- 17 June 2006
- 50,311
Όπως ίσως διαβάσετε σε άλλο νήμα
ο φίλος και συνοδοιπόρος Δημήτρης Ζάχαρης
avclub.gr
δεν είναι πιά μαζί μας
Βάζω και εδώ μια ιδιαίτερη αναφορά καθώς αυτή η κατηγορία ήταν ο χώρος του, όπου συμμετείχε και είχε προσφέρει πάρα πολλά.
Καλό δρόμο εκεί που ταξιδεύει....
O Δημήτρης ήταν από τους πρώτους που εκδήλωσε ενδιαφέρον και γράφτηκε στο σωματείο.
Αγνός Hifiντελίστας, και ντιούης, πρώτος σε όλα τα diy projects και κυρίως φίλος και συνοδοιπόρος.
Μαζί αγοράζαμε τα υλικά και μαζί στήναμε τα μηχανάκια εδώ και ανταλλάσσαμε γνώμες.
Μέχρι που διάφορες καταστάσεις εδώ τον έσπρωξαν στην αποχώρηση.
Τον παρακολουθούσα χρόνια στο fb, μέχρι που ο ιδιος ανακοίνωσε την ασθένειά του και ξεκίνησε τον Μεγάλο Αγώνα.
Του έδωσαν οι γιατροί 5 χρόνια, αν θυμάμαι καλά το πήγε μέχρι τα 8.
Και όχι μόνο.
Όλα αυτά τα χρόνια που επικοινωνούσαμε ούτε ήξερα ότι γράφει στον υπολογιστή με ένα δάχτυλο.
Και αργότερα με ακόμα λιγότερα.
Εξέδωσε την πρώτη ποιητική συλλογή, που μάλιστα μου την έστειλε, με ιδιόχειρη αφιέρωση, απολογούμενος ότι δεν μπορούσε πιά να γράψει ευανάγνστα.
Ακολούθησαν πολλές ακόμα, παρουσιάσεις, συμμετοχή σε διαλέξεις για την κοινοποίηση της κακιάς αυτής αρρώστειας στο ευρύτερο κοινό.
Εφτιαξε ομάδες υποστήριξης στο fb όντας ουσιαστικά μηχανικά υποστηριζόμενος.
Το πάλαιψε όσο κανείς άλλος.
Μέχρι που κάπου στα τέλη Ιούλη, αρχές Αυγούστου χάσαμε τα ελάχιστα αυτά ποστ στο fb.
Τον αναζητούσαμε, μαθαίναμε άκρες μέσες για εντατικές....
Σήμερα μάθαμε το νέο.
Καλό ταξίδι Μητσάρα....
Μπορεί σωματικά να μην την νίκησες τη ρημάδα, αλλά ηθικά και ψυχικά της έδωσες ένα γερό μάθημα.....
ο φίλος και συνοδοιπόρος Δημήτρης Ζάχαρης
D I M __ Z
avclub.gr
δεν είναι πιά μαζί μας
Βάζω και εδώ μια ιδιαίτερη αναφορά καθώς αυτή η κατηγορία ήταν ο χώρος του, όπου συμμετείχε και είχε προσφέρει πάρα πολλά.
Καλό δρόμο εκεί που ταξιδεύει....
O Δημήτρης ήταν από τους πρώτους που εκδήλωσε ενδιαφέρον και γράφτηκε στο σωματείο.
Αγνός Hifiντελίστας, και ντιούης, πρώτος σε όλα τα diy projects και κυρίως φίλος και συνοδοιπόρος.
Μαζί αγοράζαμε τα υλικά και μαζί στήναμε τα μηχανάκια εδώ και ανταλλάσσαμε γνώμες.
Μέχρι που διάφορες καταστάσεις εδώ τον έσπρωξαν στην αποχώρηση.
Τον παρακολουθούσα χρόνια στο fb, μέχρι που ο ιδιος ανακοίνωσε την ασθένειά του και ξεκίνησε τον Μεγάλο Αγώνα.
Του έδωσαν οι γιατροί 5 χρόνια, αν θυμάμαι καλά το πήγε μέχρι τα 8.
Και όχι μόνο.
Όλα αυτά τα χρόνια που επικοινωνούσαμε ούτε ήξερα ότι γράφει στον υπολογιστή με ένα δάχτυλο.
Και αργότερα με ακόμα λιγότερα.
Εξέδωσε την πρώτη ποιητική συλλογή, που μάλιστα μου την έστειλε, με ιδιόχειρη αφιέρωση, απολογούμενος ότι δεν μπορούσε πιά να γράψει ευανάγνστα.
Ακολούθησαν πολλές ακόμα, παρουσιάσεις, συμμετοχή σε διαλέξεις για την κοινοποίηση της κακιάς αυτής αρρώστειας στο ευρύτερο κοινό.
Εφτιαξε ομάδες υποστήριξης στο fb όντας ουσιαστικά μηχανικά υποστηριζόμενος.
Το πάλαιψε όσο κανείς άλλος.
Μέχρι που κάπου στα τέλη Ιούλη, αρχές Αυγούστου χάσαμε τα ελάχιστα αυτά ποστ στο fb.
Τον αναζητούσαμε, μαθαίναμε άκρες μέσες για εντατικές....
Σήμερα μάθαμε το νέο.
Καλό ταξίδι Μητσάρα....
Μπορεί σωματικά να μην την νίκησες τη ρημάδα, αλλά ηθικά και ψυχικά της έδωσες ένα γερό μάθημα.....
