Ο Μιχάλης ήταν ένας άνθρωπος απίστευτου ήθους και με πάρα πολλές γνώσεις.
Θυμάμαι που είχα πάει να παραλάβω τις λάμπες μου και να καθίσω ένα μισάωρο να τα πούμε, έτοιμος να φύγω για Θεσσαλονίκη.
Τελικά έκανα να φύγω 3 ώρες, μια και πιαστήκαμε στη συζήτηση και δεν το κατάλαβα καν για πότε άργησα...
Δε φοβόταν να παραδεχτεί τα λάθη του, δάνειζε μηχανάκια για πλάκα, έκανε "παπάδες" και χωρίς τα κορυφαία υλικά. Ελπίζω να βρεθεί κάποιος να αντιγράψει (κι ίσως να εξελίξει) τα σχέδια των ενισχυτών του, γιατί είναι πραγματικά κληρονομιά.
Τον βρήκε λέει η αδερφή του στον πάγκο του εργαστηρίου του (τη "σπηλιά", όπως το αποκαλούσε ο ίδιος), ενώ δούλευε ένα μηχάνημα. Ντιούης μέχρι τέλους...
Η κηδεία του θα γίνει τη Δευτέρα 19 Ιανουαρίου στις 14.00, στο 3ο νεκροταφείο της Νίκαιας. Όσοι μπορείτε να πάτε, ανάψτε κι ένα κερί για μένα...