δημιουργεί προβλήματα και εθίζει τους πολίτες στην απραξία και την αδράνεια. Στο πρώτο σταυροδρόμι λοιπόν απαντώ "όχι" και συνεχίζω σε άλλο μονοπάτι. Και φυσικά δεν απολογούμαι για τη στάση μου όπως δεν βλέπω (καλώς ίσως) να απολογείται κανένας από τους συμμετέχοντες στις εκλογές των οποίων η δική τους ψήφος έχει φέρει τους εξουσιαστές στη θέση τους και τους εξουσιαζόμενους στη δικιά τους, όχι η δική μου αποχή. Ελπίζω να κοιμούνται και εκείνοι ήσυχα χωρίς τύψεις.

Εξαιρετική ανάλυση :a0210:

 

[more peers]

Απάντηση: Re: Αφου ρε φιλε δε ψηφιζω...

Ρε συ Νίκο... αυτό είναι το κενό που βρίσκω στον συλλογισμό σου (και η βασική διαφωνία μου): Πως ακριβώς ξεκουμπίζεται το υπάρχον κομματικό σύστημα; Αφού υπάρχουν 4-5 εκατομμύρια Έλληνες που το στηρίζουν σθεναρά (και δικομματικά). Άρα εκεί θα είναι, για πάντα. Η μόνη λύση που έχουμε σαν κοινωνία είναι να ανεβάσουμε πάνω ανθρώπους που ξέρουμε ότι θα κάνουν (κοινοβουλευτικώς) ό,τι μπορούν ώστε να βελτιωθεί, να αλλάξει πχ ο εκλογικός νόμος,κλπ

Ή εγώ δεν καταλαβαίνω τι ρωτάς ή εσύ τις απαντήσεις μου βρε jason...

Ξαναλέω λοιπόν ότι η υπόθεση που κάνω είναι ότι μια συντριπτική αποχή της τάξεως 60% και πάνω, θα αφαιρέσει το δικαίωμα στα υπάρχοντα κόμματα να κυβερνήσουν... θα βαρέσουν διάλυση, θα κατακερματιστούν... και ο λόγος που θα γίνει αυτό είναι γιατί δεν θα έχουν την προτίμηση του λαού... και αν επιμείνουν δημιουργώντας μια κοινοπραξία του 20% στο σύνολο των εγγεγραμμένων θα τους σιχαθούν και αυτοί που τους ψήφισαν...
Επίσης είναι πιθανόν ότι θα μπορέσει να δημιουργηθεί ένα μέτωπο αντίστασης στη βάση του λαού... Ένα μέτωπο χωρίς κοινή πολιτική κατεύθυνση (αριστερό ή δεξιό) που απλά θα έχει βαρεθεί την ολιγαρχία, την ασυδοσία και την κοροϊδία γενικότερα...


Ναι είναι "αντί" αυτή η "εκστρατεία" αλλά το αποτέλεσμα που μπορεί να φέρει είναι αυτό ακριβώς που οι περισσότεροι θέλουμε... Να ξεκουμπιστεί το πολιτικοοικονομικό κατεστημένο και οι επόμενοι υποψήφιοι να νοιώθουν την ανάσα μας...

Ξαναλέω επίσης ότι τα 5-5,5 εκατομμύρια ψηφοφόρων του δικομματισμού δεν υπάρχει περίπτωση να λοξοδρομήσουν προς τρίτο κόμμα γιατί δεν υπάρχει περίπτωση τρίτο κόμμα να διεκδικήσει εξουσία...
Και αυτά τα εκατομμύρια πολιτών κυκλοφορούν με πλαστικές σημαίες, είναι γραμμένοι στα κόμματα, κάπου 1εκ από αυτούς είναι βολεμένοι - ωφελημένοι από το σύστημα, αλλά... οι περισσότεροι κατ' ιδίαν το βρίζουν και αντιδρούν...

Στο περιβάλλον μου υπάρχουν αρκετοί από αυτούς που δεν θα πάνε φέτος να ψηφίσουν... Μπορούν ευκολότερα να απέχουν... έχουν δεκάδες λόγους για αυτό... κανέναν για να πάνε σε τρίτο κόμμα...

ΥΓ.1 Όπως ίσως θα παρατήρησες μιλάω υποθετικά, με ίσως και αν...
Αν μιλούσα για την άλλη επιλογή (ψήφο σε τρίτο κόμμα) θα μιλούσα με σιγουριά και απόλυτα...
Τόσο αυτή η λύση, όσο και η λύση της βίαιης ανατροπής με επανάσταση, βρίσκεται ακόμα πιο μακριά στη σφαίρα του απίθανου και ουτοπικού...
Άσε που είναι και προετοιμασμένοι για κάτι τέτοιο...

ΥΓ.2 Η αποχή στη Σερβία πέτυχε... το 1997 και 2002...

ΥΓ.3 "...προσβλέπει εμφανώς να διεγείρει και το ενδιαφέρον των πολιτών για την όσο το δυνατόν μεγαλύτερη συμμετοχή τους στις κάλπες..."
Ποιός? Αυτός!

ΥΓ.4 "Αν ο κόσμος πάει να ψηφίσει, το μήνυμα κατά της κυβέρνησης θα είναι ηχηρό. Αν δεν πάει, τότε η εικόνα θα είναι θολή"
Ποιο κόμμα προτρέπει υπέρ της συμμετοχής? Αυτό!

ΥΓ.5 "η εκλογική διαδικασία είναι το κορυφαίο δημοκρατικό δικαίωμα των πολιτών και τόνισε ότι η αποχή δεν είναι η απάντηση στην όποια απογοήτευση νιώθουν οι πολίτες"
Ποιός είναι κατά της αποχής? Αυτός

 

[Σπύρος Σούρλας]

Απάντηση: Re: Απάντηση: Re: Απάντηση: Αφου ρε φιλε δε ψηφιζω...

? Εγώ ανήκω σε ένα μικρό αριστερό εξωκοινοβουλευτικό κόμμα εδώ και χρόνια και σίγουρα όχι για να βολευτώ ή για να πολιτευτώ μέσω αυτού, ή για οποιονδήποτε ωφελιμιστικό λόγο. Αποτελεί αυτό, κατά τη γνώμη σου, έμπρακτη στήριξη του κομματικού-εκλογικού συστήματος? Η άποψή μου για το παρόν πολιτικο-οικονομικό-κοινωνικό σύστημα είναι αποκρυσταλλωμένη εδώ και χρόνια και στραμμένη προς την κατεύθυνση της πλήρους ανατροπής του, σε παγκόσμιο επίπεδο. Υπάρχουν, όμως, άνθρωποι, η μεγάλη πλειοψηφία μάλιστα, οι οποίοι είναι εγκλωβισμένοι στο σύστημα αυτό και ανώριμοι πολιτικά ίσως, για να αντιληφθούν την αναγκαιότητα ανατροπής του. Εγώ, λοιπόν, αυτούς δεν τους χαρίζω σε κανέναν. Προτιμώ να συμμετέχω σε αυτό, προσπαθώντας να τους πείσω για την αναγκαιότητα ανατροπής του, παρά να κάθομαι απέξω, απαξιώνοντας την πολιτική και τα κόμματα, συλλήβδην και διακηρύσοντας την δική μου καθαρότητα.

Καί πάλι προσυπογράφω.
Καί θά επιμείνω ότι τό γενικό σύνθημα περί αποχής εξυπηρετεί πρωτίστως τούς Κρατούντες.
Οπως και τό ότι ενώ πρωτίστως κάθε λογής συντηρητική λογική απαξιώνει επί τούτου τήν πολιτική , ή ίδια κινείται στήν πολιτική τής δήθεν αποπολιτικοποίησης γιά νά περάσει τά σχέδιά της...
Στό τέλος έτσι θά μάς φορτώσουν κανά σωτήρα επιχειρηματία πού θά κινείται φυσικά α-πολιτικά(και καλά)και ''υπεράνω κομμάτων''.