Για την 50d οτι εχω διαβασει σε dpreview κλπ , οπου θυμαμαι ,την βγαζουν λιγο χειροτερη απο την 40d .
Την 40αρα τωρα την εχω δουλεψει και μπορω να πω με βεβαιοτητα οτι ειναι εξαιρετικη μηχανη ..... ειδικα αν συνοδευεται με εναν 70-200/4L (απλο η IS) ειναι σκετη μαγεια και για μενα ειναι φακος που δεν πρεπει να λειπει απο οσους εχουν Κανον.
Τα πολλα Mp , δεν νομιζω οτι ειναι λογος να αποφυγουμε μια αγορα εκτος και αν δεν εχουμε , ουτε σκοπευουμε να παρουμε αξιολογους φακους.
Απο την αλλη παλι καποιος που δεν σκοπευει να τυπωνει σε πολυ μεγαλα μεγεθη , τα 10 της 40αρας ειναι υπεραρκετα.
Hταν η εποχή που το Dpreview είχε κυρήξει πόλεμο εναντίων των μικρών-πυκνών πίξελ αποδίδοντας τους μύρια οσα κακά. Κάτι που πολύ σύντομα το ξέχασε στο τεστ της Panasonic G1 (έχει ακόμη πιο μικρά-πυκνα πιξελ ίδια με της 7D) λίγο καιρο μετα και εκθείαζε την λεπτομέρεια και καθαρότητα.
Βέβαια έκατσε και πάνω στην περίπτωση που το ACR 4.X δεν χειριζόταν καλά τα RAW της 50D. Aλλά το πιο κακό είναι οτι έκανε την σύγκριση σε 100% με αποτέλεσμα να φαίνεται πιό πολύ ο θόρυβος στην 50D. Σαν να συγκρίνεις εκτύπωση Α3 με Α4.
Να μην σκαλίσω και το ότι το κύριο δείγμα ηταν εμφανώς θολό αριστερά και το απέδωσαν σε αδυναμία το 50 1,4 να καλύψει την ανάλυση των 15Μπ !!! (στο f/8.0 παρακαλώ που στα δικά τους τέστ φακών είναι οξύτατος και φλατ).
Εχω την γνωμη οτι μια σωστη σύγκριση θορύβου πρέπει να γίνεται σε ίδιο μέγεθος παρουσίασης και στα ίδια επίπεδα διακριτική ικανότητας - οξύτητας - κορεσμού. Και μάλιστα το μέγεθος σύγκρισης δίκαιο είναι να υπερβαίνει την ανάλυση και των 2 αισθητήρων διότι αν απλά συρρικνώσεις τα 15Μπ σε 10 αφαιρείς το κύριο πλεονέκτημα του 15αρη την ανάλυση.
Επιπλέον να διασφαλισθεί οτι το σοφτγουερ RAW-demosaic διαχειρίζεται σωστά (τέλεια κατα το δυνατόν) και τα 2 αρχεία. Κυκλοφορούν καποια παρακλάδια του dcraw και το Rawtherapy που και εξελιγμένους αλγοριθμους demosaic έχουν και είναι ανοιχτού κωδικα οπότε η συμπεριφορά τους μπορεί να ελεγχθεί.
Για το ποσο χρειάζονται τα πολλά μεγαπιξελ.
Εγω πιστεύω οτι ο στόχος ενος μερακλή πρέπει να είναι εως και μέγεθος ποστερ Α2. Αλλωστε ορισμένες καλές φωτο που αγοράζονται στα web-πρακτορεία πάνε και εκεί.
Αλλά και στο ταπεινό Α4 στα 300dpi
ιδανικά χρειάζονται 8Μπ τέλειας ποιότητας.
Πόσο όμως πραγματική ανάλυση αποδίδουν τα μεγαπιξελ ??.
Απο τα αποτελέσματα του Dpreview (resolution chart) προκύπτει οτι ενας αισθητήρας με Χ γραμμές πιξελ αποδίδει περι το 0,8 X (foveon sigma χωρίς bayer) εως 0,7 Χ (Ολυμπους Ε-3, Bayer + δυνατο ΑΑ φιλτρο ή και ατελές demosaic). Λογικό μιας και υφίστανται η αδυναμία στοιχησης γραμών πιξελ/γραμμων chart, AntiAliasing φιλτρο, φίλτρο bayer, περίθλαση, ατέλειες φακού ...
κούνημα ...
Aυτό σε μεγαπίξελ μας κάνει 0,65 Χ (Foveon) & 0.50 X (Bayer). Και αυτά σε βολικό ασπρόμαυρο chart. Στα επιμέρους χρωματα είναι χειρότερα για τους Bayer αισθητήρες.
Κροπάρισμα δημιουργικό ?? ανεπιθύμητες άκρες ??.
Κροπάρισμα διόρθωσης της κλίσης ?? Κόβει σημαντικά. Για 2 μοιρες κλίση χάνεις το 30% των πίξελ.
Κροπάρισμα γιατί δεν μας φθάνει ο φακός ούτε τα πόδια μας ??.
Αυτά ως προς το ιδανικό. Ο καθένας βέβαια βάζει τον δικό του συντελεστή παραδοχών. Αν πεις οτι μου φτάνουν 150dpi για Α2 (σχεδόν συμφωνώ στα 180) χρειάζεσαι το 1/4 των πραγματικών πίξελ. = 8Μπ. = 16 στον αισθητήρα χωρίς κροπάρισμα.
Για Α4 που το βλέπεις απο πιό κοντα ?? 240dpi ??. = 5Μπ = 10 στον αισθητήρα χωρίς κροπ.
Για την σχέση ανάλυσης φακού / ανάλυσης αισθητήρα / τελική ευκρίνεια ... άλλη φορά.
