Αντίο Μιχάλη...

Είναι τραγικό να βλέπει κανείς τα ποσταρίσματα κάποιου (μέχρι και πριν λίγων μόλις ημερών μάλιστα) που έπαψε έτσι ξαφνικά να υπάρχει στα εγκόσμια!

Τί να πω;!

Αν και δεν τον ήξερα τον άνθρωπο, τα συλλυπητήριά μου.

Όταν ερχόμαστε αντιμέτωποι με τον θάνατο, έστω και μέσω γνωστών μας ανθρώπων, λειτουργούν αυτόματα οι μηχανισμοί επανεκτίμησης αξιών. Ποιες είναι παντοτινές και ποιες απλά προσωρινές, ποιες πραγματικές και ποιες ψεύτικες, ποιες μας διαμορφώνουν και ποιες τις διαμορφώνουμε...
 
Τον θυμάμαι, κάποιος μας σύστησε στην Έκθεση...
πολύ ξαφνικο...
 
Πραγματικά ξαφνιάστηκα και στενοχωρήθηκα πολύ,άν και δεν τον ήξερα προσωπικά.Ηταν απο τους ανθρώπους που πραγματικά αγαπούσε την μουσική και το χόμπυ μας.Απ' αυτούς τους λίγους,που μετουσιώνουν αυτήν την αγάπη στα κατασκευάσματά τους κι ενδιαφέρονται ειλικρινά να δώσουν χαρά στους πελάτες,που γινόντουσαν και φίλοι του.

Οι αγαπημένες λάμπες του,στα πολλά σπίτια που λαμπυρίζουν ζεσταίνοντας τις καρδιές,θα είναι τα κεράκια που θα ανάβουν στην μνήμη του.

Αντίο συνάδελφε...
 
Ο Μιχάλης ήταν ένας άνθρωπος απίστευτου ήθους και με πάρα πολλές γνώσεις.
Θυμάμαι που είχα πάει να παραλάβω τις λάμπες μου και να καθίσω ένα μισάωρο να τα πούμε, έτοιμος να φύγω για Θεσσαλονίκη.

Τελικά έκανα να φύγω 3 ώρες, μια και πιαστήκαμε στη συζήτηση και δεν το κατάλαβα καν για πότε άργησα...

Δε φοβόταν να παραδεχτεί τα λάθη του, δάνειζε μηχανάκια για πλάκα, έκανε "παπάδες" και χωρίς τα κορυφαία υλικά. Ελπίζω να βρεθεί κάποιος να αντιγράψει (κι ίσως να εξελίξει) τα σχέδια των ενισχυτών του, γιατί είναι πραγματικά κληρονομιά.

Τον βρήκε λέει η αδερφή του στον πάγκο του εργαστηρίου του (τη "σπηλιά", όπως το αποκαλούσε ο ίδιος), ενώ δούλευε ένα μηχάνημα. Ντιούης μέχρι τέλους...



Η κηδεία του θα γίνει τη Δευτέρα 19 Ιανουαρίου στις 14.00, στο 3ο νεκροταφείο της Νίκαιας. Όσοι μπορείτε να πάτε, ανάψτε κι ένα κερί για μένα...
 
Last edited:
Συλληπητήρια στους οικείους και τους φίλους του. Δεν τον γνώρισα καθόλου αλλά απ ότι λέτε ήταν συνομίληκος μου (50) και στην εποχή μας είναι πολύ νωρίς να φεύγει κάποιος σε τέτοια ηλικία, κρίμα.